धर्मार्थाङ्गविद्याकालान् अनुपरोधयन् कामसूत्रं तदङ्गविद्याश्च पुरुषो ऽधीयीत ॥ (१।१)

प्राग्यौवनात् स्त्री । (२।१)

प्रत्ता च पत्युर् अभिप्रायात् । (२।२)

योषितां शास्त्रग्रहणस्याभावाद् अनर्थकम् इह शास्त्रे स्त्रीशासनम् इत्याचार्याः ॥ (२।३)

प्रयोगग्रहणं त्वासाम् । (३।१)

प्रयोगस्य च शास्त्रपूर्वकत्वाद् इति वात्स्यायनः ॥ (३।२)

तन् न केवलम् इहैव । (४।१)

सर्वत्र हि लोके कतिचिद् एव शास्त्रज्ञाः । (४।२)

सर्वजनविषयश्च प्रयोगः ॥ (४।३)

प्रयोगस्य च दूरस्थम् अपि शास्त्रम् एव हेतुः ॥ (५।१)

अस्ति व्याकरणम् इत्यवैयाकरणा अपि याज्ञिका ऊहं क्रतुषु प्रयुञ्जते ॥ (६।१)

अस्ति ज्यौतिषम् इति पुण्याहेषु कर्म कुर्वते ॥ (७।१)

तथाश्वारोहा गजारोहाश्चाश्वान् गजांश्चानधिगतशास्त्रा अपि विनयन्ते ॥ (८।१)

तथास्ति राजेति दूरस्था अपि जनपदा न मर्यादाम् अतिवर्तन्ते तद्वद् एतत् ॥ (९।१)

सन्त्यपि खलु शास्त्रप्रहतबुद्धयो गणिका राजपुत्र्यो महामात्रदुहितरश्च ॥ (१०।१)

तस्माद् वैश्वासिकाज्जनाद् रहसि प्रयोगाञ्छास्त्रम् एकदेशं वा स्त्री गृह्णीयात् ॥ (११।१)

अभ्यासप्रयोज्यांश्च चातुःषष्टिकान् योगान् कन्या रहस्येकाकिन्यभ्यसेत् ॥ (१२।१)

आचार्यास्तु कन्यानां प्रवृत्तपुरुषसंप्रयोगा सहसम्प्रवृद्धा धात्रेयिका । (१३।१)

तथाभूता वा निरत्ययसंभाषणा सखी । (१३।२)

सवयाश्च मातृष्वसा । (१३।३)

विश्रब्धा तत्स्थानीया वृद्धदासी । (१३।४)

पूर्वसंसृष्टा वा भिक्षुकी । (१३।५)

स्वसा च विश्वासप्रयोगात् ॥ (१३।६)

गीतं वाद्यं नृत्यं आलेख्यं विशेषकछेद्यं तण्डुलकुसुमवलिविकाराः पुष्पास्तरणं दशनवसनाङ्गरागः मणिभूमिकाकर्म शयनरचनम् उदकवाद्यम् उदकाघातः चित्राश्च योगाः माल्यग्रथनविकल्पाः शेखरकापीडयोजनं नेपथ्यप्रयोगाः कर्णपत्त्रभङ्गाः गन्धयुक्तिः भूषणयोजनम् ऐन्द्रजालाः कौचुमाराश् च योगाः हस्तलाघवं विचित्रशाकयूषभक्ष्यविकारक्रिया पानकरसरागासवयोजनं सूचीवानकर्माणि सूत्रक्रीडा वीणाडमरुकवाद्यानि प्रहेलिका प्रतिमाला दुर्वाचकयोगाः पुस्तकवाचनं नाटकाख्यायिकादर्शनं काव्यसमस्यापूरणं पट्टिकावेत्रवानविकल्पाः तक्षकर्माणि तक्षणं वास्तुविद्या रूप्यरत्नपरीक्षा धातुवादः मणिरागाकरज्ञानं वृक्षायुर्वेदयोगाः मेषकुक्कुटलावकयुद्धविधिः शुकसारिकाप्रलापनम् उत्सादने संवाहने केशमर्दने च कौशल्यं अक्षरमुष्टिकाकथनं म्लेच्छितविकल्पाः देशभाषाविज्ञानं पुष्पशकटिका निमित्तज्ञानं यन्त्रमातृका धारणमातृका सम्पाठ्यं मानसी काव्यक्रिया अभिधानकोशः छन्दोज्ञानं क्रियाकल्पः छलितकयोगाः वस्त्रगोपनानि द्यूतविशेषा आकर्षक्रीडा बालक्रीडनकानि वैनयिकीनां वैजयिकीनां व्यायामिकीनां च विद्यानां ज्ञानम् इति चतुःषष्टिर् अङ्गविद्याः कामसूत्रस्यावयविन्यः ॥ (१४।१)

पाञ्चालिकी च चतुःषष्टिर् अपरा । (१५।१)

तस्याः प्रयोगान् अन्ववेत्य सांप्रयोगिके वक्ष्यामः । (१५।२)

कामस्य तदात्मकत्वात् ॥ (१५।३)

आभिर् अभ्युच्छ्रिता वेश्या शीलरूपगुणान्विता । (१६।१)

लभते गणिकाशब्दं स्थानं च जनसंसदि ॥ (१६।२)

पूजिता सा सदा राज्ञा गुणवद्भिश्च संस्तुता । (१७।१)

प्रार्थनीयाभिगम्या च लक्ष्यभूता च जायते ॥ (१७।२)

योगज्ञा राजपुत्री च महामात्रसुता तथा । (१८।१)

सहस्रान्तःपुनर् अपि स्ववशे कुरुते पतिम् ॥ (१८।२)

तथा पतिवियोगे च व्यसनं दारुणं गता । (१९।१)

देशान्तरे अपि विद्याभिः सा सुखेनैव जीवति ॥ (१९।२)

नरः कलासु कुशलो वाचालश्चाटुकारकः । (२०।१)

असंस्तुतो ऽपि नारीणां चित्तम् आश्व् एव विन्दति ॥ (२०।२)

कलानां ग्रहणाद् एव सौभाग्यम् उपजायते । (२१।१)

देशकालौ त्वपेक्ष्यासां प्रयोगः सम्भवेन्न वा ॥ (२१।२)