महारसैरुपरसैर्लोहैश्च रसस्य वेधोपयोगिनो बन्धाःश्रीभैरवः । (१।१)

महारसैरुपरसैर् लोहैश्च परमेश्वरि । (१।२)

आज्ञापय समस्तं तं रसराजस्य बन्धनम् ॥ (१।३)

वैक्रान्तबन्धाः; प्रथमः प्रकारःवैक्रान्तस्य तु भागैकमष्टभागं तु सूतकम् । (२।१)

कनकस्य तु सप्तांशं द्विपदीरसटङ्कणम् ॥ (२।२)

नष्टपिष्टं च शुष्कं च ध्मातं खोटो भवेत्प्रिये । (३।१)

सौवीरं टङ्कणं काचं दत्त्वा दत्त्वा तु शोधयेत् ॥ (३।२)

समहेम्नि समावर्त्य मूषागतं ततः । (४।१)

समांशभक्षणं तत्तु शुद्धसूतेन कारयेत् ॥ (४।२)

वैक्रान्तं षोडशांशेन पूर्वयोगेन धामयेत् । (५।१)

दशसङ्कलिकायोगाद्वेधो दशगुणोत्तरः ॥ (५।२)

द्वितीयः प्रकारःपुनरन्यं प्रवक्ष्यामि प्रयोगं भुवि दुर्लभम् । (६।१)

वैक्रान्तसत्त्वं देवेशि पारदेन समन्वितम् ॥ (६।२)

जारितं समहेम्ना तु शिलाभाण्डे निधापयेत् । (७।१)

मासमात्रोषितं भूमौ समुद्धृत्य प्रयत्नतः ॥ (७।२)

एष देवि रसो दिव्यो देहद्रव्यकरो भवेत् । (८।१)

तृतीयः प्रकारःवैक्रान्तकास्तु ये केचित् त्रिफलाया रसेन च ॥ (८।२)

एकैकं देवि सप्ताहं स्वेदिता मर्दितास्तथा । (९।१)

सुध्माता मूकमूषायां खोटो भवति चाक्षयः ॥ (९।२)

कान्तं रूप्यं च कनकं पारदं चैव योजयेत् । (१०।१)

शुल्बं तृतीयभागं तु स्रोतोञ्जनसमन्वितम् ॥ (१०।२)

तद्ध्मातं खोटतां यातं देहलोहकरं भवेत् । (११।१)

चतुर्थः प्रकारः श्वेतवैक्रान्तसिद्धःश्वेतवैक्रान्तचूर्णं तु हयमूत्रेण मर्दयेत् ॥ (११।२)

आदौ सुस्विन्नमादाय पले पलशतं क्षिपेत् । (१२।१)

तारस्य जायते भस्म विशुद्धस्फटिकाकृति ॥ (१२।२)

तद्भस्म मेलयेत्सूते समभागं विचक्षणः । (१३।१)

चारयेद्रजतं सूते हयमूत्रेण मर्दयेत् ॥ (१३।२)

पुटयेदन्धमूषायां क्रमेण मृदुवह्निना । (१४।१)

अहोरात्रं त्रिरात्रं वा भवेदग्निसहो रसः ॥ (१४।२)

स्पर्शनात्सर्वलोहानि रजतं च करिष्यति । (१५।१)

पञ्चमः प्रकारः रक्तवैक्रान्तसिद्धःरक्तस्य वक्ष्यते कर्म जरादारिद्र्यनाशनम् ॥ (१५।२)

सप्तधा भावयेत्तस्य व्याघ्रीकन्दांभसा रजः । (१६।१)

पलं तस्य पलं हेम्नः पलं शुद्धरसस्य च ॥ (१६।२)

शुद्धभस्म भवेत्सर्वं पुनर्हेम्नः शतं क्षिपेत् । (१७।१)

तद्भस्म जायते सर्वं शुद्धहेमसमप्रभम् ॥ (१७।२)

तद्भस्म रसराजे तु पुनर्हेम्ना तु मेलयेत् । (१८।१)

भवेदग्निसहो देवि ततो रसवरो भवेत् ॥ (१८।२)

सर्ववेधी भवेत्सूतः कोटिवेधी महारसः । (१९।१)

षष्ठः प्रकारःरक्तवैक्रान्तसत्त्वं तु हेम्ना तु सह मेलयेत् ॥ (१९।२)

समं तु जारयेत्सूते सारयित्वा समेन तु । (२०।१)

सहस्रांशेन लोहानि वेधयेन्नात्र संशयः ॥ (२०।२)

सप्तमः प्रकारः कृष्णवैक्रान्तसिद्धःकृष्णवैक्रान्तभागैकं शुद्धसूतं शतांशकम् । (२१।१)

एकत्र मर्दयेत् खल्वे चूर्णं भवति तद्द्वयम् ॥ (२१।२)

अस्य चूर्णस्य भागैकं हेमभागसहस्रकम् । (२२।१)

एकत्र मर्दयेत्तावद्यावद्भस्म तु जायते ॥ (२२।२)

धमेत्तदन्धमूषायां यावत्खोटो भविष्यति । (२३।१)

समांशभक्षणं तस्य पीठिकां तस्य कारयेत् ॥ (२३।२)

वेधयेत्सर्वलोहानि स्पर्शमात्रेण हेमताम् । (२४।१)

तच्चूर्णमभ्रकं चैव रसेन सह मर्दयेत् ॥ (२४।२)

स्वेदयेज्जारयेच्चैव ततो वह्निसहो भवेत् । (२५।१)

स रसश् चारितश्चैव सर्वलोहानि विध्यति ॥ (२५।२)

अष्टमः प्रकारः पीतवर्णवैक्रान्तसिद्धःपीतवर्णेऽपि वैक्रान्ते रक्तकृष्णविधिः स्मृतः । (२६।१)

पीतवैक्रान्तचूर्णं तु हेमचूर्णसमन्वितम् ॥ (२६।२)

पीताभ्रकस्य चूर्णं तु मेलयित्वा महारसः । (२७।१)

स्वेदितो मर्दितश्चैव मासादग्निसहो भवेत् ॥ (२७।२)

नीलवैक्रान्तभस्मरसायनम्नीलवर्णं तु वैक्रान्तं म्रियते रससंयुतम् । (२८।१)

कृष्णाभ्रकेण सहितं मधुसर्पिर्युतं च तत् ॥ (२८।२)

भक्षयेन्मण्डलं देवि जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् । (२९।१)

यस्य यस्य हि यो योगस्तस्य तस्य प्रयोगतः ॥ (२९।२)

मेलयित्वा रसं गुञ्जामानं त्रिमधुसंयुतम् । (३०।१)

खादेत् क्षीराज्यशाल्यन्नं भोज्यमन्यच्च वर्जयेत् ॥ (३०।२)

नवमः प्रकारःवैक्रान्तसत्वसंयुक्तं लुङ्गाम्ले मर्दयेद्रसम् । (३१।१)

तापयेद् उष्णतोयेन जलेन परिपूरयेत् ॥ (३१।२)

सत्त्वं सूतं च संमिश्रं धमेत्स्याद्रसबन्धनम् । (३२।१)

बद्धं रसं मुखे क्षिप्त्वा भूमिच्छिद्राणि पश्यति ॥ (३२।२)

दशमः प्रकारःनिष्कमेकं रसं क्रान्तमश्वमूत्रेण मर्दयेत् । (३३।१)

दिनमेकमिदं देवि मर्दयित्वा मृतो भवेत् ॥ (३३।२)

चतुर्दिनमिदं कृत्वा समसूतं समं नयेत् । (३४।१)

मर्दनं स्वेदनं चैव पूर्ववच्छुद्धमानसः ॥ (३४।२)

सप्तद्वन्द्वजमेकैकं सप्तमेऽष्टपलं भवेत् । (३५।१)

शल्याविशल्यामूलस्य वारिणा मर्दयेद्दिनम् ॥ (३५।२)

भूधरीयन्त्रमध्यस्थं पुटं सप्तदिनं ददेत् । (३६।१)

तद्भस्म शुद्धं सेव्यं स्याद्गुञ्जामात्रं तु मण्डलम् ॥ (३६।२)

एकाद्यं पञ्चमं मध्यं पुनरेकं प्रशस्यते । (३७।१)

पूर्ववद्बन्धनं देवि कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (३७।२)

कान्तबन्धःरक्तवर्णमयस्कान्तं लाक्षारससमप्रभम् । (३८।१)

भिन्नस्त्रीरक्तसंकाशं तच्चूर्णं सूतसंयुतम् ॥ (३८।२)

मर्दयेच्छागरक्तेन ध्मातं खोटो भवेत्प्रिये । (३९।१)

स सूतः शतवेधी तु स तु व्याधिहरो भवेत् ॥ (३९।२)

गुलिकां धारयेद्वक्त्रे जीवेद्वर्षसहस्रकम् । (४०।१)

पीतवर्णमयस्कान्तं भिन्नहेमसमप्रभम् ॥ (४०।२)

वेधयेत् स्पर्शमात्रेण स तु लोहानि सुन्दरि । (४१।१)

चपलबन्धः; प्रथमः प्रकारःलाङ्गलीं करवीरं च चित्रकं गिरिकर्णिकाम् ॥ (४१।२)

स्त्रीस्तन्यटङ्कसौवीरं मूषालेपं तु कारयेत् । (४२।१)

चपलाद्द्विगुणं सूतं सूताद्द्विगुणकाञ्चनम् ॥ (४२।२)

नष्टपिष्टं च तत्कुर्यादन्धमूषागतं धमेत् । (४३।१)

तत्र स्थितो रसेन्द्रोऽयं खोटो भवति शोभनः ॥ (४३।२)

शतांशं वेधयेन्नागं गुञ्जावर्णस्तु जायते । (४४।१)

तेन नागशतांशेन शुल्बं रक्तनिभं भवेत् ॥ (४४।२)

तेन शुल्बशतांशेन तारं विध्यति काञ्चनम् । (४५।१)

द्वितीयः प्रकारःचपलस्य तु षड्भागास् तारभागास्तु सप्त च ॥ (४५।२)

अष्टौ कनकभागास्तु नव भागा रसस्य च । (४६।१)

त्रिंशद्भागा मिलित्वा तु भवन्ति सुरवन्दिते ॥ (४६।२)

चित्रकं कणवीरं च लाङ्गली गृध्रविट् तथा । (४७।१)

मर्दितं मातुलुङ्गाम्लैर्मूषालेपं तु कारयेत् ॥ (४७।२)

अन्धयित्वा धमेद्देवि खोटो भवति शोभनः । (४८।१)

तेन खोटदशांशेन विद्धो नागोऽरुणो भवेत् ॥ (४८।२)

तेन नागेन विद्धं तु शुल्बं गुञ्जारुणं भवेत् । (४९।१)

तेन शुल्बेन तारं तु विद्धं भवति काञ्चनम् ॥ (४९।२)

तृतीयः प्रकारःहेमाभ्रं चपलं देवि पारदार्धेन संयुतम् । (५०।१)

पारदेन कनकं दत्त्वा कुनट्या मर्दयेत्क्षणम् ॥ (५०।२)

लाङ्गली चित्रकं चैव स्त्रीस्तन्यं कणवीरकम् । (५१।१)

गृध्रविष्ठा तथा सर्वं मूषालेपं तु कारयेत् ॥ (५१।२)

तन्मध्ये तु स्थितं ध्मातं खोटो भवति शोभनः । (५२।१)

पूर्वोक्तं वेधयेदेतन्निर्बीजं कनकं भवेत् ॥ (५२।२)

सुतप्तलोहपात्रे च क्षिपेच्चपलचूर्णकम् । (५३।१)

सबीजं पारदं कृत्वा चपलस्य तु वापयेत् ॥ (५३।२)

लाक्षाभो बध्यते सूतोऽङ्कुशेनेव महागजः । (५४।१)

गन्धकबन्धः; प्रथमः प्रकारःशुद्धसूतपलैकं च पलैकं गन्धकस्य च ॥ (५४।२)

एकीकृत्याथ संमर्द्य धुत्तूरकरसेन च । (५५।१)

मारयेच्चक्रयोगेन भस्मीभवति सूतकः ॥ (५५।२)

अन्धमूषागतो ध्मातः खोटो भवति शोभनः । (५६।१)

सितं हेम च नागं च चन्द्रार्कं चापि वेधयेत् ॥ (५६।२)

द्वितीयः प्रकारःपलैकं शुद्धसूतस्य कर्षैकं गन्धकस्य च । (५७।१)

मर्दयेत्स्निग्धखल्वेन देवदालीरसप्लुतम् ॥ (५७।२)

मर्दयेत्तु कराङ्गुल्या गन्धपिष्टिस्तु जायते । (५८।१)

जम्बीरस्य रसेनैव दिनमेकं तु मर्दयेत् ॥ (५८।२)

पञ्चद्रावकसंयुक्तां वटिकां कारयेच्छुभाम् । (५९।१)

पलाशमूलकल्केन वटिकां तां प्रलेपयेत् ॥ (५९।२)

धमेत् खोटो भवेच्छ्वेतकाचटङ्कणयोगतः । (६०।१)

शोधयेत्तं प्रयत्नेन यावन्निर्मलतां व्रजेत् ॥ (६०।२)

स खोटो जायते देवि त्रिगुणं पन्नगं ततः । (६१।१)

शतशो रञ्जयेत्पश्चाच्छुल्बाभ्रककपालिना ॥ (६१।२)

शुल्बे तारे च खोटोऽयं सहस्रांशेन वेधकः । (६२।१)

तृतीयः प्रकारःगन्धकेन हते सूते मृतलोहानि वाहयेत् ॥ (६२।२)

पुनर्हेम समावर्त्य समांशं भक्षणं कुरु । (६३।१)

सारितः शुल्बतारैर् घोषं विध्यति सूतकः ॥ (६३।२)

चतुर्थः प्रकारःरसं हेमसमं कृत्वा पिष्टिकार्धेन गन्धकम् । (६४।१)

द्विपदीरजसा युक्तं मर्दयेट्टङ्कणान्वितम् ॥ (६४।२)

नष्टपिष्टं च शुष्कं च ध्मातः खोटो भवेत्ततः । (६५।१)

चन्द्रार्कषोडशांशेन विद्धं भवति काञ्चनम् ॥ (६५।२)

हेमार्धमिलितं तं तु मातृकासमतां व्रजेत् । (६६।१)

कुर्यात्सङ्कलिकायोगाद्वेधो दशगुणोत्तरः ॥ (६६।२)

यथा हेम्नि तथा तारे व्याटिबीजेन योजितम् । (६७।१)

तृतीयसङ्कलाबद्धं षट्शते नागवेधकम् ॥ (६७।२)

चतुर्गुणेन तेनैव सहस्रांशेन काञ्चनम् । (६८।१)

अनेन क्रमयोगेन सप्त सङ्कलिका यदि ॥ (६८।२)

कुरुते काञ्चनं दिव्यमष्टलोहानि पार्वति । (६९।१)

तं पुनश्चूर्णयित्वा तु पुटयेद्भस्म जायते ॥ (६९।२)

सर्वव्याधिजयो देवि पलैकेन सुभक्षिते । (७०।१)

द्विपले ब्राह्ममायुष्यं त्रिपले वैष्णवं भवेत् ॥ (७०।२)

चतुष्पले च पञ्चत्वमीशः पञ्चपले भवेत् । (७१।१)

षट्पले भक्षिते देवि सदाशिवतनुर्भवेत् ॥ (७१।२)

पञ्चमः प्रकारःसूतकं गन्धकं तारं मेषवल्लीवसा समा । (७२।१)

त्रिदिनं मर्दयेल्लक्षं वङ्गं पादेन लेपयेत् ॥ (७२।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं वङ्गं स्तम्भयति क्षणात् । (७३।१)

षष्ठः प्रकारः, गन्धपिष्टिविधिःचूर्णितं गन्धकं देवि मर्कटीरसभावितम् ॥ (७३।२)

भावयेच्छतवाराणि जीवभस्म तु गच्छति । (७४।१)

दापयेन्मृण्मये पात्रे रसेन सह संयुतम् ॥ (७४।२)

तापयेद्रवितापेन मर्कटीरससंयुतम् । (७५।१)

गन्धकं ग्रसते सूतः पिष्टिका भवति क्षणात् ॥ (७५।२)

तिलपर्णीरसेनैव गन्धकं भावयेत्ततः । (७६।१)

सप्तवारांस्तु देवेशि छायाशुष्कं पुनःपुनः ॥ (७६।२)

शोधितं पातितं सूतं पलैकप्रमितं प्रिये । (७७।१)

मूषामध्ये विनिक्षिप्य नरेन्द्रीरससंयुतम् ॥ (७७।२)

जारयेद्वालुकायन्त्रे भावितं गन्धकं पुनः । (७८।१)

त्रुटि त्रुटि प्रदातव्यं गन्धकं च पुनः पुनः ॥ (७८।२)

अनेन क्रमयोगेन जायते गन्धपिष्टिका । (७९।१)

गन्धपाषाणचूर्णं तु कनकस्य रसेन तु ॥ (७९।२)

भावयेत्सप्तवारांस्तु स्त्रीरजेन तु सप्तधा । (८०।१)

शुद्धसूतपलैकं च खर्परे दापयेत्ततः ॥ (८०।२)

भावितं गन्धकं दद्यान्नरपित्तेन संयुतम् । (८१।१)

दोलयेद् रवितापेन पिष्टिका भवति क्षणात् ॥ (८१।२)

गन्धकं सूक्ष्मचूर्णं तु चणकाम्लेन पार्वति । (८२।१)

भावयेत्सप्तवाराणि स्त्रीपुष्पेण च सप्तधा ॥ (८२।२)

द्रुतसूतकमध्ये तु कर्पूरं गन्धकं रसम् । (८३।१)

दापयेन्निक्षिपेद् गोष्ठे सप्ताहाद् गन्धपिष्टिका ॥ (८३।२)

गन्धकपिष्टीस्तंभनं वेधश्चकटुकोशातकीबीजं चाण्डालीकन्दमेव च । (८४।१)

स्तन्यक्षीरेण संपेष्य पिष्टिकां तेन लेपयेत् ॥ (८४।२)

पुटयेद्भूधरे यन्त्रे स्तम्भते नात्र संशयः । (८५।१)

हेमसम्पुटमध्ये तु समावर्तं तु कारयेत् ॥ (८५।२)

अष्टमांशेन तेनैव नागवेधं प्रदापयेत् । (८६।१)

षोडशांशेन तेनैव तारवेधं प्रदापयेत् ॥ (८६।२)

सप्तमः प्रकारःगन्धपिष्टिपलैकं तु नागपिष्टिपलाष्टकम् । (८७।१)

लेपयेन्नागपत्राणि छायायां शोषयेत्ततः ॥ (८७।२)

आटरूषकपिण्डेन नागपत्राणि लेपयेत् । (८८।१)

आरण्योत्पलकैर्देवि दापयेच्च पुटत्रयम् ॥ (८८।२)

तन्नागं म्रियते दिव्यं सिन्दूरारुणसप्रभम् । (८९।१)

तन्नागं पलमेकं तु शुल्बचूर्णपलाष्टकम् ॥ (८९।२)

वासकस्य रसेनैव प्रहरैकं तु मर्दयेत् । (९०।१)

मारयेत्पातनायन्त्रे शुल्बं तन्म्रियते क्षणात् ॥ (९०।२)

षोडशांशेन तेनैव तारवेधं प्रदापयेत् । (९१।१)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (९१।२)

या काचिद्गन्धपिष्टी तु आदौ नागं तु मारयेत् । (९२।१)

नागेन वेधयेच्छुल्बं शुल्बे तारं तु वेधयेत् ॥ (९२।२)

कनकं जायते दिव्यं सिद्धयोग उदाहृतः । (९३।१)

अष्टमः प्रकारःगन्धकं मधुसंयुक्तं हरबीजेन मर्दितम् ॥ (९३।२)

भूमिस्थं मासमेकं तु तारमायाति काञ्चनम् । (९४।१)

उद्वर्तनेन तेनैव सर्वकुष्ठविनाशनम् ॥ (९४।२)

घनेन सह संयुक्तं व्रणरोगविनाशनम् । (९५।१)

संवत्सरप्रयोगेण सहस्रायुर्भवेन्नरः ॥ (९५।२)

तालकबन्धःशुद्धसूतपलैकं तु पलैकं तालकस्य च । (९६।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य उन्मत्तकरसेन च ॥ (९६।२)

मारयेच्चक्रयन्त्रेण भस्मीभवति सूतकः । (९७।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति शोभनः ॥ (९७।२)

वङ्गं तारं च शुल्बं च क्रमशो वेधयेद्रसः । (९८।१)

शुद्धवङ्गपलैकं च पलैकं सूतकस्य च ॥ (९८।२)

द्वे पले तालकं चैतद् उन्मत्तरसमर्दितम् । (९९।१)

मारयेत्पातनायन्त्रे धमनात्खोटतां नयेत् ॥ (९९।२)

श्वेताभ्रकस्य सत्त्वं च तारं तीक्ष्णं च माक्षिकम् । (१००।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (१००।२)

तत्खोटपलमेकं च पलैकं सूतकस्य च । (१०१।१)

तालकस्य पलं सर्वमेकीकृत्याथ मर्दयेत् ॥ (१०१।२)

मारयेत्पातनायन्त्रे धमनात् खोटतां नयेत् । (१०२।१)

अन्ये लघुबन्धाःशुद्धसूतपलैकं च पलैकं पन्नगस्य च ॥ (१०२।२)

पलद्वयं कुनट्याश्च सर्वमेकत्र मर्दयेत् । (१०३।१)

मारयेत्पातनायन्त्रे धमनात् खोटतां नयेत् ॥ (१०३।२)

हेमपिष्टिपलैकं च पलैकं गन्धकस्य तु । (१०४।१)

एकीकृत्याथ संमर्द्य धुत्तूरकरसेन च ॥ (१०४।२)

मारयेत्पातनायन्त्रे धमनात् खोटतां नयेत् । (१०५।१)

कृष्णाभ्रकस्य सत्वं च कान्तं तीक्ष्णं च हाटकम् ॥ (१०५।२)

शुद्धं तारं च माक्षीकं समभागानि कारयेत् । (१०६।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (१०६।२)

तत्खोटपलमेकं तु पलैकं सूतकस्य च । (१०७।१)

पलद्वयं कुनट्याश्च सर्वमेकत्र मर्दयेत् ॥ (१०७।२)

मारयेत्पातनायन्त्रे धमनात् खोटतां नयेत् । (१०८।१)

कृष्णाभ्रकपलैकं तु रसकस्य पलं तथा ॥ (१०८।२)

सूतकस्य पलैकं तु सर्वमेकीकृतं प्रिये । (१०९।१)

उन्मत्तकरसेनैव मर्दयेत्प्रहरद्वयम् ॥ (१०९।२)

मर्दयेद्दिनमेकं वा टङ्कणेन समन्वितम् । (११०।१)

घुटिकां कारयेत्पश्चाच्छायाशुष्कं तु कारयेत् ॥ (११०।२)

महावर्तिगतं ध्मातं खोटं भवति सूतकः । (१११।१)

तं खोटं शोधयेत्काचटङ्कणद्रवयोगतः ॥ (१११।२)

हेम्ना सह समावर्त्य सारणात्रयसारितम् । (११२।१)

सहस्रांशेन तेनैव शुल्बवेधं प्रदापयेत् ॥ (११२।२)

अनेन क्रमयोगेन कोटिवेधी भवेद्रसः । (११३।१)

बीजद्वयं पलाशस्य पलमेकं तु सूतकम् ॥ (११३।२)

जम्बीराम्लेन संमर्द्य छायाशुष्कं तु कारयेत् । (११४।१)

तुम्बीका मेघनादी च काकजङ्घा च भूलिका ॥ (११४।२)

स्तन्यं च तैः प्रलिप्तायां मूषायां चैव निक्षिपेत् । (११५।१)

धमयेत्खदिराङ्गारैः खोटो भवति चाक्षयः ॥ (११५।२)

पलाशतैले संमर्द्यं यावत् स्याद् द्रवपिष्टिका । (११६।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं खोटो भवति तत्क्षणात् ॥ (११६।२)

पूर्वशुद्धेन सूतेन समहेम्ना च पार्वति । (११७।१)

गोलकं कारयेत्तेन मर्दयित्वा दृढं कृतम् ॥ (११७।२)

ब्रह्मवृक्षस्य बीजानि कार्पासास्थि विभीतकम् । (११८।१)

यवचिञ्चा च वन्ध्या च राजिका च समन्वितम् ॥ (११८।२)

सूक्ष्मपिण्डीकृतं सर्वं तेन लिप्त्वा तु गोलकम् । (११९।१)

पुटनैः सप्तभिर् देवि पिष्टिकास्तम्भनं भवेत् ॥ (११९।२)

बृहत्पुटं ततो दत्त्वा मूषायां तु धमेत्ततः । (१२०।१)

समावर्त्य तु तं सूतं समहेम्ना नियोजितम् ॥ (१२०।२)

शतांशेन तु चन्द्रार्कं वेधयेत् सुरवन्दिते । (१२१।१)

पुनस्तेनैव योगेन पिष्टीस्तंभं तु कारयेत् ॥ (१२१।२)

सारयित्वा ततो हेम्ना वेधश्चैव सहस्रकः । (१२२।१)

एवं लक्षाणि कोटिं च वेधयेत्क्रमयोगतः ॥ (१२२।२)

सप्तसंकलिकादूर्ध्वं कृत्वा वक्त्रं तु गोलकम् । (१२३।१)

वर्षेणैकेन स भवेद्वलीपलितवर्जितः ॥ (१२३।२)

चाण्डालीराक्षसीपुष्पैरथ मध्वाज्यटङ्कणैः । (१२४।१)

महारसाष्टमध्ये तमभ्रकं वापि योजयेत् ॥ (१२४।२)

नागवङ्गसमं सूतं हेमतारमथापि वा । (१२५।१)

अभ्रकं द्रुतिसत्त्वं वा मर्दयेत्प्रहरद्वयम् ॥ (१२५।२)

छायाशुष्कं ततो गोलं मूकमूषागतं प्रिये । (१२६।१)

दत्त्वा लघुपुटं ध्मातः खोटो भवति शोभनः ॥ (१२६।२)

रंभा वीरा स्नुहीक्षीरं कञ्चुकी यवचिञ्चिका । (१२७।१)

दीनारी चैव गोरम्भा मीनाक्षी काकमाचिका ॥ (१२७।२)

एभिर्मर्दितसूतस्य पुनर्जन्म न विद्यते । (१२८।१)

पूर्ववत् क्रमयोगेन खोटो भवति शोभनः ॥ (१२८।२)

विष्णुक्रान्ता च वक्राङ्काबला च तुलसी तथा । (१२९।१)

महासोमाहिवल्ली च सूर्यावर्तं च सुन्दरि ॥ (१२९।२)

एभिस्तु मर्दितः सूतः पूर्ववत्खोटतां नयेत् । (१३०।१)

स्नुहीक्षीरं च काञ्जीरं बीजानि कनकस्य च ॥ (१३०।२)

कञ्चुकी लाङ्गली चेन्द्रवारुणी विषमुष्टिका । (१३१।१)

पालाशमूलतोयं च मर्दयेत्तेन सूतकम् ॥ (१३१।२)

समहेम्नि समं सूतं पिष्टिकां कारयेद्बुधः । (१३२।१)

महारसान्पिष्टिकार्धं मर्दयेद् ओषधीरसैः ॥ (१३२।२)

यामत्रयं मर्दयित्वा गोलकं कारयेद्बुधः । (१३३।१)

पिष्टिकां बन्धयित्वा तु गन्धतैले विपाचयेत् ॥ (१३३।२)

अन्धमूषागतं गोलं छायाशुष्कं तु कारयेत् । (१३४।१)

ततो लघुपुटं दत्त्वा खदिराग्नौ तु धामयेत् ॥ (१३४।२)

खोटवज्जायते देवि सह हेम्ना तु धामयेत् । (१३५।१)

अक्षीणो मिलते हेम्नि समावर्तश्च जायते ॥ (१३५।२)

तत्क्षणादेव सूतस्य दिव्यदेहो भवेन्नरः । (१३६।१)

वेधयेत्सर्वलोहानि रञ्जितः क्रामितो रसः ॥ (१३६।२)

समांशभक्षणे सूते मर्दयेदोषधीरसैः । (१३७।१)

नष्टपिष्टं तु तं कृत्वा पूर्वयोगेन धामयेत् ॥ (१३७।२)

खोटस्तु जायते दिव्यः षोडशांशेन वेधकः । (१३८।१)

बद्धः सङ्कलिकायोगाद् विध्येद् दशगुणोत्तरम् ॥ (१३८।२)

अथवा चूर्णबद्धस्तु विध्येद्दशगुणोत्तरम् । (१३९।१)

मृगदूर्वा चन्द्रवल्ली पक्वबिम्बा तथैव च ॥ (१३९।२)

काङ्क्षीला करवीरं च बीजं चोन्मत्तकस्य च । (१४०।१)

काकाण्डीपलसंयुक्तं मर्दयेत्सुरसुन्दरि ॥ (१४०।२)

समहेम्नि समं सूतं पिष्टिकां कारयेद्बुधः । (१४१।१)

अथवा सारयित्वा तु समेन समसूतकम् ॥ (१४१।२)

महारसपिष्टिकां च मर्दयेदोषधीरसैः । (१४२।१)

यामत्रयं मर्दयित्वा गोलकं कारयेद्बुधः ॥ (१४२।२)

अन्धमूषागतं गोलं छायाशुष्कं तु कारयेत् । (१४३।१)

ततो लघुपुटं दत्त्वा ध्मातः खोटो भवेत्प्रिये ॥ (१४३।२)

मृगदूर्वोत्तमासोमारसैः सूतकसारणम् । (१४४।१)

मूलैस्त्रयाणां लाङ्गल्या रामठेन च हन्यते ॥ (१४४।२)

समेन हेम्ना संयुक्तं पिष्टिकां कारयेद्बुधः । (१४५।१)

अथवा तारपिष्टिं च समसूतेन कारयेत् ॥ (१४५।२)

पूर्ववत्क्रमयोगेन खोटो भवति शोभनः । (१४६।१)

अन्धमूषागतं भूमौ स्वेदयेत्कर्षकाग्निना ॥ (१४६।२)

अहोरात्रं त्रिरात्रं वा चूर्णबन्धं भवेत्ततः । (१४७।१)

तच्चूर्णबन्धं कुरुते वेधं दशगुणोत्तरम् ॥ (१४७।२)

शूलिनीरससूतं च स्रोतोञ्जनसमन्वितम् । (१४८।१)

पूर्ववत्पिष्टिकायोगात् खोटो भवति शोभनः ॥ (१४८।२)

स्रोतोञ्जनं सतगरं सृष्टित्रययुतं रसम् । (१४९।१)

भवेद्वह्निसहः क्षिप्रं सूतकः सर्वकर्मकृत् ॥ (१४९।२)

हेमाभ्रं चैव ताराभ्रं शुल्बाभ्रं चाभ्रतीक्ष्णकम् । (१५०।१)

वङ्गाभ्रं चैव नागाभ्रं सह सूतेन बन्धयेत् ॥ (१५०।२)

यथालाभौषधीघृष्टं महारससमन्वितम् । (१५१।१)

हेम्ना तारेण शुल्वेन तीक्ष्णवङ्गोरगैस्तथा ॥ (१५१।२)

एभिर्व्यस्तैः समस्तैर्वा पिष्टिं कृत्वा समे समाम् । (१५२।१)

मारयेत्पूर्वविधिना गर्भयन्त्रे तुषाग्निना ॥ (१५२।२)

समांशं सूतकं दत्त्वा वारं वारं पुनः पुनः । (१५३।१)

जायते विविधः खोटः कान्तबद्धो महारसः ॥ (१५३।२)

भवेत्सङ्कलिकायोगाद्वेधो दशगुणोत्तरः । (१५४।१)

निगलबन्धःखोटः पोटस्तथा भस्म धूलीकल्पश्च पञ्चमः ॥ (१५४।२)

एते निगलयोगाभ्यां सर्वबन्धफलोदयः । (१५५।१)

स्नुह्यर्कसंभवं क्षीरं बन्धबीजानि गुग्गुलुः ॥ (१५५।२)

सैन्धवं द्विगुणं दत्त्वा मर्दयेत विचक्षणः । (१५६।१)

पिष्टिकाबन्धनं कृत्वा कल्केनानेन सुन्दरि ॥ (१५६।२)

बिल्वप्रमाणं कृत्वा तु मूषामतिदृढां शुभाम् । (१५७।१)

ऊर्ध्वाधो लवणं दत्त्वा मूषामध्ये रसं क्षिपेत् ॥ (१५७।२)

मूषामध्ये प्रदातव्यं दग्धशङ्खादिचूर्णकम् । (१५८।१)

मुखं तस्य दृढं बद्ध्वा लोणमृत्तिकया बुधः ॥ (१५८।२)

कारयेत्सन्धिलोणं च छायाशुष्कं तु कारयेत् । (१५९।१)

उक्तो निगलबन्धोऽयं पुत्रस्यापि न कथ्यते ॥ (१५९।२)

तुषकर्षाग्निना भूमौ मृदुस्वेदं तु कारयेत् । (१६०।१)

अहोरात्रं त्रिरात्रं वा पुटं दत्त्वा प्रयत्नतः ॥ (१६०।२)

सुध्मातं खदिराङ्गारै रसेन्द्रं खोटतां नयेत् । (१६१।१)

सौवीरं टङ्कणं काचं दत्त्वा दत्त्वा तु शोधयेत् ॥ (१६१।२)

अक्षीणो मिलते हेम्नि समावर्तश्च जायते । (१६२।१)

समांशभक्षणं तत्तु शुद्धसूतेन कारयेत् ॥ (१६२।२)

धमयेत् पूर्वयोगेन रसेन्द्रं खोटतां नयेत् । (१६३।१)

भवेत्सङ्कलिकायोगाद्वेधो दशगुणोत्तरः ॥ (१६३।२)

पलाशबीजनिर्यासं कोकिलोन्मत्तवारुणी । (१६४।१)

शूलिनीरससंयुक्तं पेषयेत्सैन्धवान्वितम् ॥ (१६४।२)

पिष्टिकावेष्टनं कृत्वा निगलेन तु बन्धयेत् । (१६५।१)

अभ्रकस्य तु पत्रेण वज्रार्कक्षीरसिन्धुना ॥ (१६५।२)

ताप्येन लोहकिट्टेन सिकतामृण्मयेन च । (१६६।१)

एभिस्तु निगले बद्धः पारदीयो महारसः ॥ (१६६।२)

नातिक्रामति मर्यादा वेलामिव महोदधिः । (१६७।१)

तैलार्कक्षीरकतकलाङ्गल्या निगलोत्तमः ॥ (१६७।२)

काकविट् ब्रह्मबीजानि लाङ्गली निगलोऽपरः । (१६८।१)

वाकुची ब्रह्मबीजानि कर्कटास्थीनि सुन्दरि ॥ (१६८।२)

सामुद्रं शाम्बरं चैव लवणं निगलोत्तमः । (१६९।१)

स्नुह्यर्कसम्भवं क्षीरं ब्रह्मबीजानि कारयेत् ॥ (१६९।२)

कनकस्य च बीजानि लोणाष्टेन च मर्दयेत् । (१७०।१)

निगलोऽन्यस्तु गोजिह्वामूलानि स्त्रीरजोऽपरः ॥ (१७०।२)

वाकुची ब्रह्मबीजानि स्नुह्यर्कक्षीरसैन्धवम् । (१७१।१)

ज्वालिनी काकविष्ठा च प्रशस्तो निगलोत्तमः ॥ (१७१।२)

लवणं टङ्कणं क्षारं शिलातालकगन्धकम् । (१७२।१)

तथाम्लवेतसं ताप्यं हिङ्गुलं समभागिकम् ॥ (१७२।२)

स्नुह्यर्कपयसा युक्तं पेषयेन्निगलोत्तमम् । (१७३।१)

पिष्टिकां वेष्टयेदेषामेकेन निगलेन तु ॥ (१७३।२)

लोणमूषागतं प्राग्वत् खोटं कृत्वा तु वेधयेत् । (१७४।१)

द्वितीयं गोलकं वक्ष्ये पिष्टिकास्तम्भमुत्तमम् ॥ (१७४।२)

द्विपदीरजमूत्रेण सैन्धवाभ्रं सगुग्गुलम् । (१७५।१)

पिष्टीं संवेष्ट्य कल्केन मृदा तु पुनरष्टधा ॥ (१७५।२)

तुषकर्षाग्निना भूमौ मृदुस्वेदं तु कारयेत् । (१७६।१)

अहोरात्रं त्रिरात्रं वा पूर्ववत्खोटतां नयेत् ॥ (१७६।२)

वाकुची ब्रह्मबीजानि गगनं विमलं मणिम् । (१७७।१)

सौवर्चलं सैन्धवं च टङ्कणं गुग्गुलुं तथा ॥ (१७७।२)

द्विपदीरजसा मूत्रं सुश्लक्ष्णं तं च मर्दयेत् । (१७८।१)

पिष्टीमावेष्ट्य कल्केन पूर्ववत्खोटतां नयेत् ॥ (१७८।२)

रसमूर्छाविधिः, प्रथमः प्रकारःअथ मूर्च्छां प्रवक्ष्यामि रसस्य परमेश्वरि । (१७९।१)

बाह्लीकं सैन्धवं कन्या धूशरो लशुनं वचा ॥ (१७९।२)

मेघनादा काकमाची सर्वांशं मर्दयेद्रसम् । (१८०।१)

श्लक्ष्णं तं गोलकं कृत्वा हिंगुना वेष्टयेद्बहिः ॥ (१८०।२)

समेन लोणयन्त्रस्थं कृत्वा तद्विपचेद्दिनम् । (१८१।१)

चण्डाग्निना स्वाङ्गशीतमधः पात्रे स्थितं रसम् ॥ (१८१।२)

चूर्णीभूतं समादाय सान्द्रद्विगुणवाससा । (१८२।१)

बद्ध्वा सोमानले यन्त्रे ह्यथोर्ध्वं गन्धकं समम् ॥ (१८२।२)

दत्त्वा पचेत्पुनर्गन्धमेवं गन्धं तु षड्गुणम् । (१८३।१)

जारयेत्स रसो देवि मूर्छितः सर्वरोगहा ॥ (१८३।२)

द्वितीयः प्रकारःगन्धकं नवसारं च शुद्धसूतसमं समम् । (१८४।१)

यामं संमर्दयेच्छ्लक्ष्णं काचकूप्यां विनिक्षिपेत् ॥ (१८४।२)

सप्तमृत्कर्पटैर् लिप्त्वा कूपीं घर्मे विशोषयेत् । (१८५।१)

कूपिकां वालुकायन्त्रे द्वादशप्रहरं पचेत् ॥ (१८५।२)

स रसो जायते देवि मूर्छितो रञ्जितो भवेत् । (१८६।१)

तृतीयः प्रकारःरसार्धं गन्धकं मर्द्यं यामयुग्मं खरातपे ॥ (१८६।२)

ततः सितजयन्त्याश्च रसैः संमर्दयेत्त्र्यहम् । (१८७।१)

ततस्तु गोलकं कृत्वा मूषायां संनिरोधयेत् ॥ (१८७।२)

शोषयित्वा धमेत् किंचित् संतप्तां तां जले क्षिपेत् । (१८८।१)

तं रसेन्द्रं समादाय भावयेद्गोक्षुरद्रवैः ॥ (१८८।२)

मूर्छितो जायते सूतः सर्वरोगहरः शुभः । (१८९।१)

बद्धरसलक्षणमक्षयश्च लघुद्रावी तेजस्वी निर्मलो गुरुः ॥ (१८९।२)

स्फुटनः पुनरावर्तो बद्धः सूतः स उच्यते । (१९०।१)

जलूकाबन्धाः; मर्दनजलूकारसस्याष्टमभागं तु स्वर्णं वा नागमेव वा ॥ (१९०।२)

श्लेष्मातकफलं पक्वं कोकिलाक्षकबीजकम् । (१९१।१)

तिलपिण्याकचूर्णं च तप्तखल्वे विमर्दयेत् ॥ (१९१।२)

शाल्मल्याश्चैव पञ्चाङ्गं रसं तत्र विनिक्षिपेत् । (१९२।१)

जलूका जायते यावत्तावन्मर्द्यात्ततः क्षिपेत् ॥ (१९२।२)

कर्पूरं वाकुचीतैलं सैन्धवं टङ्कणं कणाम् । (१९३।१)

कपिकच्छुकरोमाणि तत्सर्वं पेषयेज्जलैः ॥ (१९३।२)

एतत्पूर्वजलूकां त्रिसप्ताहं तप्तखल्वके । (१९४।१)

जलूका जायते दिव्या मर्दनाख्या सुरार्चिते ॥ (१९४।२)

नारीणामृतुकाले तु सा योज्या योनिगह्वरे । (१९५।१)

मददर्पहरा तासां मदविह्वलकारका ॥ (१९५।२)

बाल्ये चाष्टाङ्गुला योज्या यौवने सा दशाङ्गुला । (१९६।१)

द्वादशाङ्गुलिका योज्या प्रगल्भानां जलूकका ॥ (१९६।२)

यस्तु तां धारयेन्मूर्ध्नि वीर्यं तस्य स्थिरं भवेत् । (१९७।१)

मन्मथजलूकारसेन्द्रस्याष्टमं भागं स्वर्णं वा नागमेव वा ॥ (१९७।२)

शाल्मलीत्वग्घस्तिकन्दनीलामूलमुनिच्छदम् । (१९८।१)

एषां द्रवैस्तप्तखल्वे सर्वं मर्द्यमतन्द्रितः ॥ (१९८।२)

श्लेष्मातकफलं पक्वं कोकिलाक्षकबीजकम् । (१९९।१)

सुपक्वबिल्वमज्जां च तस्मिन्क्षिप्त्वा विमर्दयेत् ॥ (१९९।२)

जलूका जायते यावत् कर्पूराद्यं च पूर्ववत् । (२००।१)

तस्मिन्क्षिप्त्वा त्रिसप्ताहं मर्दयेत्तप्तखल्वके ॥ (२००।२)

मन्मथाख्या जलूका स्यात्पूर्ववत् फलदायिनी । (२०१।१)

कन्दर्पजलूकासूतकस्याष्टमं भागं हाटकं सीसमेव वा ॥ (२०१।२)

शुण्ठी भृङ्गी वरा क्षौद्री छागक्षीरघृतं गवाम् । (२०२।१)

मूत्रं त्रिः सप्तदिवसं मर्दयेत्तप्तखल्वके ॥ (२०२।२)

जलूका जायते यावत्कर्पूराद्यं च पूर्ववत् । (२०३।१)

एकविंशद्दिनं मर्द्यं जलूका जायते शुभा ॥ (२०३।२)

कन्दर्पाख्या सुरेशानि पूर्ववत्फलदायिनी । (२०४।१)

मदनजलूकात्रिदिनं मर्दयेत् खल्वे सूतनिष्कचतुष्टयम् ॥ (२०४।२)

त्रिपलं चाम्रनिर्यासं स्तोकं स्तोकं विनिक्षिपेत् । (२०५।१)

पयश्चैव महाशम्या दातव्यं मर्दनक्षमम् ॥ (२०५।२)

जलूका मदनाख्येयं जायते शुभदा नृणाम् । (२०६।१)

रामाणां मददर्पाणां द्राविकाग्निघृतौ यथा ॥ (२०६।२)

पूर्ववत्क्रमयोगेन वीर्यस्तम्भकरं भवेत् । (२०७।१)

नानावर्णं तथा स्वच्छं धृतं योनौ जलूकवत् ॥ (२०७।२)

बध्यते सूतको यस्तु जलूकाबन्धलक्षणम् ॥ (२०८।१)