ĀK, 1, 17
Select a line for its word-by-word analysis.
उषःपानरसायनमथ प्रीतमना देवी पप्रच्छ परमेश्वरी । (१।१)
uṣaḥpānarasāyanamatha prītamanā devī papraccha parameśvarī |
सुसाध्यं सुलभं दिव्यं सद्यः प्रत्ययकारणम् । (३।१)
susādhyaṃ sulabhaṃ divyaṃ sadyaḥ pratyayakāraṇam |
बालस्त्रीषण्ढवृद्धानां रोगार्तानां विशेषतः ॥ (३।२)
bālastrīṣaṇḍhavṛddhānāṃ rogārtānāṃ viśeṣataḥ ||
शृणु देवि प्रवक्ष्यामि सर्वयोग्यं सुखङ्करम् । (५।२)
śṛṇu devi pravakṣyāmi sarvayogyaṃ sukhaṅkaram |
त्रिदोषशमनं सौख्यं पथ्यं सर्वरसाधिकम् । (७।१)
tridoṣaśamanaṃ saukhyaṃ pathyaṃ sarvarasādhikam |
तस्याग्निरिन्धनं तोयं तस्मात्तोयं पिबेद्बुधः ॥ (८।२)
tasyāgnirindhanaṃ toyaṃ tasmāttoyaṃ pibedbudhaḥ ||
वैद्युतो बाडवो वह्निर्जाठरश्च त्रयोऽग्नयः । (९।१)
vaidyuto bāḍavo vahnirjāṭharaśca trayo'gnayaḥ |
अबिन्धनाः स्युरन्येषां काष्ठादीनीन्धनानि हि ॥ (९।२)
abindhanāḥ syuranyeṣāṃ kāṣṭhādīnīndhanāni hi ||
पूरयेन्नूतनघटे प्रातः शोध्यैश्च वारिभिः ॥ (१०।२)
pūrayennūtanaghaṭe prātaḥ śodhyaiśca vāribhiḥ ||
गाङ्गेयैर्वाथ नादेयैस् ताटाकैर्वापि सारसैः । (११।१)
gāṅgeyairvātha nādeyais tāṭākairvāpi sārasaiḥ |
कौपैर्वा चापि वै घर्मैर्वार्षिकैर्वा यथाभवैः ॥ (११।२)
kaupairvā cāpi vai gharmairvārṣikairvā yathābhavaiḥ ||
तद्घटं स्थापयेन्मञ्चे दिव्यभास्कररश्मिभिः । (१२।१)
tadghaṭaṃ sthāpayenmañce divyabhāskararaśmibhiḥ |
नष्टदोषं निशायां च चन्द्रामृतकराप्लुतम् ॥ (१२।२)
naṣṭadoṣaṃ niśāyāṃ ca candrāmṛtakarāplutam ||
पिबेत्तोयं ततः कुर्यान्मलमूत्रविसर्जनम् ॥ (१५।२)
pibettoyaṃ tataḥ kuryānmalamūtravisarjanam ||
सन्ध्यावन्दनकर्मादि कुर्वन्स्वेच्छाशनो भवेत् । (१६।१)
sandhyāvandanakarmādi kurvansvecchāśano bhavet |
एकाब्दबालको नित्यं पिबेत्तोयं पलं पलम् ॥ (१६।२)
ekābdabālako nityaṃ pibettoyaṃ palaṃ palam ||
एवं षोडशवर्षान्तं प्रत्यब्दं च पलं पलम् । (१७।१)
evaṃ ṣoḍaśavarṣāntaṃ pratyabdaṃ ca palaṃ palam |
षोडशाब्दात्परं सेव्यं षोडशप्रसृतं जलम् । (१८।१)
ṣoḍaśābdātparaṃ sevyaṃ ṣoḍaśaprasṛtaṃ jalam |
एवं विंशतिवर्षान्तं नित्यं सेवेत सादरम् ॥ (१८।२)
evaṃ viṃśativarṣāntaṃ nityaṃ seveta sādaram ||
अनेन व्याधयः सर्वे विनश्यन्ति न संशयः । (१९।१)
anena vyādhayaḥ sarve vinaśyanti na saṃśayaḥ |
जीवेद्वर्षशतं बुद्धिबलेन्द्रियसुखान्वितः ॥ (१९।२)
jīvedvarṣaśataṃ buddhibalendriyasukhānvitaḥ ||
यथा वह्निबलं तोयं त्र्यहाद्वा पञ्चवासरात् ॥ (२०।२)
yathā vahnibalaṃ toyaṃ tryahādvā pañcavāsarāt ||
सप्ताहाद्वा क्रमात्प्राज्ञः प्रसृतं प्रसृतं तथा । (२१।१)
saptāhādvā kramātprājñaḥ prasṛtaṃ prasṛtaṃ tathā |
पुनस्तु कुडवं वापि वर्धयेत्तच्छनैः शनैः ॥ (२१।२)
punastu kuḍavaṃ vāpi vardhayettacchanaiḥ śanaiḥ ||
यथा यथाम्बुनो वृद्धिस्तथा दोषः प्रशाम्यति ॥ (२२।२)
yathā yathāmbuno vṛddhistathā doṣaḥ praśāmyati ||
षण्मासं वा वत्सरं वा वाद्यन्तं वा पिबेज्जलम् । (२३।१)
ṣaṇmāsaṃ vā vatsaraṃ vā vādyantaṃ vā pibejjalam |
यथा वृद्धिस्तथा ह्रासो यावच्चुलुकमात्रकम् ॥ (२३।२)
yathā vṛddhistathā hrāso yāvacculukamātrakam ||
उपवासं दिवा रात्रौ पथ्याशी तत्परित्यजेत् । (२४।१)
upavāsaṃ divā rātrau pathyāśī tatparityajet |
आत्यन्तिके च व्यायामे सति वाञ्जलिमात्रकम् ॥ (२४।२)
ātyantike ca vyāyāme sati vāñjalimātrakam ||
पादमर्धं त्रिपादं वा यथा सेवाञ्जलिं पिबेत् । (२५।१)
pādamardhaṃ tripādaṃ vā yathā sevāñjaliṃ pibet |
मध्वाज्यतैलदुग्धाज्यजलाद्यन्यतमैर् युतम् ॥ (२५।२)
madhvājyatailadugdhājyajalādyanyatamair yutam ||
हन्याच्छीघ्रं वातरोगमथवास्यस्थभेषजैः । (२६।१)
hanyācchīghraṃ vātarogamathavāsyasthabheṣajaiḥ |
ततो जलं वा प्रपिबेन्मुहूर्ते वा गते सति । (२७।१)
tato jalaṃ vā prapibenmuhūrte vā gate sati |
जीर्णे वा सलिले सेव्यं भोजनान्तेऽथवा निशि ॥ (२७।२)
jīrṇe vā salile sevyaṃ bhojanānte'thavā niśi ||
पिबेद् अर्धं च पूर्वस्माल्लघ्वाहारी यथासुखम् ॥ (२८।२)
pibed ardhaṃ ca pūrvasmāllaghvāhārī yathāsukham ||
उपवासो व्रतार्थं चेत् तत्क्षीरं वा पलं निशि । (२९।१)
upavāso vratārthaṃ cet tatkṣīraṃ vā palaṃ niśi |
अर्धं वा प्राञ्जलिं वारि पिबेन्नित्यं प्रयत्नतः । (३०।१)
ardhaṃ vā prāñjaliṃ vāri pibennityaṃ prayatnataḥ |
सर्वत्राहारसत्वाग्निसाम्यं वारि पिबेत्सुधीः ॥ (३०।२)
sarvatrāhārasatvāgnisāmyaṃ vāri pibetsudhīḥ ||
विण्मूत्रोत्सर्जनं ब्राह्मान्मुहूर्तात्पूर्वतो यदि । (३१।१)
viṇmūtrotsarjanaṃ brāhmānmuhūrtātpūrvato yadi |
ततः पीत्वैव सलिलं विण्मूत्रं च विसर्जयेत् ॥ (३१।२)
tataḥ pītvaiva salilaṃ viṇmūtraṃ ca visarjayet ||
वारि पूतं विषं त्वल्पं विण्मूत्रोत्सर्जनात्परम् । (३२।१)
vāri pūtaṃ viṣaṃ tvalpaṃ viṇmūtrotsarjanātparam |
अज्ञातवेले रात्रौ चेत्पिबेत्तोयं पुनः प्रगे ॥ (३२।२)
ajñātavele rātrau cetpibettoyaṃ punaḥ prage ||
पादं वाथ चतुर्थांशमञ्जलिं वा पिबेज्जलम् । (३३।१)
pādaṃ vātha caturthāṃśamañjaliṃ vā pibejjalam |
जलपानकल्पे पथ्यम् अपथ्यञ्चगोधूमषष्टिशाल्यन्नं यवजाङ्गलजामिषम् ॥ (३३।२)
jalapānakalpe pathyam apathyañcagodhūmaṣaṣṭiśālyannaṃ yavajāṅgalajāmiṣam ||
गव्यं सर्पिर्दधि क्षीरमुदश्विन्नवनीतकम् । (३४।१)
gavyaṃ sarpirdadhi kṣīramudaśvinnavanītakam |
शतावरी तण्डुली च मत्स्याक्षी च विदारिका ॥ (३७।२)
śatāvarī taṇḍulī ca matsyākṣī ca vidārikā ||
मोचायाः कुसुमं दण्डफलानि क्षुद्रदन्तिका । (३९।१)
mocāyāḥ kusumaṃ daṇḍaphalāni kṣudradantikā |
सदाफलं च मत्स्याण्डी शृङ्गवेरं च सैन्धवम् ॥ (३९।२)
sadāphalaṃ ca matsyāṇḍī śṛṅgaveraṃ ca saindhavam ||
कुस्तुम्बरी च सरसी शार्ङ्गेरी चक्रमर्दकः । (४१।१)
kustumbarī ca sarasī śārṅgerī cakramardakaḥ |
मण्डूकपर्णी पालक्याः पत्रं गाङ्गेरुकं तथा ॥ (४१।२)
maṇḍūkaparṇī pālakyāḥ patraṃ gāṅgerukaṃ tathā ||
संस्कारार्थं च कैडर्यसैन्धवोषणजारकाः ॥ (४२।२)
saṃskārārthaṃ ca kaiḍaryasaindhavoṣaṇajārakāḥ ||
सर्वेऽपि मधुरप्रायाः स्वादुशीताः सुखप्रदाः । (४३।१)
sarve'pi madhuraprāyāḥ svāduśītāḥ sukhapradāḥ |
स्नेहयुक्तं भजेत्स्नानं श्वेताम्बरधरः शुचिः ॥ (४४।२)
snehayuktaṃ bhajetsnānaṃ śvetāmbaradharaḥ śuciḥ ||
मन्दानिलं पुष्पमाल्यं कौमुदीरत्नभूषणम् ॥ (४५।२)
mandānilaṃ puṣpamālyaṃ kaumudīratnabhūṣaṇam ||
पथ्यं रुच्यं जलीयं च स्वादुप्रायं च सद्रवम् । (४६।१)
pathyaṃ rucyaṃ jalīyaṃ ca svāduprāyaṃ ca sadravam |
ताम्बूलचर्वणं कुर्यात् सकर्पूरं सुखासनम् । (४७।१)
tāmbūlacarvaṇaṃ kuryāt sakarpūraṃ sukhāsanam |
शाल्मली तूलशय्या च निशि निद्रा यथासुखम् । (४८।१)
śālmalī tūlaśayyā ca niśi nidrā yathāsukham |
पलाण्डु लशुनं सर्वकन्दं सिद्धार्थकं तथा ॥ (५०।२)
palāṇḍu laśunaṃ sarvakandaṃ siddhārthakaṃ tathā ||
अजाङ्गलं पलं मत्स्यं किंचित्क्षीरान्नभोजनम् । (५१।१)
ajāṅgalaṃ palaṃ matsyaṃ kiṃcitkṣīrānnabhojanam |
तिलतैलं च तत्कल्कम् एतैः संयुक्तम् औषधम् ॥ (५२।२)
tilatailaṃ ca tatkalkam etaiḥ saṃyuktam auṣadham ||
व्यायामेर्ष्यादिवास्वापो निशि जागरणं तथा ॥ (५४।२)
vyāyāmerṣyādivāsvāpo niśi jāgaraṇaṃ tathā ||
अग्निः श्रमाम्बुजननं तथोष्णाम्बरधारणम् । (५६।१)
agniḥ śramāmbujananaṃ tathoṣṇāmbaradhāraṇam |
अम्लः कषायतिक्तश्च रामठं च विरूक्षकम् ॥ (५७।२)
amlaḥ kaṣāyatiktaśca rāmaṭhaṃ ca virūkṣakam ||
अभ्यङ्गं काञ्जिकं शीतं रोगाभावे कषायकम् । (५९।१)
abhyaṅgaṃ kāñjikaṃ śītaṃ rogābhāve kaṣāyakam |
विदाहि शोषणं मूर्ध्नि स्नानमप्युष्णवारिभिः ॥ (५९।२)
vidāhi śoṣaṇaṃ mūrdhni snānamapyuṣṇavāribhiḥ ||
कारणं दोषकोपानां निन्द्यमन्यद्विवर्जयेत् । (६०।१)
kāraṇaṃ doṣakopānāṃ nindyamanyadvivarjayet |
पीतजलजीर्णलक्षणम्स्वस्थः पीत्वा सुखासीनः सलिलं वाग्यतः शुचिः ॥ (६०।२)
pītajalajīrṇalakṣaṇamsvasthaḥ pītvā sukhāsīnaḥ salilaṃ vāgyataḥ śuciḥ ||
विसर्जयेन्मलं मूत्रं ताम्बूलादींश्च वर्जयेत् । (६१।१)
visarjayenmalaṃ mūtraṃ tāmbūlādīṃśca varjayet |
यावज्जलं पिबेत्तावन्मूत्रं निर्याति चेत् तदा ॥ (६१।२)
yāvajjalaṃ pibettāvanmūtraṃ niryāti cet tadā ||
निर्गच्छेत्सलिलं पीतं तदा स्वस्थतरो मतः ॥ (६२।२)
nirgacchetsalilaṃ pītaṃ tadā svasthataro mataḥ ||
तैलाभ्यङ्गं ततः कुर्याद्विहितं पथ्यमाचरेत् ॥ (६३।२)
tailābhyaṅgaṃ tataḥ kuryādvihitaṃ pathyamācaret ||
जलाजीर्णलक्षणं तत्परिहारश्चपरिहारं विना रोगा जायन्ते नाविचारतः । (६४।१)
jalājīrṇalakṣaṇaṃ tatparihāraścaparihāraṃ vinā rogā jāyante nāvicārataḥ |
श्रमः क्लमश्च वमनं शिरस्तोदः शिरोभ्रमः ॥ (६४।२)
śramaḥ klamaśca vamanaṃ śirastodaḥ śirobhramaḥ ||
गुल्मोदावर्तकौ वह्निसदनं गात्रभञ्जनम् ॥ (६५।२)
gulmodāvartakau vahnisadanaṃ gātrabhañjanam ||
जङ्घोद्वेष्टनकं श्वासो भुक्तिद्वेषस्त्वरोचकः ॥ (६६।२)
jaṅghodveṣṭanakaṃ śvāso bhuktidveṣastvarocakaḥ ||
सकृदम्भोविशोषश् चेद् रूक्षायासादिकर्मभिः ॥ (६७।२)
sakṛdambhoviśoṣaś ced rūkṣāyāsādikarmabhiḥ ||
स दोषो न तु विज्ञेयो दोषस्तंभोऽसकृद्यदि । (६८।१)
sa doṣo na tu vijñeyo doṣastaṃbho'sakṛdyadi |
प्रपीते सलिले स्तब्धे चिकित्सात्र विधीयते ॥ (६८।२)
prapīte salile stabdhe cikitsātra vidhīyate ||
कूष्माण्डपत्रैर् उदरं बस्तिं चाच्छादयेत्सुधीः । (६९।१)
kūṣmāṇḍapatrair udaraṃ bastiṃ cācchādayetsudhīḥ |
यद्वाज्यधात्रीलिप्ताङ्गस्नानं कुर्याद्रसायनम् । (७०।१)
yadvājyadhātrīliptāṅgasnānaṃ kuryādrasāyanam |
सगुडं वा पिबेत्क्षीरं तक्रं वा शर्करान्वितम् ॥ (७०।२)
saguḍaṃ vā pibetkṣīraṃ takraṃ vā śarkarānvitam ||
कष्टाज्जीर्णं जलं यस्य भुक्तेः प्राक् सर्पिर् आददेत् ॥ (७१।२)
kaṣṭājjīrṇaṃ jalaṃ yasya bhukteḥ prāk sarpir ādadet ||
यद्वा तिष्ठेच्चिरं चाप्सु स्नायाद्धात्र्यादिभिर्हिमैः । (७२।१)
yadvā tiṣṭhecciraṃ cāpsu snāyāddhātryādibhirhimaiḥ |
यद्वा स्तब्धे जले पीते स्वादुशीतैर्विशोधयेत् ॥ (७२।२)
yadvā stabdhe jale pīte svāduśītairviśodhayet ||
कृष्णामदनसिन्धूत्थैः कल्कैर्मधुयुतैर्वमेत् । (७३।१)
kṛṣṇāmadanasindhūtthaiḥ kalkairmadhuyutairvamet |
पथ्याचूर्णं नालिकेरजलैः पीत्वा विरेचयेत् ॥ (७३।२)
pathyācūrṇaṃ nālikerajalaiḥ pītvā virecayet ||
यद्वा त्रिजातकव्योषक्रिमिघ्नामलकाब्दकैः । (७४।१)
yadvā trijātakavyoṣakrimighnāmalakābdakaiḥ |
त्रिवृत्सर्वसमा योज्या ह्येतत्सर्वसमा सिता ॥ (७४।२)
trivṛtsarvasamā yojyā hyetatsarvasamā sitā ||
सक्षौद्रगुलिकां कृत्वा लिहेदम्भोविमुक्तये । (७५।१)
sakṣaudragulikāṃ kṛtvā lihedambhovimuktaye |
नाभेरधश्चार्द्रपटं क्षणमात्रं निधापयेत् । (७६।१)
nābheradhaścārdrapaṭaṃ kṣaṇamātraṃ nidhāpayet |
वरीद्राक्षाम्बुना पेयं वा तु काश्मीरजं वृषम् । (७८।१)
varīdrākṣāmbunā peyaṃ vā tu kāśmīrajaṃ vṛṣam |
सद्राक्षं च गुडं दार्वीं तण्डुलोदकयोगतः ॥ (७९।२)
sadrākṣaṃ ca guḍaṃ dārvīṃ taṇḍulodakayogataḥ ||
यद्वा धात्रीफलरसैर्गोस्तनीं शर्करान्विताम् । (८०।१)
yadvā dhātrīphalarasairgostanīṃ śarkarānvitām |
वरीं वा शर्करायुक्तां द्राक्षां वा मस्तुना सह ॥ (८०।२)
varīṃ vā śarkarāyuktāṃ drākṣāṃ vā mastunā saha ||
तुगाक्षीरीभवं कल्कं वापि कर्कारुबीजकम् ॥ (८१।२)
tugākṣīrībhavaṃ kalkaṃ vāpi karkārubījakam ||
कल्पं वा तामलक्याश्च मूलं वा यष्टिकल्ककम् । (८२।१)
kalpaṃ vā tāmalakyāśca mūlaṃ vā yaṣṭikalkakam |
रम्भाकन्दजलैर्वापि क्षीरैर्वामलकीरसैः ॥ (८३।२)
rambhākandajalairvāpi kṣīrairvāmalakīrasaiḥ ||
यद् वामृतारसैर् वापि कूष्माण्डस्वरसेन वा । (८४।१)
yad vāmṛtārasair vāpi kūṣmāṇḍasvarasena vā |
दाडिमस्य रसैर्वापि त्वभीरोश्च रसैस्तथा ॥ (८४।२)
dāḍimasya rasairvāpi tvabhīrośca rasaistathā ||
कदलीकन्दयष्ट्याह्वश्वदंष्ट्राश्च कशेरुकाः ॥ (८५।२)
kadalīkandayaṣṭyāhvaśvadaṃṣṭrāśca kaśerukāḥ ||
उषःपानगुणाःएवं ब्राह्मे मुहूर्ते यत्पीतं वारि रसायनम् ॥ (८७।२)
uṣaḥpānaguṇāḥevaṃ brāhme muhūrte yatpītaṃ vāri rasāyanam ||
रक्तवातं च वातांश्च हृद्रोगं श्वासकासकम् ॥ (८८।२)
raktavātaṃ ca vātāṃśca hṛdrogaṃ śvāsakāsakam ||
रक्तपित्तं च पित्तानि ग्रहणीछर्द्यरोचकान् । (८९।१)
raktapittaṃ ca pittāni grahaṇīchardyarocakān |
क्षयमूर्च्छाकुष्ठमेहमोहगण्डार्बुदान् गदान् ॥ (८९।२)
kṣayamūrcchākuṣṭhamehamohagaṇḍārbudān gadān ||
क्रिमिं पाण्डुं कामिलां च हलीमकविसर्पकाः ॥ (९०।२)
krimiṃ pāṇḍuṃ kāmilāṃ ca halīmakavisarpakāḥ ||
व्रणं च श्वयथुं श्वित्रमग्निसादं त्रिधा विषम् । (९१।१)
vraṇaṃ ca śvayathuṃ śvitramagnisādaṃ tridhā viṣam |
जत्रूर्ध्वगुह्यकान् रोगान् अपस्मारं च विभ्रमम् ॥ (९१।२)
jatrūrdhvaguhyakān rogān apasmāraṃ ca vibhramam ||
स्थिरधीर्बलवान्धीरः कान्तः कान्तामनोभवः । (९३।१)
sthiradhīrbalavāndhīraḥ kāntaḥ kāntāmanobhavaḥ |
नासापानरसायनम्नासापुटाभ्यां सलिलं यस्तु प्रातः पिबेन्नरः ॥ (९३।२)
nāsāpānarasāyanamnāsāpuṭābhyāṃ salilaṃ yastu prātaḥ pibennaraḥ ||
शुक्तिमात्रं प्रतिदिनं पथ्याशी विजितेन्द्रियः । (९४।१)
śuktimātraṃ pratidinaṃ pathyāśī vijitendriyaḥ |
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.