अन्तः सुखादिसंवेद्यव्यवसायादिवृत्तिमत् ॥ (१।०)

बहिस् तद्योग्यनीलादिदेहादिविषयोन्मुखम् ॥ (२।०)

भेदाभासात्मकं चास्य ज्ञानं बन्धो ऽणुरूपिणः ॥ (३।०)

तत्पाशितत्वाद् एवासाव् अणुः संसरति ध्रुवम् ॥ (४।०)

ज्ञानं प्रकाशकं लोके आत्मा चैव प्रकाशकः ॥ (५।०)

अनयोर् अपृथग्भावाज् ज्ञानी ज्ञाने प्रकाशते ॥ (६।०)

इत्य् उक्तनीत्या ज्ञानं च स्वस्वरूपप्रकाशकम् ॥ (७।०)

आत्मवत् तत् कथं तस्य बन्धकत्वप्रसङ्गिता ॥ (८।०)

इत्य् आशङ्क्याह यद्य् एवं प्रसन्नात् परमेश्वरात् ॥ (९।०)

प्रत्यभिज्ञा भवत्य् एषा तदा सत्यं त्वदीरितम् ॥ (१०।०)

तन्मायाशक्तितो नैष विमर्शो ऽस्य यदा तदा ॥ (११।०)