ĀK, 1, 2
Select a line for its word-by-word analysis.
रसोपदेशकलक्षणम्शृणु भैरवि तत्सर्वमपूर्वं कथयामि ते । (२।२)
rasopadeśakalakṣaṇamśṛṇu bhairavi tatsarvamapūrvaṃ kathayāmi te |
आचार्यो ज्ञानवान्दक्षः शीलवान् गुणवान् शुचिः ॥ (२।३)
ācāryo jñānavāndakṣaḥ śīlavān guṇavān śuciḥ ||
रागसंख्यां बीजकल्पं द्वन्द्वमेलापनं बिडम् ॥ (५।२)
rāgasaṃkhyāṃ bījakalpaṃ dvandvamelāpanaṃ biḍam ||
वर्णोत्कर्षं मृदुत्वं च जारणं बालवृद्धयोः ॥ (६।२)
varṇotkarṣaṃ mṛdutvaṃ ca jāraṇaṃ bālavṛddhayoḥ ||
खेचरीं भूचरीं चैव यो वेत्ति स गुरुर्भवेत् । (७।१)
khecarīṃ bhūcarīṃ caiva yo vetti sa gururbhavet |
शिष्यलक्षणम्गुरुभक्तः सदाचारो लोभमायाविवर्जितः ॥ (७।२)
śiṣyalakṣaṇamgurubhaktaḥ sadācāro lobhamāyāvivarjitaḥ ||
निरालस्यः स्वधर्मज्ञः षट्कर्मनिरतः सुधीः ॥ (८।२)
nirālasyaḥ svadharmajñaḥ ṣaṭkarmanirataḥ sudhīḥ ||
अत्यन्तसाधकः शान्तो मन्त्रानुष्ठानतत्परः ॥ (९।२)
atyantasādhakaḥ śānto mantrānuṣṭhānatatparaḥ ||
दान्तः शिष्यः स विज्ञेयः शक्तिमान् गतमत्सरः । (१०।१)
dāntaḥ śiṣyaḥ sa vijñeyaḥ śaktimān gatamatsaraḥ |
काकिनीलक्षणमाकुञ्चितस्निग्धकेशा पद्मपत्रायतेक्षणा ॥ (१०।२)
kākinīlakṣaṇamākuñcitasnigdhakeśā padmapatrāyatekṣaṇā ||
दीर्घोत्तुङ्गघ्राणकेशा विद्रुमाधरशोभिता । (११।१)
dīrghottuṅgaghrāṇakeśā vidrumādharaśobhitā |
संकीर्णोरस्थला निम्ननाभिः सूक्ष्मा चलाङ्गका ॥ (१२।२)
saṃkīrṇorasthalā nimnanābhiḥ sūkṣmā calāṅgakā ||
युवती श्यामला स्निग्धा सुरूपा शुभलक्षणा । (१६।१)
yuvatī śyāmalā snigdhā surūpā śubhalakṣaṇā |
बहुले या पुष्पवती पक्षे सा काकिनी स्मृता । (१७।१)
bahule yā puṣpavatī pakṣe sā kākinī smṛtā |
स्वस्ववर्णसद्भूता ग्राह्या वाप्यन्यवर्णजा ॥ (१७।२)
svasvavarṇasadbhūtā grāhyā vāpyanyavarṇajā ||
काकिनीत्वापादनम्काकिन्यभावे तरुणी सुरूपान्याथवा भवेत् ॥ (१८।२)
kākinītvāpādanamkākinyabhāve taruṇī surūpānyāthavā bhavet ||
गन्धकं गोघृतोपेतं निष्कं त्रिः सप्तवासरम् । (१९।१)
gandhakaṃ goghṛtopetaṃ niṣkaṃ triḥ saptavāsaram |
प्रातर्दद्यात्तु सा नारी काकिनीसदृशा भवेत् ॥ (१९।२)
prātardadyāttu sā nārī kākinīsadṛśā bhavet ||
धार्मिकः पापभीरुश्च बलवान् ज्ञानवित्तमः । (२०।१)
dhārmikaḥ pāpabhīruśca balavān jñānavittamaḥ |
भूपतिश्चास्य मन्त्री च सर्वशास्त्रविशारदः । (२१।१)
bhūpatiścāsya mantrī ca sarvaśāstraviśāradaḥ |
सर्वधर्मरतः श्रेष्ठो न्यायमार्गप्रवर्तकः ॥ (२१।२)
sarvadharmarataḥ śreṣṭho nyāyamārgapravartakaḥ ||
रसशालानिर्माणम्रसशालां प्रवक्ष्यामि रसेन्द्रस्य वरानने । (२२।१)
rasaśālānirmāṇamrasaśālāṃ pravakṣyāmi rasendrasya varānane |
तत्रापि विजये स्थाने पवित्रे च सुरक्षिते ॥ (२४।२)
tatrāpi vijaye sthāne pavitre ca surakṣite ||
चित्रोद्यानेऽतिरुचिरे रसशालां प्रकल्पयेत् ॥ (३१।२)
citrodyāne'tirucire rasaśālāṃ prakalpayet ||
प्रतिष्ठितोमामाहेशां द्वारपालैश्च रक्षिताम् ॥ (३४।२)
pratiṣṭhitomāmāheśāṃ dvārapālaiśca rakṣitām ||
वास्तुलक्षणसंयुक्तां रसशालां प्रकल्पयेत् ॥ (३५।२)
vāstulakṣaṇasaṃyuktāṃ rasaśālāṃ prakalpayet ||
रसेन्द्रपूजाविधिःवेदिकायां रसेन्द्रस्य भद्रपीठं प्रकल्पयेत् ॥ (३७।२)
rasendrapūjāvidhiḥvedikāyāṃ rasendrasya bhadrapīṭhaṃ prakalpayet ||
भद्रपीठे लिखेत्सम्यक् सिन्दूरेण द्विहस्तकम् । (३८।१)
bhadrapīṭhe likhetsamyak sindūreṇa dvihastakam |
षट्कोणं वसुपत्रं च तद्बहिश्चाष्टपत्रकम् ॥ (३८।२)
ṣaṭkoṇaṃ vasupatraṃ ca tadbahiścāṣṭapatrakam ||
रसलिङ्गं न्यसेद्यन्त्रे पुष्पाद्यैश्च समर्चयेत् ॥ (३९।२)
rasaliṅgaṃ nyasedyantre puṣpādyaiśca samarcayet ||
रससन्ध्याअथ सन्ध्यां प्रवक्ष्यामि रसकर्मफलप्रदाम् । (४०।१)
rasasandhyāatha sandhyāṃ pravakṣyāmi rasakarmaphalapradām |
प्रविशेद्रसशालां च स्नातः शुद्धोऽनुलेपितः ॥ (४०।२)
praviśedrasaśālāṃ ca snātaḥ śuddho'nulepitaḥ ||
शुक्लमाल्याम्बरधरः संयतात्मा जितेन्द्रियः । (४१।१)
śuklamālyāmbaradharaḥ saṃyatātmā jitendriyaḥ |
वाङ्मायाश्रीयुतं तोयम् आत्मविद्याशिवात्मकम् ॥ (४२।२)
vāṅmāyāśrīyutaṃ toyam ātmavidyāśivātmakam ||
तत्त्वं च शोधयामीति त्रिवारं विधिवत्पिबेत् । (४३।१)
tattvaṃ ca śodhayāmīti trivāraṃ vidhivatpibet |
ध्यायेद्वरदगायत्रीं त्रिवारं प्रजपेत्प्रिये ॥ (४३।२)
dhyāyedvaradagāyatrīṃ trivāraṃ prajapetpriye ||
शुभ्रं पञ्चमुखं देवं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम् । (४५।१)
śubhraṃ pañcamukhaṃ devaṃ trinetraṃ candraśekharam |
वरदं रसशास्त्रं च पारदं भुजङ्गं सुधाम् ॥ (४७।२)
varadaṃ rasaśāstraṃ ca pāradaṃ bhujaṅgaṃ sudhām ||
आरोग्यं दिव्यमालां च ह्यभयं द्विनवैः करैः । (४९।१)
ārogyaṃ divyamālāṃ ca hyabhayaṃ dvinavaiḥ karaiḥ |
रसाङ्कुशीं निजोत्सङ्गे बिभ्राणं वृषवाहनम् ॥ (४९।२)
rasāṅkuśīṃ nijotsaṅge bibhrāṇaṃ vṛṣavāhanam ||
रसभैरवम् आचिन्त्य तस्योत्सङ्गे रसाङ्कुशीम् ॥ (५०।२)
rasabhairavam ācintya tasyotsaṅge rasāṅkuśīm ||
अङ्कुशं चाक्षमालां च दधतीं दक्षहस्तयोः । (५१।१)
aṅkuśaṃ cākṣamālāṃ ca dadhatīṃ dakṣahastayoḥ |
चतुर्भुजां रक्तवर्णां त्रिणेत्रामिन्दुशेखराम् । (५२।१)
caturbhujāṃ raktavarṇāṃ triṇetrāminduśekharām |
रक्ताम्बरधरां देवीं कम्बुग्रीवां कृपामयीम् ॥ (५२।२)
raktāmbaradharāṃ devīṃ kambugrīvāṃ kṛpāmayīm ||
ध्यायेद्रसाङ्कुशीं देवीं देवस्याभिमुखीं शिवाम् ॥ (५३।२)
dhyāyedrasāṅkuśīṃ devīṃ devasyābhimukhīṃ śivām ||
नैवाधःपतितं पात्रे गृहीत्वा गोमयं सुधीः ॥ (५४।२)
naivādhaḥpatitaṃ pātre gṛhītvā gomayaṃ sudhīḥ ||
विशोष्य प्रदहेत्कुण्डे क्रमेण धारयेत्प्रिये । (५५।१)
viśoṣya pradahetkuṇḍe krameṇa dhārayetpriye |
पुनरुद्धारणं चैव सद्योजातादिभिर्भवेत् ॥ (५५।२)
punaruddhāraṇaṃ caiva sadyojātādibhirbhavet ||
निरीक्षणं प्रोक्षणं च ताडनाभ्युक्षणं तथा । (५६।१)
nirīkṣaṇaṃ prokṣaṇaṃ ca tāḍanābhyukṣaṇaṃ tathā |
सद्योजातादिभिर्मन्त्रैरभिमन्त्र्य च तत्पुनः ॥ (५६।२)
sadyojātādibhirmantrairabhimantrya ca tatpunaḥ ||
मूर्ध्नि वक्त्रे च हृदये गुह्ये चरणयोः क्रमात् । (५७।१)
mūrdhni vaktre ca hṛdaye guhye caraṇayoḥ kramāt |
ईशानाद्यैः पञ्चमन्त्रैस्तत्तत्स्थानेषु निक्षिपेत् ॥ (५७।२)
īśānādyaiḥ pañcamantraistattatsthāneṣu nikṣipet ||
सर्वाङ्गोद्धूलनं कुर्यात् भस्मना पञ्चभिश्च तैः । (५८।१)
sarvāṅgoddhūlanaṃ kuryāt bhasmanā pañcabhiśca taiḥ |
संकल्पं विधिवत्कुर्यात् रसाचार्यो महेश्वरः ॥ (५८।२)
saṃkalpaṃ vidhivatkuryāt rasācāryo maheśvaraḥ ||
प्राणायामत्रयं कृत्वा मूलमन्त्रेण पार्वति । (५९।१)
prāṇāyāmatrayaṃ kṛtvā mūlamantreṇa pārvati |
प्रोक्षयेन्मन्त्रितं तोयं मूर्ध्नि वामकरस्थितम् ॥ (५९।२)
prokṣayenmantritaṃ toyaṃ mūrdhni vāmakarasthitam ||
आचम्य च पुनस्तोयं मूलमन्त्रेण मन्त्रितम् । (६०।१)
ācamya ca punastoyaṃ mūlamantreṇa mantritam |
त्रिधा दक्षिणहस्तस्थं पिबेदाचमनं ततः ॥ (६०।२)
tridhā dakṣiṇahastasthaṃ pibedācamanaṃ tataḥ ||
अर्घ्यं मूलेन दत्त्वा त्रिः पुनराचम्य पार्वति । (६१।१)
arghyaṃ mūlena dattvā triḥ punarācamya pārvati |
अष्टोत्तरशतं जप्त्वा मूलमन्त्रमुदारधीः ॥ (६१।२)
aṣṭottaraśataṃ japtvā mūlamantramudāradhīḥ ||
त्रिकालमेवं कुर्वीत सन्ध्यां सर्वाघनाशिनीम् ॥ (६२।२)
trikālamevaṃ kurvīta sandhyāṃ sarvāghanāśinīm ||
रसांकुशरसांकुशीमूलमन्त्रोद्धारःवक्ष्येऽहं मूलमन्त्रस्य शृणूद्धारक्रमं प्रिये । (६३।१)
rasāṃkuśarasāṃkuśīmūlamantroddhāraḥvakṣye'haṃ mūlamantrasya śṛṇūddhārakramaṃ priye |
वाङ्माया कमला चाथ चतुर्थ्यन्तो रसेश्वरः ॥ (६३।२)
vāṅmāyā kamalā cātha caturthyanto raseśvaraḥ ||
क्रोधकालपदं चैतत्सर्वं सम्बुद्धिसंयुतम् । (६५।१)
krodhakālapadaṃ caitatsarvaṃ sambuddhisaṃyutam |
कषष्टवर्गान्तयुतः साधोदन्तः सबिन्दुकः ॥ (६५।२)
kaṣaṣṭavargāntayutaḥ sādhodantaḥ sabindukaḥ ||
सविसर्गो ऽप्ययं कूटश्चतुर्वर्णात्मकः प्रिये ॥ (६६।२)
savisargo 'pyayaṃ kūṭaścaturvarṇātmakaḥ priye ||
रसेन्द्रभैरवस्यायं मन्त्रो द्वात्रिंशदर्णकः । (६७।१)
rasendrabhairavasyāyaṃ mantro dvātriṃśadarṇakaḥ |
गोपितः सर्वतन्त्रेषु रहस्योऽत्यन्तदुर्लभः ॥ (६७।२)
gopitaḥ sarvatantreṣu rahasyo'tyantadurlabhaḥ ||
रसाङ्कुशामन्त्रमहं वक्ष्यामि शृणु भैरवि । (६८।१)
rasāṅkuśāmantramahaṃ vakṣyāmi śṛṇu bhairavi |
रसाङ्कुशा चतुर्थ्यां च नमोऽन्तो द्वादशार्णकः । (६९।१)
rasāṅkuśā caturthyāṃ ca namo'nto dvādaśārṇakaḥ |
मन्त्रो रसाङ्कुशायाश्च तव देव्याः प्रकीर्तितः ॥ (६९।२)
mantro rasāṅkuśāyāśca tava devyāḥ prakīrtitaḥ ||
नन्दिकेश ऋषिः प्रोक्तो देवः श्रीरसभैरवः ॥ (७०।२)
nandikeśa ṛṣiḥ prokto devaḥ śrīrasabhairavaḥ ||
रं बीजं लं भवेत् कीलम् अन्त्यार्णः शक्तिरीरितः । (७१।१)
raṃ bījaṃ laṃ bhavet kīlam antyārṇaḥ śaktirīritaḥ |
रसांकुशायाः स्कन्दस्यार्द्रं बीजं कीलकं रसः ॥ (७१।२)
rasāṃkuśāyāḥ skandasyārdraṃ bījaṃ kīlakaṃ rasaḥ ||
नमः शक्तिरिति ख्यातं रहस्यं मन्त्रमुत्तमम् । (७२।१)
namaḥ śaktiriti khyātaṃ rahasyaṃ mantramuttamam |
रसलिङ्गार्चनारसलिङ्गार्चनं वक्ष्ये भैरवि शृणु तत्त्वतः ॥ (७२।२)
rasaliṅgārcanārasaliṅgārcanaṃ vakṣye bhairavi śṛṇu tattvataḥ ||
प्राणानायम्य संकल्प्य श्रीगुरुं शिरसि स्थितम् । (७४।१)
prāṇānāyamya saṃkalpya śrīguruṃ śirasi sthitam |
शुद्धस्फटिकसंकाशं प्रशान्तं वरदाभयम् ॥ (७४।२)
śuddhasphaṭikasaṃkāśaṃ praśāntaṃ varadābhayam ||
स्मरेत्तन्नाम पूर्वं च तदनुज्ञामवाप्य च । (७५।१)
smarettannāma pūrvaṃ ca tadanujñāmavāpya ca |
दिवि स्थिताश्च ये भूता भूमिस्था विघ्नकारिणः ॥ (७५।२)
divi sthitāśca ye bhūtā bhūmisthā vighnakāriṇaḥ ||
पाताले ये महाभूताः ते नश्यन्तु शिवाज्ञया । (७६।१)
pātāle ye mahābhūtāḥ te naśyantu śivājñayā |
अनेनैव च मन्त्रेण दिग्विदिक्ष्व् अक्षतान् क्षिपेत् ॥ (७६।२)
anenaiva ca mantreṇa digvidikṣv akṣatān kṣipet ||
पुष्पमस्त्राय फडिति निक्षिपेद् अन्तरिक्षके । (७७।१)
puṣpamastrāya phaḍiti nikṣiped antarikṣake |
सर्वशत्रुप्रमथनी चेति दक्षिणपार्ष्णिकाम् ॥ (७७।२)
sarvaśatrupramathanī ceti dakṣiṇapārṣṇikām ||
त्रिवारं घातयेद्भूमौ प्राणायामो भवेत्पुनः । (७८।१)
trivāraṃ ghātayedbhūmau prāṇāyāmo bhavetpunaḥ |
रसेन्द्रभद्रपीठस्य दक्षिणे चतुरश्रकम् ॥ (७८।२)
rasendrabhadrapīṭhasya dakṣiṇe caturaśrakam ||
मण्डलं हस्तमात्रं च सार्धं कुर्यात्सुशोभनम् । (७९।१)
maṇḍalaṃ hastamātraṃ ca sārdhaṃ kuryātsuśobhanam |
त्रिकोणवृत्तषट्कोणचतुरश्रं भवेत्क्रमात् ॥ (७९।२)
trikoṇavṛttaṣaṭkoṇacaturaśraṃ bhavetkramāt ||
प्रणवादिनमोऽन्तैश्च पूजयेत्कुसुमाक्षतैः ॥ (८०।२)
praṇavādinamo'ntaiśca pūjayetkusumākṣataiḥ ||
प्राच्यामवाच्यां क्रमशः प्रतीच्योत्तरयोः शिवे ॥ (८१।२)
prācyāmavācyāṃ kramaśaḥ pratīcyottarayoḥ śive ||
अस्त्रं सर्वासु काष्ठासु चतुर्थ्यन्तं फडन्तकम् ॥ (८२।२)
astraṃ sarvāsu kāṣṭhāsu caturthyantaṃ phaḍantakam ||
अग्नेर्दश कलास्तत्र या गन्धाक्षतैः क्रमात् । (८४।१)
agnerdaśa kalāstatra yā gandhākṣataiḥ kramāt |
ततः पात्रं समादाय भावयेत्सूर्यमण्डलम् ॥ (८४।२)
tataḥ pātraṃ samādāya bhāvayetsūryamaṇḍalam ||
मार्तण्डद्वादशकलास्तत्रार्च्याश्चन्दनाक्षतैः । (८५।१)
mārtaṇḍadvādaśakalāstatrārcyāścandanākṣataiḥ |
गन्धोत्तमान्वितं तोयं पूरयेद् अर्घ्यपात्रकम् ॥ (८५।२)
gandhottamānvitaṃ toyaṃ pūrayed arghyapātrakam ||
मध्ये त्रिकोणमालिख्य शक्तिबीजं समुल्लिखेत् ॥ (८६।२)
madhye trikoṇamālikhya śaktibījaṃ samullikhet ||
तत्र क्षिपेत् गन्धपुष्पं मूलमन्त्रं त्रिधा जपेत् । (८७।१)
tatra kṣipet gandhapuṣpaṃ mūlamantraṃ tridhā japet |
पूर्वादिदिक्षु चतसृषु चतुःपात्राणि धारयेत् ॥ (८७।२)
pūrvādidikṣu catasṛṣu catuḥpātrāṇi dhārayet ||
पूरयेत्पूर्ववत्तानि गन्धपुष्पाक्षतैर्यजेत् । (८८।१)
pūrayetpūrvavattāni gandhapuṣpākṣatairyajet |
प्रोक्षयेन्मूलमन्त्रेण मध्यपात्रोदकेन च ॥ (८८।२)
prokṣayenmūlamantreṇa madhyapātrodakena ca ||
पात्राणि निजगात्राणि पूजाद्रव्याणि सर्वतः । (८९।१)
pātrāṇi nijagātrāṇi pūjādravyāṇi sarvataḥ |
स्वागतश्चतुरश्रं च मण्डलं परिकल्पयेत् ॥ (८९।२)
svāgataścaturaśraṃ ca maṇḍalaṃ parikalpayet ||
निक्षिपेन्मध्यगे सूतं रत्नं दक्षिणके क्षिपेत् ॥ (९०।२)
nikṣipenmadhyage sūtaṃ ratnaṃ dakṣiṇake kṣipet ||
स्वर्णं तद्वामपात्रे च तत्समीपे कुशं न्यसेत् । (९१।१)
svarṇaṃ tadvāmapātre ca tatsamīpe kuśaṃ nyaset |
रत्नपात्रसमीपस्थे पात्रे स्यादष्टगन्धकम् ॥ (९१।२)
ratnapātrasamīpasthe pātre syādaṣṭagandhakam ||
प्रतिपात्रे त्रिकोणं च लिखेन्मायासमन्वितम् । (९२।१)
pratipātre trikoṇaṃ ca likhenmāyāsamanvitam |
न्यसेद्गन्धाक्षतं पुष्पं त्रिधा मूलेन मन्त्रयेत् ॥ (९२।२)
nyasedgandhākṣataṃ puṣpaṃ tridhā mūlena mantrayet ||
सप्तधा रसपात्रं च मूलमन्त्रेण मन्त्रयेत् । (९३।१)
saptadhā rasapātraṃ ca mūlamantreṇa mantrayet |
पृथ्वि त्वया धृता लोका देवि त्वं विष्णुना धृता । (९५।२)
pṛthvi tvayā dhṛtā lokā devi tvaṃ viṣṇunā dhṛtā |
त्वं च धारय मां देवि पवित्रं कुरु चासनम् । (९५।३)
tvaṃ ca dhāraya māṃ devi pavitraṃ kuru cāsanam |
अनेनैव तु मन्त्रेण चासने कुसुमं क्षिपेत् ॥ (९५।४)
anenaiva tu mantreṇa cāsane kusumaṃ kṣipet ||
भूतशुद्धिःभूतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि पृथ्वी पीता सवज्रका । (९६।१)
bhūtaśuddhiḥbhūtaśuddhiṃ pravakṣyāmi pṛthvī pītā savajrakā |
ध्येया जान्वादिकट्यन्तम् उपर्यस्यार्धचन्द्रका । (९७।१)
dhyeyā jānvādikaṭyantam uparyasyārdhacandrakā |
शुभ्रा वं बीजसहिता विचिन्त्या द्रवरूपिका ॥ (९७।२)
śubhrā vaṃ bījasahitā vicintyā dravarūpikā ||
कट्यादि हृदयान्तं च बहिर्ध्येयस्त्रिकोणगः । (९८।१)
kaṭyādi hṛdayāntaṃ ca bahirdhyeyastrikoṇagaḥ |
रं बीजं रक्तवर्णश्च स्वस्तिकेन विभूषितः ॥ (९८।२)
raṃ bījaṃ raktavarṇaśca svastikena vibhūṣitaḥ ||
हृदादिकण्ठपर्यन्तं वायुः स्मर्यो ऽञ्जनप्रभः । (९९।१)
hṛdādikaṇṭhaparyantaṃ vāyuḥ smaryo 'ñjanaprabhaḥ |
षट्कोणः कर्णदेशाच्च ब्रह्मरन्ध्रान्तमीश्वरि । (१००।१)
ṣaṭkoṇaḥ karṇadeśācca brahmarandhrāntamīśvari |
वर्तुलं हंबीजयुतं महाकृष्णं वियत्स्मरेत् ॥ (१००।२)
vartulaṃ haṃbījayutaṃ mahākṛṣṇaṃ viyatsmaret ||
पृथिवीम् अप्सु च तास्त्वग्नौ स च वायौ स सोऽम्बरे । (१०१।१)
pṛthivīm apsu ca tāstvagnau sa ca vāyau sa so'mbare |
मेलयित्वा द्वादशान्ते स्थापयेत्परमेश्वरि ॥ (१०१।२)
melayitvā dvādaśānte sthāpayetparameśvari ||
यंबीजेनात्मनो देहं मूलाधाराद्विशोषयेत् । (१०२।१)
yaṃbījenātmano dehaṃ mūlādhārādviśoṣayet |
षडाधाराणि निर्भिद्य यावत् ब्रह्मबिलं प्रिये ॥ (१०२।२)
ṣaḍādhārāṇi nirbhidya yāvat brahmabilaṃ priye ||
रं बीजेन दहेद्देहं सर्वमाप्लावयेत्ततः । (१०३।१)
raṃ bījena daheddehaṃ sarvamāplāvayettataḥ |
वंबीजेन द्रवीभूतं ब्रह्मरन्ध्रेन्दुमण्डलात् ॥ (१०३।२)
vaṃbījena dravībhūtaṃ brahmarandhrendumaṇḍalāt ||
आकाशाद्वायुमादद्यात्तस्माद्वह्निं समाहरेत् ॥ (१०४।२)
ākāśādvāyumādadyāttasmādvahniṃ samāharet ||
वह्नेरापः समादेयास्ताभ्यो भूमिं समाहरेत् । (१०५।१)
vahnerāpaḥ samādeyāstābhyo bhūmiṃ samāharet |
एवं पञ्च च भूतानि स्वस्वस्थाने नियोजयेत् ॥ (१०५।२)
evaṃ pañca ca bhūtāni svasvasthāne niyojayet ||
वामकुक्षिस्थितं पापपुरुषं कृष्णरूपिणम् । (१०६।१)
vāmakukṣisthitaṃ pāpapuruṣaṃ kṛṣṇarūpiṇam |
ध्यायेत्तं निर्गतं देवि खड्गचर्मधरं परम् ॥ (१०६।२)
dhyāyettaṃ nirgataṃ devi khaḍgacarmadharaṃ param ||
न्यासं रसाङ्कुशेनैव कृत्वाङ्गुलिहृदादिषु । (१०७।१)
nyāsaṃ rasāṅkuśenaiva kṛtvāṅgulihṛdādiṣu |
ऐं ह्रीं श्रीं क्ष्मौं क्ष्मं ह्रां ह्रीं ह्रूं ह्रैं ह्रौं ह्रः फट् रसेश्वराय महाकालभैरवाय शिखायै वषट् । (१०७।२)
aiṃ hrīṃ śrīṃ kṣmauṃ kṣmaṃ hrāṃ hrīṃ hrūṃ hraiṃ hrauṃ hraḥ phaṭ raseśvarāya mahākālabhairavāya śikhāyai vaṣaṭ |
रौद्ररूपाय कृष्णपिङ्गललोचनाय अवतर २ अवतारय २ जल्प २ जल्पय २ शुभाशुभं कथय २ कथापय २ मम महारक्षां कुरु कुरु कारय २ मम रससिद्धिं देहि देहि १८८८ । (१०७।३)
raudrarūpāya kṛṣṇapiṅgalalocanāya avatara 2 avatāraya 2 jalpa 2 jalpaya 2 śubhāśubhaṃ kathaya 2 kathāpaya 2 mama mahārakṣāṃ kuru kuru kāraya 2 mama rasasiddhiṃ dehi dehi 1888 |
पूर्ववत् क्रोधभैरवाय नेत्रत्रयाय वौषट् । (१०७।८)
pūrvavat krodhabhairavāya netratrayāya vauṣaṭ |
प्रतिबीजैः समुच्चार्य चतुर्थं रसांकुशम् ॥ (१०७।११)
pratibījaiḥ samuccārya caturthaṃ rasāṃkuśam ||
हृदादिपञ्चस्थानेषु विन्यसेद्बीजपञ्चकम् । (१०८।१)
hṛdādipañcasthāneṣu vinyasedbījapañcakam |
ततश्चास्त्राय फडिति चोटिकां दिक्षु दर्शयेत् ॥ (१०८।२)
tataścāstrāya phaḍiti coṭikāṃ dikṣu darśayet ||
मातृकां च कलान्यासं पाज्योन्यासं च कोलकम् । (१०९।१)
mātṛkāṃ ca kalānyāsaṃ pājyonyāsaṃ ca kolakam |
प्रकुर्वीत ततो देवि चान्तर्यजनम् आचरेत् ॥ (१०९।२)
prakurvīta tato devi cāntaryajanam ācaret ||
कुम्भकेन हृदम्भोजे सम्फुल्लं विदधाति हि । (११०।१)
kumbhakena hṛdambhoje samphullaṃ vidadhāti hi |
हृत्पद्मकर्णिकायां च रसमूर्तिं च चिन्तयेत् ॥ (११०।२)
hṛtpadmakarṇikāyāṃ ca rasamūrtiṃ ca cintayet ||
मानसैर्गन्धपुष्पाद्यैरुपचारैः प्रपूजयेत् । (१११।१)
mānasairgandhapuṣpādyairupacāraiḥ prapūjayet |
स्वदेहं गन्धपुष्पाद्यैर् अलंकुर्याद् यथासुखम् ॥ (१११।२)
svadehaṃ gandhapuṣpādyair alaṃkuryād yathāsukham ||
अन्तर्यजनमेवं स्याद् बहिर्यजनम् आचरेत् । (११२।१)
antaryajanamevaṃ syād bahiryajanam ācaret |
अस्त्रेण लिङ्गं सम्प्रोक्ष्य लिङ्गशुद्धिं विधाय च ॥ (११२।२)
astreṇa liṅgaṃ samprokṣya liṅgaśuddhiṃ vidhāya ca ||
दक्षपार्श्वे संनिवेश्य पूजयेत्तां विधानतः ॥ (११३।२)
dakṣapārśve saṃniveśya pūjayettāṃ vidhānataḥ ||
षट्कोणं विलिखेत्तस्मिन् ऋजुं स्वर्णशलाकया ॥ (११४।२)
ṣaṭkoṇaṃ vilikhettasmin ṛjuṃ svarṇaśalākayā ||
वसुपत्रं चाष्टपत्रं सचतुर्द्वारभूगृहम् । (११५।१)
vasupatraṃ cāṣṭapatraṃ sacaturdvārabhūgṛham |
चतुरश्रं बहिर्भागे दिक्पालान्पूजयेत्प्रिये ॥ (११५।२)
caturaśraṃ bahirbhāge dikpālānpūjayetpriye ||
नन्दिनं च महाकालं भृङ्गिं रिटिं महाबलम् । (११६।१)
nandinaṃ ca mahākālaṃ bhṛṅgiṃ riṭiṃ mahābalam |
कुम्भकर्णं च सुग्रीवं भृङ्गकं च दृढायुधम् ॥ (११६।२)
kumbhakarṇaṃ ca sugrīvaṃ bhṛṅgakaṃ ca dṛḍhāyudham ||
चतुर्द्वारे तु विन्यस्य द्वौ द्वौ प्रागादिपूजितौ । (११७।१)
caturdvāre tu vinyasya dvau dvau prāgādipūjitau |
रुक्मं रौप्यं ताम्रसीसं वङ्गकान्तशठं ह्ययः ॥ (११७।२)
rukmaṃ raupyaṃ tāmrasīsaṃ vaṅgakāntaśaṭhaṃ hyayaḥ ||
प्रागादिद्वार्षु सम्पूज्य क्रमाद्द्वे द्वे महेश्वरि । (११८।१)
prāgādidvārṣu sampūjya kramāddve dve maheśvari |
भूगृहाभ्यन्तरे प्राच्यां शुक्रमग्नौ ग्रहं यजेत् ॥ (११८।२)
bhūgṛhābhyantare prācyāṃ śukramagnau grahaṃ yajet ||
दक्षिणस्यां यजेद्रुद्रमासुरे च समीरणम् । (११९।१)
dakṣiṇasyāṃ yajedrudramāsure ca samīraṇam |
पश्चिमस्यां शिवं वह्निं वायव्याम् उत्तरे ह्युमाम् ॥ (११९।२)
paścimasyāṃ śivaṃ vahniṃ vāyavyām uttare hyumām ||
प्रागादौ गन्धकं तालं कासीसं च मनःशिलाम् ॥ (१२०।२)
prāgādau gandhakaṃ tālaṃ kāsīsaṃ ca manaḥśilām ||
कंकुष्ठं माक्षिकं चैव नृपावर्तं च गैरिकम् । (१२१।१)
kaṃkuṣṭhaṃ mākṣikaṃ caiva nṛpāvartaṃ ca gairikam |
लेपिका क्षेपिका चैव क्रामिका रञ्जिका तथा ॥ (१२१।२)
lepikā kṣepikā caiva krāmikā rañjikā tathā ||
विभूतिः खेचरी चैव दश दूत्यः क्रमेण च ॥ (१२२।२)
vibhūtiḥ khecarī caiva daśa dūtyaḥ krameṇa ca ||
पूज्यास्त्वष्टदले पद्मे ह्यूर्ध्वाधस्ताद्दलेषु च । (१२३।१)
pūjyāstvaṣṭadale padme hyūrdhvādhastāddaleṣu ca |
गोमेदः पुष्परागश्च मणयः सर्वसिद्धिदाः । (१२४।१)
gomedaḥ puṣparāgaśca maṇayaḥ sarvasiddhidāḥ |
द्वितीयवसुपत्रस्य दलाग्रेषु प्रपूजयेत् ॥ (१२४।२)
dvitīyavasupatrasya dalāgreṣu prapūjayet ||
अष्टादशभुजा रुद्राः पञ्चवक्त्रास् त्रियम्बकाः । (१२५।१)
aṣṭādaśabhujā rudrāḥ pañcavaktrās triyambakāḥ |
चन्द्रार्धशोभिमकुटाः नीलग्रीवा वृषध्वजाः ॥ (१२५।२)
candrārdhaśobhimakuṭāḥ nīlagrīvā vṛṣadhvajāḥ ||
स्वस्ववर्णधराः सर्वे त्वष्टविद्येश्वरास्तु ते । (१२६।१)
svasvavarṇadharāḥ sarve tvaṣṭavidyeśvarāstu te |
रसकं विमलं ताप्यं चपलं तुत्थमञ्जनम् । (१२७।१)
rasakaṃ vimalaṃ tāpyaṃ capalaṃ tutthamañjanam |
षट्कोणस्य दलाग्रेषु सख्यः स्युः सर्वसिद्धिदाः ॥ (१२७।२)
ṣaṭkoṇasya dalāgreṣu sakhyaḥ syuḥ sarvasiddhidāḥ ||
वज्रवैक्रान्तवज्राभ्रकान्तपाषाणटङ्कणम् । (१२८।१)
vajravaikrāntavajrābhrakāntapāṣāṇaṭaṅkaṇam |
भूनागः शक्तयश्चैताः षडस्रेषु प्रपूजयेत् ॥ (१२८।२)
bhūnāgaḥ śaktayaścaitāḥ ṣaḍasreṣu prapūjayet ||
हिंगुलं सस्यकं चैव शिलाजत्वग्निजारकम् । (१२९।१)
hiṃgulaṃ sasyakaṃ caiva śilājatvagnijārakam |
तत्कर्णिकायां पूर्वादौ पराशक्तिचतुष्टयम् ॥ (१२९।२)
tatkarṇikāyāṃ pūrvādau parāśakticatuṣṭayam ||
हिंगुलं मालिनी शक्तिः परा शक्तिश्च सस्यकम् । (१३०।१)
hiṃgulaṃ mālinī śaktiḥ parā śaktiśca sasyakam |
प्रणवादिनमोऽन्तैश्च तत्तन्नामपुरःसरम् । (१३१।१)
praṇavādinamo'ntaiśca tattannāmapuraḥsaram |
सचतुर्थ्या यजेदेतान्रसावरणसंस्थितान् ॥ (१३१।२)
sacaturthyā yajedetānrasāvaraṇasaṃsthitān ||
मध्ये तु दिव्यशक्तीनां पूजयेद्रसभैरवम् । (१३२।१)
madhye tu divyaśaktīnāṃ pūjayedrasabhairavam |
सप्तविंशतिनिष्के तु द्राविते शुद्धहाटके ॥ (१३२।२)
saptaviṃśatiniṣke tu drāvite śuddhahāṭake ||
मधूच्छिष्टकृते यन्त्रे लिङ्गाकारे सुलक्षणे ॥ (१३३।२)
madhūcchiṣṭakṛte yantre liṅgākāre sulakṣaṇe ||
निष्टप्ते हाटके सूतं प्रतप्ते प्रक्षिपेच्छिवे । (१३४।१)
niṣṭapte hāṭake sūtaṃ pratapte prakṣipecchive |
मुहूर्तात्स्वाङ्गशीतं तं रसलिङ्गं पयोऽन्तरे ॥ (१३४।२)
muhūrtātsvāṅgaśītaṃ taṃ rasaliṅgaṃ payo'ntare ||
स्थापयेत् पुनरादाय ह्युपरिस्थं मलं हरेत् । (१३५।१)
sthāpayet punarādāya hyuparisthaṃ malaṃ haret |
संघृष्य च समीकृत्य लिङ्गं संप्रोक्षयेत्ततः ॥ (१३५।२)
saṃghṛṣya ca samīkṛtya liṅgaṃ saṃprokṣayettataḥ ||
एवं रौप्यादिलोहैर्वा व्यस्तैर् वाथ समस्तकैः । (१३६।१)
evaṃ raupyādilohairvā vyastair vātha samastakaiḥ |
अभ्रकादिमसत्त्वैर्वा लिङ्गं कुर्यात्स्वशक्तितः ॥ (१३६।२)
abhrakādimasattvairvā liṅgaṃ kuryātsvaśaktitaḥ ||
रसलिङ्गं द्विधा प्रोक्तं सकलं निष्कलं प्रिये । (१३७।१)
rasaliṅgaṃ dvidhā proktaṃ sakalaṃ niṣkalaṃ priye |
पूर्वोक्तं सकलं लिङ्गं निष्कलं केवलो रसः ॥ (१३७।२)
pūrvoktaṃ sakalaṃ liṅgaṃ niṣkalaṃ kevalo rasaḥ ||
बुभुक्षूणां हि सकलं निष्कलं मोक्षमिच्छताम् । (१३८।१)
bubhukṣūṇāṃ hi sakalaṃ niṣkalaṃ mokṣamicchatām |
रसलिङ्गं हेमबद्धं ब्रह्मविष्ण्वीशवह्नयः ॥ (१३८।२)
rasaliṅgaṃ hemabaddhaṃ brahmaviṣṇvīśavahnayaḥ ||
अपूजयन् रूप्यबद्धं गणेशस्कन्दनन्दिनः । (१३९।१)
apūjayan rūpyabaddhaṃ gaṇeśaskandanandinaḥ |
त्वयाभ्रसत्वसम्बद्धं रसलिङ्गं प्रपूजितम् ॥ (१३९।२)
tvayābhrasatvasambaddhaṃ rasaliṅgaṃ prapūjitam ||
ताम्रबद्धं रमावाणीकुबेरेन्द्रजलाधिपाः । (१४०।१)
tāmrabaddhaṃ ramāvāṇīkuberendrajalādhipāḥ |
वङ्गबद्धं सिद्धसाध्यविद्याधरमहर्षयः । (१४१।१)
vaṅgabaddhaṃ siddhasādhyavidyādharamaharṣayaḥ |
तीक्ष्णबद्धं भद्रकालीयक्षभूतपिशाचकाः । (१४२।१)
tīkṣṇabaddhaṃ bhadrakālīyakṣabhūtapiśācakāḥ |
मुण्डबद्धं च दुर्गाम्बा चाप्सरोगुह्यकासुराः ॥ (१४२।२)
muṇḍabaddhaṃ ca durgāmbā cāpsaroguhyakāsurāḥ ||
निष्कलं रसलिङ्गं तु भृङ्ग्याद्या योगिनोऽर्चयन् । (१४३।१)
niṣkalaṃ rasaliṅgaṃ tu bhṛṅgyādyā yogino'rcayan |
उक्तानि रसलिङ्गानि मानवाः फलकाङ्क्षिणः ॥ (१४३।२)
uktāni rasaliṅgāni mānavāḥ phalakāṅkṣiṇaḥ ||
पूजयेयुः प्रयत्नेन नित्यं सर्वार्थसिद्धये । (१४४।१)
pūjayeyuḥ prayatnena nityaṃ sarvārthasiddhaye |
उक्तानां रसलिङ्गानां प्राणसंस्थापनं शृणु ॥ (१४४।२)
uktānāṃ rasaliṅgānāṃ prāṇasaṃsthāpanaṃ śṛṇu ||
प्राणानायम्य विधिवत् प्राणशक्तिं स्मरेच्छिवे । (१४५।१)
prāṇānāyamya vidhivat prāṇaśaktiṃ smarecchive |
शोणिताम्भोधिमध्यस्थरक्ताम्भोजासनां पराम् ॥ (१४५।२)
śoṇitāmbhodhimadhyastharaktāmbhojāsanāṃ parām ||
रक्तांबरधरां रक्तां नानारत्नकिरीटिनीम् । (१४६।१)
raktāṃbaradharāṃ raktāṃ nānāratnakirīṭinīm |
कुरुविन्ददलाकारश्लक्ष्णदन्ताभिशोभिताम् ॥ (१४८।२)
kuruvindadalākāraślakṣṇadantābhiśobhitām ||
प्राणप्रतिष्ठां लिङ्गस्य कुर्वीतैकाग्रमानसः । (१५२।१)
prāṇapratiṣṭhāṃ liṅgasya kurvītaikāgramānasaḥ |
सृणिं मञ्च पाशश्च हंसः सोऽहमिति प्रिये । (१५२।२)
sṛṇiṃ mañca pāśaśca haṃsaḥ so'hamiti priye |
अमुष्य लिङ्गस्य सर्वेन्द्रियाणि वाङ्मनश्चक्षुःश्रोत्रजिह्वाघ्राणा इहागत्य सुखं चिरं तिष्ठन्तु सोऽहं हंसः स्वाहा । (१५२।५)
amuṣya liṅgasya sarvendriyāṇi vāṅmanaścakṣuḥśrotrajihvāghrāṇā ihāgatya sukhaṃ ciraṃ tiṣṭhantu so'haṃ haṃsaḥ svāhā |
एतन्मन्त्रं समुच्चार्य प्राणानावाहयेत्प्रिये । (१५२।८)
etanmantraṃ samuccārya prāṇānāvāhayetpriye |
अस्य श्रीप्राणप्रतिष्ठामन्त्रस्य ब्रह्मविष्णुमहेश्वरा ऋषयः । (१५२।९)
asya śrīprāṇapratiṣṭhāmantrasya brahmaviṣṇumaheśvarā ṛṣayaḥ |
अमुष्य लिङ्गस्य प्राणप्रतिष्ठायां विनियोगः । (१५२।१४)
amuṣya liṅgasya prāṇapratiṣṭhāyāṃ viniyogaḥ |
आसनं पूजयेत्पूर्वं गन्धपुष्पाक्षतादिभिः ॥ (१५२।१५)
āsanaṃ pūjayetpūrvaṃ gandhapuṣpākṣatādibhiḥ ||
अङ्कुराय नालाय कर्णिकेभ्यः दलेभ्यः केसरेभ्यः कर्णिकायै तन्मध्ये धर्माय ज्ञानाय वैराग्याय ऐश्वर्याय अधर्माय अज्ञानाय अवैराग्याय अनैश्वर्याय नमः । (१५३।६)
aṅkurāya nālāya karṇikebhyaḥ dalebhyaḥ kesarebhyaḥ karṇikāyai tanmadhye dharmāya jñānāya vairāgyāya aiśvaryāya adharmāya ajñānāya avairāgyāya anaiśvaryāya namaḥ |
हृदम्भोजस्थितं देवं सह देव्या महेश्वरि । (१५३।७)
hṛdambhojasthitaṃ devaṃ saha devyā maheśvari |
आवाहयेत् सावरणं स्वाङ्गशक्तिसमन्वितम् ॥ (१५३।८)
āvāhayet sāvaraṇaṃ svāṅgaśaktisamanvitam ||
पीठे संस्थापयेल्लिङ्गं मूलेनार्घ्यं कुशोदकैः । (१५४।१)
pīṭhe saṃsthāpayelliṅgaṃ mūlenārghyaṃ kuśodakaiḥ |
पाद्यं गन्धोदकैर्दद्यात् हैमेनाचमनं भवेत् ॥ (१५४।२)
pādyaṃ gandhodakairdadyāt haimenācamanaṃ bhavet ||
रत्नोदकैर्भवेत्स्नानं सर्वं मूलेन शाम्भवि । (१५५।१)
ratnodakairbhavetsnānaṃ sarvaṃ mūlena śāmbhavi |
चमकैः पुरुषसूक्तैश्च फलैः पञ्चामृतैरपि । (१५६।१)
camakaiḥ puruṣasūktaiśca phalaiḥ pañcāmṛtairapi |
संस्नाप्य च ततो लिङ्गं पीठे संस्थापयेच्छिवे । (१५७।१)
saṃsnāpya ca tato liṅgaṃ pīṭhe saṃsthāpayecchive |
लिङ्गस्य परितः ॐ वामदेवाय नमः ज्येष्ठाय रुद्राय कालाय कलविकरणाय बलाय बलविकरणाय बलप्रमथनाय सर्वभूतदमनाय इत्यष्टासु दिक्षु मनोन्मनाय इति शिवसन्निधौ पुष्पैरभ्यर्च्य । (१५७।२)
liṅgasya paritaḥ oṃ vāmadevāya namaḥ jyeṣṭhāya rudrāya kālāya kalavikaraṇāya balāya balavikaraṇāya balapramathanāya sarvabhūtadamanāya ityaṣṭāsu dikṣu manonmanāya iti śivasannidhau puṣpairabhyarcya |
मूलमन्त्रेण देवाय दद्यात्पुष्पाञ्जलिं प्रिये ॥ (१५७।१४)
mūlamantreṇa devāya dadyātpuṣpāñjaliṃ priye ||
मूलमन्त्रषडङ्गेन न्यासं कुर्याच्छिवस्य च । (१५८।१)
mūlamantraṣaḍaṅgena nyāsaṃ kuryācchivasya ca |
ब्रह्माणं पृथिवीं तोयं विष्णुं रुद्रं हुताशनम् । (१५९।१)
brahmāṇaṃ pṛthivīṃ toyaṃ viṣṇuṃ rudraṃ hutāśanam |
श्रीकण्ठममृतांशुं च भैरवं भास्करं तथा । (१६०।१)
śrīkaṇṭhamamṛtāṃśuṃ ca bhairavaṃ bhāskaraṃ tathā |
परं शिवं परात्मानं पूजयेन्मतिमान् क्रमात् ॥ (१६०।२)
paraṃ śivaṃ parātmānaṃ pūjayenmatimān kramāt ||
लिङ्गस्य वामपार्श्वे तु ब्राह्म्यादीः सप्त मातरः । (१६१।१)
liṅgasya vāmapārśve tu brāhmyādīḥ sapta mātaraḥ |
महालक्ष्मीं महाकालीं दुर्गां स्कन्दविनायकौ ॥ (१६१।२)
mahālakṣmīṃ mahākālīṃ durgāṃ skandavināyakau ||
योगिन्यः क्षेत्रपालाश्च शक्तयश्चादिपीठकाः । (१६२।१)
yoginyaḥ kṣetrapālāśca śaktayaścādipīṭhakāḥ |
ओड्याणशक्तिर् जालंध्री तथा पूर्णा गिरिः प्रिये ॥ (१६२।२)
oḍyāṇaśaktir jālaṃdhrī tathā pūrṇā giriḥ priye ||
कामेश्वरीति संपूज्या रुद्रशक्तिः सुरार्चिते । (१६३।१)
kāmeśvarīti saṃpūjyā rudraśaktiḥ surārcite |
लोपामुद्रा कुब्जिका च कालसंकर्षणी तथा ॥ (१६३।२)
lopāmudrā kubjikā ca kālasaṃkarṣaṇī tathā ||
मधुरादिरसा गन्धाः सर्वधान्यानि पार्वति । (१६४।१)
madhurādirasā gandhāḥ sarvadhānyāni pārvati |
दिव्यौषध्यः सुधा हाला विषं चर्मादिधातवः ॥ (१६४।२)
divyauṣadhyaḥ sudhā hālā viṣaṃ carmādidhātavaḥ ||
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिरहङ्कारश्च चेतनः । (१६५।१)
indriyāṇi mano buddhirahaṅkāraśca cetanaḥ |
शब्दाद्या विषयाः पूज्या देहाङ्गानि च शाम्भवि ॥ (१६५।२)
śabdādyā viṣayāḥ pūjyā dehāṅgāni ca śāmbhavi ||
लिङ्गस्य पश्चिमे भागे समुद्राः सरितो नदाः । (१६६।१)
liṅgasya paścime bhāge samudrāḥ sarito nadāḥ |
पर्वता मेरुमुख्याश्च भास्कराद्या नव ग्रहाः ॥ (१६६।२)
parvatā merumukhyāśca bhāskarādyā nava grahāḥ ||
ज्योतिश्चक्रं ध्रुवश्चैव शिशुमारः प्रजापतिः । (१६७।१)
jyotiścakraṃ dhruvaścaiva śiśumāraḥ prajāpatiḥ |
कलाः काष्ठाश्च घटिका मुहूर्ताः प्रहरा दिनम् ॥ (१६७।२)
kalāḥ kāṣṭhāśca ghaṭikā muhūrtāḥ praharā dinam ||
संवत्सरा युगाः कल्पा दिशस्तारास्तिथिः शिवे ॥ (१६८।२)
saṃvatsarā yugāḥ kalpā diśastārāstithiḥ śive ||
पातालानि च नागेन्द्रास्तथा कालाग्निरुद्रकाः । (१६९।१)
pātālāni ca nāgendrāstathā kālāgnirudrakāḥ |
यक्षाः पिशाचभूताश्च राक्षसा दनुजास्तथा ॥ (१६९।२)
yakṣāḥ piśācabhūtāśca rākṣasā danujāstathā ||
गुह्यका दुष्टवेताला राजयक्ष्मादयो गदाः । (१७०।१)
guhyakā duṣṭavetālā rājayakṣmādayo gadāḥ |
मन्त्राः शस्त्राणि चास्त्राणि सम्पूज्य क्रमशः प्रिये ॥ (१७०।२)
mantrāḥ śastrāṇi cāstrāṇi sampūjya kramaśaḥ priye ||
लिङ्गस्य पूर्वभागे तु संपूज्या गुरुपङ्क्तयः । (१७१।१)
liṅgasya pūrvabhāge tu saṃpūjyā gurupaṅktayaḥ |
सिद्धाः साध्याश्च मुनयो योगिनो ब्रह्मवादिनः ॥ (१७१।२)
siddhāḥ sādhyāśca munayo yogino brahmavādinaḥ ||
विद्याधराः किन्नराश्च गन्धर्वश्चाश्विनौ तथा । (१७२।१)
vidyādharāḥ kinnarāśca gandharvaścāśvinau tathā |
वसवोऽप्सरसां मुख्या शृङ्गारादिरसा नव ॥ (१७२।२)
vasavo'psarasāṃ mukhyā śṛṅgārādirasā nava ||
गीतं नृत्तानि तद्भेदाः काश्यपाद्यास्तथा दश । (१७३।१)
gītaṃ nṛttāni tadbhedāḥ kāśyapādyāstathā daśa |
रुद्राः समनवः पूज्या भास्करा वह्नयस्त्रयः ॥ (१७३।२)
rudrāḥ samanavaḥ pūjyā bhāskarā vahnayastrayaḥ ||
कुलाचार्या रसाचार्याः पूर्वाचार्याः शिवार्चकाः ॥ (१७४।२)
kulācāryā rasācāryāḥ pūrvācāryāḥ śivārcakāḥ ||
ब्रह्माण्डाः खेचराः सर्वे भूचराश्च जलेचराः । (१७६।१)
brahmāṇḍāḥ khecarāḥ sarve bhūcarāśca jalecarāḥ |
सम्पूज्य देवताः सर्वाः प्रणवादिनमोऽन्तकैः ॥ (१७६।२)
sampūjya devatāḥ sarvāḥ praṇavādinamo'ntakaiḥ ||
तत्तन्नामचतुर्थ्यन्तैः पुष्पगन्धाक्षतैः प्रिये । (१७७।१)
tattannāmacaturthyantaiḥ puṣpagandhākṣataiḥ priye |
मधुपर्कं दिव्यगन्धमक्षतान् कुसुमानि च । (१७८।१)
madhuparkaṃ divyagandhamakṣatān kusumāni ca |
दमनी मरुवं चैव रसेन्द्राय समर्पयेत् ॥ (१८०।२)
damanī maruvaṃ caiva rasendrāya samarpayet ||
धूपं दशाङ्गं दीपं चापूपान्नं घृतपायसम् । (१८१।१)
dhūpaṃ daśāṅgaṃ dīpaṃ cāpūpānnaṃ ghṛtapāyasam |
सषड्रसानि शाकानि शुद्धगन्धोत्तमान्वितम् ॥ (१८१।२)
saṣaḍrasāni śākāni śuddhagandhottamānvitam ||
लेह्यं चोष्यादि नैवेद्यं पारदेन्द्राय दर्शयेत् । (१८२।१)
lehyaṃ coṣyādi naivedyaṃ pāradendrāya darśayet |
हस्तप्रक्षालनं देवि दद्याद्गन्धोदकेन च ॥ (१८२।२)
hastaprakṣālanaṃ devi dadyādgandhodakena ca ||
मुक्ताफलोद्भवं चूर्णं ताम्बूलं च समर्पयेत् । (१८४।१)
muktāphalodbhavaṃ cūrṇaṃ tāmbūlaṃ ca samarpayet |
दर्पणं चामरद्वन्द्वं छत्रं नृत्तं च गीतकम् ॥ (१८४।२)
darpaṇaṃ cāmaradvandvaṃ chatraṃ nṛttaṃ ca gītakam ||
सर्वोपचारान्मूलेन दद्यात्स्तोत्रं जपेच्छिवे ॥ (१८५।२)
sarvopacārānmūlena dadyātstotraṃ japecchive ||
रसेन्द्रभैरवं देवं ध्यात्वा देवीं रसांकुशाम् । (१८६।१)
rasendrabhairavaṃ devaṃ dhyātvā devīṃ rasāṃkuśām |
माहेश्वरांश्च विनतां गन्धपुष्पादिभिर्यजेत् ॥ (१८६।२)
māheśvarāṃśca vinatāṃ gandhapuṣpādibhiryajet ||
अङ्गुष्ठानामिकाभ्यां च दद्याद्गन्धोत्तमान्वितम् । (१८७।१)
aṅguṣṭhānāmikābhyāṃ ca dadyādgandhottamānvitam |
बिन्दुमूलेन देवाय देव्यै च गुरुपङ्क्तये ॥ (१८७।२)
bindumūlena devāya devyai ca gurupaṅktaye ||
क्रमादावरणस्थेभ्यो देवीभ्योऽपि च तर्पयेत् । (१८८।१)
kramādāvaraṇasthebhyo devībhyo'pi ca tarpayet |
तेभ्यो दत्त्वा प्रसादं च तैरनुज्ञापितः स्वयम् ॥ (१८८।११)
tebhyo dattvā prasādaṃ ca tairanujñāpitaḥ svayam ||
कुण्डल्याम् आत्मतत्त्वं च विद्यातत्त्वं च नाभिगम् । (१८९।१)
kuṇḍalyām ātmatattvaṃ ca vidyātattvaṃ ca nābhigam |
हृदये शिवतत्त्वं च सर्वतत्त्वं हि तालुगम् ॥ (१८९।२)
hṛdaye śivatattvaṃ ca sarvatattvaṃ hi tālugam ||
त्रितत्त्वम् एवं संचिन्त्य प्रसादं च समन्त्रकम् । (१९०।१)
tritattvam evaṃ saṃcintya prasādaṃ ca samantrakam |
ततः प्रज्वलितं स्मृत्वा ज्योतिरन्तर्गतं प्रिये ॥ (१९०।२)
tataḥ prajvalitaṃ smṛtvā jyotirantargataṃ priye ||
स्वीकुर्वीत प्रसादं च यथेष्टं सुरसेविते । (१९१।१)
svīkurvīta prasādaṃ ca yatheṣṭaṃ surasevite |
प्रीणन्ति पितरो हर्षान्मूर्छया सर्वदेवताः ॥ (१९१।२)
prīṇanti pitaro harṣānmūrchayā sarvadevatāḥ ||
अज्ञाना [॥। औ३ ज़ेइछेन्झ्] वप्रीतिः स एवाहं न संशयः । (१९२।१)
ajñānā vaprītiḥ sa evāhaṃ na saṃśayaḥ |
रसेन्द्रबलिक्रमःगन्धोत्तमौदनं शुद्धक्षतजं च घृतं मधु ॥ (१९२।२)
rasendrabalikramaḥgandhottamaudanaṃ śuddhakṣatajaṃ ca ghṛtaṃ madhu ||
संयोज्य पञ्चखण्डं च कृत्वा दद्यात्क्रमेण च । (१९३।१)
saṃyojya pañcakhaṇḍaṃ ca kṛtvā dadyātkrameṇa ca |
दक्षिणोत्तरपूर्वासु पश्चिमायां च मध्यमे ॥ (१९३।२)
dakṣiṇottarapūrvāsu paścimāyāṃ ca madhyame ||
तांस्तान्मन्त्रान्समुच्चार्य बलिं दद्यात्ततो नरः । (१९४।१)
tāṃstānmantrānsamuccārya baliṃ dadyāttato naraḥ |
प्रणवं मायां कमलां देवीं पुत्रप्रदं ततः ॥ (१९४।२)
praṇavaṃ māyāṃ kamalāṃ devīṃ putrapradaṃ tataḥ ||
ततो वटुकनाथाख्यं कपिलं जटाभारभासुरं च ततः पिङ्गल त्रिणेत्र इमां बलिं पूजां गृह्ण गृह्ण स्वाहा । (१९५।१)
tato vaṭukanāthākhyaṃ kapilaṃ jaṭābhārabhāsuraṃ ca tataḥ piṅgala triṇetra imāṃ baliṃ pūjāṃ gṛhṇa gṛhṇa svāhā |
ॐ ह्रीं श्रीं सिद्धयोगिनीभ्यः सर्वमातृभ्यो नमः । (१९५।२)
oṃ hrīṃ śrīṃ siddhayoginībhyaḥ sarvamātṛbhyo namaḥ |
ॐ ह्रीं श्रीं सर्वभूतेभ्यः सर्वभूतपतिभ्यो नमः । (१९५।३)
oṃ hrīṃ śrīṃ sarvabhūtebhyaḥ sarvabhūtapatibhyo namaḥ |
ॐ ह्रीं श्रीं स्थानक्षेत्रपाल इमां बलिं पूजां गृह्ण गृह्ण स्वाहा । (१९५।४)
oṃ hrīṃ śrīṃ sthānakṣetrapāla imāṃ baliṃ pūjāṃ gṛhṇa gṛhṇa svāhā |
ॐ ह्रीं श्रीं रसेन्द्र क्षेत्रपाल राजराजेश्वर इमां बलिं पूजां गृह्ण गृह्ण स्वाहा । (१९५।५)
oṃ hrīṃ śrīṃ rasendra kṣetrapāla rājarājeśvara imāṃ baliṃ pūjāṃ gṛhṇa gṛhṇa svāhā |
बलिं दद्यादिति शिवे सर्वविघ्नोपशान्तये । (१९५।६)
baliṃ dadyāditi śive sarvavighnopaśāntaye |
ततश्चाष्टोत्तरशतं जपेन्मूलं रसाग्रतः ॥ (१९५।७)
tataścāṣṭottaraśataṃ japenmūlaṃ rasāgrataḥ ||
ततः स्तोत्रं जपेद्देवि रसभैरवतुष्टये । (१९६।१)
tataḥ stotraṃ japeddevi rasabhairavatuṣṭaye |
संतुष्टाः सर्वदेवाः स्युः तुष्टे तु रसभैरवे ॥ (१९६।२)
saṃtuṣṭāḥ sarvadevāḥ syuḥ tuṣṭe tu rasabhairave ||
अयं नित्यार्चनविधिः प्रोक्तः सर्वत्र दुर्लभः । (१९७।१)
ayaṃ nityārcanavidhiḥ proktaḥ sarvatra durlabhaḥ |
पारदपूजाफलम्विद्धि मां पारदं देवि तत्स्मर्ता मत्समः प्रिये ॥ (१९७।२)
pāradapūjāphalamviddhi māṃ pāradaṃ devi tatsmartā matsamaḥ priye ||
पारदस्त्वधिको मत्तो मदीयत्वाच्च सारतः । (१९८।१)
pāradastvadhiko matto madīyatvācca sārataḥ |
रसस्य स्मरणं पुण्यं दर्शनं स्पर्शनं तथा ॥ (१९८।२)
rasasya smaraṇaṃ puṇyaṃ darśanaṃ sparśanaṃ tathā ||
पूजनं भक्षणं दानं षोढा पुण्यमुदीरितम् । (१९९।१)
pūjanaṃ bhakṣaṇaṃ dānaṃ ṣoḍhā puṇyamudīritam |
सात्त्विकं राजसं चैव तामसं त्रिविधं वपुः ॥ (१९९।२)
sāttvikaṃ rājasaṃ caiva tāmasaṃ trividhaṃ vapuḥ ||
सात्त्विकं मुक्तिदं शुभ्रं बालं द्विभुजमण्डितम् । (२००।१)
sāttvikaṃ muktidaṃ śubhraṃ bālaṃ dvibhujamaṇḍitam |
पूर्णपात्रं सूक्ष्मदण्डं द्विनेत्रं किङ्किणीस्रजम् ॥ (२००।२)
pūrṇapātraṃ sūkṣmadaṇḍaṃ dvinetraṃ kiṅkiṇīsrajam ||
राजसं भुक्तिदं रक्तं किरीटशशिशेखरम् । (२०१।१)
rājasaṃ bhuktidaṃ raktaṃ kirīṭaśaśiśekharam |
चतुर्भुजं च तरुणं नीलकण्ठं त्रिलोचनम् ॥ (२०१।२)
caturbhujaṃ ca taruṇaṃ nīlakaṇṭhaṃ trilocanam ||
सर्वैश्वर्यप्रदं ध्यायेत् शूलपात्रवराभयम् । (२०२।१)
sarvaiśvaryapradaṃ dhyāyet śūlapātravarābhayam |
तामसं कृष्णवर्णं च ज्वलदूर्ध्वशिरोरुहम् ॥ (२०२।२)
tāmasaṃ kṛṣṇavarṇaṃ ca jvaladūrdhvaśiroruham ||
अष्टादशभुजं त्र्यक्षं पूर्वोक्तं चिन्तयेद्रसम् । (२०३।१)
aṣṭādaśabhujaṃ tryakṣaṃ pūrvoktaṃ cintayedrasam |
सर्वसिद्धिप्रदं देवि सर्वकामफलप्रदम् ॥ (२०३।२)
sarvasiddhipradaṃ devi sarvakāmaphalapradam ||
हृदम्भोजस्थितं ध्यायेन्नश्यन्त्येनांसि भैरवि ॥ (२०४।२)
hṛdambhojasthitaṃ dhyāyennaśyantyenāṃsi bhairavi ||
दर्शनं पारदेन्द्रस्य हन्ति पापं त्रिकालजम् । (२०५।१)
darśanaṃ pāradendrasya hanti pāpaṃ trikālajam |
यत्पुण्यं लभते मर्त्यः तत्कोटिगुणितं भवेत् । (२०६।१)
yatpuṇyaṃ labhate martyaḥ tatkoṭiguṇitaṃ bhavet |
पृथिव्यां सर्वतीर्थेषु सागरान्तेषु दर्शनात् ॥ (२०६।२)
pṛthivyāṃ sarvatīrtheṣu sāgarānteṣu darśanāt ||
स्नानपानादिभिः पुण्यं तत्कोटिगुणितं भवेत् । (२०७।१)
snānapānādibhiḥ puṇyaṃ tatkoṭiguṇitaṃ bhavet |
ब्रह्महत्यासहस्राणि नश्यन्ति रसदर्शनात् । (२०८।१)
brahmahatyāsahasrāṇi naśyanti rasadarśanāt |
अश्वमेधसहस्रेण यत्पुण्यं तच्च दर्शनात् । (२०९।१)
aśvamedhasahasreṇa yatpuṇyaṃ tacca darśanāt |
रसस्य स्पर्शनं हन्यादगम्यागमनं प्रिये ॥ (२०९।२)
rasasya sparśanaṃ hanyādagamyāgamanaṃ priye ||
परद्रव्यापहारं च पापं प्राणिवधार्जितम् । (२१०।१)
paradravyāpahāraṃ ca pāpaṃ prāṇivadhārjitam |
सप्तद्वीपे धरण्यां च पाताले गगने दिवि ॥ (२१०।२)
saptadvīpe dharaṇyāṃ ca pātāle gagane divi ||
यान्यर्चयति लिङ्गानि तत्पुण्यं रसपूजया । (२११।१)
yānyarcayati liṅgāni tatpuṇyaṃ rasapūjayā |
स्वायंभुवेषु लिङ्गेषु दिव्येषु कृतपूजया ॥ (२११।२)
svāyaṃbhuveṣu liṅgeṣu divyeṣu kṛtapūjayā ||
यत्पुण्यं रसलिङ्गस्य पूजया तत्फलं भवेत् । (२१२।१)
yatpuṇyaṃ rasaliṅgasya pūjayā tatphalaṃ bhavet |
योगिनोऽष्टाङ्गनिरता यत्पदं ब्रह्मवादिनः ॥ (२१२।२)
yogino'ṣṭāṅganiratā yatpadaṃ brahmavādinaḥ ||
कुंकुमागरुकस्तूरीकर्पूरान्तर्गतं रसम् ॥ (२१३।२)
kuṃkumāgarukastūrīkarpūrāntargataṃ rasam ||
मूर्छितं रसलिङ्गाय दद्यादिष्टार्थसिद्धये । (२१४।१)
mūrchitaṃ rasaliṅgāya dadyādiṣṭārthasiddhaye |
भवरोगं हरेच्छीघ्रं त्रितापं च विनाशयेत् ॥ (२१५।२)
bhavarogaṃ harecchīghraṃ tritāpaṃ ca vināśayet ||
महामेरुसमं स्वर्णं दत्त्वा यत्तत् फलं भवेत् ॥ (२१६।२)
mahāmerusamaṃ svarṇaṃ dattvā yattat phalaṃ bhavet ||
ब्रह्मरूपी शुद्धरसो विष्णुरूपी स मूर्छितः । (२१७।१)
brahmarūpī śuddharaso viṣṇurūpī sa mūrchitaḥ |
भस्मीकृतो रुद्ररूपी बद्धः सूतः सदाशिवः ॥ (२१७।२)
bhasmīkṛto rudrarūpī baddhaḥ sūtaḥ sadāśivaḥ ||
मूर्छितो भस्मितो बद्धः पारदेन्द्रो महेश्वरि ॥ (२१८।२)
mūrchito bhasmito baddhaḥ pāradendro maheśvari ||
व्याधिमृत्युदरिद्रत्वं हरतेऽसौ कृपाकरः । (२१९।१)
vyādhimṛtyudaridratvaṃ harate'sau kṛpākaraḥ |
रसेन्द्रस्तोत्रम्ददासि त्वं रसेन्द्राशु शब्दस्पर्शनधूमतः ॥ (२१९।२)
rasendrastotramdadāsi tvaṃ rasendrāśu śabdasparśanadhūmataḥ ||
स्वर्णमर्बुदकोट्यन्तं त्राहि खेचरसिद्धिद । (२२०।१)
svarṇamarbudakoṭyantaṃ trāhi khecarasiddhida |
नमः शस्त्रास्त्रहन्त्रे च मायाम्भोनिधिपारद ॥ (२२१।२)
namaḥ śastrāstrahantre ca māyāmbhonidhipārada ||
पारदेन्द्र नमस्तुभ्यं कामिनीकेलिमन्मथ । (२२२।१)
pāradendra namastubhyaṃ kāminīkelimanmatha |
सुधारूप त्रिदोषघ्न नमस्ते षड्रसात्मने ॥ (२२२।२)
sudhārūpa tridoṣaghna namaste ṣaḍrasātmane ||
तेजोऽधिकत्वात्तेजस्विन् चाञ्चल्याद्वायुरूपिणे ॥ (२२३।२)
tejo'dhikatvāttejasvin cāñcalyādvāyurūpiṇe ||
नष्टेन्द्रियार्थानज्ञानान् त्राता त्वमसि पारद । (२२६।१)
naṣṭendriyārthānajñānān trātā tvamasi pārada |
सर्वौषधीभ्योऽप्यधिको ह्यणुमात्रोपयोगतः ॥ (२२६।२)
sarvauṣadhībhyo'pyadhiko hyaṇumātropayogataḥ ||
त्वया सृष्टा महेन्द्राद्याः सुरा ब्रह्मादयः कलाः ॥ (२२७।२)
tvayā sṛṣṭā mahendrādyāḥ surā brahmādayaḥ kalāḥ ||
ज्ञानाज्ञानगुणा लोका गन्धर्वोरगराक्षसाः ॥ (२२८।२)
jñānājñānaguṇā lokā gandharvoragarākṣasāḥ ||
दिव्यौषधानि सर्वाणि सर्वसिद्धिकराण्यपि । (२२९।१)
divyauṣadhāni sarvāṇi sarvasiddhikarāṇyapi |
सूतेन्द्र भवतः श्रीमन् कलां नार्हन्ति षोडशीम् ॥ (२२९।२)
sūtendra bhavataḥ śrīman kalāṃ nārhanti ṣoḍaśīm ||
प्रत्यक्षशम्भो सूतेन्द्र किमन्यैर्भवति स्थिते । (२३०।१)
pratyakṣaśambho sūtendra kimanyairbhavati sthite |
अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति सेवया तत्र कोज्वल ॥ (२३१।२)
amṛtatvaṃ prāpnuvanti sevayā tatra kojvala ||
दृश्यादृश्यस्वरूपं त्वां भोगमोक्षप्रदं परम् । (२३२।१)
dṛśyādṛśyasvarūpaṃ tvāṃ bhogamokṣapradaṃ param |
यो न जानाति सूतेन्द्र स मां वेत्ति कथं नरः ॥ (२३२।२)
yo na jānāti sūtendra sa māṃ vetti kathaṃ naraḥ ||
गुरुर्माता पिता भ्राता धनं विद्या गतिः सुहृत् । (२३३।१)
gururmātā pitā bhrātā dhanaṃ vidyā gatiḥ suhṛt |
रस त्वमेव भूतानां त्वत्तः कोऽन्यो हितंकरः ॥ (२३३।२)
rasa tvameva bhūtānāṃ tvattaḥ ko'nyo hitaṃkaraḥ ||
रसेन्द्र तव योगे च शास्त्रे स्तोत्रे रसायने । (२३४।१)
rasendra tava yoge ca śāstre stotre rasāyane |
यस्तु भक्तियुतो लोके स एवाहं न संशयः ॥ (२३४।२)
yastu bhaktiyuto loke sa evāhaṃ na saṃśayaḥ ||
ब्रह्मज्ञानेऽपि निष्णातो यस्त्वां निन्दति पारद । (२३५।१)
brahmajñāne'pi niṣṇāto yastvāṃ nindati pārada |
त्याज्योऽसौ सर्वलोकेषु नैवाहं रक्षितुं क्षमः ॥ (२३५।२)
tyājyo'sau sarvalokeṣu naivāhaṃ rakṣituṃ kṣamaḥ ||
यस्त्वां नास्तीति च वदेत् तस्य सिद्धिर्न कुत्रचित् । (२३६।१)
yastvāṃ nāstīti ca vadet tasya siddhirna kutracit |
यस्त्वामस्तीति च वदेत्तस्य सिद्धिर्भवेत्सदा ॥ (२३६।२)
yastvāmastīti ca vadettasya siddhirbhavetsadā ||
रसेन्द्रं यस्तु लोकेऽस्मिन्कुलीनो वाधमान्वयः । (२३७।१)
rasendraṃ yastu loke'sminkulīno vādhamānvayaḥ |
संस्कृतं कुरुते सूत त्वामष्टादशकर्मभिः ॥ (२३७।२)
saṃskṛtaṃ kurute sūta tvāmaṣṭādaśakarmabhiḥ ||
स पुण्यः स व्रती धन्यः स श्लाघ्यः स च बुद्धिमान् । (२३८।१)
sa puṇyaḥ sa vratī dhanyaḥ sa ślāghyaḥ sa ca buddhimān |
स पुमान्स च सर्वज्ञः स सिद्धः स च दैवतम् ॥ (२३८।२)
sa pumānsa ca sarvajñaḥ sa siddhaḥ sa ca daivatam ||
तत्कुलं पावनं भूमिः पुण्या राजा जयान्वितः । (२३९।१)
tatkulaṃ pāvanaṃ bhūmiḥ puṇyā rājā jayānvitaḥ |
तत्पुरं सोत्सवं नित्यं कृतार्था च तदम्बिका ॥ (२३९।२)
tatpuraṃ sotsavaṃ nityaṃ kṛtārthā ca tadambikā ||
तस्य संदर्शनं पुण्यं स्पर्शनं भाषणं तथा । (२४०।१)
tasya saṃdarśanaṃ puṇyaṃ sparśanaṃ bhāṣaṇaṃ tathā |
प्रत्यक्षादिप्रमाणेन पारद त्वं सदाशिवः ॥ (२४०।२)
pratyakṣādipramāṇena pārada tvaṃ sadāśivaḥ ||
त्वत्तो देहादि लोहानि वज्रत्वं यान्ति हेमताम् । (२४१।१)
tvatto dehādi lohāni vajratvaṃ yānti hematām |
रसेन्द्र त्वत्प्रसादेन मानिन्यो मृगलोचनाः ॥ (२४१।२)
rasendra tvatprasādena māninyo mṛgalocanāḥ ||
चक्रवाकसमोत्तुङ्गपीनवृत्तस्तनोज्ज्वलाः । (२४२।१)
cakravākasamottuṅgapīnavṛttastanojjvalāḥ |
चञ्चला मन्मथासक्ता विद्रुमाधरशोभिताः ॥ (२४२।२)
cañcalā manmathāsaktā vidrumādharaśobhitāḥ ||
सर्वाङ्गसौष्ठवाः कान्ताः स्निग्धा वश्या भवन्ति च ॥ (२४४।२)
sarvāṅgasauṣṭhavāḥ kāntāḥ snigdhā vaśyā bhavanti ca ||
सूतेन्द्र शुष्ककाष्ठानां राशिमग्निर्यथा दहेत् । (२४५।१)
sūtendra śuṣkakāṣṭhānāṃ rāśimagniryathā dahet |
तथैव जन्मदारिद्र्यमृत्युदुःखमहामयान् ॥ (२४५।२)
tathaiva janmadāridryamṛtyuduḥkhamahāmayān ||
जारणार्थेऽग्निमध्ये त्वां धारयेत्कति वासरान् । (२४६।१)
jāraṇārthe'gnimadhye tvāṃ dhārayetkati vāsarān |
तावत्कल्यसहस्राणि शिवलोके सुखं वसेत् ॥ (२४६।२)
tāvatkalyasahasrāṇi śivaloke sukhaṃ vaset ||
तव कार्येषु सूतेन्द्र किंचिद्द्रव्यं व्ययेन्नरः । (२४७।१)
tava kāryeṣu sūtendra kiṃciddravyaṃ vyayennaraḥ |
तेषां ददासि तद्वित्तं कोटिकोटिगुणाधिकम् ॥ (२४७।२)
teṣāṃ dadāsi tadvittaṃ koṭikoṭiguṇādhikam ||
भोगमोक्षप्रदा पुण्या पुत्रारोग्यप्रवर्धनी ॥ (२४८।२)
bhogamokṣapradā puṇyā putrārogyapravardhanī ||
ये त्वां निन्दन्ति सूतेन्द्र मार्जालखरवायसाः । (२४९।१)
ye tvāṃ nindanti sūtendra mārjālakharavāyasāḥ |
जम्बूका ऋषभाः श्वानः क्लीबान्धबधिरा जडाः ॥ (२४९।२)
jambūkā ṛṣabhāḥ śvānaḥ klībāndhabadhirā jaḍāḥ ||
मूकाः कुब्जाः पङ्गवश्च व्यङ्गा वन्ध्याश्च रोगिणः । (२५०।१)
mūkāḥ kubjāḥ paṅgavaśca vyaṅgā vandhyāśca rogiṇaḥ |
कैवर्ताः पापकर्माणो जायन्तेऽनेकजन्मसु ॥ (२५०।२)
kaivartāḥ pāpakarmāṇo jāyante'nekajanmasu ||
भवतो निन्दकैः सार्धं भाण्डपक्वान्नमिश्रणम् । (२५१।१)
bhavato nindakaiḥ sārdhaṃ bhāṇḍapakvānnamiśraṇam |
यः कुर्यादासनं शय्यां भोजनालापसंगतिम् ॥ (२५१।२)
yaḥ kuryādāsanaṃ śayyāṃ bhojanālāpasaṃgatim ||
स पापिष्ठो भवेत्त्याज्यः सर्वधर्मबहिष्कृतः । (२५२।१)
sa pāpiṣṭho bhavettyājyaḥ sarvadharmabahiṣkṛtaḥ |
इति स्तोत्रं मया प्रोक्तं पारदेन्द्रस्य भैरवि ॥ (२५२।२)
iti stotraṃ mayā proktaṃ pāradendrasya bhairavi ||
यः पठेत् शृणुयाद्भक्त्या त्रिसन्ध्यं रससिद्धये । (२५३।१)
yaḥ paṭhet śṛṇuyādbhaktyā trisandhyaṃ rasasiddhaye |
त्रिकर्मकलिभिर्देवि मुच्यते नात्र संशयः । (२५४।१)
trikarmakalibhirdevi mucyate nātra saṃśayaḥ |
घोरे युद्धे महारण्ये दिग्भ्रमे शत्रुसंकटे ॥ (२५४।२)
ghore yuddhe mahāraṇye digbhrame śatrusaṃkaṭe ||
जपेत्स्तोत्रमिदं देवि ध्यात्वा श्रीरसभैरवम् ॥ (२५५।२)
japetstotramidaṃ devi dhyātvā śrīrasabhairavam ||
इति स्तुत्वा सूतराजं सर्वं कर्म समर्पयेत् । (२५६।१)
iti stutvā sūtarājaṃ sarvaṃ karma samarpayet |
रसो दाता रसो भोक्ता रसः कर्ता च कारणम् ॥ (२५६।२)
raso dātā raso bhoktā rasaḥ kartā ca kāraṇam ||
रसो होता च हव्यं च सर्वव्यापी रसः सदा । (२५७।१)
raso hotā ca havyaṃ ca sarvavyāpī rasaḥ sadā |
अनेनैव च मन्त्रेण रसेन्द्राय समर्पयेत् ॥ (२५७।२)
anenaiva ca mantreṇa rasendrāya samarpayet ||
ततो न्यासं च मूलेन कुर्याद्ध्यात्वा च पूर्ववत् । (२५८।१)
tato nyāsaṃ ca mūlena kuryāddhyātvā ca pūrvavat |
संहारमुद्रां कृत्वाथ वहेन्नद्यां रसेश्वरम् ॥ (२५८।२)
saṃhāramudrāṃ kṛtvātha vahennadyāṃ raseśvaram ||
हृत्पद्मे स्थापयेद्देवं साङ्गावरणशक्तिकम् । (२५९।१)
hṛtpadme sthāpayeddevaṃ sāṅgāvaraṇaśaktikam |
शिवोऽहमिति सद्भावं चिन्तयेद्रसदेशिकः ॥ (२५९।२)
śivo'hamiti sadbhāvaṃ cintayedrasadeśikaḥ ||
पूजास्थानं च संमार्ज्य प्रोक्षयेदुदकेन च । (२६०।१)
pūjāsthānaṃ ca saṃmārjya prokṣayedudakena ca |
ततो होमालयं प्राप्य समाचम्य च देशिकः ॥ (२६०।२)
tato homālayaṃ prāpya samācamya ca deśikaḥ ||
शालायामग्निदिग्भागे योनिकुण्डे त्रिमेखलम् । (२६१।१)
śālāyāmagnidigbhāge yonikuṇḍe trimekhalam |
दर्भैः प्रागुदगग्रैश्च परिस्तीर्णं यथाविधि ॥ (२६१।२)
darbhaiḥ prāgudagagraiśca paristīrṇaṃ yathāvidhi ||
न्यासं मूलेन संकल्प्य प्राणायामं विधाय च । (२६२।१)
nyāsaṃ mūlena saṃkalpya prāṇāyāmaṃ vidhāya ca |
पञ्चभूसंस्कृतं कृत्वा स्वस्त्रिया वा द्विजेन वा ॥ (२६२।२)
pañcabhūsaṃskṛtaṃ kṛtvā svastriyā vā dvijena vā ||
आनीय वह्निं निक्षिप्य कुण्डे प्रज्वालयेत्ततः । (२६३।१)
ānīya vahniṃ nikṣipya kuṇḍe prajvālayettataḥ |
वह्निं पिङ्गजटाजूटं त्रिनेत्रं शुक्लवाससम् ॥ (२६३।२)
vahniṃ piṅgajaṭājūṭaṃ trinetraṃ śuklavāsasam ||
रक्ताम्भोजस्थितं देवं माल्याभरणभूषितम् । (२६४।१)
raktāmbhojasthitaṃ devaṃ mālyābharaṇabhūṣitam |
सप्तहस्तं चतुःशृङ्गं द्विशीर्षं च त्रिपादकम् ॥ (२६४।२)
saptahastaṃ catuḥśṛṅgaṃ dviśīrṣaṃ ca tripādakam ||
त्रिधा बद्धं च ऋषभं शक्त्याद्यायुधधारिणम् । (२६५।१)
tridhā baddhaṃ ca ṛṣabhaṃ śaktyādyāyudhadhāriṇam |
ध्यात्वा तस्यार्घ्यपाद्यादि कुर्यात्सर्वोपचारकम् ॥ (२६५।२)
dhyātvā tasyārghyapādyādi kuryātsarvopacārakam ||
गन्धाक्षतसुपुष्पैश्च पूजयेज्जातवेदसम् । (२६६।१)
gandhākṣatasupuṣpaiśca pūjayejjātavedasam |
तस्मिन्नावाहयेद्देवं संचिन्त्य रसभैरवम् ॥ (२६६।२)
tasminnāvāhayeddevaṃ saṃcintya rasabhairavam ||
न्यासं देवस्य कुर्वीत मूलमन्त्रेण होमयेत् । (२६७।१)
nyāsaṃ devasya kurvīta mūlamantreṇa homayet |
तिलाज्यव्रीहिभिर्मन्त्रं शतमष्टोत्तरं प्रिये ॥ (२६७।२)
tilājyavrīhibhirmantraṃ śatamaṣṭottaraṃ priye ||
अष्टाविंशति वा कुर्यात् मूलात्पूर्वाहुतिं हुनेत् । (२६८।१)
aṣṭāviṃśati vā kuryāt mūlātpūrvāhutiṃ hunet |
प्राणायामं ततो न्यासं कृत्वा च हृदि धारणम् । (२६८।२)
prāṇāyāmaṃ tato nyāsaṃ kṛtvā ca hṛdi dhāraṇam |
एवं नित्यार्चनविधिः प्रोक्तस्तव सुरार्चिते ॥ (२६८।३)
evaṃ nityārcanavidhiḥ proktastava surārcite ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.