संयुक्ता नायकेन तद्रञ्जनार्थम् एकचारिणीवृत्तम् अनुतिष्ठेत् । (१।१)

रञ्जयेन्न तु सज्जेत सक्तवच्च विचेष्टेतेति संक्षेपोक्तिः । (१।२)

मातरि च क्रूरशीलायाम् अर्थपरायां चायत्ता स्यात् । (१।३)

तदभावे मातृकायाम् । (१।४)

सा तु गम्येन नातिप्रीयेत । (१।५)

प्रसह्य च दुहितरम् आनयेत् । (१।६)

तत्र तु नायिकायाः संततम् अरतिर् निर्वेदो व्रीडाभयं च । (१।७)

न त्व् एव शासनातिवृत्तिः । (१।८)

व्याधिं चैकम् अनिमित्तम् अजुगुप्सितम् अचक्षुर्ग्राह्यम् अनित्यं च ख्यापयेत् । (१।९)

सति कारणे तदपदेशं च नायकान् अभिगमनम् । (१।१०)

निर्माल्यस्य तु नायिका चेटिकां प्रेषयेत् ताम्बूलस्य च ॥ (१।११)

व्यवाये तदुपचारेषु विस्मयश् चतुःषष्ट्यां शिष्यत्वं तदुपदिष्टानां च योगानाम् आभीक्ष्ण्येनानुयोगस् तत्सात्म्याद् रहसि वृत्तिर् मनोरथानाम् आख्यानं गुह्यानां वैकृतप्रच्छादनं शयने परावृत्तस्यानुपेक्षणम् आनुलोम्यं गुह्यस्पर्शने सुप्तस्य चुम्बनम् आलिङ्गनं च ॥ (२।१)

प्रेक्षणम् अन्यमनस्कस्य । (३।१)

राजमार्गे च प्रासादस्थायास्तत्र विदिताया व्रीडाशाठ्यनाशः । (३।२)

तद्द्वेष्ये द्वेष्यता । (३।३)

तत्प्रिये प्रियता । (३।४)

तम् अनु हर्षशोकौ । (३।५)

स्त्रीषु जिज्ञासा । (३।६)

कोपश्चादीर्घः । (३।७)

स्वकृतेष्वपि नखदशनचिह्नेष्वन्याशङ्का ॥ (३।८)

अनुरागस्यावचनम् आकारतस्तु दर्शयेत् । (४।१)

मदस्वप्नव्याधिषु तु निर्वचनम् । (४।२)

श्लाघ्यानां नायककर्मणां च । (४।३)

तस्मिन् ब्रुवाणे वाक्यार्थग्रहणम् । (४।४)

तदवधार्य प्रशंसाविषये भाषणम् । (४।५)

तद्वाक्यस्य चोत्तरेण योजनम् । (४।६)

भक्तिमांश्चेत् । (४।७)

कथास्वनुवृत्तिर् अन्यत्र सपत्न्याः । (४।८)

निःश्वासे जृम्भिते स्खलिते पतिते वा तस्य चार्तिम् आशंसीत । (४।९)

क्षुतव्याहृतविस्मितेषु जीवेत्युदाहरणम् । (४।१०)

दौर्मनस्ये व्याधिदौर्हृदापदेशः । (४।११)

गुणतः परस्याकीर्तनम् । (४।१२)

न निन्दा समानदोषस्य । (४।१३)

दत्तस्य धारणम् । (४।१४)

वृथापराधे तद्व्यसने वालंकारस्याग्रहणम् अभोजनं च । (४।१५)

तद्युक्ताश्च विलापाः । (४।१६)

तेन सह देशमोक्षं रोचयेद् राजनि निष्क्रयं च । (४।१७)

सामर्थ्यम् आयुषस्तदवाप्तौ । (४।१८)

तस्यार्थाधिगमे अभिप्रेतसिद्धौ शरीरोपचये वा पूर्वसंभाषित इष्टदेवतोपहारः । (४।१९)

नित्यम् अलंकारयोगः । (४।२०)

परिमितो ऽभ्यवहारः । (४।२१)

गीते च नामगोत्रयोर् ग्रहणम् । (४।२२)

ग्लान्याम् उरसि ललाटे च करं कुर्वीत । (४।२३)

तत्सुखम् उपलभ्य निद्रालाभः । (४।२४)

उत्सङ्गे चास्योपवेशनं स्वपनं च । (४।२५)

गमनं वियोगे । (४।२६)

तस्मात् पुत्रार्थिनी स्यात् । (४।२७)

आयुषो नाधिक्यम् इच्छेत् ॥ (४।२८)

एतस्याविज्ञातम् अर्थं रहसि न ब्रूयात् । (५।१)

व्रतम् उपवासं चास्य निर्वर्तयेत् मयि दोष इति । (५।२)

अशक्ये स्वयम् अपि तद्रूपा स्यात् । (५।३)

विवादे तेनाप्यशक्यम् इत्यर्थनिर्देशः । (५।४)

तदीयम् आत्मीयं वा स्वयम् अविशेषेण पश्येत् । (५।५)

तेन विना गोष्ठ्यादीनाम् अगमनम् इति । (५।६)

निर्माल्यधारणे श्लाघा उच्छिष्टभोजने च । (५।७)

कुलशीलशिल्पजातिविद्यावर्णवित्तदेशमित्रगुणवयोमाधुर्यपूजा । (५।८)

गीतादिषु चोदनम् अभिज्ञस्य । (५।९)

भयशीतोष्णवर्षाण्यनपेक्ष्य तदभिगमनम् । (५।१०)

स एव च मे स्याद् इत्यौर्ध्वदेहिकेषु वचनम् । (५।११)

तदिष्टरसभावशीलानुवर्तनम् । (५।१२)

मूलकर्माभिशङ्का । (५।१३)

तदभिगमने च जनन्या सह नित्यो विवादः । (५।१४)

बलात् कारेण च यद्यन्यत्र तया नीयेत तदा विषमनशनं शस्त्रं रज्जुम् इति कामयेत । (५।१५)

प्रत्यायनं च प्रणिधिभिर् नायकस्य । (५।१६)

स्वयं वात्मनो वृत्तिग्रहणम् । (५।१७)

न त्व् एवार्थेषु विवादः । (५।१८)

मात्रा विना किंचिन् न चेष्टेत ॥ (५।१९)

प्रवासे शीघ्रागमनाय शापदानम् । (६।१)

प्रोषिते मृजानियमश्चालंकारस्य प्रतिषेधः । (६।२)

मङ्गलं त्वपेक्ष्यम् । (६।३)

एकं शङ्खवलयं वा धारयेत् । (६।४)

स्मरणम् अतीतानाम् । (६।५)

नक्षत्रचन्द्रसूर्यताराभ्यः स्पृहणम् । (६।६)

इष्टस्वप्नदर्शने तत्संगमो ममास्त्व् इति वचनम् । (६।७)

उद्वेगो ऽनिष्टे शान्तिकर्म च । (६।८)

प्रत्यागते कामपूजा । (६।९)

देवतोपहाराणां करणम् । (६।१०)

सखीभिः पूर्णपात्रस्याहरणम् । (६।११)

वायसपूजा च । (६।१२)

प्रथमसमागमानन्तरं चैतद् एव वायसपूजावर्जम् । (६।१३)

सक्तस्य चानुमरणं ब्रूयात् ॥ (६।१४)

निसृष्टभावः समानवृत्तिः प्रयोजनकारी निराशङ्को निरपेक्षो ऽर्थेष्व् इति सक्तलक्षणानि ॥ (७।१)

तद् एतन् निर्दर्शनार्थं दत्तकशासनाद् उक्तम् । (८।१)

अनुक्तं च लोकतः शीलयेत् पुरुषप्रकृतितश्च ॥ (८।२)

भवतश्चात्र श्लोकौ । (९।१)

सूक्ष्मत्वाद् अतिलोभाच्च प्रकृत्याज्ञानतस्तथा । (९।२)

कामलक्ष्म तु दुर्ज्ञानं स्त्रीणां तद्भावितैर् अपि ॥ (९।३)

कामयन्ते विरज्यन्ते रञ्जयन्ति त्यजन्ति च । (१०।१)

कर्षयन्त्यो ऽपि सर्वार्थाञ् ज्ञायन्ते नैव योषितः ॥ (१०।२)