गन्धकःश्रीभैरवी । (१।१)

प्रणम्य शिरसा शम्भुमस्तौषीत्परमेश्वरी । (१।२)

श्रुतं तव प्रसादेन दिव्यं सर्वरसायनम् ॥ (१।३)

उत्पत्तिं गन्धकस्यापि जातिं संशोधनं तथा । (२।१)

सेवां रसायनफलं क्रमाद्ब्रूहि महेश्वर ॥ (२।२)

श्रीभैरवः । (३।१)

देवि शृणु प्रवक्ष्यामि गन्धकस्य रसायनम् । (३।२)

श्वेतद्वीपे पुरा देवि लताकल्पद्रुमोज्ज्वले ॥ (३।३)

नानामणिगणाकीर्णे नानापुष्पफलाकुले । (४।१)

सिद्धविद्याधरस्त्रीभिः किन्नर्यप्सरसां गणैः ॥ (४।२)

अनेकनिर्जरस्त्रीभिः क्रीडन्ती त्वं मदोल्लसा । (५।१)

वेणुवीणाविनोदेन वाद्यनादैर्मनोहरैः ॥ (५।२)

तालैर् झल्लरिकाढक्कानिनादैः करतालकैः । (६।१)

अत्यानन्देन देवेशि नृत्यन्ती त्वं सुरार्चिते ॥ (६।२)

तदा ऋतुमती जाता सुस्राव च रजो महत् । (७।१)

सुगन्धिना तद्रजसा त्वद्वस्त्रं रक्ततां ययौ ॥ (७।२)

विहाय तद्रक्तवस्त्रं स्नात्वा क्षीरमहोदधौ । (८।१)

अनेकामरकान्ताभिर् वृता कैलासमाव्रजः ॥ (८।२)

वायुना तद्रजोवस्त्रं क्षिप्तं क्षीरमहोदधौ । (९।१)

मग्नं तत्रैव तद्वस्त्रं चिरकालं सुरेश्वरि ॥ (९।२)

मथ्यमानान्महाम्भोधेर् अमृतेन सहोद्भवम् । (१०।१)

श्लाघ्येन निजगन्धेन मोदयन्नसुरान्सुरान् ॥ (१०।२)

तेनैव नाम्ना ऊचुस्ते शक्राद्याः सुरपुङ्गवाः । (११।१)

गन्धकोऽयं भवत्वस्य नाम्ना जातं तु मत्प्रिये ॥ (११।२)

चतुर्विधं शोणितं ते दिव्यं बलकरं परम् । (१२।१)

समर्थोऽयं गन्धकस्तु रसबन्धे च जारणे ॥ (१२।२)

रसेन्द्रे ये गुणाः सन्ति ते गुणाः सन्ति गन्धके । (१३।१)

इत्यूचुर् इन्द्रप्रमुखा हृष्टा गन्धकगन्धतः ॥ (१३।२)

तदा प्रभृति लोकेऽस्मिन्ख्यातोऽयं गन्धकः प्रिये । (१४।१)

जपाकुसुमसङ्काशः क्षत्रियश्चोत्तमः प्रिये ॥ (१४।२)

पीतो वैश्यो मध्यमः स्याच्छ्वेतो विप्रोऽधमः स्मृतः । (१५।१)

कृष्णवर्णो भवेच्छूद्रः प्रिये स्यादधमाधमः ॥ (१५।२)

रक्तवर्णं लोहवेधि पीतवर्णं रसायनम् । (१६।१)

श्वेतवर्णं च भैषज्ये कृष्णं कुष्ठादिलेपने ॥ (१६।२)

गन्धकशुद्धिःअथ वक्ष्ये गन्धकस्य शोधनं सिद्धिदायकम् । (१७।१)

तिलपर्ण्यजमोदाश्च ब्राह्मी भृङ्गी च धुत्तुरः ॥ (१७।२)

एतेषां च रसैर् भाव्यं चूर्णितं गन्धकं दिनम् । (१८।१)

कान्तपात्रे विनिक्षिप्य समांशाज्येन पाचयेत् ॥ (१८।२)

मृद्वग्निना तु तत्पक्त्वा ह्यजाक्षीरे विनिक्षिपेत् । (१९।१)

गोक्षीराज्यैः किंचिदूनं स्थाल्या वक्त्रं तु बन्धयेत् ॥ (१९।२)

स्वच्छांशुकेन बद्धस्य चूर्णं तदुपरि क्षिपेत् । (२०।१)

तदूर्ध्वं श्रावकं रुद्ध्वा तत्स्थाप्यं गर्तकान्तरे ॥ (२०।२)

वनोत्पलैर् मृदुपुटं दत्त्वा द्रवति गन्धकम् । (२१।१)

पुनश्च तिलपर्ण्याद्यैर्भावयेच्छोषयेत् त्रिधा ॥ (२१।२)

द्रावयेत्तत्समादाय मत्स्यपित्तेन सप्तधा । (२२।१)

भावयेज्जालिनीबीजचूर्णैस् तत् परिपेषयेत् ॥ (२२।२)

ततो भृङ्गद्रवैर्भाव्यं सप्तकृत्वस्तपे खरे । (२३।१)

जलैः प्रक्षाल्य तत् सम्यक् शोषयेत्तत्पुनः पचेत् ॥ (२३।२)

मृद्वग्निना कान्तपात्रे घृताक्ते तु क्षणं ततः । (२४।१)

भृङ्गराजद्रवे क्षिप्त्वा शुद्धं तद्गन्धकं भवेत् ॥ (२४।२)

रसे रसायने योगे योज्यं सुखकरं भवेत् । (२५।१)

गन्धकरसायनम्पूर्वोक्तवद् देहशुद्धिं कुर्याद्वान्तिविरेचनैः ॥ (२५।२)

सुमुहूर्ते सुनक्षत्रे पूजयित्वा परं शिवम् । (२६।१)

गणाधिपं क्षेत्रपालं श्रीगुरुं भिषजं क्रमात् ॥ (२६।२)

निष्कैकं त्रिफलाचूर्णं निष्कमेकं च गुग्गुलुम् । (२७।१)

गुञ्जोन्मेयं शुद्धगन्धं लिहेदेरण्डतैलतः ॥ (२७।२)

गुञ्जावृद्धिक्रमेणैव सेव्यं तत्प्रतिवासरम् । (२८।१)

दिनषोडशपर्यन्तं गुञ्जाषोडशमात्रकम् ॥ (२८।२)

तदा षोडशघस्रान्ते सेव्यं तत्प्रतिवासरम् । (२९।१)

गुञ्जाषोडशिकोन्मेयम् अपूर्वं त्रिफलां परम् ॥ (२९।२)

एतस्मादधिका वृद्धिर्न कार्या सिद्धिलिप्सुना । (३०।१)

एवं मासप्रयोगेण कुष्ठमष्टादशं हरेत् ॥ (३०।२)

तथा प्रमेहान् गुल्मानि कासश्वासक्षयज्वरान् । (३१।१)

व्रणान्भगन्दरादींश्चाशीतिवातोद्भवान्गदान् ॥ (३१।२)

मासद्वयप्रयोगेण बहुकान्तिं प्रयच्छति । (३२।१)

सर्वव्याधिप्रशमनं भवेन्मासत्रयात्प्रिये ॥ (३२।२)

ततः षण्मासयोगेन वृद्धो यौवनमाप्नुयात् । (३३।१)

एवमब्दप्रयोगेण सिद्धो भवति शाम्भवि ॥ (३३।२)

तन्मूत्रमलयोगेन ताम्रं काञ्चनतां व्रजेत् । (३४।१)

विधिं च प्रतिषेधं च कुर्यात्पूर्वोक्तवत्सुधीः ॥ (३४।२)

रसादि पुण्यममलं यः सेवेत रसायनम् । (३५।१)

स एव कृतकृत्यः स्याद्दैवतैरपि पूज्यते ॥ (३५।२)

सर्वतीर्थेषु संस्नातः सर्वव्रतफलान्वितः । (३६।१)

अश्वमेधादियज्ञानां सर्वेषां फलमाप्नुयात् ॥ (३६।२)

धन्यः पुण्यतमः श्रेष्ठः श्लाघनीयो मनीषिभिः । (३७।१)

स योगविज्ञः सर्वज्ञः सर्वानुग्राहकः प्रभुः ॥ (३७।२)

शुद्धः सर्वगतः शान्तः शूरः सत्वगुणोज्ज्वलः । (३८।१)

तस्य देहलयो नास्ति ह्यदृश्यः शिवतां व्रजेत् ॥ (३८।२)