ĀK, 1, 22
Select a line for its word-by-word analysis.
वन्दाककल्पःवन्दाको द्विविधः प्रोक्तः पुरुषस्त्रीविभेदतः । (१।१)
vandākakalpaḥvandāko dvividhaḥ proktaḥ puruṣastrīvibhedataḥ |
खर्जूरीपत्रवत्पत्रः पुरुषः सर्वसिद्धिदः ॥ (१।२)
kharjūrīpatravatpatraḥ puruṣaḥ sarvasiddhidaḥ ||
स्त्रीसंज्ञस्तु गुणैरल्पो वृत्तपत्रः प्रतापवान् । (२।१)
strīsaṃjñastu guṇairalpo vṛttapatraḥ pratāpavān |
वन्दाकाहरणविधिःकृतोपवासः सुस्नातो रक्तमाल्यानुलेपनः ॥ (४।२)
vandākāharaṇavidhiḥkṛtopavāsaḥ susnāto raktamālyānulepanaḥ ||
वृक्षं प्रदक्षिणं कृत्वा गन्धपुष्पाक्षतादिभिः ॥ (५।२)
vṛkṣaṃ pradakṣiṇaṃ kṛtvā gandhapuṣpākṣatādibhiḥ ||
पूजाद्रव्यैः समभ्यर्च्य बलिं दध्योदनैः किरेत् । (६।१)
pūjādravyaiḥ samabhyarcya baliṃ dadhyodanaiḥ kiret |
चिन्तामणिं नृसिंहं च मनुमष्टोत्तरं शतम् ॥ (६।२)
cintāmaṇiṃ nṛsiṃhaṃ ca manumaṣṭottaraṃ śatam ||
जप्त्वा खड्गेन संछिद्य वन्दाकं विधिनाहरेत् । (७।१)
japtvā khaḍgena saṃchidya vandākaṃ vidhināharet |
अश्विन्यां शुचिरश्वत्थवन्दाकं विधिनाहृतम् । (८।१)
aśvinyāṃ śuciraśvatthavandākaṃ vidhināhṛtam |
नृसिंहमन्त्रं प्रजपन् खड्गेनाच्छिद्य चाहरेत् ॥ (९।२)
nṛsiṃhamantraṃ prajapan khaḍgenācchidya cāharet ||
घृष्ट्वांभसा प्रकोष्ठेण लिप्त्वा गोरोचनान्वितम् । (१०।१)
ghṛṣṭvāṃbhasā prakoṣṭheṇa liptvā gorocanānvitam |
विधाय तिलकं पश्येत्सर्ववश्यो भवेद्ध्रुवम् ॥ (१०।२)
vidhāya tilakaṃ paśyetsarvavaśyo bhaveddhruvam ||
न्यग्रोधस्य तु वन्दाकमश्विन्यां विधिनाहरेत् । (११।१)
nyagrodhasya tu vandākamaśvinyāṃ vidhināharet |
सूत्रेण बन्धयेद्धस्ते ह्यदृश्यो जायते नरः ॥ (११।२)
sūtreṇa bandhayeddhaste hyadṛśyo jāyate naraḥ ||
सर्ववश्यं भवेत्क्षीरैः पिष्ट्वा पाने गदाञ्जयेत् । (१२।१)
sarvavaśyaṃ bhavetkṣīraiḥ piṣṭvā pāne gadāñjayet |
अश्विन्यां तु शिरीषस्य वन्दाकं विधिनाहरेत् ॥ (१२।२)
aśvinyāṃ tu śirīṣasya vandākaṃ vidhināharet ||
सूत्रेण बन्धयेद्धस्ते वीर्यस्तम्भो भवेद्ध्रुवम् । (१३।१)
sūtreṇa bandhayeddhaste vīryastambho bhaveddhruvam |
अश्विन्यामाहरेद्धीमान् पलाशस्य तु बन्धकम् ॥ (१३।२)
aśvinyāmāhareddhīmān palāśasya tu bandhakam ||
हस्ते बद्ध्वा स्पृशेद्यस्तु सा नारी वशगा भवेत् । (१४।१)
haste baddhvā spṛśedyastu sā nārī vaśagā bhavet |
अङ्कोलबन्धम् अश्विन्यां करे बद्ध्वा जगत्प्रियः ॥ (१४।२)
aṅkolabandham aśvinyāṃ kare baddhvā jagatpriyaḥ ||
बध्नीयाद्दक्षिणे हस्ते तेनादृश्यो भवेन्नरः ॥ (१५।२)
badhnīyāddakṣiṇe haste tenādṛśyo bhavennaraḥ ||
भरण्यां फल्गुवन्दाकं धान्यराशौ विनिक्षिपेत् । (१६।१)
bharaṇyāṃ phalguvandākaṃ dhānyarāśau vinikṣipet |
तेन वै धान्यवृद्धिः स्यान्नात्र कार्या विचारणा ॥ (१६।२)
tena vai dhānyavṛddhiḥ syānnātra kāryā vicāraṇā ||
भरण्यां बदरीणां च वन्दाकं विधिनाहरेत् । (१७।१)
bharaṇyāṃ badarīṇāṃ ca vandākaṃ vidhināharet |
बन्धयेद्दक्षिणे हस्ते संलभेद् ईप्सितं फलम् ॥ (१७।२)
bandhayeddakṣiṇe haste saṃlabhed īpsitaṃ phalam ||
वर्तिमध्ये क्षिपेत्तं च तेन संगृह्य कज्जलम् ॥ (१८।२)
vartimadhye kṣipettaṃ ca tena saṃgṛhya kajjalam ||
स्त्रीणामञ्जनमात्रेण पतिर्वश्यो भवेद्ध्रुवम् । (१९।१)
strīṇāmañjanamātreṇa patirvaśyo bhaveddhruvam |
कृत्तिकायां शुचिर्भूत्वा जम्बूवन्दाकम् आहरेत् ॥ (१९।२)
kṛttikāyāṃ śucirbhūtvā jambūvandākam āharet ||
क्षीरेण पिष्टं तत्कल्कं पीत्वा रोगैर्विमुच्यते । (२०।१)
kṣīreṇa piṣṭaṃ tatkalkaṃ pītvā rogairvimucyate |
रोहिण्यां तिन्त्रिणीकस्य वन्दाकं विधिनाहरेत् ॥ (२०।२)
rohiṇyāṃ tintriṇīkasya vandākaṃ vidhināharet ||
बद्ध्वा हस्ते स्पृशेद्यं यं सर्ववश्यो भवेन्नरः । (२१।१)
baddhvā haste spṛśedyaṃ yaṃ sarvavaśyo bhavennaraḥ |
तिमिरादिषु शस्तं तदसाध्यं घृतमञ्जनात् ॥ (२१।२)
timirādiṣu śastaṃ tadasādhyaṃ ghṛtamañjanāt ||
क्षौद्रघृष्टेन तेनैव कृतं चक्षुष्यमञ्जनम् । (२२।१)
kṣaudraghṛṣṭena tenaiva kṛtaṃ cakṣuṣyamañjanam |
बन्धकम् उदुम्बरभवं रोहिण्यां गृह्य वलयकं कुर्यात् । (२२।२)
bandhakam udumbarabhavaṃ rohiṇyāṃ gṛhya valayakaṃ kuryāt |
तद्वलयोपरि विनिहितभाण्डस्थितमोदकं क्षयं नैति ॥ (२२।३)
tadvalayopari vinihitabhāṇḍasthitamodakaṃ kṣayaṃ naiti ||
अश्वत्थस्य तु वन्दाकं रोहिण्यां विधिनाहरेत् ॥ (२३।१)
aśvatthasya tu vandākaṃ rohiṇyāṃ vidhināharet ||
गृहे स्थिते च वन्दाके नित्यैश्वर्यं प्रजायते । (२४।१)
gṛhe sthite ca vandāke nityaiśvaryaṃ prajāyate |
कतकस्य तु वन्दाकं रोहिण्यां विधिनाहरेत् ॥ (२४।२)
katakasya tu vandākaṃ rohiṇyāṃ vidhināharet ||
अञ्जने नेत्रयुगले निधिं पश्यति निश्चितम् । (२५।१)
añjane netrayugale nidhiṃ paśyati niścitam |
तदेव बन्धयेद्धस्ते सर्ववश्यो भवेद्ध्रुवम् ॥ (२५।२)
tadeva bandhayeddhaste sarvavaśyo bhaveddhruvam ||
उदुम्बरस्य वन्दाकं रोहिण्यां विधिनाहरेत् । (२६।१)
udumbarasya vandākaṃ rohiṇyāṃ vidhināharet |
हस्ते बद्ध्वा निहन्त्याशु ज्वरं चातुर्थिकं प्रिये ॥ (२६।२)
haste baddhvā nihantyāśu jvaraṃ cāturthikaṃ priye ||
रोहिण्यां मातुलुङ्गस्य बन्धकं तु समाहरेत् । (२७।१)
rohiṇyāṃ mātuluṅgasya bandhakaṃ tu samāharet |
धारयेद्दक्षिणे कर्णे जगद्वश्यकरं परम् ॥ (२७।२)
dhārayeddakṣiṇe karṇe jagadvaśyakaraṃ param ||
रोहिण्यां बिल्ववन्दाकं करे बद्ध्वा जगत्प्रियः । (२८।१)
rohiṇyāṃ bilvavandākaṃ kare baddhvā jagatpriyaḥ |
हस्ते बद्ध्वा स्पृशेन्नारीं नरं वा वशयेद्ध्रुवम् । (२९।१)
haste baddhvā spṛśennārīṃ naraṃ vā vaśayeddhruvam |
मृगशीर्षे तु वन्दाकं तिन्त्रिणीवृक्षसम्भवम् ॥ (२९।२)
mṛgaśīrṣe tu vandākaṃ tintriṇīvṛkṣasambhavam ||
क्षीरेण पिष्ट्वा प्रपिबेददृश्यो जायते नरः । (३०।१)
kṣīreṇa piṣṭvā prapibedadṛśyo jāyate naraḥ |
तद्दध्ना यः पिबेत्प्रातः सर्वव्याधिहरो भवेत् ॥ (३०।२)
taddadhnā yaḥ pibetprātaḥ sarvavyādhiharo bhavet ||
कृत्वा वह्निगतो यस्तु वह्निना च न दह्यते ॥ (३१।२)
kṛtvā vahnigato yastu vahninā ca na dahyate ||
तिन्त्रिणीकस्य वन्दाकं गृहे यस्य प्रतिष्ठितम् । (३२।१)
tintriṇīkasya vandākaṃ gṛhe yasya pratiṣṭhitam |
तस्य चोरभयं नास्ति करे द्यूतजयो भवेत् ॥ (३२।२)
tasya corabhayaṃ nāsti kare dyūtajayo bhavet ||
हस्ते बद्ध्वा स्पृशेन्नारीं सा नारी वशगा भवेत् ॥ (३३।२)
haste baddhvā spṛśennārīṃ sā nārī vaśagā bhavet ||
स्त्रीणां हस्ते तु बध्नीयादन्नमध्ये विनिक्षिपेत् । (३४।१)
strīṇāṃ haste tu badhnīyādannamadhye vinikṣipet |
जायते चान्नवृद्धिस्तु नात्र कार्या विचारणा ॥ (३४।२)
jāyate cānnavṛddhistu nātra kāryā vicāraṇā ||
न्यग्रोधस्य तु वन्दाकं मृगशीर्षे समाहरेत् । (३५।१)
nyagrodhasya tu vandākaṃ mṛgaśīrṣe samāharet |
बध्नीयाद्दक्षिणे हस्ते जनवश्यो भवेद्ध्रुवम् ॥ (३५।२)
badhnīyāddakṣiṇe haste janavaśyo bhaveddhruvam ||
बद्ध्वा हस्ते जनैर्दीव्यन् स्याद्द्यूतेष्वपराजितः ॥ (३६।२)
baddhvā haste janairdīvyan syāddyūteṣvaparājitaḥ ||
आर्द्रायां तौम्बुरं ग्राह्यं वन्दाकं विधिना हरेत् । (३७।१)
ārdrāyāṃ taumburaṃ grāhyaṃ vandākaṃ vidhinā haret |
क्षीरेण प्रपिबेद्यस्तु तस्य स्याल्लोहमोटनम् ॥ (३७।२)
kṣīreṇa prapibedyastu tasya syāllohamoṭanam ||
आर्द्रार्के वा पुष्यरवौ वन्दाकं तुम्बुरोर्हरेत् । (३८।१)
ārdrārke vā puṣyaravau vandākaṃ tumburorharet |
बध्नीयाद्दक्षिणे हस्ते बाणस्तम्भः प्रजायते ॥ (३८।२)
badhnīyāddakṣiṇe haste bāṇastambhaḥ prajāyate ||
पीत्वा स्त्रीपुरुषौ वन्ध्यौ प्रसुवाते सुतान्बहून् ॥ (३९।२)
pītvā strīpuruṣau vandhyau prasuvāte sutānbahūn ||
क्षीरेण पिष्ट्वा प्रपिबेद् अखिलामयनाशनम् ॥ (४०।२)
kṣīreṇa piṣṭvā prapibed akhilāmayanāśanam ||
तच्चूर्णस्य मात्रेण नश्यन्ति ग्रहराक्षसाः । (४१।१)
taccūrṇasya mātreṇa naśyanti graharākṣasāḥ |
पुष्ये बन्धूकवन्दाकं गृहीत्वा तं निधापयेत् ॥ (४१।२)
puṣye bandhūkavandākaṃ gṛhītvā taṃ nidhāpayet ||
क्षेत्रमध्ये रिपोस्तत्र सस्यनाशश्च जायते । (४२।१)
kṣetramadhye ripostatra sasyanāśaśca jāyate |
बद्ध्वा हस्ते दृढं तेन स्पृशन् वशति तेजनात् । (४३।१)
baddhvā haste dṛḍhaṃ tena spṛśan vaśati tejanāt |
बन्धयेद्दक्षिणे हस्ते व्याघ्रादिभयनाशनम् । (४४।१)
bandhayeddakṣiṇe haste vyāghrādibhayanāśanam |
मघासु मुचुकुन्दस्य वन्दाकं विधिनाहृतम् ॥ (४४।२)
maghāsu mucukundasya vandākaṃ vidhināhṛtam ||
निधापयेद्धान्यमध्ये तद्धान्यं त्वक्षयं भवेत् । (४५।१)
nidhāpayeddhānyamadhye taddhānyaṃ tvakṣayaṃ bhavet |
विभीतकस्य वन्दाकं फल्गुन्योः पूर्वयोर्हृतम् ॥ (४५।२)
vibhītakasya vandākaṃ phalgunyoḥ pūrvayorhṛtam ||
स्थापयेद्धान्यमध्येन तदक्षय्यं क्षणाद्भवेत् । (४६।१)
sthāpayeddhānyamadhyena tadakṣayyaṃ kṣaṇādbhavet |
फल्गुन्योर् अन्ययोर् हस्तेऽप्ययमेव विधिः स्मृतः ॥ (४६।२)
phalgunyor anyayor haste'pyayameva vidhiḥ smṛtaḥ ||
शाकवृक्षस्य वन्दाकं मघायां विधिनाहरेत् । (४७।१)
śākavṛkṣasya vandākaṃ maghāyāṃ vidhināharet |
धान्यसंचयकृद्द्वारे धान्यवृद्धिश्च जायते ॥ (४७।२)
dhānyasaṃcayakṛddvāre dhānyavṛddhiśca jāyate ||
मौञ्जीवृक्षस्य वन्दाकं मघार्के विधिनाहरेत् । (४८।१)
mauñjīvṛkṣasya vandākaṃ maghārke vidhināharet |
शिरसा धारयेन्नित्यं तस्य श्रीर्वशमाप्नुयात् ॥ (४८।२)
śirasā dhārayennityaṃ tasya śrīrvaśamāpnuyāt ||
पलाशस्य तु वन्दाकं हस्तर्क्षे विधिनाहरेत् । (४९।१)
palāśasya tu vandākaṃ hastarkṣe vidhināharet |
करे शिरसि बध्नीयाद्व्याघ्रादिग्रहहृद्भवेत् ॥ (४९।२)
kare śirasi badhnīyādvyāghrādigrahahṛdbhavet ||
तिन्दुकस्य च वन्दाकं चित्रायामाहृतं तथा । (५०।१)
tindukasya ca vandākaṃ citrāyāmāhṛtaṃ tathā |
बद्ध्वा हस्ते समस्तानां सध्वधो भवति द्विषाम् ॥ (५०।२)
baddhvā haste samastānāṃ sadhvadho bhavati dviṣām ||
कुटजस्य तु वन्दाकं चित्रायां विधिनाहरेत् । (५१।१)
kuṭajasya tu vandākaṃ citrāyāṃ vidhināharet |
बध्नीयाद्दक्षिणे हस्ते दुर्लभं चेप्सितं लभेत् ॥ (५१।२)
badhnīyāddakṣiṇe haste durlabhaṃ cepsitaṃ labhet ||
स्वात्यां लिकुचवन्दाकं गृहीत्वा यत्र वस्तुनि । (५२।१)
svātyāṃ likucavandākaṃ gṛhītvā yatra vastuni |
बब्बूलबन्धकं स्वात्यां बदर्यास्त्वनुराधके । (५३।१)
babbūlabandhakaṃ svātyāṃ badaryāstvanurādhake |
बध्नन्यो धारयेद्धस्ते तत्स्पृष्टा स्त्री वशा भवेत् ॥ (५३।२)
badhnanyo dhārayeddhaste tatspṛṣṭā strī vaśā bhavet ||
आहृत्य धात्रीवन्दाकं विशाखायां यथाविधि । (५४।१)
āhṛtya dhātrīvandākaṃ viśākhāyāṃ yathāvidhi |
शुक्तकारस्य भवने विरुद्धस्य निधापयेत् ॥ (५४।२)
śuktakārasya bhavane viruddhasya nidhāpayet ||
सर्वं मद्यमपेयं स्यान्मोक्षस्तस्मिन्समुद्धृते । (५५।१)
sarvaṃ madyamapeyaṃ syānmokṣastasminsamuddhṛte |
धान्यमध्ये विनिक्षिप्तं धान्यमक्षयतां नयेत् । (५६।१)
dhānyamadhye vinikṣiptaṃ dhānyamakṣayatāṃ nayet |
ज्येष्ठायाम् आम्रवन्दाकं हृत्वा वेश्यागृहे खनेत् ॥ (५६।२)
jyeṣṭhāyām āmravandākaṃ hṛtvā veśyāgṛhe khanet ||
सा दुर्भगा भवेत्सत्यमुद्धृते मोक्ष उच्यते । (५७।१)
sā durbhagā bhavetsatyamuddhṛte mokṣa ucyate |
मूले खदिरवन्दाकं गृहीत्वा विधिपूर्वकम् ॥ (५७।२)
mūle khadiravandākaṃ gṛhītvā vidhipūrvakam ||
बद्ध्वा हस्ते नरः क्षिप्रं दुर्भगः सुभगो भवेत् । (५८।१)
baddhvā haste naraḥ kṣipraṃ durbhagaḥ subhago bhavet |
तदेव पिष्टं क्षीरेण पीतं कुष्ठादिनाशनम् ॥ (५८।२)
tadeva piṣṭaṃ kṣīreṇa pītaṃ kuṣṭhādināśanam ||
मूलार्के गोट्टिकायाश्च वन्दाकं विधिनाहरेत् । (५९।१)
mūlārke goṭṭikāyāśca vandākaṃ vidhināharet |
दक्षिणे बन्धयेद्धस्ते स्त्रीवश्यं भवति ध्रुवम् ॥ (५९।२)
dakṣiṇe bandhayeddhaste strīvaśyaṃ bhavati dhruvam ||
तदेव शिरसा धार्यं सर्वसिद्धिर्भवेद् ध्रुवम् । (६०।१)
tadeva śirasā dhāryaṃ sarvasiddhirbhaved dhruvam |
पिबेत्क्षीरेण या वन्ध्या सा बहूंश्च सुतांल्लभेत् । (६२।१)
pibetkṣīreṇa yā vandhyā sā bahūṃśca sutāṃllabhet |
बन्धयेद्दक्षिणे हस्ते ह्यदृश्यो जायते नरः । (६३।१)
bandhayeddakṣiṇe haste hyadṛśyo jāyate naraḥ |
उत्तराषाढनक्षत्रे ग्राह्यं मन्दारबन्धकम् ॥ (६३।२)
uttarāṣāḍhanakṣatre grāhyaṃ mandārabandhakam ||
श्रवणे चित्रकोद्भूतं वन्दाकं प्राप्यते न तु ॥ (६४।२)
śravaṇe citrakodbhūtaṃ vandākaṃ prāpyate na tu ||
कङ्कुणीतैलघृष्टेन ताम्रपत्रं च लेपयेत् । (६५।१)
kaṅkuṇītailaghṛṣṭena tāmrapatraṃ ca lepayet |
पुटपाकविधानेन तत्स्वर्णं भवति ध्रुवम् ॥ (६५।२)
puṭapākavidhānena tatsvarṇaṃ bhavati dhruvam ||
एरण्डस्य तु वन्दाकं श्रवणार्के समाहरेत् । (६६।१)
eraṇḍasya tu vandākaṃ śravaṇārke samāharet |
बन्धयेद्दक्षिणे हस्ते सदा द्यूतजयो भवेत् ॥ (६६।२)
bandhayeddakṣiṇe haste sadā dyūtajayo bhavet ||
बद्ध्वा करे स्पृशेद्यं यं स स दासो भवेद्ध्रुवम् ॥ (६७।२)
baddhvā kare spṛśedyaṃ yaṃ sa sa dāso bhaveddhruvam ||
क्षीरेण पिष्ट्वा प्रपिबन्महानागबलो भवेत् ॥ (६८।२)
kṣīreṇa piṣṭvā prapibanmahānāgabalo bhavet ||
नक्तमालस्य वन्दाकं मघार्के विधिनाहरेत् । (६९।१)
naktamālasya vandākaṃ maghārke vidhināharet |
विधिना धारयेद्बाहौ पिशाचानां च दर्शनम् ॥ (६९।२)
vidhinā dhārayedbāhau piśācānāṃ ca darśanam ||
तिन्त्रिणीकस्य वन्दाकं पुन्नर्क्षे विधिनाहरेत् । (७०।१)
tintriṇīkasya vandākaṃ punnarkṣe vidhināharet |
बन्धयेद्दक्षिणे हस्ते नित्यं द्यूतजयो भवेत् ॥ (७०।२)
bandhayeddakṣiṇe haste nityaṃ dyūtajayo bhavet ||
करे शिरसि बध्नीयाद्व्याघ्रादिग्रहहृद्भवेत् । (७२।१)
kare śirasi badhnīyādvyāghrādigrahahṛdbhavet |
मघायां स्थापयेत्क्षेत्रे वन्दाकं मधुकोद्भवम् ॥ (७२।२)
maghāyāṃ sthāpayetkṣetre vandākaṃ madhukodbhavam ||
पक्षिणां मूषिकानां च जायते तुण्डबन्धनम् । (७३।१)
pakṣiṇāṃ mūṣikānāṃ ca jāyate tuṇḍabandhanam |
पलाशस्य तु वन्दाकं हस्तर्क्षे विधिनाहरेत् ॥ (७३।२)
palāśasya tu vandākaṃ hastarkṣe vidhināharet ||
लिङ्गलेपं प्रकुर्वीत वीर्यस्तम्भो भवेद्ध्रुवम् । (७४।१)
liṅgalepaṃ prakurvīta vīryastambho bhaveddhruvam |
क्षीरेणालोड्य वल्लीकं क्षौद्रं पिष्ट्वा निषेचयेत् ॥ (७४।२)
kṣīreṇāloḍya vallīkaṃ kṣaudraṃ piṣṭvā niṣecayet ||
वङ्गं तु सप्तधा देवि तद्वङ्गं रजतं भवेत् । (७५।१)
vaṅgaṃ tu saptadhā devi tadvaṅgaṃ rajataṃ bhavet |
पलाशस्य तु वन्दाकं हस्तर्क्षे विधिनाहरेत् ॥ (७५।२)
palāśasya tu vandākaṃ hastarkṣe vidhināharet ||
क्षीरेण प्रपिबेद्यस्तु ह्यदृश्यो जायते नरः । (७६।१)
kṣīreṇa prapibedyastu hyadṛśyo jāyate naraḥ |
तिन्दुकस्य च वन्दाकं चित्रायामाहृतं तथा ॥ (७६।२)
tindukasya ca vandākaṃ citrāyāmāhṛtaṃ tathā ||
बद्ध्वा हस्ते समस्तानामवध्यो भवति द्विषाम् । (७७।१)
baddhvā haste samastānāmavadhyo bhavati dviṣām |
हरीतक्यास्तु वन्दाकं पूर्वभाद्रपदाहृतम् ॥ (७७।२)
harītakyāstu vandākaṃ pūrvabhādrapadāhṛtam ||
क्षीरेण कल्कितं पीत्वा चरेद्वररुचेः समः । (७८।१)
kṣīreṇa kalkitaṃ pītvā caredvararuceḥ samaḥ |
उत्तरास्वर्कवन्दाकं हृतं भाद्रपदासु तत् ॥ (७८।२)
uttarāsvarkavandākaṃ hṛtaṃ bhādrapadāsu tat ||
प्रलेपाद्यैः परं हन्याद्विषं स्थावरजङ्गमम् । (७९।१)
pralepādyaiḥ paraṃ hanyādviṣaṃ sthāvarajaṅgamam |
वन्ध्यापि लभते गर्भं पीत्वा गोपयसा च तत् । (८०।१)
vandhyāpi labhate garbhaṃ pītvā gopayasā ca tat |
रेवत्यां वटवन्दाकं गृहीत्वा धारयेद्भुजे ॥ (८१।२)
revatyāṃ vaṭavandākaṃ gṛhītvā dhārayedbhuje ||
समुद्धृतं विशाखायां वन्दाकं राजवृक्षकम् ॥ (८२।२)
samuddhṛtaṃ viśākhāyāṃ vandākaṃ rājavṛkṣakam ||
रोहिण्यां वटवन्दाकं कटिस्थं वीर्यवर्धनम् ॥ (८३।२)
rohiṇyāṃ vaṭavandākaṃ kaṭisthaṃ vīryavardhanam ||
अश्वत्थभववन्दाकं रेवत्यां गर्भदं स्मृतम् । (८४।१)
aśvatthabhavavandākaṃ revatyāṃ garbhadaṃ smṛtam |
विषवृक्षोत्थवन्दाकं पूर्वाषाढोद्धृतं यदि ॥ (८४।२)
viṣavṛkṣotthavandākaṃ pūrvāṣāḍhoddhṛtaṃ yadi ||
चुल्लिकान्तर्गतं कुर्यात्सभक्तां पानसन्ततिम् ॥ (८५।२)
cullikāntargataṃ kuryātsabhaktāṃ pānasantatim ||
कुर्यात् कुरववन्दाकं हस्तस्थं बाणवारणम् ॥ (८६।२)
kuryāt kuravavandākaṃ hastasthaṃ bāṇavāraṇam ||
मधूकवृक्षवन्दाकं धान्यस्थं धान्यवृद्धिदम् । (८७।१)
madhūkavṛkṣavandākaṃ dhānyasthaṃ dhānyavṛddhidam |
वेश्यायां निम्बवन्दाकं गृहान्तर्निहितं यदि । (८८।१)
veśyāyāṃ nimbavandākaṃ gṛhāntarnihitaṃ yadi |
वश्यं करोति साश्चर्यम् आ जन्ममरणान्तिकम् ॥ (८८।२)
vaśyaṃ karoti sāścaryam ā janmamaraṇāntikam ||
Data courtesy of The Digital Corpus of Sanskrit.