श्रीशैले सिद्धिलाभःश्रीभैरवी । (१।१)

श्रीशैले विविधा सिद्धिः सद्यः प्रत्ययकारिणी । (१।२)

सुलभा श्रूयते देव तां ब्रूहि विविधां प्रभो ॥ (१।३)

श्रीभैरवः । (२।१)

वक्ष्यामि शृणु तत्सर्वं सद्यः सिद्धिकरं प्रिये । (२।२)

कैलासान्मन्दरान्मेरोर्विन्ध्याद्रेश्च हिमालयात् ॥ (२।३)

महेन्द्रान्मलयाद्रेश्च सह्यादृश्यगिरेरपि । (३।१)

श्रेष्ठः श्रीपर्वतो दिव्यः सिद्धियोगीन्द्रसेवितः ॥ (३।२)

तत्र तीर्थानि सर्वाणि सरांसि सरितः प्रिये । (४।१)

सिद्धिप्रदानि लिङ्गानि लतापाषाणपादपाः ॥ (४।२)

मृत्तिकाकन्दतोयानि पत्रपुष्पफलानि च । (५।१)

एवमादीनि विद्यन्ते सर्वसिद्धिकराणि च ॥ (५।२)

श्रीपर्वतोऽहमीशानि त्वहं साक्षात्स पर्वतः । (६।१)

स्थावरं मामकं रूपं विद्धि तं सुरसेवितम् ॥ (६।२)

अस्मिन्यदस्ति नान्यत्र यदन्यत्र स्थितं च तत् । (७।१)

दिव्यलिङ्गस्पर्शनीयं ज्योतिर्लिङ्गमनामयम् ॥ (७।२)

श्रीमल्लिकार्जुनमिति प्रख्यातं परमेश्वरि । (८।१)

वामपार्श्वेऽस्य लिङ्गस्य घण्टासिद्धेश्वरः स्थितः ॥ (८।२)

घण्टा विलम्बते द्वारे तीर्थकुण्डं च विद्यते । (९।१)

उपोषितैस्त्रिभिः कार्यं जागरूकैरतन्द्रितैः ॥ (९।२)

निशि कृष्णचतुर्दश्यामजस्रं स्नापयेच्छिवम् । (१०।१)

एकः समानयेत्तोयं कुण्डस्थमपरः प्रिये ॥ (१०।२)

घण्टां निनादयेदन्यश्चतुर्यामावधि प्रिये । (११।१)

घण्टासिद्धेश्वरस्तुष्टो दद्यात्तेभ्योऽपि खे गतिम् ॥ (११।२)

घण्टासिद्धेश्वरस्यास्य दक्षिणे निखनेत्प्रिये । (१२।१)

जानुदघ्नं तु तत्रैव दृश्यते रोचनप्रभा ॥ (१२।२)

मृत्तिका तां समाहृत्य कर्षमात्रं पिबेत्प्रिये । (१३।१)

क्षीरयुक्तां च सप्ताहं स साक्षादमरो भवेत् ॥ (१३।२)

श्रीगिरीशस्य पुरतो गजाकारा महाशिला । (१४।१)

स्रवत्येव दिवारात्रं दिव्यगन्धं सुगुग्गुलुम् ॥ (१४।२)

तं गृह्णीयात्पलाशस्य दर्व्यालाबुकपात्रके । (१५।१)

प्रक्षिपेद्गन्धकयुतं भक्षयेत्कर्षमात्रकम् ॥ (१५।२)

प्रत्यहं मासपर्यन्तं ततः सिद्धिमवाप्नुयात् । (१६।१)

सदानन्दो युवा धीरो जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (१६।२)

विद्रुते म्लेच्छवदने गुग्गुलुं तं विनिक्षिपेत् । (१७।१)

कोटिमंशं ततस्ताम्रं दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (१७।२)

चन्द्रोदक बेइ मल्लिकार्जुनमल्लिकार्जुनदेवस्य चन्द्रवाप्यस्ति पश्चिमे । (१८।१)

वैशाखपूर्णिमायां तु साधयेत्साधकोत्तमः ॥ (१८।२)

निर्भयो निर्विकल्पश्च वसंस्तोयसमीपतः । (१९।१)

जपेन्मृत्युञ्जयं मन्त्रं रात्रौ वासोविवर्जितः ॥ (१९।२)

निशीथे चन्द्रसलिलं चन्द्रस्पृष्टं भवेद्यदा । (२०।१)

तत्तीर्थच्छिद्रदेशे च स्वाञ्जलिं प्रक्षिपेदतः ॥ (२०।२)

स्पृष्ट्वा चन्द्रो यदा गच्छेत्तदा तत्तोयमाहरेत् । (२१।१)

पिबेच्च सहसा धीरो जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (२१।२)

वज्रकायः सौम्यरूपः शान्तात्मा स भवेन्नरः । (२२।१)

त्रिपुरान्तकपूर्वद्वारे श्रीगिरेस्तु विद्यते त्रिपुरान्तकः ॥ (२२।२)

देवस्य निकटे देशे चोत्तरे तिन्त्रिणीतरुः । (२३।१)

दृश्यते तत्र मूले तु स्वयं श्रीभैरवः प्रभुः ॥ (२३।२)

नृमात्रां निखनेद्भूमिं तदग्रे दृश्यते तदा । (२४।१)

तप्तकुण्डं नीलजलं दिव्यसिद्धिप्रदायकम् ॥ (२४।२)

तत्तिन्त्रिणीकपत्राणि वस्त्रे बद्ध्वा विनिक्षिपेत् । (२५।१)

कुण्डे तस्मिंस्तदा तानि स्थूलमीना भवन्ति च ॥ (२५।२)

गृहीत्वा तिन्त्रिणीकाष्ठैः पचेदेवं क्रमात्सुधीः । (२६।१)

तेषां शिरःकण्टकानि खानि च विवर्जयेत् ॥ (२६।२)

भक्षयेच्छेषमखिलं साधकः सिद्धिकाङ्क्षया । (२७।१)

क्षणमात्रं भवेन्मूर्च्छा तेन पश्चाद्विबुध्यते ॥ (२७।२)

वसुधायां बिलं पश्येज्जीवेद्दिव्यायुताब्दकम् । (२८।१)

मणिपल्लिपश्चिमे त्रिपुरान्तस्य गव्यूतिद्वयमात्रके ॥ (२८।२)

मणिपल्लिरिति ग्रामस्तस्य पश्चिमभागतः । (२९।१)

विद्यते कश्चन गिरिस्तत्पश्चादेकवाटकम् ॥ (२९।२)

दृश्यते प्रविशेत्तत्र पूर्वास्यश्च ततो व्रजेत् । (३०।१)

दक्षिणाभिमुखः पश्चाद् दशचापान्तमात्रकम् ॥ (३०।२)

तत्र चाम्रफलाकारान् पाषाणाञ्ज्वलनप्रभान् । (३१।१)

गृहीत्वा बन्धयेद्वस्त्रे तद्वस्त्रं रक्ततां व्रजेत् ॥ (३१।२)

पाषाणयुक्तं तद्वस्त्रं क्षीरमध्ये विनिक्षिपेत् । (३२।१)

ततः क्षीरं रक्तवर्णं स्यात् पिबेत् साधकोत्तमः ॥ (३२।२)

सप्ताहाज्जायते सिद्धिर्वज्रकायो महाबलः । (३३।१)

जीवेद् आचन्द्रतारं च आ कल्पमविल्पकम् ॥ (३३।२)

कोकिलाबिलत्रिपुरान्तस्योदग्भागे कोकिलाबिलम् उत्तमम् । (३४।१)

जगत्प्रकाशं तत्रास्ते कृत्वा देहविशोधनम् ॥ (३४।२)

साधको वमनाद्यैश्च तद्बिलं प्रविशेत्सुधीः । (३५।१)

दशचापावधिस्तत्र पाषाणाः कोकिलोपमाः ॥ (३५।२)

सन्ति गृहीत्वा तत्पृष्ठे तिलाः क्षिप्ताः स्फुटन्ति च । (३६।१)

इत्येतत्प्रत्ययं दृष्ट्वा ताश्च घृष्य परस्परम् ॥ (३६।२)

दुग्धान्तः प्रक्षिपेत्तांश्च तत्क्षीरं कृष्णतां व्रजेत् । (३७।१)

तत्क्षीरं मासमात्रं च पिबेद्दिव्यतनुर्भवेत् ॥ (३७।२)

ब्रह्मणस्त्रिदिनं जीवेद्वलीपलितवर्जितः । (३८।१)

वेगे समीरसदृशश्छिद्रं पश्यति भूतले ॥ (३८।२)

त्रिपुरान्तस्य पूर्वस्यां दिशि योजनमात्रके । (३९।१)

अस्ति स्वर्गपुरीनाथो देवस्तस्याग्रतः खनेत् ॥ (३९।२)

जानुमात्रं च वसुधां तत्र सर्पफणोपमाः । (४०।१)

स्पर्शसंज्ञास्तु पाषाणा निर्गच्छन्ति वरानने ॥ (४०।२)

त्रिपुरान्तकदेवस्य पश्चिमेऽर्धार्धयोजने । (४१।१)

अस्ति दिव्यबिलद्वारं तत्र चापत्रयान्तरम् ॥ (४१।२)

व्रजेत्खर्जूरवृक्षोऽस्ति कृष्णवर्णः फलान्वितः । (४२।१)

तत्फलानां रसं पीत्वा तेन मूर्च्छा भवेत्क्षणम् ॥ (४२।२)

प्रबुद्धोऽसौ भवेत्सिद्धो जीवेद् आ चन्द्रभास्करम् । (४३।१)

श्रीगिरेर् दक्षिणद्वारे वज्रेश्वरसुरेश्वरौ ॥ (४३।२)

तिष्ठतो निखनेद्भूमिं तत्र श्रीफलसन्निभाः । (४४।१)

पाषाणाः स्पर्शभेदाः स्युः संग्राह्यास्ते सुरेश्वरि ॥ (४४।२)

तत्र रामेश्वराख्योऽस्ति निखनेत्तस्य सन्निधौ । (४५।१)

रुद्राक्षाकारपाषाणाः स्पर्शभेदा भवन्ति ते ॥ (४५।२)

आवर्तकज्योतिःसिद्धवटस्थाने दक्षिणे चैकपादपः । (४६।१)

तिष्ठत्यावर्तको नाम तदासन्ने तु पश्चिमे ॥ (४६।२)

पर्वतो विद्यते तत्र खनेत्तालफलोपमाः । (४७।१)

पाषाणास्तान्धमेद्गाढं तत् सर्वं काञ्चनं भवेत् ॥ (४७।२)

तस्यैव दक्षिणे द्वारे विद्यते कुण्डलेश्वरः । (४८।१)

तन्निकृष्टे जानुमात्रं खनेद्भूमिं समुद्धरेत् ॥ (४८।२)

रक्ताभाः श्रीफलाकाराः पाषाणाः स्पर्शवेधकाः । (४९।१)

पुरुषेश्वरदेवस्य समीपे कुण्डमस्ति हि ॥ (४९।२)

गुञ्जारिड्ढौ च विद्येते वृक्षौ तत्पत्त्रम् अश्नीयात् । (५०।१)

सप्ताहाज्जायते सिद्धो जरामरणवर्जितः ॥ (५०।२)

हस्तिशिलातत्र हस्तिशिला दक्षे खनेद्धस्तप्रमाणतः । (५१।१)

तत्र जम्बूफलाकारा ग्राह्यास्ते स्पर्शसंज्ञकाः ॥ (५१।२)

ख्याता हस्तिशिरोनाम्ना ख्याता हस्तिशिलेति सा । (५२।१)

छायाछत्त्रएकयोजनमात्रे तु तस्या दक्षिणभागतः ॥ (५२।२)

शिवरूपं शिवप्रोक्तं छायाछत्त्रं तु विद्यते । (५३।१)

वर्तुलं शतहस्तं तु छिद्रं तस्याप्यधो व्रजेत् ॥ (५३।२)

न कैश्चिद्दृश्यते सोऽपि सिद्धो भवति तत्क्षणात् । (५४।१)

यदृच्छया रुद्रतुल्यः क्रीडत्येव जगत्त्रये ॥ (५४।२)

सिद्ध्यष्टकं साधयेद्वा सर्वसिद्धिप्रदायकः । (५५।१)

कान्ताभ्रसत्वकनकसूताः क्रमगुणोत्तराः ॥ (५५।२)

अम्लेन मर्दयेद्गाढं गोलं कृत्वा तु वेष्टयेत् । (५६।१)

तद्गोलं दीर्घवंशाग्रे बद्ध्वा श्रीकालिकामनुम् ॥ (५६।२)

जपेन्निवेशयेत्तत्र छायाछत्त्रेण तेन च । (५७।१)

वंशाग्रबद्धगोलान्तर्जायते घुटिका शुभा ॥ (५७।२)

वक्त्रान्तर्धारयेत्तां तु तत्क्षणात्खेचरो भवेत् । (५८।१)

शिलां तालं वस्त्रबद्धं कृत्वा वंशाग्रवेष्टितम् ॥ (५८।२)

छायाछत्त्रे निवस्यैतत्ताभ्यां नेत्रे समञ्जयेत् । (५९।१)

निधिं पश्यति भूमिस्थं नात्र कार्या विचारणा ॥ (५९।२)

वंशाग्रबद्धखड्गं च छायाछत्त्रे विनिक्षिपेत् । (६०।१)

मन्त्रयेत्कालिकामन्त्रं तं खड्गं धारयेत् करे ॥ (६०।२)

त्रैलोक्यविजयी धीरो भवेद्वीरो जगत्त्रये । (६१।१)

वंशाग्रे रोचनं बद्ध्वा छायाछत्त्रे निवेशयेत् ॥ (६१।२)

ललाटे तिलकं तेन कृत्वा लोकं वशं नयेत् । (६२।१)

स्रोतोञ्जनाञ्जने तद्वच्छायाच्छत्रे निवेशयेत् ॥ (६२।२)

तेनाञ्जनेनाञ्जितोऽसौ देवैरपि न दृश्यते । (६३।१)

पादुके पूर्ववद्बद्ध्वा छायाच्छत्रे निधापयेत् ॥ (६३।२)

पादाभ्यां पादुके धृत्वा यत्र यत्राभिवाञ्छति । (६४।१)

प्रयातुं तत्र तत्रैव नयतस्तं च पादुके ॥ (६४।२)

पूर्ववद् रक्तवस्त्रं च छायाच्छत्रे निवेशयेत् । (६५।१)

आवेष्टयेत्तं च पटमदृश्यो भवति क्षणात् ॥ (६५।२)

समुज्झिते पटे पश्चाद्दृश्यतेऽसौ न संशयः । (६६।१)

कान्तं व्योम हेम सूतमेकीकृत्य विमर्दयेत् ॥ (६६।२)

गोलीभूतं तु वस्त्रेण वंशाग्रे बन्धयेत्सुधीः । (६७।१)

छायाच्छत्रे स्थापयेत्तत्कालीमन्त्रेण मन्त्रयेत् ॥ (६७।२)

स्पर्शवेधी भवेदेतत्सत्यं सत्यं वरानने । (६८।१)

श्रीशैलपश्चिमद्वारे देवो ब्रह्मेश्वरः स्थितः ॥ (६८।२)

दुर्गा देवी च तत्रस्था सोपानं नवमं च यत् । (६९।१)

तुङ्गभद्रायां च नद्यां ततो ब्रह्मेश्वरस्य च ॥ (६९।२)

द्वारदेशे मुद्गवर्णं चत्वारः स्पर्शका अमी । (७०।१)

चिञ्चावनं च नैरृत्ये स्थितं ब्रह्मेश्वरस्य हि ॥ (७०।२)

कुण्डं च विद्यते तत्र चिञ्चाधश्चण्डिका स्थिता । (७१।१)

एकपादेन सततं तच्चिञ्चाफलम् आहरेत् ॥ (७१।२)

वस्त्रेण बन्धयेत्कुण्डे क्षिप्त्वा स्नानं समाचरेत् । (७२।१)

स्नानान्ते तानि गृह्णीयात्तावन्मत्स्या भवन्ति हि ॥ (७२।२)

तदिन्धनैः पचेत्ताश्च ह्यस्थिपुच्छशिरस्त्यजेत् । (७३।१)

दद्याद्देवायैकम् अंशम् अतिथीनां द्वितीयकम् ॥ (७३।२)

तृतीयांशं स्वयं भक्षेन्मूर्छितो भवति क्षणात् । (७४।१)

दिव्यो भवति सिद्धोऽयं बिलं पश्यति भूतले ॥ (७४।२)

जरामरणनिर्मुक्तो ह्यबध्यो निर्जरैरपि । (७५।१)

अलम्पुरोत्तरे ग्रामो विद्यते भीमपादुकः ॥ (७५।२)

पार्श्वे तु तस्य ग्रामस्य हस्तमात्रं धरां खनेत् । (७६।१)

पाषाणा हि फणाकाराः स्पर्शसंज्ञा भवन्ति ते ॥ (७६।२)

योगीश्वरीति देव्यस्ति तत्रालंपुरदेवता । (७७।१)

तस्याग्रतो रम्यगुहा तस्या मध्ये खनेद्भुवम् ॥ (७७।२)

पाषाणा भेदसंकाशा ग्राह्या मार्जालविष्ठया । (७८।१)

संमिश्र्य निक्षिपेद्वङ्गे द्रुते तत्तारतां व्रजेत् ॥ (७८।२)

मध्वाज्याभ्यां पिबेत्तांश्च पाषाणान्साधकोत्तमः । (७९।१)

दिव्यो भवति सिद्धोऽयं वलीपलितमृत्युजित् ॥ (७९।२)

श्रीपर्वतोत्तरद्वारे देवो नाम्ना महेश्वरः । (८०।१)

तिष्ठति भ्रमराम्रश्च तत्र तत्फलमाहरेत् ॥ (८०।२)

स्फोटयेच्च तदन्तस्था निर्यान्ति भ्रमरास्तथा । (८१।१)

सजीवा अथ तान्सर्वान्भ्रमरांस्तान्विवर्जयेत् ॥ (८१।२)

तत्फलानि पचेत्क्षारे यावच्छक्यं पयः पिबेत् । (८२।१)

क्षणं मूर्च्छा भवेत्तेन मूर्च्छान्ते च पयः पिबेत् ॥ (८२।२)

एवं कुर्यात्प्रयत्नेन चैकविंशतिवासरम् । (८३।१)

तेन वज्रशरीरः स्याद्वलीपलितवर्जितः ॥ (८३।२)

वेदवेदाङ्गतत्त्वज्ञो जीवेदादित्यतारकम् । (८४।१)

तरसा वायुना तुल्यस्तत्क्षणाद्भवति प्रिये ॥ (८४।२)

तदाम्रस्य फलेनैव त्यक्तभ्रमरकेन च । (८५।१)

वङ्गस्य पलसाहस्रं द्रावितं रजतं भवेत् ॥ (८५।२)

रन्ध्रमापादयेदाम्रफले भृङ्गं विवर्जयेत् । (८६।१)

तन्मध्ये निक्षिपेत्सूतं कर्षं कृष्णाभ्रसत्वकम् ॥ (८६।२)

निरुध्य वक्त्रं समृदा गोमयेन च लेपयेत् । (८७।१)

छायायां शोषयेत्काष्ठैस्तदीयैः प्रहरं पचेत् ॥ (८७।२)

स्वभावशीतलं कृत्वा वक्त्रस्थां कारयेत्सुधीः । (८८।१)

खेचरत्वमवाप्नोति वलीपलितवर्जितः ॥ (८८।२)

जीवेच्चन्द्रार्कपर्यन्तं वाग्मित्वं ब्रह्मणा समम् । (८९।१)

सूतं कृष्णाभ्रसत्वं चाम्रफले पूर्ववत्क्षिपेत् ॥ (८९।२)

प्रलिप्य गोशकृन्मृद्भ्यां पुटेदारण्यकोपलैः । (९०।१)

स्वशीतं पारदं ग्राह्यं मधुसर्पिर्भिर् युतं लिहेत् ॥ (९०।२)

गुञ्जामात्रं च मासान्तं बालो भवति मानवः । (९१।१)

नवनागोपमः सत्वे जीवेद् ब्रह्मैकवासरम् ॥ (९१।२)

उत्तरे श्रीगिरीशस्य विद्यते शुक्लपर्वते । (९२।१)

पञ्चोपचारैः सम्पूज्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ॥ (९२।२)

ॐ हुं फट्कारमन्त्रेण निर्विकल्पेन साधकः । (९३।१)

पश्येत्पश्चिमदिग्भागम् अन्तरिक्षे विमानकम् ॥ (९३।२)

दिव्यं ह्यनेकरुचिरं सद्यः प्रत्ययकारकम् । (९४।१)

ततः पश्चिमदिग्भागे व्रजेत्तीर्त्वा महानदीम् ॥ (९४।२)

दृश्यते च गुहा तत्र प्रविशेत्पश्चिमाननः । (९५।१)

त्रियोजनं व्रजेत्तत्र विभीर् एको ऽविकल्पकः ॥ (९५।२)

कदलीकाननं तत्र दृश्यते पञ्चयोजनम् । (९६।१)

अच्छोदपूर्णा सरसी तन्मध्ये भद्रपीठकम् ॥ (९६।२)

तत्पीठं तु महद्दिव्यं पश्येत्स्फटिकसन्निभम् । (९७।१)

उच्चारयेन्मन्त्रमिमं दण्डवत्प्रणतिं भजेत् ॥ (९७।२)

ॐ ह्रीं विद्यावागीश्वराधिपतये ह्रीं ॐ स्वाहा । (९८।१)

तत्र स्नात्वा जपेन्मन्त्रं लक्षमेकं वरानने । (९८।२)

कन्दमूलाशनो वा यथेष्टं साधकः प्रिये ॥ (९८।३)

सिंहासनान्तरे देवं पश्येत्स्फटिकसन्निभम् । (९९।१)

चतुर्भुजं त्रिणेत्रं च विशदेन्दुकलाधरम् ॥ (९९।२)

नीलग्रीवं नागभूषं परश्वथमृगायुधम् । (१००।१)

वराभयं वरेण्यं तं विशिष्टविबुधार्चितम् ॥ (१००।२)

नमस्कुर्याच्च साष्टाङ्गं मन्त्रैः स्तोत्रैर् मुहुर्मुहुः । (१०१।१)

ततः प्रसन्नः स शिवो वरं दत्ते यथेप्सितम् ॥ (१०१।२)

शतमायतनं तत्र कूपं नवशतं यथा । (१०२।१)

आरामाश्चापि तावन्ति नन्दनानि वनानि च ॥ (१०२।२)

वाप्यो नवशतं सन्ति विवरं चैव तत्समम् । (१०३।१)

कल्पवृक्षाश्च तावन्ति एते सर्वेऽपि सिद्धिदाः ॥ (१०३।२)

तत्रास्ते मोहली नाम्ना प्रथिता यक्षिणीष्टदा । (१०४।१)

ब्रूते सा देहि मे भुक्तिं सिद्धिं त्वं यदि वाञ्छसि ॥ (१०४।२)

देवि दास्याम्यहं भुक्तिं वक्तव्यमिह चामुना । (१०५।१)

कन्दमूलं फलं तस्यै पायसं वा समर्पयेत् ॥ (१०५।२)

सा यक्षिणी पुनर्वक्ति यावद्भुञ्जे सुतं मम । (१०६।१)

धारयेर् वक्षसा तावद्वरं दास्यामि ते महत् ॥ (१०६।२)

विसृजेस्त्वं यदि तदा भवन्तं हन्मि निर्दया । (१०७।१)

एवं गतभयश् चीरः कुर्याच्चेत् सिद्धिभाग्भवेत् ॥ (१०७।२)

व्रजेदुदीचीदिग्भागे तत्सरो योजनार्धके । (१०८।१)

तत्रास्ते चन्दनं दिव्यं पुष्पपूर्णं महेश्वरि ॥ (१०८।२)

तत्पुष्पाघ्राणमात्रेण क्षुत्पिपासा न बाधते । (१०९।१)

भक्षयेदथवा तस्य फलमेकं यथोचितम् ॥ (१०९।२)

वज्रकायो भवेत्तस्य भक्षणादेव मानवः । (११०।१)

सरोदक्षिणदिग्भागे गच्छेद्योजनपादकम् ॥ (११०।२)

नन्दनं दृश्यते तत्र दाडिमीवृक्षसंकुलम् । (१११।१)

तत्फलं भक्षयेद्यस्तु जीवेद्युगसहस्रकम् ॥ (१११।२)

तस्यैव सरसः पूर्वभागे क्रोशार्धमात्रकम् । (११२।१)

गच्छेद्धात्रीफलैर् युक्तं विद्यते नन्दनं वनम् ॥ (११२।२)

अश्नीयात्तत्फलं धीरो जीवेत्संवर्तकत्रयम् । (११३।१)

सरसस्तस्य भागे च पश्चिमे योजनं व्रजेत् ॥ (११३।२)

तत्र श्रीफलसम्पूर्णं नन्दनं विद्यते वनम् । (११४।१)

अद्यते तत्फलं येन जीवत्य् आचन्द्रतारकम् ॥ (११४।२)

तत्रैव नन्दनवने लिङ्गं स्यान्नीलवर्णकम् । (११५।१)

तस्योदग्द्वारमार्गेण विशेन्नागो महाबलः ॥ (११५।२)

तत्र सप्तफणोपेतस्तूग्रभीतिकरो महान् । (११६।१)

एवंविधं महानागं हुंहुंकारं वदन्मुहुः ॥ (११६।२)

नमस्कुर्यात्प्रयत्नेन साधकः सिद्धिकाङ्क्षया । (११७।१)

वदत्येवं महानागस् त्वदृश्यत्वं ददामि ते ॥ (११७।२)

याहि स्वं पश्चिमद्वारं दिव्या कन्यास्ति तत्र वै । (११८।१)

समुच्चरन्महामन्त्रं व्रजेत्तत्रैव साधकः ॥ (११८।२)

ददाति हारं सा कन्या प्रवेशं न ददाति च । (११९।१)

हारं गले धारयेत्तं तेन सारस्वतं भवेत् ॥ (११९।२)

तस्माद्दक्षिणदिग्द्वारे व्रजेद्भीतिकरं परम् । (१२०।१)

तत्र पश्येन्मुक्तकेशं जिह्मनेत्रं दिगम्बरम् ॥ (१२०।२)

गदाहस्तं नीलवर्णं दृष्ट्वा श्रीक्षेत्रपालकम् । (१२१।१)

वन्देत मन्त्रमुच्चार्य स्तोत्रैर्विघ्ननिवारणम् ॥ (१२१।२)

हाहाहेहेहुंहुंकारं फट् हुं स्वाहान्तमेव च । (१२२।१)

क्षेत्रपालोऽप्यनेनैव मन्त्रेणाशु प्रसीदति ॥ (१२२।२)

स्वागत्वं वितरत्येष प्रवेशं न ददाति हि । (१२३।१)

अथ व्रजेत् पूर्वदिशो द्वारं तत्र गणाधिपम् ॥ (१२३।२)

स्थितं प्रपूजयेत्तत्र प्रविशेत्साधकोत्तमः । (१२४।१)

दृश्यते दिव्यलिङ्गं च चापस्तत्र मनोहरः ॥ (१२४।२)

ॐ हुङ्कारेण मन्त्रेण पूजयेच्च तमीश्वरम् । (१२५।१)

उपवासेन तत्रैव दिवारात्रं जपेत्सुधीः ॥ (१२५।२)

प्रत्यक्षो भवतीशानो ददाति हि वरं परम् । (१२६।१)

इत्येवमादयः सन्ति सिद्धयः कदलीवने ॥ (१२६।२)

तत्रैव सरसः पूर्वभागे योजनमात्रके । (१२७।१)

अक्षरैर्लिखितं द्वारि तत्र पद्मावतीबिलम् ॥ (१२७।२)

वमनाद्यैर्विशुद्धात्मा प्रविशेत्तत्र साधकः । (१२८।१)

तत्र चापान्तरशतं गच्छेत्तत्र मृदङ्गकम् ॥ (१२८।२)

आलोक्य वादयेत्तं च तद्ध्वनिश्रवणात्तदा । (१२९।१)

पद्मावती स्वयं याति ह्यमृतं च ददाति च ॥ (१२९।२)

तस्य पानेन सिद्धोऽयममरत्वं लभेत च । (१३०।१)

ततः सैनं समागम्य प्रार्थयेत्त्वं ममान्तिकम् ॥ (१३०।२)

समागच्छालये दिव्ये कन्यापञ्चशताकुले । (१३१।१)

स्थित्वा मम पतिर्भूया ब्रह्मायुष्यावधि प्रभो ॥ (१३१।२)

तदन्ते शाश्वतं स्थानं गमिष्यसि न संशयः । (१३२।१)

तस्य पूर्वतटाकस्य चाग्नेय्यां दिशि विद्यते ॥ (१३२।२)

कदम्बेश्वरदेवोऽपि वृक्षः कादम्बकोऽग्रतः । (१३३।१)

तत्र पत्राणि चादाय कटुतैलेन लेपयेत् ॥ (१३३।२)

तद्बीजसंभवैस्तैलैर् लिम्पेद् वाथ पचेत्सुधीः । (१३४।१)

तत्काष्ठैस्तानि मत्स्याः स्युस्ताम्रपात्रे विनिक्षिपेत् ॥ (१३४।२)

वर्ज्यमस्थि शिरः पुच्छं क्षौद्रसर्पिर्युतं भजेत् । (१३५।१)

तत्सेवया भवेत्सिद्धो रुद्रतुल्यो महाबलः ॥ (१३५।२)

तद्वृक्षश्च नदीतीरे कुण्डलेशस्य सन्निधौ । (१३६।१)

विद्यते पूर्ववद्युक्त्या सिद्धिर्भवति नान्यथा ॥ (१३६।२)

अस्त्युत्तरे पुष्पगिरिः कपोतेशश्च विद्यते । (१३७।१)

त्रिः प्रदक्षिणमातन्यात्तस्य मूर्धानमाव्रजेत् ॥ (१३७।२)

खेचरत्वं भवेत्तस्य साधकस्य न संशयः । (१३८।१)

तस्य पूर्वोत्तरे भागे छेदिकीद्वारकं स्थितम् ॥ (१३८।२)

उदङ्मुखं विशेत्तत्र त्रिचापान्तरमादरात् । (१३९।१)

मूषिकाकारपाषाणं तक्रे पिष्ट्वा पिबेन्नरः ॥ (१३९।२)

क्षिप्रं मूर्च्छा भवेत्तस्य जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् । (१४०।१)

वेधयेत् सर्वलोहानि स्पर्शमात्रान्न संशयः ॥ (१४०।२)

उपोष्य च दिवा नक्तं देवाग्रे सिद्धिमाप्नुयात् । (१४१।१)

विद्यते देवतायुग्मं कपोतेश्वरदक्षिणे ॥ (१४१।२)

आ नाभिमात्रं निखनेद्देवताद्वयमध्यतः । (१४२।१)

गोरोचनोपमास्तत्र पाषाणाः सन्ति तान्हरेत् ॥ (१४२।२)

पिष्ट्वा क्षौद्रघृताभ्यां च पिबेद्यः सोऽमरो भवेत् । (१४३।१)

कपोतेशस्य वायव्ये निखनेद्धस्तमात्रकम् ॥ (१४३।२)

तत्र पारावताकारपाषाणाः स्पर्शसंज्ञकाः । (१४४।१)

देवताराधनं कृत्वा तेषामेकं समाहरेत् ॥ (१४४।२)

ऐशान्यां श्रीगिरीशस्य ह्यस्त्येव भृगुपातनम् । (१४५।१)

तत्समीपे दिव्यकुण्डं मृदं तस्मात्समाहरेत् ॥ (१४५।२)

गव्यपञ्चकयुक्तां तां धमेत्खदिरवह्निना । (१४६।१)

तस्माल्लोहं पतेन्नीलं मध्वाज्याभ्यां प्रतापितम् ॥ (१४६।२)

तत्सेचयेत्सप्तधौते तद्गोलं निक्षिपेन्मुखे । (१४७।१)

विष्णुतुल्यो भवेत्सिद्धः सर्वज्ञः सर्वगः सुखी ॥ (१४७।२)

भृगुपातनशैलाग्रात् क्रोशे दधिकवाटकम् । (१४८।१)

अच्छतैलगिरिर् नाम्ना तदग्रे विद्यते सदा ॥ (१४८।२)

बिलं तत्पश्चिमे ह्यस्ति तन्मध्ये चापपञ्चके । (१४९।१)

गते पश्येत्तत्र कुण्डं तत्र लाक्षासमं रसम् ॥ (१४९।२)

अलाबुपात्रे गृह्णीयात् स सूतः कोटिवेधकः । (१५०।१)

प्राकारश्चन्द्रगुप्तस्य श्रीगिरीशस्य पश्चिमे ॥ (१५०।२)

तन्मध्ये विद्यते वेश्म चैत्यं तत्पूर्वतः स्थितम् । (१५१।१)

चैत्यात्पूर्वे शिला दिव्या मुद्गाभा स्पर्शसंज्ञका ॥ (१५१।२)

तत्रास्ते मोहनो दन्ती तमारुह्य समाहितः । (१५२।१)

पृष्ठात्तस्य तृणं ग्राह्यं तत्सर्वं काञ्चनं भवेत् ॥ (१५२।२)

तद्गजस्योत्तरे पार्श्वे जानुदघ्नां खनेद्धराम् । (१५३।१)

जम्बूफलाभाः पाषाणाः स्पर्शसंज्ञा भवन्ति ते ॥ (१५३।२)

क्षितिं खनेद्गजस्याधो जानुमात्रं लभेत्ततः । (१५४।१)

लक्षवेधकरा सिद्धा त्रिकोणे घुटिका परा ॥ (१५४।२)

मल्लिनाथस्य वायव्ये नत्वा देवह्रदः परः । (१५५।१)

तीर्थं तत्रास्ति पाषाणा मुद्गाभाः स्पर्शसंज्ञः ॥ (१५५।२)

लिङ्गं कूर्मोपमं तत्र स्पर्शसंज्ञं शुभं प्रिये । (१५६।१)

पूर्णिमायां कृत्तिकायां पूजयित्वा समाहरेत् ॥ (१५६।२)

तस्माद्गव्यूतियुगलात्स्मृता नीलवनी परा । (१५७।१)

तस्या लिङ्गं च सलिलं नीलवर्णं प्रशस्यते ॥ (१५७।२)

अश्वाम्रकाकसङ्काशाः पाषाणाः स्पर्शवेधकाः । (१५८।१)

देवालयान्तर्निखनेज्जानुमात्रान्तराद्धराम् ॥ (१५८।२)

मूषिकाकारपाषाणाः स्पर्शसंज्ञा भवन्ति ते । (१५९।१)

श्रीगिरीशस्य नैरृत्यां ख्याता गुण्डीप्रभाख्यया ॥ (१५९।२)

तस्याग्रगर्ते पीताभां मृत्तिकां च पुटे दहेत् । (१६०।१)

तस्यान्निःसरति स्वर्णं शुद्धदेवार्हकं परम् ॥ (१६०।२)

तत्रास्ते भृङ्गचूतोऽपि पूर्ववत् सिद्धिदायकः । (१६१।१)

तथा तम्बीपुरे चास्ति तीर्थे च विपुले शुभम् ॥ (१६१।२)

सदाफलं तु विख्यातं तस्याः पूर्वोत्तरे सुधीः । (१६२।१)

श्रीगिरेर् नैरृते भागे महानन्देति विश्रुतः ॥ (१६२।२)

व्रजेद् घण्टापथेनैव तस्य पूर्वोत्तरे सुधीः । (१६३।१)

तत्रास्ते कालकण्ठेशो नाम्नाग्रे तस्य कुण्डकम् ॥ (१६३।२)

तत्रेन्द्रगोपसङ्काशं सिद्धिः सूतस्य विद्यते । (१६४।१)

भवन्ति सप्त लोहानि स्वर्णं तप्तानि सेकतः ॥ (१६४।२)

ऐशान्ये श्रीगिरीशस्य चास्ति श्रीमालिनीश्वरः । (१६५।१)

तस्योत्तरदिशि ख्यातस् तूमापर्वतसंज्ञकः ॥ (१६५।२)

तस्याग्रे च त्रिशूलाभाः सन्ति दर्भाः शुभङ्कराः । (१६६।१)

तदधो निखनेन्नाभिमात्रं नीलां मृदं हरेत् ॥ (१६६।२)

अक्षकाष्ठैः पचेत्तां च देवातिथ्यग्नये क्रमात् । (१६७।१)

एकैकभागं कल्पेत चतुर्थांशं स्वयं भजेत् ॥ (१६७।२)

जीवेत्कल्पायुतं सिद्धो महाबलपराक्रमः । (१६८।१)

इलेश्वरस्य निकटे तत्र कोटीश्वरः स्थितः ॥ (१६८।२)

पुष्पं पत्रं तदग्रेऽस्ति स्पर्शवेधकरं भवेत् । (१६९।१)

तत्राचलेश्वरो देवः स्पर्शवेधकरः परः ॥ (१६९।२)

तस्य योजनमात्रे च दक्षिणे चामरेश्वरः । (१७०।१)

ततः स्वर्णशिला चास्ति तदूर्ध्वं नरमांसकम् ॥ (१७०।२)

गोमांसं वा क्षिपेत्काष्ठैर्बादरैर्ज्वालयेत्सुधीः । (१७१।१)

प्रातः काञ्चनसङ्काशा दृश्यते सा शिला तदा ॥ (१७१।२)

प्रत्यग्रपुष्पवत्याश्च रजसा भावितांशुकम् । (१७२।१)

लोडयेत्तच्छिलायां च क्षिपेदल्पाम्बुपात्रके ॥ (१७२।२)

तस्य संस्पर्शमात्रेण लेहः स्यात्काञ्चनं परम् । (१७३।१)

श्रीगुरौ यत्र तत्रापि पिण्डभूमिस्थितोपलाः ॥ (१७३।२)

कर्षमात्रं तु तच्चूर्णं भक्षयेत्त्रिफला समम् । (१७४।१)

वलीपलितजिन्मासाज्जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (१७४।२)

श्रीगिरीन्द्रस्य नैरृत्यां पटाहकर्ण ईश्वरः । (१७५।१)

तस्य पूर्वोत्तरे भागे पञ्चविंशतिचापके ॥ (१७५।२)

द्विहस्तमात्रोर्ध्वशिला खनेत्तत्र द्विहस्तकम् । (१७६।१)

शरावसंपुटाकारान् दृषदस् तान्समाहरेत् ॥ (१७६।२)

कुर्वीत तान् अग्निवर्णान् सिञ्च्यात् कूष्माण्डजैर् द्रवैः । (१७७।१)

तन्मध्यान्नवनीतं तु दद्याद्देवाय भागकम् ॥ (१७७।२)

भागैकमतिथेर्देयं भागमेकं स्वयं लिहेत् । (१७८।१)

दिवा नक्तं भवेन्मूर्च्छा विनिद्रो भवति स्वयम् ॥ (१७८।२)

वलीपलितसंवर्ज्यो जीवेद्वर्षायुतं नरः । (१७९।१)

स्पर्शकान्तस्य सोपानं द्वितीयं भवति प्रिये ॥ (१७९।२)

तद्देवपार्श्वयोः सर्वे पाषाणाः श्वेतपीतकाः । (१८०।१)

स्पर्शाः सर्वा भवन्त्येते तेषु चैकं समाहरेत् ॥ (१८०।२)

प्राच्यां हि तस्य देवस्य समीपे कूपमस्ति च । (१८१।१)

मण्डूकाभाश्च पाषाणाः सन्ति च स्पर्शसंज्ञकाः ॥ (१८१।२)

तस्येश्वरस्य चोदीच्यां लिङ्गाद्रिर् विद्यते महान् । (१८२।१)

तदुत्तरस्यां दिश्यस्ति तटिनी पूर्ववाहिनी ॥ (१८२।२)

तटिन्याः पश्चिमाशायां पिङ्गाभं लिङ्गमस्ति हि । (१८३।१)

पूर्णशैलोदकं कुण्डं तत्र स्यात्क्षणवेधकम् ॥ (१८३।२)

द्वियोजने महेशस्य दक्षिणे चण्डिका स्थिता । (१८४।१)

पिण्डिकाख्या सुविख्याता तस्या वायव्यकोणतः ॥ (१८४।२)

अन्धुरस्ति हि तन्मध्ये मुद्गवर्णास्तथोपलाः । (१८५।१)

केचित्पथ्यानिभाः सन्ति ते सर्वे स्पर्शसंज्ञकाः ॥ (१८५।२)

अत्रत्यानां च सर्वेषां स्पर्शानां विधिरुच्यते । (१८६।१)

यदि स्थूलं पेषयेत्तं श्लक्ष्णं मूषान्तरेण हि ॥ (१८६।२)

कुर्यात्सर्वाणि लोहानि तस्यामावर्तयेत् प्रिये । (१८७।१)

तत्सर्वं जायते स्वर्णं कुर्यादेवं यथेष्टकम् ॥ (१८७।२)

सूक्ष्मश्चेत्सर्वलोहानां द्रुतानामन्तरे क्षिपेत् । (१८८।१)

तत्स्पर्शात् सर्वलोहानि काञ्चनत्वं प्रयान्ति हि ॥ (१८८।२)

वायव्यां मल्लिनाथस्य तीर्थे सर्वेश्वराख्यकम् । (१८९।१)

तस्य दक्षिणदिग्भागे राजमार्गे द्वियोजने ॥ (१८९।२)

गते ड्ॐगलिका तत्र दृश्यते तस्य मूर्धनि । (१९०।१)

कृष्णधात्रीफलान्येव सन्ति तानि च भक्षयेत् ॥ (१९०।२)

सप्तवासरपर्यन्तम् आ तृप्तिं वज्रविग्रहः । (१९१।१)

जरामरणनिर्मुक्तो जीवेत्कल्पशतत्रयम् ॥ (१९१।२)

तस्माच्च दक्षिणे भागे काकलारीमहावने । (१९२।१)

तत्रास्ते स्तम्बकदली प्रविशेत्तत्र साधकः ॥ (१९२।२)

क्रोशार्धमात्रं गच्छेच्च रसकुण्डं च दृश्यते । (१९३।१)

अलाबुपात्रे संस्थाप्य कोटिवेधी भवेत्तु सः ॥ (१९३।२)

शिलामयो नीलवर्णः शिखण्डी तत्र दृश्यते । (१९४।१)

तन्मुखाग्रेऽस्ति कुण्डं वितस्तिमात्रातिनीलकम् ॥ (१९४।२)

शुष्कवंशं च तन्मध्ये क्षणं क्षिप्तं नवं भवेत् । (१९५।१)

पत्रं पुष्पं दिनैकेन भवत्येव न संशयः ॥ (१९५।२)

तत्र प्रस्थं रसं क्षिप्त्वा तावन्मात्रं जलं हरेत् । (१९६।१)

मधुतुल्यं पिबेत्तं च मूर्च्छा भवति तत्क्षणात् ॥ (१९६।२)

क्षणेन लब्धज्ञानः स्याज्जीवेद्युगसहस्रकम् । (१९७।१)

श्रीगिरेर्वह्निदिग्भागे घटिकासिद्धखेचरः ॥ (१९७।२)

अस्ति तस्य पुरो भूमौ पञ्चहस्तं खनेत्सुधीः । (१९८।१)

बदराकारपाषाणा विद्यन्ते खगतिप्रदाः ॥ (१९८।२)

एकं वक्त्रे सदा धार्यं सिद्धैः खेगतिलिप्सुभिः । (१९९।१)

सिद्धिक्रमःश्रीशैले सर्वसिद्धीनामुक्तानां विधिरुच्यते ॥ (१९९।२)

मन्त्रन्यासं पुरा कृत्वा पश्चाल्लक्षं जपेन्मनुम् । (२००।१)

अघोरान्तेन वै शीघ्रं तत्तत्सिद्धिमवाप्नुयात् ॥ (२००।२)

अथ न्यासःॐ ह्रीं महापर्वतवासिन्यै हृदयाय नमः । (२०१।१)

ॐ ह्रीं ज्येष्ठायै शिरसे स्वाहा । (२०१।२)

ॐ ह्रीं रौद्र्यै शिखायै वषट् । (२०१।३)

ॐ ह्रीं कनककुण्डलिन्यै कवचाय हुं । (२०१।४)

ॐ ह्रीं संजीविन्यै नेत्रेभ्यो वौषट् । (२०१।५)

ॐ ह्रीं मालिन्यै अस्त्राय फट् । (२०१।६)

ॐ हुं शिवाय नमः पादयोर्न्यसेत् । (२०१।७)

ॐ वं वामदेवाय नमः जङ्घयोः । (२०१।८)

ॐ पं पद्मिन्यै नमः गुह्ये । (२०१।९)

ॐ कां कन्याकुमार्यै नमः नाभौ । (२०१।१०)

ॐ ग्लौं नमः कुक्षौ । (२०१।११)

ॐ द्रां ह्रीं दुर्गायै नमः उरसि । (२०१।१२)

ॐ हुं विन्ध्यवासिन्यै नमः कण्ठमूले । (२०१।१३)

ॐ लं नमः ग्रीवायाम् । (२०१।१४)

ॐ ह्रीं श्रीं अष्टभुजायै नमः भुजयोः । (२०१।१५)

ॐ हुं सर्वतोमुखिन्यै नमः मुखे । (२०१।१६)

ॐ प्रकाशिकायै नमः नेत्रयोः । (२०१।१७)

ॐ महिषमर्दिन्यै नमः कर्णयोः । (२०१।१८)

ॐ ह्रां सर्वाङ्गसुन्दर्यै नमः मूर्ध्नि न्यसेत् । (२०१।१९)

एवम् अङ्गरक्षां कृत्वा क्षेत्रं पूजयेत् । (२०१।२०)

ॐ ह्रीं श्रीं नमो भगवति सर्वेश्वरि देवि नमो मण्डलवासिनि क्रां क्रीं क्रूं हन हन पच पच मथ मथ शीघ्रम् आवेशय शीघ्रमावेशय एह्येहि भुवनवन्दिते स्वाहा । (२०१।२१)

अनेन मन्त्रेण देवतामावाहयेत् । (२०१।२२)

ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं त्रिभुवनेश्वर्यै नमः सांनिध्यं कुरु कुरु स्वाहा । (२०१।२३)

अनेन मन्त्रेण तत्क्षेत्रदेवतां पूजयेत् । (२०१।२४)

ॐ कृष्णवर्णिनि अपरामुख्यै नमः पूर्वस्मिन् । (२०१।२५)

ॐ सुधावर्षिण्यै नमः आग्नेये । (२०१।२६)

ॐ पर्वताकृष्णवर्णिनीरौद्रमुख्यै नमः दक्षिणे । (२०१।२७)

ॐ बालार्कवर्णिनीमहालक्ष्म्यै नमः नैरृत्ये । (२०१।२८)

ॐ खं रक्तपर्वतवर्णिनी । (२०१।२९)

महामहिषासुरमर्दिन्यै नमः पश्चिमे । (२०१।३०)

ॐ मां सर्ववर्णिनीहुङ्कारवाग्देव्यै नमः वायव्ये । (२०१।३१)

ॐ सिह्मवाहिन्यै नमः उत्तरे । (२०१।३२)

ॐ शिवाशिवाशिवात्रिशूलहस्तायै नमः ऐशान्ये । (२०१।३३)

ॐ ह्रां ह्रीं क्लीं मनोन्मन्यै नमः आकाशे । (२०१।३४)

ॐ ह्रां ह्रीं महामोहिन्यै नमः पाताले । (२०१।३५)

ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं ह्रैं ह्र्ॐ ह्रौं ह्रं महाविद्ये जम्भय जम्भय मोहय मोहय दर्शय दर्शय मूर्छय मूर्छय क्लीं मथ मथ आकर्षयाकर्षय हुं फट् स्वाहा । (२०१।३६)

मध्ये च पूजयेत् । (२०१।३७)

एवं न्यासं रक्षां पूजां कृत्वा तत्कर्मणि लक्षमेकम् अघोरं जपेत् । (२०१।३८)

ततः सिद्धिमवाप्नोति । (२०१।३९)

मन्त्रं यथा । (२०१।४०)

ॐ ह्रां ह्रीं ह्रं अघोरतर प्रस्फुर प्रस्फुर प्रकट प्रकट कह कह शम शम जात जात दह दह पातय पातय ॐ ह्रैं ह्रां ह्रं अधोरास्त्राय फट् । (२०१।४१)

अमुं मन्त्रं लक्षं जपेत् । (२०१।४२)

ततः स्वप्ने प्रत्यक्षीभूय देवता वरं ददाति ॥ (२०१।४३)