उत्तीर्णदेहप्राणादिप्रमातृत्वस्य धीमतः ॥ (१।०)

वेद्यस्पर्शजयोस् तस्य मननं सुखदुःखयोः ॥ (२।०)

इदंताभासरूपेण नीलपीतादिवद् बहिः ॥ (३।०)

अहं सुखीति दुःखीति लोकवन् न त्व् अहंतया ॥ (४।०)

स्वशक्तिप्रचयो विश्वम् इति सूत्रार्थनीतितः ॥ (५।०)

अहंताच्छादितत्वेन सर्वम् अस्य प्रकाशते ॥ (६।०)

योगिनो लौकिकस्येव सुखाद्य् एव न केवलम् ॥ (७।०)

अतिक्रान्तमहामोहाक्रान्तदेहाद्यहंकृतिः ॥ (८।०)

लोकवत्सुखदुःखाभ्यां कथं स्पृश्येत योगिराट् ॥ (९।०)

उदञ्चच्चित्प्रमातृत्वन्यञ्चत्पुर्यष्टकस्थितेः ॥ (१०।०)

यतो न तत्सुखाद्यन्तस् तत एवैष साधकः ॥ (११।०)