स यत्रायम् आत्माबल्यं न्येत्य संमोहम् इव न्येति । (१।१)

अथैनम् एते प्राणा अभिसमायन्ति । (१।२)

स एतास् तेजोमात्राः समभ्याददानो हृदयम् एवान्ववक्रामति । (१।३)

स यत्रैष चाक्षुषः पुरुषः पराङ् पर्यावर्तते । (१।४)

अथारूपज्ञो भवति ॥ (१।५)

एकीभवति न पश्यतीत्य् आहुः । (२।१)

एकीभवति न जिघ्रतीत्य् आहुः । (२।२)

एकीभवति न रसयतीत्य् आहुः । (२।३)

एकीभवति न वदतीत्य् आहुः । (२।४)

एकीभवति न शृणोतीत्य् आहुः । (२।५)

एकीभवति न मनुत इत्य् आहुः । (२।६)

एकीभवति न स्पृशतीत्य् आहुः । (२।७)

एकीभवति न विजानातीत्य् आहुः । (२।८)

तस्य हैतस्य हृदयस्याग्रं प्रद्योतते । (२।९)

तेन प्रद्योतेनैष आत्मा निष्क्रामति । (२।१०)

चक्षुष्टो वा मूर्ध्नो वान्येभ्यो वा शरीरदेशेभ्यः । (२।११)

तम् उत्क्रामन्तं प्राणो ऽनूत्क्रामति । (२।१२)

प्राणम् अनूत्क्रामन्तं सर्वे प्राणा अनूत्क्रामन्ति । (२।१३)

सविज्ञनो भवति । (२।१४)

संजानम् एवान्ववक्रामति । (२।१५)

तं विद्याकर्मणी समन्वारभेते पूर्वप्रज्ञा च ॥ (२।१६)

तद् यथा तृणजलायुका तृणस्यान्तं गत्वान्यम् आक्रमम् आक्रम्यात्मानम् उपसंहरति । (३।१)

एवम् एवायम् आत्मेदं शरीरं निहत्याविद्यां गमयित्वान्यम् आक्रमम् आक्रम्यात्मानम् उपसंहरति ॥ (३।२)

तद् यथा पेशस्कारी पेशसो मात्राम् अपादायान्यन् नवतरं कल्याणतरं रूपं तनुते । (४।१)

एवम् एवायम् आत्मेदं शरीरं निहत्याविद्यां गमयित्वान्यन् नवतरं कल्याणतरं रूपं कुरुते । (४।२)

पित्र्यं वा गान्धर्वं वा दैवं वा प्राजापत्यं वा ब्राह्मं वान्येषां वा भूतानाम् ॥ (४।३)

स वा अयम् आत्मा ब्रह्म विज्ञानमयो मनोमयो प्राणमयश् चक्षुर्मयः श्रोत्रमयः पृथिवीमय आपोमयो वायुमय आकाशमयस् तेजोमयो ऽतेजोमयः काममयो ऽकाममयः क्रोधमयो ऽक्रोधमयो धर्ममयो ऽधर्ममयः सर्वमयः । (५।१)

तद् यद् एतद् इदंमयो ऽदोमय इति । (५।२)

यथाकारी यथाचारी तथा भवति । (५।३)

साधुकारी साधुर् भवति । (५।४)

पापकारी पापो भवति । (५।५)

पुण्यः पुण्येन कर्मणा पापः पापेन । (५।६)

अथो खल्व् आहुः । (५।७)

काममय एवायं पुरुष इति । (५।८)

स यथाकामो भवति तत्क्रतुर् भवति । (५।९)

यत्क्रतुर् भवति तत् कर्म कुरुते । (५।१०)

यत् कर्म कुरुते तद् अभिसंपद्यते ॥ (५।११)

तद् एष श्लोको भवति । (६।१)

तद् एव सक्तः सह कर्मणैति लिङ्गं मनो यत्र निषक्तम् अस्य । (६।२)

प्राप्यान्तं कर्मणस् तस्य यत् किञ्चेह करोत्य् अयम् । (६।३)

तस्माल्लोकात् पुनर् ऐत्य् अस्मै लोकाय कर्मणे । (६।४)

इति नु कामयमानः । (६।५)

अथाकामयमानो यो ऽकामो निष्काम आप्तकाम आत्मकामो न तस्य प्राणा उत्क्रामन्ति । (६।६)

ब्रह्मैव सन् ब्रह्माप्येति ॥ (६।७)

तद् एष श्लोको भवति । (७।१)

यदा सर्वे प्रमुच्यन्ते कामा ये ऽस्य हृदि श्रिताः । (७।२)

अथ मर्त्यो ऽमृतो भवत्य् अत्र ब्रह्म समश्नुत इति । (७।३)

तद् यथाहिनिर्ल्वयनी वल्मीके मृता प्रत्यस्ता शयीत । (७।४)

एवम् एवेदं शरीरं शेते । (७।५)

अथायम् अशरीरो ऽमृतः प्राणो ब्रह्मैव तेज एव । (७।६)

सो ऽहं भगवते सहस्रं ददामीति होवाच जनको वैदेहः ॥ (७।७)

तद् एते श्लोका भवन्ति । (८।१)

अणुः पन्था विततः पुराणो मां स्पृष्टो ऽनुवित्तो मयैव । (८।२)

तेन धीरा अपियन्ति ब्रह्मविदः स्वर्गं लोकम् इत ऊर्ध्वं विमुक्ताः ॥ (८।३)

तस्मिञ्शुक्लम् उत नीलम् आहुः पिङ्गलं हरितं लोहितं च । (९।१)

एष पन्था ब्रह्मणा हानुवित्तस् तेनैति ब्रह्मवित् पुण्यकृत् तैजसश् च ॥ (९।२)

अन्धं तमः प्रविशन्ति ये ऽविद्याम् उपासते । (१०।१)

ततो भूय इव ते तमो य उ विद्यायां रताः ॥ (१०।२)

अनन्दा नाम ते लोका अन्धेन तमसावृताः । (११।१)

तांस् ते प्रेत्याभिगच्छत्य् अविद्वांसो ऽबुधा जनाः ॥ (११।२)

आत्मानं चेद् विजानीयाद् अयम् अस्मीति पुरुषः । (१२।१)

किम् इच्छन् कस्य कामाय शरीरम् अनु संज्वरेत् ॥ (१२।२)

यस्यानुवित्तः प्रतिबुद्ध आत्मास्मिन् संदेह्ये गहने प्रविष्टः । (१३।१)

स विश्वकृत् स हि सर्वस्य कर्ता तस्य लोकः स उ लोक एव ॥ (१३।२)

इहैव सन्तो ऽथ विद्मस् तद् वयं न चेद् अवेदिर् महती विनष्टिः । (१४।१)

ये तद् विदुर् अमृतास् ते भवन्त्य् अथेतरे दुःखम् एवापियन्ति ॥ (१४।२)

यदैतम् अनुपश्यत्य् अत्मानं देवम् अङ्जसा । (१५।१)

ईशानं भूतभव्यस्य न ततो विजुगुप्सते ॥ (१५।२)

यस्माद् अर्वाक् संवत्सरो ऽहोभिः परिवर्तते । (१६।१)

तद् देवा ज्योतिषां ज्योतिर् आयुर् होपासते ऽमृतम् ॥ (१६।२)

यस्मिन् पञ्च पञ्चजना आकाशश् च प्रतिष्ठितः । (१७।१)

तम् एव मन्य आत्मानं विद्वान् ब्रह्मामृतो ऽमृतम् ॥ (१७।२)

प्राणस्य प्राणम् उत चक्षुषश् चक्षुर् उत श्रोत्रस्य श्रोत्रम् मनसो ये मनो विदुः । (१८।१)

ते निचिक्युर् ब्रह्म पुराणम् अग्र्यम् ॥ (१८।२)

मनसैवानुद्रष्टव्यं नेह नानास्ति किंचन । (१९।१)

मृत्योः स मृत्युम् आप्नोति य इह नानेव पश्यति । (१९।२)

एकधैवानुद्रष्टव्यम् एतद् अप्रमयं ध्रुवम् । (१९।३)

विरजः पर आकाशाद् अज आत्मा महान् ध्रुवः ॥ (१९।४)

तम् एव धीरो विज्ञाय प्रज्ञां कुर्वीत ब्राह्मणः । (२०।१)

नानुध्यायाद् बहूञ्छब्दान् वाचो विग्लापनं हि तद् इति ॥ (२०।२)

स वा एष महान् अज आत्मा यो ऽयं विज्ञानमयः प्राणेषु । (२१।१)

य एषो ऽन्तर् हृदय आकाशस् तस्मिञ्छेते । (२१।२)

सर्वस्य वशी । (२१।३)

सर्वस्येशानः । (२१।४)

सर्वस्याधिपतिः । (२१।५)

स न साधुना कर्मणा भूयान् । (२१।६)

नो एवासाधुना कनीयान् । (२१।७)

एष सर्वेश्वरः । (२१।८)

एष भूताधिपतिः । (२१।९)

एष भूतपालः । (२१।१०)

एष सेतुर् विधरण एषां लोकानाम् असंभेदाय । (२१।११)

तम् एतं वेदानुवचनेन ब्राह्मणा विविदिषन्ति यज्ञेन दानेन तपसानाशकेन । (२१।१२)

एतम् एव विदित्वा मुनिर् भवति । (२१।१३)

एतम् एव प्रव्राजिनो लोकम् इच्छन्तः प्रव्रजन्ति ॥ (२१।१४)

तद् एतद् ऋचाभ्युक्तम् । (२२।१)

एष नित्यो महिमा ब्राह्मणस्य न कर्मणा वर्धते नो कनीयान् । (२२।२)

तस्यैव स्यात् पदवित्तं विदित्वा न लिप्यते कर्मणा पापकेनेति । (२२।३)

तस्माद् एवंविच्छान्तो दान्त उपरतस् तितिक्षुः समाहितो भूत्वात्मन्य् एवात्मानं पश्यति । (२२।४)

सर्वम् आत्मानं पश्यति । (२२।५)

नैनं पाप्मा तरति । (२२।६)

सर्वं पाप्मानं तरति । (२२।७)

नैनं पाप्मा तपति । (२२।८)

सर्वं पाप्मानं तपति । (२२।९)

विपापो विरजो ऽविचिकित्सो ब्राह्मणो भवति । (२२।१०)

एष ब्रह्मलोकः सम्राट् । (२२।११)

एनं प्रापितो ऽसीति होवाच याज्ञवल्क्यः । (२२।१२)

सो ऽहं भगवते विदेहान् ददामि माम् चापि सह दास्यायेति ॥ (२२।१३)

स वा एष महान् अज आत्मान्नादो वसुदानः । (२३।१)

विन्दते वसु य एवं वेद ॥ (२३।२)

स वा एष महान् अज आत्माजरो ऽमरो ऽमृतो ऽभयो ब्रह्म । (२४।१)

अभयं वै ब्रह्म । (२४।२)

अभयं हि वै ब्रह्म भवति य एवं वेद ॥ (२४।३)