रसदीक्षाक्रमःअथ दीक्षां प्रवक्ष्यामि सर्वसिद्धिप्रदायिनीम् । (१।१)

सा च पञ्चविधा प्रोक्ता समयादिविभेदतः ॥ (१।२)

समया प्रथमा दीक्षा साधकाख्या द्वितीयका । (२।१)

निर्वाणाख्या तृतीया च चतुर्थ्याचार्यसंज्ञका ॥ (२।२)

पञ्चमी सिद्धसंज्ञा च प्रायशो दुर्लभा नृणाम् । (३।१)

पूर्वोक्तलक्षणोपेतः शिष्यो भक्तिनतः शुचिः ॥ (३।२)

गुरुं प्रणम्य चाष्टाङ्गं स्तुत्वा च बहुधा ततः । (४।१)

अनुगृह्णीष्व मे दीक्षामिति विज्ञापयेद्गुरुम् ॥ (४।२)

दीक्षां च विधिवत्प्राप्य शिष्यः सर्वार्थदृग्भवेत् । (५।१)

दीक्षायोग्याः शुभतिथ्यादयःअश्विनीमूलरेवत्यो मृगः पुण्यः पुनर्वसुः ॥ (५।२)

रोहिणी श्रवणो मैत्रं हस्तः स्यादुत्तरात्रयम् । (६।१)

मघाश्विनी श्रेष्ठतमा दीक्षाकर्मणि तारकाः ॥ (६।२)

तृतीया पञ्चमी चैव सप्तमी च चतुर्दशी । (७।१)

अष्टमी पौर्णमासी च दशमी च त्रयोदशी ॥ (७।२)

एतास्तु तिथयो मुख्याः सौम्येन्दुगुरुभार्गवाः । (८।१)

आदित्य इति वारेषु रसदीक्षा सुशोभना ॥ (८।२)

समयादीक्षाक्रमःशुक्लपक्षे सुयोगे च करविष्टिविवर्जिते । (९।१)

चन्द्रताराबलोपेतविषुवायनसंक्रमे ॥ (९।२)

ग्रहणे शिवरात्रे च जन्मर्क्षे सुमुहूर्तके । (१०।१)

शुभग्रहे सिद्धयोगे दद्याद्दीक्षां गुरूत्तमः ॥ (१०।२)

रसशालां प्रविश्याथ सर्वोपकरणोज्ज्वलाम् । (११।१)

पुष्पमालासमाकीर्णामुत्तोरणपताकिनीम् ॥ (११।२)

नित्यपूजाग्निकार्यं च कृत्वा दीक्षाक्रमं भजेत् । (१२।१)

देवस्य दक्षिणे पार्श्वे विस्तरे तण्डुलान् श्रितान् ॥ (१२।२)

चतुरश्रं च तन्मध्ये क्षिपेत्प्रस्थं सुतण्डुलम् । (१३।१)

तदूर्ध्वं विन्यसेत्कुम्भं सितसूत्रेण वेष्टितम् ॥ (१३।२)

वासोभ्यां वेष्टितं सूतपञ्चरत्नसमन्वितम् । (१४।१)

पञ्चमृत्पल्लवत्वग्भिः पावितं जलपूरितम् ॥ (१४।२)

दूर्वागन्धोत्तमतिलहेमदर्भाक्षतान्वितम् । (१५।१)

शिवसंज्ञमिदं कुम्भं शिवरूपं विचिन्तयेत् ॥ (१५।२)

तद्वामभागे संस्थाप्य वर्धनीसंज्ञकं घटम् । (१६।१)

शक्तिरूपं च पूर्वोक्तसर्वद्रव्यसमन्वितम् ॥ (१६।२)

परितः सर्वतोभद्रं श्रीगौरीतिलकं लिखेत् । (१७।१)

नन्द्यावर्तं स्वस्तिकं च पञ्चवर्णविराजितम् ॥ (१७।२)

प्रक्षाल्य पादौ पाणी च समाचम्य गुरूत्तमः । (१८।१)

निजासनं समासाद्य प्राणायामत्रयं तथा ॥ (१८।२)

शिष्यस्यास्यायुरारोग्यसंपत्संतानवृद्धये । (१९।१)

मुक्तये चाष्टसिद्ध्यै च संकल्प्याभ्यर्चयेच्छिवम् ॥ (१९।२)

गन्धपुष्पाक्षैर्धूपैर्दीपैर्नैवेद्यदर्शनैः । (२०।१)

शिवकुम्भं वर्धनीं च पूजयेत्सोपचारकम् ॥ (२०।२)

रसाङ्कुशीं मूलमन्त्रं प्रजपेच्च सहस्रकम् । (२१।१)

तद्दशांशं हुनेत्कुण्डे त्रिकोणे लक्षणान्विते ॥ (२१।२)

फलं त्रिमधुसंयुक्तं ततो गन्धोत्तमान्वितम् । (२२।१)

क्रमादावृतिदेवांश्च चतुर्थ्यां स्वस्वनामकम् ॥ (२२।२)

स्वाहान्तं प्रणवादिं च समुच्चार्य हुनेद्धविः । (२३।१)

शिवत्रयं पुरा देवि ततः सिद्धत्रयं यजेत् ॥ (२३।२)

ततो गुरुत्रयं देवि कुलवृद्धान् गुरूत्तमः । (२४।१)

योगिनीं पूजयित्वा तु लब्धानुज्ञो गुरुस्ततः ॥ (२४।२)

स शक्तिमानन्दशिवमूर्तिमाराधयामि च । (२५।१)

तथा परानन्दशिवमूर्तिमाराधयामि च ॥ (२५।२)

एवं त्रिसिद्धमूर्तिं च श्रीबीजसहितं यजेत् । (२६।१)

एवं त्रिगुरुमूर्तिं च मारबीजयुतं यजेत् ॥ (२६।२)

तत्त्वत्रयं गृहीत्वा च पुनर्न्यासं समाचरेत् । (२७।१)

स्वयं शिवतनुर्भूत्वा शिवोऽहमिति भावयेत् ॥ (२७।२)

हृष्टं शक्तियुतं शिष्यं शिवद्रष्टा विलोकयेत् । (२८।१)

स्ववामपार्श्वे संस्थाप्य तन्मूर्धनि विनिक्षिपेत् ॥ (२८।२)

मूलाभिमन्त्रितं भस्म तन्नेत्रं वस्त्ररोधितम् । (२९।१)

कृत्वा तन्मूर्ध्नि संप्रोक्ष्य शिववर्धनिवारिणा ॥ (२९।२)

त्रिधा स्वदक्षिणे हस्ते शिवं सावरणं यजेत् । (३०।१)

विज्ञेयः शिवहस्तोऽयं भवपाशनिकृन्तनः ॥ (३०।२)

अङ्कुशीमूलमन्त्रं च त्रिवारं च समुच्चरेत् । (३१।१)

शिष्यदक्षिणकर्णे च कुर्यान्मन्त्रोपदेशकम् ॥ (३१।२)

पूर्वं गणपतेर्मन्त्रं क्षेत्रपालमनुं ततः । (३२।१)

ऋषिस्तु गणकश्छन्दो न्यृचिद्गायत्रिका स्मृतम् ॥ (३२।२)

देवो गणपतिर्ज्ञेयो न्यासं बीजाक्षरेण च । (३३।१)

आदिवर्गतृतीयार्णं सार्धचन्द्रं गणाख्यकम् ॥ (३३।२)

पतिं चतुर्थ्या संयुक्तं नमोऽन्तं मनुमुच्चरेत् । (३४।१)

पाशाङ्कुशं मोदकं च बिभ्राणं स्वविपाणकम् ॥ (३४।२)

गजाननं प्रवालाभं मकुटेन्दुकलाधरम् । (३५।१)

तुन्दिलं गणनाथं च ध्यात्वा लक्षं जपेन्मनुम् ॥ (३५।२)

दशांशं तर्पणं होमं सगुडं सतिलं हुनेत् । (३६।१)

कषबिन्दुयुतं क्षेत्रपालं च सचतुर्थिकम् ॥ (३६।२)

नमोऽन्तं मनुमुच्चार्य न्यासं बीजाक्षरेण च । (३७।१)

छन्दः पङ्क्तिर्मुनिर्ज्ञेयो भृगुर्देवश्च भैरवः ॥ (३७।२)

चतुर्भुजं शूलपात्रवरदाभयशोभितम् । (३८।१)

कालाम्बुदनिभं नागभूषणं किङ्किणीस्रजम् ॥ (३८।२)

त्रिनेत्रं वक्रदंष्ट्रं च ध्यात्वा लक्षं जपेन्मनुम् । (३९।१)

दशांशं तर्पणं होमं पायसं त्रिमधुप्लुतम् ॥ (३९।२)

हुनेदिति समादिश्य सामयाचारिकं भजेत् । (४०।१)

देवतापरिचर्यां च शुश्रूषां च गुरोः कुरु ॥ (४०।२)

अतन्द्रितो जपं कुर्यात् शास्त्रश्रवणमादरात् । (४१।१)

पूर्वोक्ताचारमार्गेण निरतो भव संततम् ॥ (४१।२)

प्रह्वः कृताञ्जलिर्भूत्वा करिष्यामि तथा प्रभो । (४२।१)

धन्योऽहं कृतकृत्योऽस्मि श्रीनाथ त्वत्प्रसादतः ॥ (४२।२)

इति विज्ञापयेच्छिष्यः समयाचारबृंहितः । (४३।१)

प्रातस्तरां समुत्थाप्य गुरूंश्च शिरसि स्मरेत् ॥ (४३।२)

निवेद्यावश्यकं कर्म स्नातः संध्यां समाचरेत् । (४४।१)

नद्यास्तीर्थे तटाके वा पुष्करिण्यां शुचौ जले ॥ (४४।२)

उपस्पृश्य च संकल्प्य नित्यतर्पणमाचरेत् । (४५।१)

आदौ शिवत्रयं विघ्ननाथं क्षेत्राधिपं हरिम् ॥ (४५।२)

ब्रह्माणं भास्करादींश्च ग्रहान् दुर्गां च मातृकाः । (४६।१)

भैरवानसिताङ्गादीन् ततः सिद्धत्रयं वदेत् ॥ (४६।२)

आदिनाथं मीननाथं गोरक्षं कोङ्कणेश्वरम् । (४७।१)

जालन्ध्रेशं कन्धनीशम् ओड्डीशं चिञ्चिणीश्वरम् ॥ (४७।२)

चौरङ्गिम् एतान् नाथाख्यान्नव संतर्पयेत्ततः । (४८।१)

चौरङ्गिं चर्पटिं घोडाचूलिं रामद्वयं ततः ॥ (४८।२)

भोलगोविन्दसिद्धं च व्याडिं नागार्जुनं तथा । (४९।१)

कोरण्डं शूर्पकर्णं च मुक्तायीं रेवणं तथा ॥ (४९।२)

सिद्धं कुक्कुरपादं च शूर्पपादं कणैरिकम् । (५०।१)

सिद्धं किङ्किणिकाख्यं च सिद्धान् षोडश तर्पयेत् ॥ (५०।२)

ततो गुरुत्रयं तर्प्य मातरं पितरं गुरुम् । (५१।१)

आचार्यं भ्रातरं मित्रं तर्प्य चान्यान्कुलोद्भवान् ॥ (५१।२)

तर्पयेद्विधिनाचम्य देवताराधनं ततः । (५२।१)

नद्यास्तीरे तटाके वा गोष्ठे देवालये तथा ॥ (५२।२)

शुचिस्थले वा संस्तीर्य सैकतं वर्तुलाकृतिम् । (५३।१)

आवाहयेद्दिनाधीशं पाटलं शिवरूपिणम् ॥ (५३।२)

द्विनेत्रपद्मयुगलधारिणं द्विभुजं परम् । (५४।१)

रक्तस्रगम्बरालेपभूषापद्मासनोज्ज्वलम् ॥ (५४।२)

ध्यात्वार्चयेद्रक्तपुष्पैस्ततो विघ्नेशभैरवौ । (५५।१)

ध्यात्वा पूर्वोक्तवत्तौ द्वौ रक्तपुष्पैः समर्चयेत् ॥ (५५।२)

अष्टाङ्गदण्डप्रणतिं कुर्यात् द्वादशवारकम् । (५६।१)

पुनः संस्थापयेत्स्वान्ते सेवायै स्वगुरोर्व्रजेत् ॥ (५६।२)

इत्युक्ता समया दीक्षा साधका कथ्यतेऽधुना । (५७।१)

साधकदीक्षासमयाचारनिरतं सच्छिष्यं पक्वमानसम् ॥ (५७।२)

दीक्षयेत्सुदिने लग्ने दीक्षया साधकाख्यया । (५८।१)

कुर्यान्नैमित्तिकीं पूजां शिष्यमावाहयेद्गुरुः ॥ (५८।२)

स्वयं शिवतनुः शिष्यं गौरीगर्भगतं स्मरेत् । (५९।१)

भूमौ विभूतिं संस्तीर्य तस्मिन्कोणत्रयं लिखेत् ॥ (५९।२)

तत्रोपवेश्य शिष्यं च बन्धयित्वा विलोचने । (६०।१)

गर्भाधानं पुंसवनं सीमन्तोन्नयनं ततः ॥ (६०।२)

जातकर्म च दीक्षाङ्गं नामधेयं च कल्पयेत् । (६१।१)

व्रतकर्मणि सम्प्रोक्ष्य मूलमन्त्रेण भस्मना ॥ (६१।२)

गौरीपुत्रं भावयित्वा तस्य दीक्षां प्रकल्पयेत् । (६२।१)

शिवदृष्ट्या विलोक्यामुं शिवभस्म च मूर्धनि ॥ (६२।२)

निधाय मूलमन्त्रं च पूजयेद्दशवारकम् । (६३।१)

तस्य दक्षिणकर्णे च उपदिश्याद् दशाक्षरम् ॥ (६३।२)

रसगायत्रीरसेन्द्रभैरवं मन्त्रं गायत्रीं रससंज्ञिकाम् । (६४।१)

स बिन्दुहुतभुग्बीजं रसेन्द्रस्य पदं ततः ॥ (६४।२)

भैरवं च चतुर्थ्यन्तं कर्मास्त्रं च दशांशकम् । (६५।१)

वह्निबीजं दीर्घयुक्तं करन्यासं समाचरेत् ॥ (६५।२)

अघोराख्य ऋषिश्छन्दो विराड्देवो महेश्वरः । (६६।१)

पूर्वसेवाजपं लक्षं दशांशं होमतर्पणम् ॥ (६६।२)

तिलाज्यव्रीहिभिः कुर्याद्धोमं निश्चलमानसः । (६७।१)

पूर्वोक्तां रसगायत्रीं जपेल्लक्षं च तर्पणम् ॥ (६७।२)

हुनेद्दशांशमाज्येन सतिलव्रीहिभिः प्रिये । (६८।१)

दद्याच्छिष्यायाक्षमालां रसलिङ्गं रसागमम् ॥ (६८।२)

पूर्वोक्ताचारवान् भूत्वा रसलिङ्गं समर्चयेत् । (६९।१)

स्वशास्त्रार्थावगमनं कुर्यात्सूतेन्द्रसंस्कृतिम् ॥ (६९।२)

गुरुसेवारतं नित्यं शिष्यमाज्ञापयेदिति । (७०।१)

शिष्यो बद्धाञ्जलिर् नम्रस्तवाज्ञाम् आचराम्यहम् ॥ (७०।२)

इत्युक्ता साधका दीक्षा निर्वाणाख्या प्रशस्यते । (७१।१)

निर्वाणदीक्षाकृतनित्यक्रियः पूर्वं कृतनैमित्तिकार्चनः ॥ (७१।२)

पूर्ववच्छिवकुम्भादि वर्धनीं स्थापयेत्क्रमात् । (७२।१)

स्ववामे भस्म संस्तीर्य षट्कोणं भूगृहं लिखेत् ॥ (७२।२)

शिष्यं संवेश्य कुम्भस्थजलैः संप्रोक्षयेद्गुरुः । (७३।१)

मूलाभिमन्त्रितं भस्म तस्य मूर्ध्नि निक्षिपेत् ॥ (७३।२)

गन्धपुष्पाक्षतं दद्यात् बध्नीयाद्दक्षिणे करे । (७४।१)

कङ्कणं चरणाङ्गुष्ठब्रह्मरन्ध्रान्तमानकम् ॥ (७४।२)

सूत्रं तन्मूलमन्त्रेण मन्त्रितं सुरभीकृतम् । (७५।१)

शिवहस्तं च तन्मूर्ध्नि निधाय गुरुसत्तमः ॥ (७५।२)

रसांकुशां द्वादशार्णाम् उपदिश्यान् मनुं परम् । (७६।१)

रसभैरवदैवत्यं दद्याच्छिष्याय देशिकः ॥ (७६।२)

ऋषिश्छन्दो देवता च न्यासं पूर्वोक्तवत्प्रिये । (७७।१)

तर्पणं चाथ होमं च ध्यानं कुर्याच्च पूर्ववत् ॥ (७७।२)

उत्थाय च गुरुं नत्वा बहुशः स्तोत्रमुच्चरेत् । (७८।१)

गुरुः शिष्याय वै दद्याद्व्याघ्रचर्मासनं च यत्र ॥ (७८।२)

भस्त्रिकां वस्त्रसम्पूर्णां दद्याद्भैषज्यभस्त्रिकाम् । (७९।१)

रसागमं पाठयित्वा भव शिष्य चिकित्सकः ॥ (७९।२)

रुद्ररूपी भवान् जातः सर्वभूतहितो भव । (८०।१)

इत्यादिशेद्गुरुः शिष्यं शिष्यो हृष्टमनास्ततः ॥ (८०।२)

कृतकृत्योऽस्मि पूतोऽस्मि तीर्णसंसारसागरः । (८१।१)

इति विज्ञापयेच्छिष्यः स्तुत्वा च बहुधा गुरुम् ॥ (८१।२)

प्रोक्ता निर्वाणदीक्षेयम् अथाचार्याभिषेचनम् । (८२।१)

आचार्यदीक्षानिर्वाणदीक्षितस्यास्य शिष्यस्यापि महात्मनः ॥ (८२।२)

आचार्यदीक्षां कुर्वीत यथावद्गुरुसत्तमः । (८३।१)

यथा निर्वाणदीक्षायास्तथा सर्वं प्रकल्पयेत् ॥ (८३।२)

विशेषाच्छिववर्धन्योः पुरतः स्थापयेद्घटम् । (८४।१)

रूप्यगन्धादिलोहाशादिव्यौषधगणान्वितम् ॥ (८४।२)

शिवकुम्भवदन्यच्च सर्वमस्मिन् विनिक्षिपेत् । (८५।१)

गुरुकुम्भं जपेत्स्पृष्ट्वा मूलमष्टोत्तरं शतम् ॥ (८५।२)

गुरुकुम्भमिमं विद्धि गुरुमन्त्रेण पूजयेत् । (८६।१)

आवाहनासनार्घ्याद्यैर् उपचारैश्च षोडशैः ॥ (८६।२)

शिवादिपङ्क्तिं तत्रैव पूजयेद्गुरुणा सह । (८७।१)

यथापूर्वं समासीनं शिष्यं चैकाग्रमानसम् ॥ (८७।२)

पूर्ववच्छिववर्धन्योरम्बुना परिषेचयेत् । (८८।१)

पूर्ववच्छिवहस्तं च मूलमन्त्रोपदेशकम् ॥ (८८।२)

कृत्वा तदुत्तमाङ्गे च गुरुपङ्क्तिं गुरुं तथा । (८९।१)

आवाहनाद्यैः सम्पूज्य गन्धस्रग्दीपकैः ॥ (८९।२)

फलगन्धोत्तमोपेतैर्नैवेद्यैः पूजयेत्क्रमात् । (९०।१)

गुरुः कुम्भजलैः कुर्यात्प्रोक्षणं पञ्चपल्लवैः ॥ (९०।२)

मूलमन्त्रेण शतधा शिवपङ्क्त्या त्रिसप्तधा । (९१।१)

तथैव सिद्धपङ्क्त्या च गुरुपङ्क्त्या तथैव च ॥ (९१।२)

शिष्याय गुरुभक्ताय शक्तियुक्ताय धीमते । (९२।१)

हारकेयूरकटकमुद्रिकामकुटानि च ॥ (९२।२)

वाहनासनसच्छत्रचामरव्यजनानि च । (९३।१)

मणिकुण्डलयुग्मं च भूत्याढ्यं पात्रमक्षयम् ॥ (९३।२)

सशिरस्त्राणमुष्णीषं पट्टकूर्पासमुत्तमम् । (९४।१)

योगपट्टं योगदण्डं तथैवोड्याणबन्धनम् ॥ (९४।२)

दद्यात्तस्मै तथैवाज्ञां त्वमाचार्योऽसि संप्रति । (९५।१)

ईश्वरोऽस्यद्य धन्योऽसि सर्वेषां देशिको भव ॥ (९५।२)

रसागमानां दिव्यानां व्याख्याता भव तत्त्ववित् । (९६।१)

इत्यादिशेद्गुरुः शिष्यं प्रणतं गुरुवत्सलम् ॥ (९६।२)

इति चाचार्यदीक्षेयं सिद्धदीक्षाद्य कथ्यते । (९७।१)

सिद्धदीक्षानवं सप्तरात्रं वा पञ्चरात्रं त्रिरात्रकम् ॥ (९७।२)

वीराः शक्तियुताः पूज्याः एकविंशति चान्वहम् । (९८।१)

तत्संख्या योगिनः पूज्याः कुमाराः कन्यकाः स्त्रियः ॥ (९८।२)

गन्धपुष्पाक्षतैः पुष्पैः फलगन्धोत्तमार्पणैः । (९९।१)

तोषयित्वा प्रदद्याच्च वस्त्राभरणदक्षिणाः ॥ (९९।२)

अथासनसमासीनं शिष्यं भक्तियुतं शुचिम् । (१००।१)

स्पृष्ट्वा कराभ्यां तच्छीर्षं दक्षिणे श्रवणे मनुम् ॥ (१००।२)

वह्निं सबीजं शीतांशुं सविसर्गं च दीक्षयेत् । (१०१।१)

मूलाधारात्समुद्भूतं रेफं वह्निशिखोपमम् ॥ (१०१।२)

षडाधाराम्बुजं तीर्त्वा ब्रह्मरन्ध्रान्तगं स्मरेत् । (१०२।१)

ब्रह्मरन्ध्राद्द्रवीभूतं सकारं सोमरूपिणम् ॥ (१०२।२)

आप्लावयन्तं सर्वाङ्गं सिद्धः संचिन्तयेन्मनुम् । (१०३।१)

उच्छ्वासनिश्वासभवं संहारस्थितिकारणम् ॥ (१०३।२)

ज्ञात्वेत्थं मनसा नित्यं सर्वमन्त्रात्मकं सदा । (१०४।१)

सर्वदेवमयं पुण्यं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ॥ (१०४।२)

जीवतो मुक्तिदं शुद्धं शिवशक्त्यात्मकं परम् । (१०५।१)

रसमन्त्रमिमं विद्धि चाग्नीषोमात्मकं भज ॥ (१०५।२)

एकविंशतिसाहस्रषट्शताधिकसंख्यकम् । (१०६।१)

प्रवर्तितं दिवारात्रं मनस्तत्र निधेहि च ॥ (१०६।२)

मन्त्रस्यास्य ऋषिर्जीवश् छन्देत्युक्ताः प्रकीर्तिताः । (१०७।१)

रसो देवस्तु रं बीजं सं शक्तिस्तु प्रकीर्तितः ॥ (१०७।२)

रेफदीर्घयुतं कुर्यात्कराङ्गन्यासमाचरेत् । (१०८।१)

ध्यायेद्धृदम्बुजे देवि कोटिसूर्येन्दुसन्निभम् ॥ (१०८।२)

शुद्धस्फटिकसंकाशं रसं संसारपारदम् । (१०९।१)

एवं निष्कलरूपं तं ध्यात्वा तन्मयतां व्रजेत् ॥ (१०९।२)

निष्कलरसस्तोत्रम्त्वं रसस्त्वं शिवस्त्वं हि शक्तिस्त्वं भैरवेश्वरः । (११०।१)

त्वं ब्रह्मा त्वं हि रुद्रश्च सूर्यस्त्वं शीतदीधितिः ॥ (११०।२)

त्वं भूस्त्वं सलिलस्त्वं च वह्निस्त्वं च सदागतिः । (१११।१)

त्वं व्योम त्वं पराकाशः त्वं जीवस्त्वं परा गतिः ॥ (१११।२)

त्वं सिद्धस्त्वं प्रबुद्धस्त्वं सुगन्धस्त्वं च मन्मथः । (११२।१)

त्वं लोकपालस्त्वं तारा मातृकास्त्वं गजाननः ॥ (११२।२)

त्वं स्कन्दस्त्वं गुरुस्त्वं च त्वं सर्वजनकः शुचिः । (११३।१)

त्वं यज्वा त्वं हरिस्त्वं च त्रेताग्निस्त्वं च ऋत्विजः ॥ (११३।२)

येन त्वमर्च्यसे तेन पूजिताः सर्वदेवताः । (११४।१)

त्वयि तुष्टे च संतुष्टा ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः ॥ (११४।२)

त्वत्पादोदकपानेन सर्वतीर्थफलं लभेत् । (११५।१)

यस्त्वां पश्यति सद्भक्त्या तम् आलोकयते शिवः ॥ (११५।२)

यस्त्वां संकीर्तयेत्तस्य सर्वमन्त्रफलं भवेत् । (११६।१)

यत्र त्वं क्षणमात्रे च पुण्यक्षेत्रं तदुच्यते ॥ (११६।२)

त्वं यं पश्यति सिद्धेन्द्र स ब्रह्मा विष्णुरीश्वरः । (११७।१)

यत्र भुङ्क्षे ऽन्नकवलं तत्र त्रैलोक्यमति हि ॥ (११७।२)

येन त्वं ध्रियसे नाथ त्वयायं स्त्रियतेक्षणम् । (११८।१)

स एव चित्सदानन्दः परमात्मा ध्रुवं भवेत् ॥ (११८।२)

एवं निश्चितचित्तस्य सिद्धस्य तव योगिनः । (११९।१)

वर्णाश्रमसदाचाराः कृत्याकृत्यविवेकतः ॥ (११९।२)

पापं पुण्यं सुखं दुःखं शीतमुष्णं प्रियाप्रिये । (१२०।१)

स्नानास्नानं हानिवृद्धी शुद्धाशुद्धं भयाभयम् ॥ (१२०।२)

ग्राह्याग्राह्यं क्षुधा तृष्णा न किंचिद् इह विद्यते । (१२१।१)

स्वेच्छाहारविहारश्च सुखी संहृष्टमानसः ॥ (१२१।२)

निर्ममः सर्वकार्येषु कलत्रादिषु बन्धुषु । (१२२।१)

एवमाचार्यवचनमङ्गीकृत्य च दीक्षितः ॥ (१२२।२)

अद्य प्रभृति वन्द्यस्त्वं मा कुरु प्रणतिं क्वचित् । (१२३।१)

मत्समानोऽसि सिद्धोऽसि जीवन्मुक्तोऽसि संप्रति ॥ (१२३।२)

इत्युक्त्वाचार्यवर्योऽपि सिद्धमालिङ्ग्य च क्षणम् । (१२४।१)

सिद्धदीक्षेयमाख्याता शिवसायुज्यदायिनी ॥ (१२४।२)

दुर्लभा सर्वतन्त्रेषु तव प्रीत्या प्रकाशिता । (१२५।१)

देवीत्थमेव मन्तव्यं दुर्लभं समयेषु च ॥ (१२५।२)