कलहरूपं सुरतम् आचक्षते । (१।१)

विवादात्मकत्वाद् वामशीलत्वाच्च कामस्य ॥ (१।२)

तस्मात् प्रहणनस्थानम् अङ्गम् । (२।१)

स्कन्धौ शिरः स्तनान्तरं पृष्ठं जघनं पार्श्व इति स्थानानि ॥ (२।२)

तच्चतुर्विधम् अपहस्तकं प्रसृतकं मुष्टिः समतलकम् इति ॥ (३।१)

तदुद्भवं च शीत्कृतम् । (४।१)

तस्यातिरूपत्वात् । (४।२)

तद् अनेकविधम् ॥ (४।३)

विरुतानि चाष्टौ ॥ (५।१)

अम्वार्थाः शब्दा वारणार्था मोक्षणार्थाश्चालम् अर्थास्ते ते चार्थयोगात् ॥ (७।१)

पारावतपरभृतहारीतशुकमधुकरदात्यूहहंसकारण्डवलावकविरुतानि शीत्कृतभूयिष्ठानि विकल्पशः प्रयुञ्जीत ॥ (८।१)

उत्सङ्गोपविष्टायाः पृष्ठे मुष्टिना प्रहारः ॥ (९।१)

तत्र सासूयाया इव स्तनितरुदितकूजितानि प्रतीघातश्च स्यात् ॥ (१०।१)

युक्तयन्त्रायाः स्तनान्तरे अपहस्तकेन प्रहरेत् ॥ (११।१)

मन्दोपक्रमं वर्धमानरागम् आ परिसमाप्तेः ॥ (१२।१)

तत्र हिंकारादीनाम् अनियमेनाभ्यासेन विकल्पेन च तत्कालम् एव प्रयोगः ॥ (१३।१)

शिरसि किंचिद् आकुञ्चिताङ्गुलिना करेण विवदन्त्याः फूत्कृत्य प्रहणनं तत् प्रसृतकम् ॥ (१४।१)

तत्रान्तर्मुखेन कूजितं फूत्कृतं च ॥ (१५।१)

रतान्ते च श्वसितरुदिते । (१६।१)

वेणोर् इव स्फुटतः शब्दानुकरणं दूत्कृतम् ॥ (१६।२)

अप्सु बदरस्येव निपततः फूत्कृतम् ॥ (१७।१)

सर्वत्र चुम्बनादिष्वपक्रान्तायाः सशीत्कृतं तेनैव प्रत्युत्तरम् ॥ (१८।१)

रागवशात् प्रहणनाभ्यासे वारणमोक्षणालम् अर्थानां शब्दानाम् अम्बार्थानां च सतान्तश्वसितरुदितस्तनितमिश्रीकृतप्रयोगा विरुतानां च । (१९।१)

रागावसानकाले जघनपार्श्वयोस्ताडनम् इत्यतित्वरया च आ परिसमाप्तेः ॥ (१९।२)

तत्र लावकहंसविकूजितं त्वरयैव । (२०।१)

इति स्तननप्रहणनयोगाः ॥ (२०।२)

पारुष्यं रभसत्वं च पौरुषं तेज उच्यते । (२१।१)

अशक्तिर् आर्तिर्व्यावृत्तिर् अबलत्वं च योषितः ॥ (२१।२)

रागात् प्रयोगसात्म्याच्च व्यत्ययो ऽपि क्वचिद् भवेत् । (२२।१)

न चिरं तस्य चैवान्ते प्रकृतेर् एव योजनम् ॥ (२२।२)

कीलाम् उरसि कर्तरीं शिरसि विद्धां कपोलयोः संदंशिकां स्तनयोः पार्श्वयोश्चेति पूर्वैः सह प्रहणनम् अष्टविधम् इति दाक्षिणात्यानाम् । (२३।१)

तद्युवतीनाम् उरसि कीलानि च तत्कृतानि दृश्यन्ते । (२३।२)

देशसात्म्यम् एतत् ॥ (२३।३)

कष्टम् अनार्यवृत्तम् अनादृतम् इति वात्स्यायनः ॥ (२४।१)

तथान्यद् अपि देशसात्म्यात् प्रयुक्तम् अन्यत्र न प्रयुञ्जीत् ॥ (२५।१)

आत्ययिकं तु तत्रापि परिहरेत् ॥ (२६।१)

रतियोगे हि कीलया गणिकां चित्रसेनां चोलराजो जघान । (२७।१)

कर्तर्या कुन्तलः शातकर्णिः शातवाहनो महादेवीं मलयवतीम् ॥ (२७।२)

नरदेवः कुपाणिर् विद्धया दुष्प्रयुक्तया नटीं काणां चकार ॥ (२८।१)

भवन्ति चात्र श्लोकाः । (२९।१)

नास्त्यत्र गणना काचिन् न च शास्त्रपरिग्रहः । (२९।२)

प्रवृत्ते रतिसंयोगे राग एवात्र कारणम् ॥ (२९।३)

स्वप्नेष्वपि न दृश्यन्ते ते भावास्ते च विभ्रमाः । (३०।१)

सुरतव्यवहारेषु ये स्युस्तत्क्षणकल्पिताः ॥ (३०।२)

यथा हि पञ्चमीं धाराम् आस्थाय तुरगः पथि । (३१।१)

स्थाणुम् श्वभ्रं दरीं वापि वेगान्धो न समीक्षते ॥ (३१।२)

एवं सुरतसंमर्दे रागान्धौ कामिनावपि । (३२।१)

चण्डवेगौ प्रवर्तेते समीक्षेते न चात्ययम् ॥ (३२।२)

तस्मान् मृदुत्वं चण्डत्वं युवत्या बलम् एव च । (३३।१)

आत्मनश्च बलं ज्ञात्वा तथा युञ्जीत शास्त्रवित् ॥ (३३।२)

न सर्वदा न सर्वासु प्रयोगाः सांप्रयोगिकाः । (३४।१)

स्थाने देशे च काले च योग एषां विधीयते ॥ (३४।२)