ĀK, 1, 10
Select a line for its word-by-word analysis.
घुटिकासिद्धिःप्रणम्य परया भक्त्या भैरवं भैरवी शिवम् । (१।१)
ghuṭikāsiddhiḥpraṇamya parayā bhaktyā bhairavaṃ bhairavī śivam |
त्वत्प्रसादान्मया ज्ञातं रहस्यम् अतिदुर्लभम् ॥ (२।३)
tvatprasādānmayā jñātaṃ rahasyam atidurlabham ||
श्रुत्वा सविनयं वाक्यं भैरव्यास्त्वादिभैरवः ॥ (४।२)
śrutvā savinayaṃ vākyaṃ bhairavyāstvādibhairavaḥ ||
स्थित्वेत्युवाच वचनं तद्वक्ष्यामि रसायनम् । (५।१)
sthitvetyuvāca vacanaṃ tadvakṣyāmi rasāyanam |
१। सञ्जीवनी घुटिकाशृणु पार्वति यत्नेन सावधानेन साम्प्रतम् ॥ (५।३)
1. sañjīvanī ghuṭikāśṛṇu pārvati yatnena sāvadhānena sāmpratam ||
प्रथमं जारणं कार्यं पश्चात्पारदबन्धनम् । (६।१)
prathamaṃ jāraṇaṃ kāryaṃ paścātpāradabandhanam |
कान्तत्रिक्षारवैक्रान्तास्त्वेते चूर्णसमांशकः । (८।१)
kāntatrikṣāravaikrāntāstvete cūrṇasamāṃśakaḥ |
सिद्धचूर्णमिदं ख्यातं श्रेष्ठं स्याद् बीजकर्मणि ॥ (८।२)
siddhacūrṇamidaṃ khyātaṃ śreṣṭhaṃ syād bījakarmaṇi ||
द्वन्द्वमेलोपलिप्तायां मूषायां निक्षिपेत्प्रिये । (९।१)
dvandvamelopaliptāyāṃ mūṣāyāṃ nikṣipetpriye |
कृष्णसत्वाभ्रसत्वं च द्रावयेत्समशुल्बकम् ॥ (९।२)
kṛṣṇasatvābhrasatvaṃ ca drāvayetsamaśulbakam ||
समित्रपञ्चकं तस्मिन्सिद्धचूर्णं मुहुर्मुहुः । (१०।१)
samitrapañcakaṃ tasminsiddhacūrṇaṃ muhurmuhuḥ |
घनाद्दशगुणं क्षेप्यं धमेद्गाढं वरानने ॥ (१०।२)
ghanāddaśaguṇaṃ kṣepyaṃ dhamedgāḍhaṃ varānane ||
समुखे पारदे बीजं चतुःषष्ट्यंशके क्षिपेत् । (१२।१)
samukhe pārade bījaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśake kṣipet |
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण मर्दयेद् दिवसत्रयम् ॥ (१२।२)
taptakhalve'mlavargeṇa mardayed divasatrayam ||
तं सूतं कच्छपे यन्त्रे सबिडे जारयेत्प्रिये । (१३।१)
taṃ sūtaṃ kacchape yantre sabiḍe jārayetpriye |
ततो द्वात्रिंशदंशं च षोडशांशं रसस्य तु ॥ (१३।२)
tato dvātriṃśadaṃśaṃ ca ṣoḍaśāṃśaṃ rasasya tu ||
अष्टमांशं चतुर्थांशं द्व्यंशं चैव समांशकम् । (१४।१)
aṣṭamāṃśaṃ caturthāṃśaṃ dvyaṃśaṃ caiva samāṃśakam |
पिष्टिं पारदराजं तं जम्बीरान्तर्विनिक्षिपेत् । (१६।१)
piṣṭiṃ pāradarājaṃ taṃ jambīrāntarvinikṣipet |
दोलायन्त्रेऽम्लयुक्ते तं विपचेत्सप्तवासरम् ॥ (१६।२)
dolāyantre'mlayukte taṃ vipacetsaptavāsaram ||
तमादाय बलिं क्षिप्त्वा सिद्धचूर्णेन पार्वति । (१७।१)
tamādāya baliṃ kṣiptvā siddhacūrṇena pārvati |
ततस्तं भूधरे यन्त्रे पचेल्लघुपुटेन च ॥ (१७।२)
tatastaṃ bhūdhare yantre pacellaghupuṭena ca ||
यावत्कठिनतां याति तावत्कार्यं मुहुर्मुहुः । (१८।१)
yāvatkaṭhinatāṃ yāti tāvatkāryaṃ muhurmuhuḥ |
वक्त्रान्तरे गले मूर्ध्नि बाहौ कर्णेऽथवा वहेत् ॥ (१९।२)
vaktrāntare gale mūrdhni bāhau karṇe'thavā vahet ||
वक्त्रस्था मृत्युहा वर्षाद्विषविग्रहनाशिनी ॥ (२०।२)
vaktrasthā mṛtyuhā varṣādviṣavigrahanāśinī ||
शुद्धं गन्धं कर्षमात्रं गव्यं क्षीरं पलं पिबेत् । (२१।१)
śuddhaṃ gandhaṃ karṣamātraṃ gavyaṃ kṣīraṃ palaṃ pibet |
२। दिव्या घुटिकाकान्तम्लेच्छमुखं रूप्यं लिप्तमूषान्तरे समम् । (२२।१)
2. divyā ghuṭikākāntamlecchamukhaṃ rūpyaṃ liptamūṣāntare samam |
द्रावयित्वा सिद्धचूर्णं कान्ताद्दशगुणं शनैः ॥ (२२।२)
drāvayitvā siddhacūrṇaṃ kāntāddaśaguṇaṃ śanaiḥ ||
वहेन्मुहुर्मुहुर्द्राव्यं यावत्कान्तोऽवशिष्यते । (२३।१)
vahenmuhurmuhurdrāvyaṃ yāvatkānto'vaśiṣyate |
कान्तबीजमिदं प्रोक्तं श्रेष्ठं जार्यं रसायने ॥ (२३।२)
kāntabījamidaṃ proktaṃ śreṣṭhaṃ jāryaṃ rasāyane ||
समुखे पारदे चेदं बीजं चार्यं च पूर्ववत् । (२४।१)
samukhe pārade cedaṃ bījaṃ cāryaṃ ca pūrvavat |
चतुःषष्ट्यंशकं पूर्वं समांशं तं क्रमेण वै ॥ (२४।२)
catuḥṣaṣṭyaṃśakaṃ pūrvaṃ samāṃśaṃ taṃ krameṇa vai ||
मर्दयेत्तप्तखल्वे च साम्लवर्गे दिनत्रयम् ॥ (२५।२)
mardayettaptakhalve ca sāmlavarge dinatrayam ||
पिष्टीभूतं च जम्बीरे क्षिप्त्वाम्लगणपूरिते । (२६।१)
piṣṭībhūtaṃ ca jambīre kṣiptvāmlagaṇapūrite |
दोलायन्त्रे पचेत्सम्यगेवम् आ सप्तवारकम् ॥ (२६।२)
dolāyantre pacetsamyagevam ā saptavārakam ||
ततो दिव्यौषधैर्लिप्ते संपुटे भूधरे पचेत् ॥ (२७।२)
tato divyauṣadhairlipte saṃpuṭe bhūdhare pacet ||
यावत्कठिनतां याति तावत्कुर्यात्क्रमेण च । (२८।१)
yāvatkaṭhinatāṃ yāti tāvatkuryātkrameṇa ca |
वक्त्रान्तरे गले मूर्ध्नि बाहौ कर्णेऽथवा वहेत् ॥ (२९।२)
vaktrāntare gale mūrdhni bāhau karṇe'thavā vahet ||
पूर्ववत्फलदा पुण्या धार्या यत्नेन मानवैः ॥ (३०।२)
pūrvavatphaladā puṇyā dhāryā yatnena mānavaiḥ ||
पूर्ववत्क्रामणं कार्यं देहे संक्रमते रसः । (३१।१)
pūrvavatkrāmaṇaṃ kāryaṃ dehe saṃkramate rasaḥ |
३। कामेश्वरी घुटिकासमुखे पारदे व्योमकान्तबीजं च मारयेत् ॥ (३१।२)
3. kāmeśvarī ghuṭikāsamukhe pārade vyomakāntabījaṃ ca mārayet ||
प्रत्येकं पारदसमं पूर्ववच्च शनैः शनैः । (३२।१)
pratyekaṃ pāradasamaṃ pūrvavacca śanaiḥ śanaiḥ |
चतुःषष्ट्यंशकं चादौ समांशं तं क्रमाद्रसे ॥ (३२।२)
catuḥṣaṣṭyaṃśakaṃ cādau samāṃśaṃ taṃ kramādrase ||
अस्य सूतस्य तुल्यांशं कान्तबीजाभ्रबीजकम् । (३३।१)
asya sūtasya tulyāṃśaṃ kāntabījābhrabījakam |
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण मर्दयेद्वासरत्रयम् ॥ (३३।२)
taptakhalve'mlavargeṇa mardayedvāsaratrayam ||
पिष्टीकृतं च जम्बीरे क्षिप्त्वा दोलागतं पचेत् । (३४।१)
piṣṭīkṛtaṃ ca jambīre kṣiptvā dolāgataṃ pacet |
पुनरादाय तां पिष्टिं सिद्धचूर्णेन लेपयेत् ॥ (३४।२)
punarādāya tāṃ piṣṭiṃ siddhacūrṇena lepayet ||
दिव्यौषधिगणैर्लिप्ते संपुटे भूधरे पचेत् । (३५।१)
divyauṣadhigaṇairlipte saṃpuṭe bhūdhare pacet |
यदा कठिनतां याति द्विधा कुर्यात्क्रमेण तु ॥ (३५।२)
yadā kaṭhinatāṃ yāti dvidhā kuryātkrameṇa tu ||
दोलास्वेदं चूर्णलेपं कृत्वा भूधरपाचनम् । (३६।१)
dolāsvedaṃ cūrṇalepaṃ kṛtvā bhūdharapācanam |
कामेश्वरीयं घुटिका वक्त्रस्था सर्वसिद्धिदा ॥ (३६।२)
kāmeśvarīyaṃ ghuṭikā vaktrasthā sarvasiddhidā ||
पूर्ववत्क्रामणं कार्यं रसेन्द्रः क्रामते तनुम् । (३७।१)
pūrvavatkrāmaṇaṃ kāryaṃ rasendraḥ krāmate tanum |
४। हेमसुन्दरी घुटिकास्वर्णं रूप्यं म्लेच्छमुखं कान्तसत्वाभ्रसत्वकम् ॥ (३७।२)
4. hemasundarī ghuṭikāsvarṇaṃ rūpyaṃ mlecchamukhaṃ kāntasatvābhrasatvakam ||
द्वन्द्वमेलोपलिप्तायां मूषायां तद्विनिक्षिपेत् । (३८।१)
dvandvamelopaliptāyāṃ mūṣāyāṃ tadvinikṣipet |
तस्मिन्द्रुते सिद्धचूर्णं स्वर्णाद्दशगुणं क्षिपेत् ॥ (३८।२)
tasmindrute siddhacūrṇaṃ svarṇāddaśaguṇaṃ kṣipet ||
यावत्स्वर्णावशेषं स्यात्तावद्द्राव्यं शनैः शनैः । (३९।१)
yāvatsvarṇāvaśeṣaṃ syāttāvaddrāvyaṃ śanaiḥ śanaiḥ |
हेमबीजम् इदं ख्यातं श्रेष्ठं रसरसायने ॥ (३९।२)
hemabījam idaṃ khyātaṃ śreṣṭhaṃ rasarasāyane ||
जारयेत् पूर्ववद्देवि चतुःषष्ट्यंशकादिकम् ॥ (४०।२)
jārayet pūrvavaddevi catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam ||
मर्दयेद् अम्लवर्गेण त्र्यहात् पिष्टिर् भवेद्रसः ॥ (४१।२)
mardayed amlavargeṇa tryahāt piṣṭir bhavedrasaḥ ||
पिष्टिं जम्बीरजां कृत्वा दोलायन्त्रेऽम्लपूरिते । (४२।१)
piṣṭiṃ jambīrajāṃ kṛtvā dolāyantre'mlapūrite |
यावत् कठिनतां याति तावत्कुर्याच्च पूर्ववत् ॥ (४३।२)
yāvat kaṭhinatāṃ yāti tāvatkuryācca pūrvavat ||
इयं तु घुटिका दिव्या विख्याता हेमसुन्दरी । (४४।१)
iyaṃ tu ghuṭikā divyā vikhyātā hemasundarī |
वक्त्रस्था सिद्धिदा नॄणां जरामृत्युविषापहा ॥ (४४।२)
vaktrasthā siddhidā nṝṇāṃ jarāmṛtyuviṣāpahā ||
पूर्ववत् क्रामणं कार्यं सूतः संक्रमते पुनः । (४५।१)
pūrvavat krāmaṇaṃ kāryaṃ sūtaḥ saṃkramate punaḥ |
५। मदनसुन्दरी घुटिकामुखीकृते रसे व्योमबीजं हाटकबीजकम् ॥ (४५।२)
5. madanasundarī ghuṭikāmukhīkṛte rase vyomabījaṃ hāṭakabījakam ||
समं समं क्रमाज्जार्यं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् । (४६।१)
samaṃ samaṃ kramājjāryaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam |
त्रिदिनाज्जायते पिष्टिः पुनर् जम्बीरगाम् कुरु ॥ (४७।२)
tridinājjāyate piṣṭiḥ punar jambīragām kuru ||
दोलायन्त्रेऽम्लभरिते पचेत्तां सप्तवासरम् । (४८।१)
dolāyantre'mlabharite pacettāṃ saptavāsaram |
सिद्धिदा घुटिका ह्येषा नाम्ना मदनसुन्दरी ॥ (४९।२)
siddhidā ghuṭikā hyeṣā nāmnā madanasundarī ||
आस्यान्तरस्थिता कुर्यात् सर्वसिद्धीश् चिरायुषः । (५०।१)
āsyāntarasthitā kuryāt sarvasiddhīś cirāyuṣaḥ |
व्यालव्याघ्रगजादीनां राज्ञां वश्यं स्त्रियामपि ॥ (५०।२)
vyālavyāghragajādīnāṃ rājñāṃ vaśyaṃ striyāmapi ||
पूर्ववत् क्रामणं कार्यं कायम् आक्रामते रसः । (५१।१)
pūrvavat krāmaṇaṃ kāryaṃ kāyam ākrāmate rasaḥ |
६। खेचरी घुटिकामुखीकृते रसे कान्तहेमबीजं समं समम् ॥ (५१।२)
6. khecarī ghuṭikāmukhīkṛte rase kāntahemabījaṃ samaṃ samam ||
रसोन्मिते पृथक् जार्यं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् । (५२।१)
rasonmite pṛthak jāryaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam |
इत्थं जीर्णं रसं बीजं कान्तहेम्नो रसोन्मितम् ॥ (५२।२)
itthaṃ jīrṇaṃ rasaṃ bījaṃ kāntahemno rasonmitam ||
पूर्ववत् पिष्टिकां कृत्वा दोलायन्त्रे च पाचनम् । (५३।१)
pūrvavat piṣṭikāṃ kṛtvā dolāyantre ca pācanam |
यावत् कठिनतां याति तावत् कार्यं मुहुर्मुहुः ॥ (५३।२)
yāvat kaṭhinatāṃ yāti tāvat kāryaṃ muhurmuhuḥ ||
पूर्ववत् क्रामणं कार्यं सुगन्धं गोपयः पिबेत् ॥ (५४।२)
pūrvavat krāmaṇaṃ kāryaṃ sugandhaṃ gopayaḥ pibet ||
७। वज्रेश्वरी घुटिकासमुखे पारदे व्योमकान्तहेम्नां समं समम् ॥ (५५।२)
7. vajreśvarī ghuṭikāsamukhe pārade vyomakāntahemnāṃ samaṃ samam ||
बीजं पृथक्पृथक् जार्यं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् । (५६।१)
bījaṃ pṛthakpṛthak jāryaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam |
इत्थंभूतस्य सूतस्य समं व्योमादिबीजकम् ॥ (५६।२)
itthaṃbhūtasya sūtasya samaṃ vyomādibījakam ||
त्रयं तापितखल्वेन त्र्यहमम्लेन मर्दयेत् । (५७।१)
trayaṃ tāpitakhalvena tryahamamlena mardayet |
स सूतः पिष्टिम् आप्नोति तां पिष्टिं पूर्ववत्प्रिये ॥ (५७।२)
sa sūtaḥ piṣṭim āpnoti tāṃ piṣṭiṃ pūrvavatpriye ||
यावत्कठिनतां याति तावत्कार्यम् अतन्द्रितैः ॥ (५८।२)
yāvatkaṭhinatāṃ yāti tāvatkāryam atandritaiḥ ||
वज्रेश्वरीति घुटिका वक्त्रस्था सर्वसिद्धिदा । (५९।१)
vajreśvarīti ghuṭikā vaktrasthā sarvasiddhidā |
पूर्ववत्क्रामणं कार्यं गात्रं व्याप्नोति पारदः ॥ (५९।२)
pūrvavatkrāmaṇaṃ kāryaṃ gātraṃ vyāpnoti pāradaḥ ||
८। महावज्रेश्वरी घुटिकाशुद्धं स्वर्णं वज्रभस्म लोहचूर्णाभ्रसत्वकम् । (६०।१)
8. mahāvajreśvarī ghuṭikāśuddhaṃ svarṇaṃ vajrabhasma lohacūrṇābhrasatvakam |
एतच्चतुःसमं नागं मूषायां चान्ध्रितं धमेत् ॥ (६०।२)
etaccatuḥsamaṃ nāgaṃ mūṣāyāṃ cāndhritaṃ dhamet ||
द्वन्द्वमेलोपलिप्तायां पुनरादाय तं प्रिये । (६१।१)
dvandvamelopaliptāyāṃ punarādāya taṃ priye |
एकीभूतं च मूषायां प्रकटं च धमेत्पुनः ॥ (६१।२)
ekībhūtaṃ ca mūṣāyāṃ prakaṭaṃ ca dhametpunaḥ ||
धौतसत्त्वं माक्षिकं च स्वल्पं स्वल्पं मुहुः क्षिपेत् । (६२।१)
dhautasattvaṃ mākṣikaṃ ca svalpaṃ svalpaṃ muhuḥ kṣipet |
वज्रहेमावशेषं तु यावत्स्यात् तत उद्धरेत् ॥ (६२।२)
vajrahemāvaśeṣaṃ tu yāvatsyāt tata uddharet ||
एतस्मिन् व्योमसत्वायश्चूर्णनागांश्च पूर्ववत् । (६३।१)
etasmin vyomasatvāyaścūrṇanāgāṃśca pūrvavat |
द्वन्द्वमेलोपलिप्तायाम् अन्ध्रयित्वा दृढं धमेत् ॥ (६३।२)
dvandvamelopaliptāyām andhrayitvā dṛḍhaṃ dhamet ||
हेमवज्रावशेषं स्याद् यावत् तत् पुनराहरेत् ॥ (६४।२)
hemavajrāvaśeṣaṃ syād yāvat tat punarāharet ||
व्योमसत्वम् अयश्चूर्णं नागं वाह्यं पुनः पुनः । (६५।१)
vyomasatvam ayaścūrṇaṃ nāgaṃ vāhyaṃ punaḥ punaḥ |
पूर्ववत् क्रमयोगेन माक्षिकं धौतसत्त्वकम् ॥ (६५।२)
pūrvavat kramayogena mākṣikaṃ dhautasattvakam ||
मुहुः क्षिप्य धमेत्तं तु बाह्यमेवं तु षड्गुणम् । (६६।१)
muhuḥ kṣipya dhamettaṃ tu bāhyamevaṃ tu ṣaḍguṇam |
समुखे पारदे जार्यं वज्रबीजं रसोन्मितम् । (६७।१)
samukhe pārade jāryaṃ vajrabījaṃ rasonmitam |
चतुःषष्ट्यंशकाद्यं च क्रमात् संक्रामयेत् प्रिये ॥ (६७।२)
catuḥṣaṣṭyaṃśakādyaṃ ca kramāt saṃkrāmayet priye ||
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण मर्दयेद् दिवसत्रयम् ॥ (६८।२)
taptakhalve'mlavargeṇa mardayed divasatrayam ||
स पिष्टिर् जायते सूतस्तां पिष्टीं च समाहरेत् । (६९।१)
sa piṣṭir jāyate sūtastāṃ piṣṭīṃ ca samāharet |
कुर्वीत पूर्ववत् सर्वं यावत् कठिनतां व्रजेत् । (७०।१)
kurvīta pūrvavat sarvaṃ yāvat kaṭhinatāṃ vrajet |
महावज्रेश्वरी नाम्ना घुटिका सिद्धिदायिनी ॥ (७०।२)
mahāvajreśvarī nāmnā ghuṭikā siddhidāyinī ||
वक्त्रस्था क्रामणं कार्यं पूर्ववत् क्रामते रसः । (७१।१)
vaktrasthā krāmaṇaṃ kāryaṃ pūrvavat krāmate rasaḥ |
९। वज्रखेचरी घुटिकामुखीकृते रसे व्योमवज्रबीजं रसोन्मितम् ॥ (७१।२)
9. vajrakhecarī ghuṭikāmukhīkṛte rase vyomavajrabījaṃ rasonmitam ||
पृथक् पृथक् जारणीयं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् । (७२।१)
pṛthak pṛthak jāraṇīyaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam |
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण त्रिदिनं मर्दयेद्दृढम् । (७३।१)
taptakhalve'mlavargeṇa tridinaṃ mardayeddṛḍham |
स रसो जायते पिष्टिस्तां पुनः पूर्ववत्प्रिये ॥ (७३।२)
sa raso jāyate piṣṭistāṃ punaḥ pūrvavatpriye ||
यावत् कठिनतां यति तावद् एवं मुहुर्मुहुः ॥ (७४।२)
yāvat kaṭhinatāṃ yati tāvad evaṃ muhurmuhuḥ ||
वक्त्रस्था सिद्धिदा नृणां पूर्ववत् क्रामणं प्रिये ॥ (७५।२)
vaktrasthā siddhidā nṛṇāṃ pūrvavat krāmaṇaṃ priye ||
१०। कालविध्वंसिनी घुटिकामुखीकृते रसे कान्तवज्रबीजं रसोन्मितम् । (७६।१)
10. kālavidhvaṃsinī ghuṭikāmukhīkṛte rase kāntavajrabījaṃ rasonmitam |
पृथक्पृथग् जारणीयं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् ॥ (७६।२)
pṛthakpṛthag jāraṇīyaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam ||
बीजं संतप्तखल्वे ऽम्लवर्गे मर्द्यं दिनत्रयम् ॥ (७७।२)
bījaṃ saṃtaptakhalve 'mlavarge mardyaṃ dinatrayam ||
पिष्टिर् भवत्येष सूतः पिष्टिं तां पुनराहरेत् । (७८।१)
piṣṭir bhavatyeṣa sūtaḥ piṣṭiṃ tāṃ punarāharet |
दोलास्वेदः सिद्धचूर्णलेपः संपुटभूधरम् ॥ (७८।२)
dolāsvedaḥ siddhacūrṇalepaḥ saṃpuṭabhūdharam ||
कालविध्वंसिनी नाम्ना घुटिका जायते शुभा ॥ (७९।२)
kālavidhvaṃsinī nāmnā ghuṭikā jāyate śubhā ||
मुखस्था सिद्धिदा दिव्या पूर्ववत् क्रामणं पिबेत् । (८०।१)
mukhasthā siddhidā divyā pūrvavat krāmaṇaṃ pibet |
११। गगनेश्वरी घुटिकामुखीकृते सूतराजे वज्रकान्ताभ्रबीजकम् ॥ (८०।२)
11. gaganeśvarī ghuṭikāmukhīkṛte sūtarāje vajrakāntābhrabījakam ||
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण त्र्यहात् पिष्टिः सुमर्दनात् । (८२।१)
taptakhalve'mlavargeṇa tryahāt piṣṭiḥ sumardanāt |
यावत् कठिनतां याति तावत् कुर्यान्मुहुर्मुहुः । (८३।१)
yāvat kaṭhinatāṃ yāti tāvat kuryānmuhurmuhuḥ |
गगनेश्वरीयं घुटिका वक्त्रस्था सर्वसिद्धिदा ॥ (८३।२)
gaganeśvarīyaṃ ghuṭikā vaktrasthā sarvasiddhidā ||
पूर्ववत् क्रामणं कार्यं देहे क्रामति सूतकः । (८४।१)
pūrvavat krāmaṇaṃ kāryaṃ dehe krāmati sūtakaḥ |
१२। वज्रघण्टेश्वरी घुटिकामुखीकृते सूतराजे बीजं वज्रसुवर्णयोः ॥ (८४।२)
12. vajraghaṇṭeśvarī ghuṭikāmukhīkṛte sūtarāje bījaṃ vajrasuvarṇayoḥ ||
पृथक्पृथक्समं जार्यं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् । (८५।१)
pṛthakpṛthaksamaṃ jāryaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam |
अस्य सूतस्य सदृशं हेम्नो वज्रस्य बीजकम् ॥ (८५।२)
asya sūtasya sadṛśaṃ hemno vajrasya bījakam ||
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण त्र्यहात् पिष्टिर् भवेद्रसः । (८६।१)
taptakhalve'mlavargeṇa tryahāt piṣṭir bhavedrasaḥ |
तां पिष्टिं पुनरादाय पूर्ववत् परिकल्पयेत् ॥ (८६।२)
tāṃ piṣṭiṃ punarādāya pūrvavat parikalpayet ||
यावत् कठिनतां याति तावत् कुर्यान्मुहुर्मुहुः ॥ (८७।२)
yāvat kaṭhinatāṃ yāti tāvat kuryānmuhurmuhuḥ ||
वज्रघण्टेश्वरी ह्येषा घुटिका सिद्धिदायिनी । (८८।१)
vajraghaṇṭeśvarī hyeṣā ghuṭikā siddhidāyinī |
मुखस्था सिद्धिदा दिव्या पूर्वोक्तं क्रामणं पिबेत् ॥ (८८।२)
mukhasthā siddhidā divyā pūrvoktaṃ krāmaṇaṃ pibet ||
१३। वज्रभैरवी घुटिकामुखीकृते सूतराजे हेमवज्राभ्रबीजकम् । (८९।१)
13. vajrabhairavī ghuṭikāmukhīkṛte sūtarāje hemavajrābhrabījakam |
पृथक्पृथक्समं जार्यं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् ॥ (८९।२)
pṛthakpṛthaksamaṃ jāryaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam ||
मर्दयेद् अम्लवर्गेण तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (९०।२)
mardayed amlavargeṇa taptakhalve dinatrayam ||
पिष्टिर्भवेत् पुनस्तां च समादाय ततः प्रिये । (९१।१)
piṣṭirbhavet punastāṃ ca samādāya tataḥ priye |
यावत् कठिनतामेति तावत्कार्यं मुहुर्मुहुः । (९२।१)
yāvat kaṭhinatāmeti tāvatkāryaṃ muhurmuhuḥ |
घुटिका जायते दिव्या नाम्नेयं वज्रभैरवी ॥ (९२।२)
ghuṭikā jāyate divyā nāmneyaṃ vajrabhairavī ||
मुखस्थिता सिद्धकरी क्रामणं पूर्ववत्प्रिये । (९३।१)
mukhasthitā siddhakarī krāmaṇaṃ pūrvavatpriye |
१४। त्रिपुरभैरवी घुटिकामुखीकृते रसे कान्तवज्रहाटकबीजकम् ॥ (९३।२)
14. tripurabhairavī ghuṭikāmukhīkṛte rase kāntavajrahāṭakabījakam ||
जार्यं पृथक्सूतसमं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् । (९४।१)
jāryaṃ pṛthaksūtasamaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam |
तप्तखल्वेऽम्लवर्गेण मर्दयेद्दिवसत्रयम् । (९५।१)
taptakhalve'mlavargeṇa mardayeddivasatrayam |
जायते पारदः पिष्टिः पूर्ववत्तां समाहरेत् ॥ (९५।२)
jāyate pāradaḥ piṣṭiḥ pūrvavattāṃ samāharet ||
यावत् कठिनताम् एति तावत्कार्यं मुहुर्मुहुः ॥ (९६।२)
yāvat kaṭhinatām eti tāvatkāryaṃ muhurmuhuḥ ||
घुटिका जायते दिव्या नाम्ना त्रिपुरभैरवी । (९७।१)
ghuṭikā jāyate divyā nāmnā tripurabhairavī |
मुखस्था सिद्धिदा ह्येषा पूर्ववत् क्रामणं प्रिये ॥ (९७।२)
mukhasthā siddhidā hyeṣā pūrvavat krāmaṇaṃ priye ||
१५। महाभैरवी घुटिकामुखीकृते रसे कान्तवज्राभ्रस्वर्णबीजकम् । (९८।१)
15. mahābhairavī ghuṭikāmukhīkṛte rase kāntavajrābhrasvarṇabījakam |
पृथक्सूतसमं जार्यं चतुःषष्ट्यंशकादिकम् ॥ (९८।२)
pṛthaksūtasamaṃ jāryaṃ catuḥṣaṣṭyaṃśakādikam ||
अस्य सूतस्य जीर्णस्य समं व्योमादिबीजकम् । (९९।१)
asya sūtasya jīrṇasya samaṃ vyomādibījakam |
मर्दयेद् अम्लवर्गेण तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (९९।२)
mardayed amlavargeṇa taptakhalve dinatrayam ||
पिष्टिर् भवति सूतेन्द्रस्तां पिष्टिं पुनराहरेत् । (१००।१)
piṣṭir bhavati sūtendrastāṃ piṣṭiṃ punarāharet |
यावत् कठिनतामेति तावत्कार्यं मुहुर्मुहुः । (१०१।१)
yāvat kaṭhinatāmeti tāvatkāryaṃ muhurmuhuḥ |
नाम्ना महाभैरवीयं घुटिका सर्वसिद्धिदा ॥ (१०१।२)
nāmnā mahābhairavīyaṃ ghuṭikā sarvasiddhidā ||
धारयेन्मुखमध्ये तत् पूर्ववत् क्रामणं पिबेत् । (१०२।१)
dhārayenmukhamadhye tat pūrvavat krāmaṇaṃ pibet |
क्रामणानित्रिफला मुसली मुण्डी भृङ्गराजश्च वाकुची ॥ (१०२।२)
krāmaṇānitriphalā musalī muṇḍī bhṛṅgarājaśca vākucī ||
पलाशबीजकं तैलं घृतं मधु शिवाम्बु च ॥ (१०५।२)
palāśabījakaṃ tailaṃ ghṛtaṃ madhu śivāmbu ca ||
बिल्वमज्जा च तैलं च तैलं ज्योतिष्मतीभवम् । (१०६।१)
bilvamajjā ca tailaṃ ca tailaṃ jyotiṣmatībhavam |
एतानि क्रामणार्हाणि चौषधानि भवन्ति हि ॥ (१०६।२)
etāni krāmaṇārhāṇi cauṣadhāni bhavanti hi ||
एते चाष्टार्धगदिताः क्रामणार्थे प्रयोगतः । (१०७।१)
ete cāṣṭārdhagaditāḥ krāmaṇārthe prayogataḥ |
पञ्चदशघुटिकाफलम्प्रिये पञ्चदशानां च घुटिकानां फलं शृणु । (१०८।१)
pañcadaśaghuṭikāphalampriye pañcadaśānāṃ ca ghuṭikānāṃ phalaṃ śṛṇu |
आस्यस्था सर्वरोगघ्नी द्वादशाब्दं वरानने ॥ (११०।२)
āsyasthā sarvarogaghnī dvādaśābdaṃ varānane ||
द्वादशाब्दं मुखान्तस्था जरामयविनाशिनी । (११२।१)
dvādaśābdaṃ mukhāntasthā jarāmayavināśinī |
वक्त्रास्थितार्कसंख्याब्दं दशलक्षाब्दजीवदा । (११५।१)
vaktrāsthitārkasaṃkhyābdaṃ daśalakṣābdajīvadā |
दिव्यबुद्धिप्रजननी दिव्यसत्वप्रदायिनी ॥ (११५।२)
divyabuddhiprajananī divyasatvapradāyinī ||
कान्तकाञ्चनबीजाभ्यां ससूता घुटिका कृता । (११६।१)
kāntakāñcanabījābhyāṃ sasūtā ghuṭikā kṛtā |
द्वादशाब्दं मुखान्ता कोट्यायुष्यविवर्धिनी ॥ (११६।२)
dvādaśābdaṃ mukhāntā koṭyāyuṣyavivardhinī ||
मुखस्था द्वादशाब्दान्ताद् दशकोट्यब्दजीवदा । (११८।१)
mukhasthā dvādaśābdāntād daśakoṭyabdajīvadā |
मुखस्था द्वादशाब्दान्तं सर्वलोकगतिप्रदा ॥ (११९।२)
mukhasthā dvādaśābdāntaṃ sarvalokagatipradā ||
यावद्भूमिः स्थिरतरा तावदायुःप्रवर्धिनी । (१२०।१)
yāvadbhūmiḥ sthiratarā tāvadāyuḥpravardhinī |
तरुणः सर्वदा कामः कान्तानां सुरतक्षमः ॥ (१२०।२)
taruṇaḥ sarvadā kāmaḥ kāntānāṃ suratakṣamaḥ ||
घुटिका रससंख्याब्दं मुखस्था सर्वसिद्धिदा ॥ (१२१।२)
ghuṭikā rasasaṃkhyābdaṃ mukhasthā sarvasiddhidā ||
ब्रह्मायुष्यप्रदा पुंसां जगत् सृष्टुं क्रमात् प्रभुः । (१२२।१)
brahmāyuṣyapradā puṃsāṃ jagat sṛṣṭuṃ kramāt prabhuḥ |
पूज्यते ब्रह्मवद्देवैर् वेदवेदाङ्गपारगः ॥ (१२२।२)
pūjyate brahmavaddevair vedavedāṅgapāragaḥ ||
सरस्वत्या च सावित्र्या सेव्यते सर्वलोकगः । (१२३।१)
sarasvatyā ca sāvitryā sevyate sarvalokagaḥ |
अष्टाभिः सिद्धिभिर् युक्तो ह्यणिमादिभिर् ईश्वरि ॥ (१२३।२)
aṣṭābhiḥ siddhibhir yukto hyaṇimādibhir īśvari ||
मुखस्था द्वादशाब्दान्तं विष्ण्वायुष्यप्रदा नृणाम् ॥ (१२४।२)
mukhasthā dvādaśābdāntaṃ viṣṇvāyuṣyapradā nṛṇām ||
स च विष्णुत्वमाप्नोति विष्णुवत् पालितुं क्षमः । (१२५।१)
sa ca viṣṇutvamāpnoti viṣṇuvat pālituṃ kṣamaḥ |
सेव्यते सनकाद्यैश्च श्रिया युक्तो महाबलः ॥ (१२५।२)
sevyate sanakādyaiśca śriyā yukto mahābalaḥ ||
स्वेच्छागतिर् महेन्द्राद्यैर् निर्जरैः सेव्यते सदा । (१२६।१)
svecchāgatir mahendrādyair nirjaraiḥ sevyate sadā |
सपारदा मुखान्तःस्था द्वादशाब्दं वरानने । (१२७।१)
sapāradā mukhāntaḥsthā dvādaśābdaṃ varānane |
रुद्रायुष्प्रदा नॄणां रुद्रत्वं सा ददाति हि ॥ (१२७।२)
rudrāyuṣpradā nṝṇāṃ rudratvaṃ sā dadāti hi ||
संहर्ता रुद्रवल्लोकं विष्ण्विन्द्राद्यैश्च सेव्यते । (१२८।१)
saṃhartā rudravallokaṃ viṣṇvindrādyaiśca sevyate |
अणिमाद्यैश्च सहितः सर्वज्ञः सर्वलोकगः ॥ (१२८।२)
aṇimādyaiśca sahitaḥ sarvajñaḥ sarvalokagaḥ ||
सेव्यते प्रमथश्रेष्ठैर् दिव्यशक्त्या समन्वितः । (१२९।१)
sevyate pramathaśreṣṭhair divyaśaktyā samanvitaḥ |
योगीन्द्रैर् ध्यायते धीरो महातेजा महाबलः ॥ (१२९।२)
yogīndrair dhyāyate dhīro mahātejā mahābalaḥ ||
कान्तकाञ्चनवज्राणां बीजैः सूतयुता कृता । (१३०।१)
kāntakāñcanavajrāṇāṃ bījaiḥ sūtayutā kṛtā |
घुटिका भानुसंख्याब्दं मुखस्था सिद्धिदा नृणाम् ॥ (१३०।२)
ghuṭikā bhānusaṃkhyābdaṃ mukhasthā siddhidā nṛṇām ||
तिरोधत्ते स्वयं लोकाद्ब्रह्मेन्द्राद्यभिवन्दितः ॥ (१३१।२)
tirodhatte svayaṃ lokādbrahmendrādyabhivanditaḥ ||
महाकल्पान्तकालेऽपि विनाशं न व्रजेद्ध्रुवम् ॥ (१३२।२)
mahākalpāntakāle'pi vināśaṃ na vrajeddhruvam ||
योगक्रीडानुषक्तात्मा ध्यायते योगवित्तमैः । (१३३।१)
yogakrīḍānuṣaktātmā dhyāyate yogavittamaiḥ |
कान्ताभ्रहेमवज्राणां कृता बीजै रसात्मिका ॥ (१३३।२)
kāntābhrahemavajrāṇāṃ kṛtā bījai rasātmikā ||
घुटिका रविसंख्याब्दवक्त्रस्था यस्य भैरवि । (१३४।१)
ghuṭikā ravisaṃkhyābdavaktrasthā yasya bhairavi |
सदाशिवायुः स भवेत् सर्वानुग्राहकः प्रभुः ॥ (१३४।२)
sadāśivāyuḥ sa bhavet sarvānugrāhakaḥ prabhuḥ ||
वह्नौ वह्निर् जले वारि मारुते मारुतात्मकः ॥ (१३५।२)
vahnau vahnir jale vāri mārute mārutātmakaḥ ||
पृथिव्यां पृथिवीरूपः शून्ये शून्यात्मको भवेत् । (१३६।१)
pṛthivyāṃ pṛthivīrūpaḥ śūnye śūnyātmako bhavet |
तस्याक्षिणीन्दुवह्न्यर्का ब्रह्मेन्द्राद्याश्च सेवकाः ॥ (१३६।२)
tasyākṣiṇīnduvahnyarkā brahmendrādyāśca sevakāḥ ||
गायका नारदाद्याश्च नर्तक्यश्चाप्सरोऽङ्गनाः । (१३७।१)
gāyakā nāradādyāśca nartakyaścāpsaro'ṅganāḥ |
तदाज्ञयैव ब्रह्मेन्द्राः सृष्टिस्थितिविनाशकाः ॥ (१३७।२)
tadājñayaiva brahmendrāḥ sṛṣṭisthitivināśakāḥ ||
सच्चिदानन्दकः शक्तः सर्वगः सर्वविच्छिवः । (१३८।१)
saccidānandakaḥ śaktaḥ sarvagaḥ sarvavicchivaḥ |
पराशक्तियुतः पुण्यो निर्मायो निष्कलः परम् ॥ (१३८।२)
parāśaktiyutaḥ puṇyo nirmāyo niṣkalaḥ param ||
एवं गुणाः प्रकथिता घुटिकानां मया प्रिये । (१३९।१)
evaṃ guṇāḥ prakathitā ghuṭikānāṃ mayā priye |
शस्त्रस्तम्भकरश्चासां सर्वासाम् अपि विद्यते ॥ (१३९।२)
śastrastambhakaraścāsāṃ sarvāsām api vidyate ||
रसायनस्य सर्वस्य सिद्धिदोऽयं महेश्वरि । (१४०।१)
rasāyanasya sarvasya siddhido'yaṃ maheśvari |
घुटिकासिद्धौ मन्त्रप्रयोगःवक्ष्यते मन्त्रराजोऽयं सर्वसिद्धिप्रदायकः ॥ (१४०।२)
ghuṭikāsiddhau mantraprayogaḥvakṣyate mantrarājo'yaṃ sarvasiddhipradāyakaḥ ||
ऐं ह्रीं श्रीं क्लीं सौः अमृतेश्वरभैरव अमृतं कुरु अमृतेश्वरभैरवाय हुं । (१४१।१)
aiṃ hrīṃ śrīṃ klīṃ sauḥ amṛteśvarabhairava amṛtaṃ kuru amṛteśvarabhairavāya huṃ |
पुमाननेन मन्त्रेण शीघ्रं सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ (१४१।४)
pumānanena mantreṇa śīghraṃ siddhimavāpnuyāt ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.