ज्ञानं बाह्याक्षजं जाग्रत् सर्वसाधारणार्थकम् ॥ (१।०)

स्वप्नः स्वात्मैव सम्प्रोक्तो विकल्पाः स्वात्मसम्भवाः ॥ (२।०)

अविवेको निजाख्यातिर् माया मोहस् तदात्मकः ॥ (३।०)

सौषुप्तं योगिनाम् एतत् त्रितयं धारणादिकम् ॥ (४।०)

ईश्वरप्रत्यभिज्ञायां जागराद्य् अपि लक्षितम् ॥ (५।०)

शून्ये बुद्ध्याद्यभावात्मन्य् अहंताकर्तृतापदे ॥ (६।०)

अस्फुटारूपसंस्कारमात्रिणि ज्ञेयशून्यता ॥ (७।०)

साक्षाणाम् आन्तरी वृत्तिः प्राणादिप्रेरिका मता ॥ (८।०)

जीवनाख्याथवा प्राणे ऽहंता पुर्यष्टकात्मिका ॥ (९।०)

तावन् मात्रस्थितौ प्रोक्तं सौषुप्तं प्रलयोपमम् ॥ (१०।०)

सवेद्यम् अपवेद्यं च मायामलयुतायुतम् ॥ (११।०)

मनोमात्रपथे ऽप्य् अक्षविषयत्वेन विभ्रमात् ॥ (१२।०)

स्पष्टावभासा भावानां सृष्टिः स्वप्नपदं मतम् ॥ (१३।०)

सर्वाक्षगोचरत्वेन या तु बाह्यतया स्थिरा ॥ (१४।०)

सृष्टिः साधारणी सर्वप्रमातॄणां स जागरः ॥ (१५।०)

इति विस्तरतः प्रोक्ते लोकयोग्यनुसारतः ॥ (१६।०)

जागरादित्रये ऽमुष्मिन्न् अवधानेन जाग्रतः ॥ (१७।०)

शक्तिचक्रानुसंधानाद् विश्वसंहारकारणात् ॥ (१८।०)

तुर्याभोगमयाभेदख्यातिर् अख्यातिहारिणी ॥ (१९।०)

स्फुरत्य् अविरतं यस्य स तद्धाराधिरोहतः ॥ (२०।०)

तुर्यातीतमयं योगी प्रोक्तचैतन्यम् आमृशन् ॥ (२१।०)