मोहो विमोहिनी माया तत्कृतावरणात् किल ॥ (१।०)

पूर्वोक्तधारणाद्युक्त्या सिद्धिः परिमिता भवेत् ॥ (२।०)

तत्तत्तत्त्वोपभोगात्मा न त्व् अस्य परचित्प्रथा ॥ (३।०)

विनष्टमोहावेशस्य समाधौ चाग्रतः पुनः ॥ (४।०)

मध्यमं प्राणम् आश्रित्य प्राणापानपथान्तरम् ॥ (५।०)

आलम्ब्य ज्ञानशक्तिं च तत्स्थं चैवासनं लभेत् ॥ (६।०)

प्राणादिस्थूलभावं तु त्यक्त्वा सूक्ष्मम् अथान्तरम् ॥ (७।०)

सूक्ष्मातीतं तु परमं स्पन्दनं लभ्यते यतः ॥ (८।०)

प्राणायामः स उद्दिष्टो यस्मान् न च्यवते पुनः ॥ (९।०)

शब्दादिगुणवृत्तिर् या चेतसा ह्य् अनुभूयते ॥ (१०।०)

त्यक्त्वा तां परमं धाम प्रविशेत् तत्स्वचेतसा ॥ (११।०)

प्रत्याहार इति प्रोक्तो भवपाशनिकृन्तनः ॥ (१२।०)

धीगुणान् समतिक्रम्य निर्ध्येयं चाव्ययं विभुम् ॥ (१३।०)

ध्यात्वा ध्येयं स्वसंवेद्यं ध्यानं तच् च विदुर् बुधाः ॥ (१४।०)

धारणा परमात्मत्वं धार्यते येन सर्वदा ॥ (१५।०)

धारणा सा विनिर्दिष्टा भवबन्धविनाशिनी ॥ (१६।०)

स्वपरस्थेषु भूतेषु जगत्य् अस्मिन् समानधीः ॥ (१७।०)

शिवो ऽहम् अद्वितीयो ऽहं समाधिः स परः स्मृतः ॥ (१८।०)

इत्य् एवं मृत्युजित्तन्त्रभट्टारकनिरूपितैः ॥ (१९।०)

प्राणसंयमनारम्भैः समाध्यन्तैः क्रमैर् अपि ॥ (२०।०)

परतत्त्वसमावेशो भवत्य् एवेति कथ्यते ॥ (२१।०)