विषम्; विषोत्पत्तिःश्रीभैरवी । (१।१)

श्रुतं सर्वं मया देव दिव्यं सर्वरसायनम् । (१।२)

विषोत्पत्तिं च जातिं च सेवां वद च तत्फलम् ॥ (१।३)

श्रीभैरवः । (२।१)

क्षीरोदधौ मथ्यमाने मन्थनीकृतमन्दरैः । (२।२)

सिद्धकिन्नरगुह्येन्द्रपिशाचोरगराक्षसैः ॥ (२।३)

ब्रह्माद्यैरखिलैर् देवैरेकतो दनुजाधिपैः । (३।१)

दैत्यैरन्यत्र विपुलैर्महाबलपराक्रमैः ॥ (३।२)

ततो जातानि रत्नानि कौस्तुभादीनि कामगौः । (४।१)

कल्पवृक्षो महालक्ष्मीर् ऐरावतमहागजः ॥ (४।२)

उच्चैःश्रवास्तथा चेन्दुर्धन्वन्तरिभिषग्वरः । (५।१)

अमृतं च लता दिव्या दिव्यसिद्धिप्रदायकाः ॥ (५।२)

मन्दरभ्रमणश्रान्तनागराजमुखात् ततः । (६।१)

विषज्वाला समुत्पन्ना तीव्रा लोकभयंकरी ॥ (६।२)

ममज्ज क्षीरजलधावत्यन्तमथनात्पुनः । (७।१)

कालकूटं महाक्ष्वेडं कल्पान्तयमसन्निभम् ॥ (७।२)

संवर्ताग्निप्रतीकाशं वीक्ष्य भीताः सुरास्तदा । (८।१)

ममान्तिकं समाजग्मुः स्तुवन्तो दीनमानसाः ॥ (८।२)

स्वामिन्सर्वोत्तम त्राहि शरणागतपालक । (९।१)

इत्यादि बहुधा स्तोत्रं कुर्वाणास्ते सुरासुराः ॥ (९।२)

अहं स्मितमुखं कृत्वा कालकूटं तदापिबम् । (१०।१)

तत्र तत्रावशिष्टं तद्बहुधा समभूद्भुवि ॥ (१०।२)

क्वचिन्मूलस्वरूपेण क्वापि त्वग्रूपतः प्रिये । (११।१)

कुत्रापि पर्णरूपेण तोयरूपेण कुत्रचित् ॥ (११।२)

एवं बहुविधं जातं तत्र तत्र विषं गतम् । (१२।१)

तेषां श्रेष्ठं कन्दविषमष्टादशविषं प्रिये ॥ (१२।२)

पोइसोन्:: १० किन्द्स्क्रमाद्भेदं प्रवक्ष्यामि कालकूटं च दर्दुरम् । (१३।१)

हालाहलं मेषशृङ्गं मोहदं ग्रन्थि कर्कटम् ॥ (१३।२)

रक्तशृङ्गि हरिद्रं च केसरं दशमं स्मृतम् । (१४।१)

एते दशविधाः क्ष्वेडा न प्रयोज्या रसायने ॥ (१४।२)

पोइसोन्:: ८ किन्द्स्श्वेतशृङ्गी वत्सनाभं सर्षपं शृङ्गि वालुकम् । (१५।१)

मुस्तकं सक्तुकं देवि चाष्टमं कर्दमं भवेत् ॥ (१५।२)

रसायने योजनीयास्त्वष्टौ भेदाः प्रकीर्तिताः । (१६।१)

कालकूटं काकचञ्चुप्रभं दर्दुरसन्निभम् ॥ (१६।२)

दर्दुरं नीलवर्णं च हालाहलविषं समम् । (१७।१)

मेषशृङ्गी तु मेषस्य शृङ्गाभं मोहदं पुनः ॥ (१७।२)

रक्तनीलप्रभं देवि ग्रन्थिकं ग्रन्थिसंयुतम् । (१८।१)

कर्कटं कपिलाभं च रक्तशृङ्गि महाविषम् ॥ (१८।२)

कृष्णपिङ्गं च रक्ताभं हरिद्राभं हरिद्रकम् । (१९।१)

केसरं पद्मकिञ्जल्कप्रभं दशविधं त्विति ॥ (१९।२)

श्वेतशृङ्गीभदन्ताभं वत्सनाभं च पाण्डुरम् । (२०।१)

सर्षपाकृतिभिर्युक्तं बिन्दुभिः सर्षपं भवेत् ॥ (२०।२)

शृङ्गी शृङ्गाकृतिर्ज्ञेयो वालुकं वालुकाकृति । (२१।१)

मुस्ताकृतिर्मुस्तकं स्याच्छ्वेतवर्णं तु सक्तुकम् ॥ (२१।२)

मधूच्छिष्टाकृतिर्देवि कर्दमं विषमुत्तमम् । (२२।१)

विषखण्डेषु भग्नेषु दृश्यन्ते येषु बिन्दवः ॥ (२२।२)

श्वेतरक्तपीतवर्णाः कृष्णा विप्रादयः क्रमात् । (२३।१)

श्वेता रसायने रक्ता वश्ये पारदकर्मणि ॥ (२३।२)

क्षुद्रकर्मणि पीताः स्युः कृष्णवर्णास्तु मारणे । (२४।१)

विषं युक्त्यामृतं देवि तदयुक्त्या विषं भवेत् ॥ (२४।२)

तस्माद्युक्त्या विषं सेव्यमयुक्त्या न कदाचन । (२५।१)

रसाभ्रहेमकान्तानां वीर्येण सदृशं विषम् ॥ (२५।२)

विषशुद्धिःरक्तसर्षपतैलेन लिप्ते वस्त्रे च बन्धयेत् । (२६।१)

त्रिदिनान्ते समुद्धृत्य टङ्कणेन समं विषम् ॥ (२६।२)

मर्दयेच्छ्लक्ष्णचूर्णं तत्कारयेच्च विशुध्यति । (२७।१)

रोगे रसायने योज्यं सिद्धिदं स्याद्वरानने ॥ (२७।२)

विषरसायनम्शुद्धदेहो विरेकाद्यैः पथ्याशी विषभुग्भवेत् । (२८।१)

क्रमेण सेवनीयं तत्सर्षपं राजसर्षपम् ॥ (२८।२)

मुद्गव्रीहियवा माषा गुञ्जामात्रं परावधिः । (२९।१)

शर्करासहितं सेव्यं क्ष्वेलं तदमृतं भवेत् ॥ (२९।२)

कट्वम्ललवणास्त्याज्या व्यायामोष्णातपादयः । (३०।१)

तैलसर्षपखाद्याश्च वर्ज्या विषरसायने ॥ (३०।२)

गव्यं क्षीरं घृतं तक्रं स्निग्धं दधि च शर्करा । (३१।१)

सेव्या स्वादुरसद्रव्या नोचेद्विकृतिकारणम् ॥ (३१।२)

विषोपद्रवास्तच्चिकित्सा चमात्रया सेवितं क्ष्वेलम् अमृतं भवति प्रिये । (३२।१)

अतिमात्रं यदि भवेदमृतं च विषायते ॥ (३२।२)

प्रमादादतिमात्रं चेत् तदा वेगा भवन्ति च । (३३।१)

कष्टं प्रथमवेगे स्याद्वेपथुश्च द्वितीयके ॥ (३३।२)

तृतीये च तृषा दाहश् चतुर्थे गतिभञ्जनम् । (३४।१)

फेनिलास्यः पञ्चमे स्यात्षष्ठे कन्धरभञ्जनम् ॥ (३४।२)

सप्तमे च निरुत्थानं मरणं चाष्टमे भवेत् । (३५।१)

तस्माच्छीघ्रं प्रतीकारः करणीयो वरानने ॥ (३५।२)

किंचिन्मात्राधिकं क्ष्वेलं नानारोगान्करोति तत् । (३६।१)

भ्रान्तिविस्मृतिशूलानि वान्त्यतीसारकं परम् ॥ (३६।२)

स्वरसादं गद्गदत्वं दाहं दृष्टिभ्रमं तथा । (३७।१)

कर्णरुक्श्वासकासादीन् अन्यान् वातोद्भवान् गदान् ॥ (३७।२)

यदातिमात्रं चिह्नानि दृश्यन्ते वपुषि प्रिये । (३८।१)

तदा तु टङ्कणं निष्कम् आज्यं चापि चतुर्गुणम् ॥ (३८।२)

पेयं तत्परिहारार्थं जलैर्वा तण्डुलीयकम् । (३९।१)

मज्जां वा पुत्रजीवस्य फलान्निष्कं जलान्वितम् ॥ (३९।२)

तुत्थं पणद्वयोन्मेयं नृमूत्रैर् वा हरिद्रकम् । (४०।१)

वचां वा देवदालीं वा सर्पाक्षीं वाथ सार्बुणीम् ॥ (४०।२)

पटोलीं गिरिपर्णीं नृमूत्रैर्विषजित्पृथक् । (४१।१)

लां यां वां हां चतुर्वर्णैर् गारुडं संपुटीकृतम् ॥ (४१।२)

स्तम्भस्तोभननिर्वाहनिर्विषीकरणं तथा । (४२।१)

लां प्र्ॐ लां अनेन मन्त्रेण स्तम्भनम् । (४२।२)

शीतजलघटम् अभिमन्त्र्य विषातुरस्य मस्तके जलं ढालयेत् । (४२।३)

विषं नाक्रामति । (४२।४)

यां प्र्ॐ यां अनेन स्तोभनमन्त्रेण विषातुरस्य शिखिनमन्धयेत् । (४२।५)

वां प्र्ॐ वां अनेन निर्वाहमन्त्रेणार्कदण्डं वा धुत्तूरकाष्ठदण्डं वाभिमन्त्र्य विषातुरस्य सर्वाङ्गं स्पृष्ट्वा विषं निर्वाहयेत् । (४२।६)

हां प्र्ॐ हां अनेन निर्विषीकरणमन्त्रेण निर्विषीकरणार्थं विषातुरस्य सर्वाङ्गं दण्डेनापामार्जयेत् स्वस्थो भवति । (४२।७)

जीर्णं क्ष्वेलं शरीरे चेत्पित्तान्तं वमनं प्रिये ॥ (४२।८)

आमान्तं रेचनं कार्यं तण्डुलीयकमूलभुक् । (४३।१)

सेवेत मांसं सघृतं विषदोषहरं भवेत् ॥ (४३।२)

पूर्वोक्तमात्रासेवी यो महाव्याधेर्विमुच्यते । (४४।१)

देवि षण्मासयोगेन जरापलितखण्डनम् ॥ (४४।२)

संवत्सरोपयोगेन जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् । (४५।१)

हिमशीतवसन्तेषु योज्यं विषरसायनम् ॥ (४५।२)

ग्रीष्मवर्षशरत्स्वेतन्न प्रयोज्यं कदाचन । (४६।१)

वातस्थविरगर्भिण्यः क्षुत्तृड्घर्माध्वपीडिताः ॥ (४६।२)

नपुंसका गदक्षीणाः पित्तक्रोधाधिकास्तथा । (४७।१)

यक्ष्मिणो नैव योग्याः स्युः सदा विषरसायने ॥ (४७।२)