१। अङ्कोलकल्पःअथ ब्रवीम्यहं देवि कल्पमङ्कोलबीजकम् । (१।१)

चतुर्भिः साधकैर् धीरैर्विशुद्धैः शुद्धिकाङ्क्षिभिः ॥ (१।२)

समवेतः साधकेन्द्रैः पुण्यर्क्षेष्वारभेच्च तत् । (२।१)

अङ्कोलमूलं वितृणं कृत्वा संमार्ज्य शोधनम् ॥ (२।२)

तत्र लिङ्गं च संस्थाप्य तदग्रे स्थापयेद्घटम् । (३।१)

एकसूत्रेण बध्नीयाल्लिङ्गाङ्कोलघटान् प्रिये ॥ (३।२)

गन्धपुष्पादिभिः पूजामघोरेण प्रकल्पयेत् । (४।१)

प्रतिमासं दिवा नक्तं पुष्पादि फलितावधि ॥ (४।२)

गृहीत्वा तत्फलं पक्वं पूरयेत्तद्घटं फलैः । (५।१)

योगिनीभैरवीप्रीत्यै महापूजां विधाय च ॥ (५।२)

आनीय तद्घटं गेहे शोषयेदातपे फलम् । (६।१)

वितुषाणि च बीजानि कुर्यात् तन्मुखघर्षणम् ॥ (६।२)

कुर्यात्ततो विशालास्ये पात्रे मृच्चूर्णलेपनम् । (७।१)

एकैकशश्चोर्ध्वमुखं रोपयेद्भुजगाकृति ॥ (७।२)

ततस्तु टङ्कणं तद्वत् तत्तद्वक्त्रेषु लेपयेत् । (८।१)

तत्पात्रं कांस्यपात्रे च स्थापयेत् तदधोमुखम् ॥ (८।२)

आतपे धारयेद्धीमान्पललैश्च तिरोदधेत् । (९।१)

दिने दिने च्युतं तैलं गृह्णीयाद्दिनपञ्चकम् ॥ (९।२)

तत्तैलं काचकूप्यन्तः स्थापयेच्च समन्त्रकम् । (१०।१)

अर्धमात्राङ्कोलतैलं द्विगुणं तिलतैलकम् ॥ (१०।२)

नासारन्ध्रद्वये नस्यं जरामृत्युविनाशनम् । (११।१)

स जीवेत्त्रिशतं वर्षं सर्वामयविवर्जितः ॥ (११।२)

रोगादिजलपाशाद्यैर् भ्रमाद्यैश्च विषेण च । (१२।१)

गतासूनां नृणां नस्यं कुर्यात्पुंशुक्लमिश्रितम् ॥ (१२।२)

मृतसूतं च तैलं ते जीवन्ति च न संशयः । (१३।१)

मृतसंजीवनी विद्या पूर्वोक्ता कथितानघे ॥ (१३।२)

अन्ये रसायनकल्पाःएलाभया वचा काकतुण्डीफलमरुष्करः । (१४।१)

सहदेवी निम्बपत्रं लाङ्गलीकन्दमेव च ॥ (१४।२)

समांशं शोषयेद्यन्त्रे पाताले तैलमाहरेत् । (१५।१)

तत्तैलं नस्यमादद्यात्सप्ताहान्तरितं प्रिये ॥ (१५।२)

एवं वर्षे कृते नस्ये सहस्रायुर्भवेन्नरः । (१६।१)

नीलिकामूलसंयुक्तं तैलं चार्धपलं पिबेत् ॥ (१६।२)

वत्सराज्जायते सिद्धो वलीपलितवर्जितः । (१७।१)

जीवेद्ब्रह्मदिनं त्र्यब्दाद्वायुवेगो महाबलः ॥ (१७।२)

भृङ्गीरसं कृष्णजीरं प्रस्थं प्रस्थं प्रकल्पयेत् । (१८।१)

नीलोत्पलं च मधुकं प्रस्थार्धं च पृथग्भवेत् ॥ (१८।२)

तिलतैलं पञ्चपलं पाचयेत्सर्वमेकतः । (१९।१)

तैलावशिष्टं तत्तैलं जरा मृत्युश्च नश्यति ॥ (१९।२)

अर्धनिष्कं चैकनिष्कं सार्धनिष्कं क्रमेण च । (२०।१)

तैलप्रमाणमित्युक्तम् अब्दाञ्जीवेच्छतत्रयम् ॥ (२०।२)

इष्टिकाक्षिपलं क्षिप्त्वा कर्षैकमुदकैः पिबेत् । (२१।१)

वत्सरात्पलितं हन्ति सहस्रायुर्भवेन्नरः ॥ (२१।२)

सर्पाक्षी काकमाची च सहदेवी च भृङ्गराट् । (२२।१)

काकतुण्डीफलं निम्बं पर्णं वाकुचिबीजकम् ॥ (२२।२)

समूलां देवदालीं च ब्राह्मीमूलं फलत्रयम् । (२३।१)

मूलं च वाजिगन्धाया नीलकोरण्डपत्रकम् ॥ (२३।२)

समं समं कन्यकाया द्रवैश्च परिभावयेत् । (२४।१)

सप्ताहं शोषयेच्चूर्णं छायायां त्रिमधुप्लुतम् ॥ (२४।२)

द्विकर्षं प्रत्यहं सेव्यं वत्सरेण जरां जयेत् । (२५।१)

आ चन्द्रतारकं जीवेन्महाबलयुतः सुखम् ॥ (२५।२)

महाकामेश्वरकल्पःचातुर्जातकचोरचन्दनजलद्राक्षातुगारेणुकं कस्तूरीतगरेन्दुकुङ्कुमजटाकुष्ठाश्वगन्धाब्दकम् । (२६।१)

कङ्कोलामरदारुचित्रकविषं द्वे जीरके सैन्धवं भार्ङ्गीगोक्षुरदेवपुष्पमुसलीयष्टीबलाफेनकम् ॥ (२६।२)

रंभाकन्दफलत्रयं त्रिकटुकं जातीफलं वाशकं तालीशं कटुकीफलं गजकणा माषामृताशर्करा । (२७।१)

पिच्छाभृङ्गविदारिकामदनकं बीजं च कच्छूद्भवं शाल्मल्यङ्घ्रिपुनर्नवागरुशतावर्यप्यथो दीप्यकम् ॥ (२७।२)

पादांशं मृतमभ्रकं च विजया तुल्यौषधानां समा सर्वेषां सदृशा सिता च मधुना चाज्येन संयोजिता । (२८।१)

जातीचम्पककेतकादिकुसुमैः सेवेत संवासितं कर्षार्धं निशि देहसिद्धिदमहाकामेश्वरः कामदः ॥ (२८।२)

पुंसां शुक्रविवृद्धिदार्ढ्यकरणे क्षीरानुपानं हितं शाल्मल्यङ्घ्रिजलानुपानम् अथवाप्यन्यच्च यच्छुक्रलम् । (२९।१)

प्रौढानां सुदृशां सुखातिसुखदो वश्यो महाद्रावकः सङ्गे भङ्गुरकामकौतुकरसः क्रीडाकलामोददः ॥ (२९।२)

संभोगे स्थविराग्नियोषिति मदे यूनां स्मरे दर्पहा नित्यानन्दनिदानम् आदिपुरुषैर् अप्याहितास्वादनः । (३०।१)

वाचां सिद्धिकरः प्रकृष्टकवितासंदर्भसंपादनः सौख्यारोग्यविशेषयौवनकलासामग्र्यसंधायकः ॥ (३०।२)

वृद्धत्वं हरते बलं च कुरुते मृत्युं निरस्येत्परं व्याधिव्रातम् अपाकरोति कुरुते कान्तिं नयत्यार्जवम् । (३१।१)

योगाभ्यासविधौ रतस्य सुलभा सिद्धिं विधत्तेतराम् अंहः संततिसंहृतिं कलयते स्त्रीणाम् अपत्यप्रदः ॥ (३१।२)

रोगाणां निचयं क्षयं क्षपयति क्षिप्रं महारुद्गणं व्याहन्ति श्वसनं लयं गमयते छिन्ते च कासोदयम् । (३२।१)

दुर्नामानि च षड्भिनत्ति हरते सर्वार्तिरोगोल्बणं मेहौघं च लुनाति शोणितदरं विध्वंसते सेवनात् ॥ (३२।२)

क्षीणे पोषमुपादधाति विपुलं पूर्णातिजीर्णोज्ज्वलं मन्दाग्निं ग्रहणीं निकृन्ततितरां दोषानशेषानपि । (३३।१)

श्रेष्ठः सर्वरसायनेषु विदुषां भोगार्थिनां योगिनां सिद्धिं सम्यगिहातनोति वपुषः संसेवनाद् अन्वहम् ॥ (३३।२)

मूलिकाकल्पेषु रसाभ्रकादिमेलनातिदेशःमहावृक्षादिकल्पेषु प्रोक्तेष्वेतेषु साधकैः । (३४।१)

एष साधारणो योगः कर्तव्यः सिद्धिकाङ्क्षिभिः ॥ (३४।२)

गुञ्जामात्रं शुद्धसूतं वाभ्रकं वा पणद्वयम् । (३५।१)

कान्तलोहं तथैवोपयोजयेद् भक्षयेन्नरः ॥ (३५।२)

रसाभ्रलोहयोगेन सद्यः सिद्धिमवाप्नुयात् । (३६।१)

जीवहीनो यथा देहो गन्धहीनं प्रसूनकम् ॥ (३६।२)

तथैव मूलिकाकल्पा रसहीना न सिद्धिदाः । (३७।१)

तस्माद्रसेन सहिताः सद्यः सिद्धिप्रदायकाः ॥ (३७।२)

अभ्यङ्गरसायनम्; महानीलीतैलम्महानीलीरसं प्रस्थं प्रस्थं भृङ्गरसं प्रिये । (३८।१)

धात्रीफलरसं प्रस्थं काकतुण्डीफलोद्भवम् ॥ (३८।२)

प्रस्थं कषायतिलजं तैलप्रस्थं च गोपयः । (३९।१)

आढकं योजयेत्सर्वं काकतुण्डीफलं पलम् ॥ (३९।२)

त्रिपलं चामलं भृङ्गनीलीपत्ररजः पलम् । (४०।१)

पिष्ट्वा तस्मिन् क्षिपेत् सर्वं पचेन्मन्दाग्निना प्रिये ॥ (४०।२)

तैलावशिष्टं विपचेत्ततो वस्त्रेण शोधयेत् । (४१।१)

तैलेनानेन चाभ्यज्य शिरोऽभ्यङ्गं समाचरेत् ॥ (४१।२)

प्रत्यहं कर्णपूरं च एवं कुर्याद्रसायनम् । (४२।१)

केशा भ्रमरसङ्काशाः श्रोत्रं दिगन्तपाटवम् ॥ (४२।२)

जत्रूर्ध्वरोगा नश्यन्ति तथा पादहितं भवेत् । (४३।१)

चन्दनाद्यं तैलम्चन्दनागरुकर्पूरकस्तूरीकुङ्कुमं तथा ॥ (४३।२)

उशीरद्वयकङ्कोलजातीफललवङ्गकम् । (४४।१)

नलिकानलदास्पृक्कातुरुष्कस्थाणुलोचनम् ॥ (४४।२)

हरेणुस्तगरं लाक्षा नखं स्थौणेयकं मुरा । (४५।१)

नलदामलकं कुष्ठं चोरकं कटुकीफलम् ॥ (४५।२)

प्रपौण्डरीकं खर्जूरं पद्मकं जातिपत्त्रिका । (४६।१)

शैलेयं धातकीपुष्पं सरलं चैलवालुकम् ॥ (४६।२)

पूगीफलं सप्तपर्णं तथा तामलकं प्रिये । (४७।१)

एकैकं कर्षमात्रं स्यात्प्रस्थं तैलं च गोपयः ॥ (४७।२)

आढकं तत्पचेत्सर्वं तैलशेषं समाहरेत् । (४८।१)

तस्मिन् मृगाण्डं कस्तूरीं कर्पूरं कुङ्कुमं क्षिपेत् ॥ (४८।२)

पृथक्कर्षं च जात्यादिकुसुमैर् वासयेद्बुधः । (४९।१)

तेनाभ्यङ्गम् अधःकाये कुर्याद् दौर्गन्ध्यनाशनम् ॥ (४९।२)

अशीतिवर्षदेशीयो ऽप्यसौ स्यात् षोडशाब्दकः । (५०।१)

कामिनीलोककन्ददर्पः सुभगः शुक्लवृद्धिमान् ॥ (५०।२)

योषिच्छतं च रमते स जीवेच्छरदः शतम् । (५१।१)

उद्वर्तनरसायनमथोद्वर्तनमाख्यामि वलीपलितभञ्जनम् ॥ (५१।२)

सूतं गन्धं समं मर्द्यं स्तनदुग्धेन योषितः । (५२।१)

मुण्डिका मेघनादश्च विष्णुक्रान्ता मुनिस्तथा ॥ (५२।२)

सर्पाक्षी च द्रवैरासां दिनमेकं विमर्दयेत् । (५३।१)

एतद्दशगुणं क्षारस्तिलस्य च यवस्य च ॥ (५३।२)

एतत्सर्वं समध्वाज्यमनेनोद्वर्तनं वपुः । (५४।१)

वलीपलितनाशः स्याद् वर्षात् त्रिशतवत्सरः ॥ (५४।२)

जीवेद्दिव्यवपुर् भूत्वा साधको नात्र संशयः । (५५।१)

सनालमुत्पलं सूतं सप्ताहं परिमर्दयेत् ॥ (५५।२)

आत्मीयशिवतोयेन ततश्चाङ्गं विमर्दयेत् । (५६।१)

वत्सराज्जायते सिद्धिः पूर्ववद् दिव्यविग्रहः ॥ (५६।२)

शिवांभसा च सूतेन्द्रं ब्रह्मदण्डीयमूलकम् । (५७।१)

मर्दयेत्सप्तदिवसं सम्यग्देवि विमर्दयेत् ॥ (५७।२)

वत्सराज्जायते सिद्धिः पूर्ववद्दिव्यविग्रहः । (५८।१)

कटुतैलेन सुरभिं भावयेद्दिनसप्तकम् ॥ (५८।२)

पलार्धं भक्षयेन्नित्यं वर्षाद् वज्रवपुर् भवेत् । (५९।१)

त्रिशतायुःस्वर्णवर्णो वलीपलितवर्जितः ॥ (५९।२)

समध्वाज्यं कुष्ठचूर्णं कर्षं प्रातर्लिहेन्नरः । (६०।१)

शतपुष्पसुगन्धाङ्गो जीवेद्वलिविवर्जितः ॥ (६०।२)

केशरञ्जनकल्पाःकाकतुण्डीफलं कान्तचूर्णमाम्राण्डतैलकम् । (६१।१)

आलोड्य भाण्डे निक्षिप्य मासं धान्यमये क्षिपेत् ॥ (६१।२)

उद्धृत्य लेपयेच्छीर्षं नस्यकर्मामुना भवेत् । (६२।१)

त्र्यहात् केशाः सुनीलाः स्युः षण्मासात् केशरञ्जनम् ॥ (६२।२)

हरीतकी निष्कमेकं द्विपलं कान्तचूर्णकम् । (६३।१)

पलमेकं नागचूर्णमम्लदध्ना प्रमर्दयेत् ॥ (६३।२)

अभ्यक्तो निक्षिपेन्मूर्ध्नि मर्दयेन्नाडिकार्धकम् । (६४।१)

एरण्डपत्रैः संवेष्ट्य पुनर्वस्त्रेण बन्धयेत् ॥ (६४।२)

स्नायात्पुनश्च त्रिदिनं पूर्ववत्केशरञ्जनम् । (६५।१)

समूलौ नीलिकाभृङ्गावयश्चूर्णं वरासमम् ॥ (६५।२)

चूर्णमेडकमूत्रेण दिनमेकं च भावयेत् । (६६।१)

स्नानादि पूर्ववत्कृत्वा पूर्ववत्केशरञ्जनम् ॥ (६६।२)

निस्त्वग्गुञ्जाफलं चैला देवदारु च कुष्ठकम् । (६७।१)

समं चूर्णं भृङ्गरसैर् भाव्यम् एकदिनं प्रिये ॥ (६७।२)

अन्यच्चूर्णं तैलं पचेन्मृद्वग्निना बुधः । (६८।१)

यस्य तैलघृताभ्यङ्गात्केशा भ्रमरसन्निभाः ॥ (६८।२)

हस्तिदन्तस्य दग्धस्य समभागं रसाञ्जनम् । (६९।१)

छागीदुग्धेन संपेष्य लेपनात्केशरञ्जनम् ॥ (६९।२)

कृष्णमृत्त्रिफलाभृङ्गरसायश्चूर्णकं समम् । (७०।१)

आलोड्यैनं समं भाण्डे मासमेकं निरोधयेत् ॥ (७०।२)

तल्लेपाच्चिकुराः कृष्णा भवेयुः पञ्चमासतः । (७१।१)

धात्रीफलं जपापुष्पं किट्टं पिष्ट्वा च मूर्धनि ॥ (७१।२)

लेपयेत्त्रिदिनं तेन केशाः स्युर् भ्रमरोपमाः । (७२।१)

चूर्णं सिन्दूरसदृशं तयोस्तुल्या च सांब्रणिः ॥ (७२।२)

पिष्ट्वांभसा प्रलेपेन तत्क्षणात् केशरञ्जनम् । (७३।१)

गोरोचनं कृष्णतिलान् शतपुष्पां शिवांबुना ॥ (७३।२)

काकमाचीमिदं सर्वमयःपात्रे विमर्दयेत् । (७४।१)

तेनैव दिवसादूर्ध्वं केशरञ्जनमुत्तमम् ॥ (७४।२)

चूर्णं सिद्धार्थकं सर्जो यवक्षारं च काञ्जिकैः । (७५।१)

नागपुष्परसैः पेष्यं लेपनं केशरञ्जनम् ॥ (७५।२)

कदलीकन्दचूर्णं च सिन्दूराङ्गारकौ तथा । (७६।१)

रसैर्जम्बीरजैर् लोहमुष्ट्यायःपात्रके पिषेत् ॥ (७६।२)

दिनैकलेपनात्तेन केशानां रञ्जनं भवेत् । (७७।१)

कासीसं नीलिकापत्रं दधिभृङ्गरसस्तथा ॥ (७७।२)

समांशं लोहचूर्णं च लेपनात्केशरञ्जनम् । (७८।१)

नागदण्डेन पत्राणि कोरण्टस्य च मर्दयेत् ॥ (७८।२)

दिनत्रयं च तल्लेपात् केशाः स्युर् भ्रमरोपमाः । (७९।१)

वरा भृङ्गी चूतबीजं मृणालं च प्रियङ्गुकम् ॥ (७९।२)

नीली निशा लोहनागौ चूर्णिता निंबतैलकैः । (८०।१)

कान्तपात्रे लोडयित्वा मासमेकं विभावयेत् ॥ (८०।२)

तेन लिप्ताः कचाः कृष्णा रञ्जिता भ्रमरोपमाः । (८१।१)

तिलाः कृष्णाः काकमाचीबीजानि समभागतः ॥ (८१।२)

तत्तैलयन्त्रतो ग्राह्यं तेन स्यात्केशरञ्जनम् । (८२।१)

कर्षं जपारसः क्षौद्रं सप्ताहं नस्यमाचरेत् ॥ (८२।२)

तदूर्ध्वं रञ्जयेत् केशान् सर्वनस्योत्तमो ह्ययम् । (८३।१)

भृङ्गराजरसैः पिष्ट्वा त्रिफलां लोहचूर्णकम् ॥ (८३।२)

तैलम् एतत्समं योज्यं तथा भृङ्गरसैः पुनः । (८४।१)

मृद्वग्निना पचेत्सर्वं तैलशेषं यथा भवेत् ॥ (८४।२)

स्निग्धभाण्डे च तत्तैलं मासं भूमौ विनिक्षिपेत् । (८५।१)

तैलेन लेपयेच्छीर्षं कारवल्लीदलैः पुरा ॥ (८५।२)

वेष्टयेत्तत्तु वस्त्रेण निवाते क्षीरभोजनम् । (८६।१)

क्षालयेत् त्रिफलाक्वाथैः कुर्यात् सप्तदिनं प्रिये ॥ (८६।२)

कपालरञ्जनं कुर्याद् यावज्जीवं न संशयः । (८७।१)

श्रियालीकाकतुण्ड्याश्च बीजं निर्गुण्डिकारसैः ॥ (८७।२)

जपापुष्परसैर् भाव्यं पृथक् दिनचतुष्टयम् । (८८।१)

पातालयन्त्रे तत्तैलं पातयेत्तेन लेपनम् ॥ (८८।२)

कुर्यान्मूर्ध्नि च गन्धर्वपत्त्रैश्च परिवेष्टयेत् । (८९।१)

वस्त्रेण च ततो वातशून्यदेशे वसन्सुधीः ॥ (८९।२)

क्षीराशी काञ्जिके स्नानं कुर्यात्सप्तदिनं त्विति । (९०।१)

केशा भ्रमरसङ्काशा यावज्जीवं न संशयः ॥ (९०।२)

जलमण्डनिकाकाकमाचीभृङ्गाः समाः समाः । (९१।१)

पिष्ट्वा तैलं पचेत्सूपं पुनस्तैलेन लेपयेत् ॥ (९१।२)

मूर्धानं लेपयेत्तेन सप्ताहं केशरञ्जनम् । (९२।१)

स्नानभोजनशय्यां च पूर्ववत्परिकल्पयेत् ॥ (९२।२)

वराभृङ्गरसैः पिष्ट्वा कान्तपात्रे विलेपयेत् । (९३।१)

अवाङ्मुखं विनिष्ठाप्य प्रातस्तं भृङ्गराड्रसैः ॥ (९३।२)

पुनः पिष्ट्वा लिहेच्छीर्षं क्षालयेत् त्रिफलांबुना । (९४।१)

एकविंशद्दिनं कुर्यात् पूर्ववत् फलम् आप्नुयात् ॥ (९४।२)

गरलं कृष्णजीरं च पिष्ट्वा रुद्ध्वा च तन्मुखम् । (९५।१)

गृहाङ्गणे पङ्किले च खनित्वा स्थापयेत् सुधीः ॥ (९५।२)

षण्मासात् तद्द्रवीभूतं कृष्णं साधु समुद्धरेत् । (९६।१)

शिरोमध्ये क्षिपेत् कर्षं पूर्ववद् वेष्टनादिकम् ॥ (९६।२)

आ जन्म रञ्जयेत्केशांस्तच्च कापालरञ्जनम् । (९७।१)

भृङ्गी नीली वरा कृष्णायसं मदनबीजकम् ॥ (९७।२)

कोरण्टकुसुमं चूर्णमर्जुनस्य त्वचोद्भवम् । (९८।१)

अम्भोजमूलं जम्ब्वाश्च तत्सर्वं च समांशकम् ॥ (९८।२)

लोहभाण्डगतं कुर्यात्पक्षं भूमौ विनिक्षिपेत् । (९९।१)

हरेद्भाण्डगतं कल्कं कल्कात्तैलं चतुर्गुणम् ॥ (९९।२)

तैलाच्चतुर्गुणं भृङ्गरसस् तस्माच्चतुर्गुणः । (१००।१)

वराक्वाथः सर्वमिदं मन्दवह्नौ विपाचयेत् ॥ (१००।२)

तैलावशिष्टं विपचेत् तत्पिष्ट्वायसपात्रके । (१०१।१)

निक्षिपेच्च परीक्षार्थं काकपक्षं विलेपयेत् ॥ (१०१।२)

तैलेन यदि कृष्णं तदौषधं सिद्धिदं भवेत् । (१०२।१)

साधको मासम् एकं तु तस्मिन्पात्रे विपाचितम् ॥ (१०२।२)

तेन लिप्ताः कचास्तस्य षण्मासाद्भ्रमरोपमाः । (१०३।१)

चिञ्चाश्वत्थपलाशानां वासायाश्च द्रवैर्मुहुः ॥ (१०३।२)

द्रुतं पात्रगतं नागं चालयेद् भस्मतां व्रजेत् । (१०४।१)

तावत् पचेन्नागभस्म पलं लोहस्य चूर्णकम् ॥ (१०४।२)

द्विपलं च वराचूर्णं त्रिपलं दाडिमत्वचः । (१०५।१)

पलं चैतत्सर्वसमं काञ्जिकं लोहभाजने ॥ (१०५।२)

लोडयेत् पाचयेत् किंचित् क्षणं तल्लोहपात्रके । (१०६।१)

आतपे धारयेद् भृङ्गकोरण्टरसभावितम् ॥ (१०६।२)

एकविंशद्दिनं भाव्यं भूयो भूयो द्रवं द्रवम् । (१०७।१)

तेनैव लिप्ताश्चिकुराः पिञ्छतापिञ्छसन्निभाः ॥ (१०७।२)

कचरञ्जनयोगेषु कथिताकथितेषु च । (१०८।१)

निशि लेपं तथैरण्डपत्रैश्च परिवेष्टनम् ॥ (१०८।२)

प्रातः स्नानमिदं कर्म सर्वसाधारणं स्मृतम् । (१०९।१)

दिव्यौषधिग्रहणयोग्यस्थलनिर्देशःश्मशाने सलिले मार्गे गृहे देवालये तथा ॥ (१०९।२)

मलमूत्रयुतस्थाने ग्रामे गोष्ठे तरोरधः । (११०।१)

छायायां च विषप्राये कुशीते चान्यबाधिते ॥ (११०।२)

एवंप्रायेषु देशेषु न ग्राह्या सिद्धमूलिका । (१११।१)

अरण्ये पर्वते तीरे नद्या तपवने शुचौ ॥ (१११।२)

शिलासङ्गिशुचिक्षेत्रे सिद्धक्षेत्रे ऽब्धिरोधसि । (११२।१)

श्रीपर्वते हिमगिरौ तटाके विजने ह्रदे ॥ (११२।२)

गृह्णीयान्मूलिका जाता देहसिद्धिप्रदायिकाः । (११३।१)

दिव्यौषधिग्रहणविधिःसर्वेषां सिद्धमूलानां रक्षाबन्धनकर्मणि ॥ (११३।२)

खननेषूत्पाटनेषु ग्रहणेषु क्रमेण वै । (११४।१)

कथ्यन्ते मनवो दिव्याः सर्वसाधारणाः स्मृताः ॥ (११४।२)

पूर्वेद्युरेव सुस्नातः कृतदन्तविशोधनः । (११५।१)

अनुलिप्तः शुद्धवस्त्रो हृष्टः संयतमानसः ॥ (११५।२)

मौनी गन्धाक्षतोपेतो रक्षाबन्धनसूत्रिताम् । (११६।१)

पूर्वम् अन्वेषितां गत्वा मूलिकां स्वेष्टदायिकाम् ॥ (११६।२)

वितृणं परितः कृत्वा खात्वाम्बु परिषेचयेत् । (११७।१)

गन्धपुष्पाक्षतैः पूजां कृत्वा सूत्रेण बन्धयेत् ॥ (११७।२)

समन्त्रकं साधकेन्द्रः सोपवासो जितेन्द्रियः । (११८।१)

अत्रैव तिष्ठ कल्याणि मम कार्यकरी भव ॥ (११८।२)

मम कार्यकरी सिद्धा ततः स्वर्गं गमिष्यसि । (११९।१)

ॐ ह्रीं नमस्ते ऽमृतसम्भूते बलवीर्यविवर्धिनि बलमायुश्च मे देहि पापं मे जहि दूरतः । (११९।२)

ह्रीं फट् । (११९।३)

अनेनैव तु मन्त्रेण त्रिधा सूत्रेण वेष्टितम् ॥ (११९।४)

रक्षां बध्नीत तां स्पृष्ट्वा जपेदष्टोत्तरं शतम् । (१२०।१)

ततः प्रातः समुत्थाय कृत्वा नित्यविधिं शुचिः ॥ (१२०।२)

मूलिकां तां समासाद्य गन्धपुष्पाक्षतादिभिः । (१२१।१)

सर्वोपचारैः सम्पूज्य बलिं दद्यात् सहेतुकाम् ॥ (१२१।२)

समन्त्रकं खनेद्धीमान्मन्त्रो ऽयमपि कथ्यते । (१२२।१)

येन त्वां खनते ब्रह्मा येन त्वां खनते भृगुः ॥ (१२२।२)

येनेन्द्रो वरुणो विष्णुस्तेन त्वामुपचक्रमे । (१२३।१)

त्वामेवाहं खनिष्यामि मन्त्रपूतेन पाणिना ॥ (१२३।२)

एवं सम्प्रार्थयित्वादौ पश्चान्मन्त्रं समुच्चरेत् । (१२४।१)

ॐ श्रीं ह्रीं तं अमृतेश्वरि एहि एहि मम सकलसिद्धिं कुरु हुं फट् । (१२४।२)

अनेनैव तु मन्त्रेण निखनेत् सिद्धिमूलिकाम् ॥ (१२४।३)

अथ तूत्पाटयेत्तां तु प्राञ्जलिः प्रार्थयेदिति । (१२५।१)

मा उत्पते मा निपते मा च ते चान्यथा भवेत् । (१२५।२)

ॐ ह्रीं चण्ड हुं फट् स्वाहा । (१२५।३)

उत्पाटयेदनेनैव मन्त्रेण परमेश्वरि । (१२५।४)

अच्छिन्नमूलामादाय शुद्धवस्त्राभिवेष्टिताम् ॥ (१२५।५)

क्षिप्त्वा पटलिकायां च स्ववेश्मनि शुचिस्थले । (१२६।१)

निचये हृष्टमनसा निदध्यात् पारणं ततः ॥ (१२६।२)

ॐ नमो भैरवाय महासिद्धिप्रदायकाय आपदुत्तरणाय हुं फट् । (१२७।१)

अनेनैव तु मन्त्रेण गृहीत्वा गृहमानयेत् ॥ (१२७।२)