सक्तादिवित्तादानं स्वाभाविकम् उपायतश्च । (१।१)

तत्र स्वाभाविकं संकल्पात् समधिकं वा लभमाना नोपायान् प्रयुञ्जीतेत्याचार्याः । (१।२)

विदितम् अप्युपायैः परिष्कृतं द्विगुणं दास्यतीति वात्स्यायनः ॥ (१।३)

अलंकारभक्ष्यभोज्यपेयमाल्यवस्त्रगन्धद्रव्यादीनां व्यवहारिषु कालिकम् उद्धारार्थम् अर्थप्रतिनयनेन । (२।१)

तत्समक्षं तद्वित्तप्रशंसा । (२।२)

व्रतवृक्षारामदेवकुलतडागोद्यानोत्सवप्रीतिदायव्यपदेशः । (२।३)

तदभिगमननिमित्तो रक्षिभिश्चौरैर् वालंकारपरिमोषः । (२।४)

दाहात् कुड्यच्छेदात् प्रमादाद् भवने चार्थनाशः । (२।५)

तथा याचितालंकाराणां नायकालंकाराणां च तदभिगमनार्थस्य व्ययस्य प्रणिधिभिर् निवेदनम् । (२।६)

तदर्थम् ऋणग्रहणम् । (२।७)

सुहृत्कार्येष्वनभिगमनम् अनभिहारहेतोः । (२।८)

तैश्च पूर्वम् आहृता गुरवो ऽभिहाराः पूर्वम् उपनीताः पूर्वं श्राविताः स्युः । (२।९)

उचितानां क्रियाणां विच्छित्तिः । (२।१०)

नायकार्थं च शिल्पिषु कार्यम् । (२।११)

वैद्यमहामात्रयोर् उपकारिक्रिया कार्यहेतोः । (२।१२)

मित्राणां चोपकारिणां व्यसनेष्वभ्युपपत्तिः । (२।१३)

गृहकर्म । (२।१४)

सख्याः पुत्रस्योत्सञ्जनम् दोहदो व्याधिर् मित्रस्य दुःखापनयनम् इति । (२।१५)

अलंकारैकदेशविक्रयो नायकस्यार्थे । (२।१६)

तया शीलितस्य चालंकारस्य भाण्डोपस्करस्य वा वणिजो विक्रयार्थं दर्शनम् । (२।१७)

प्रतिगणिकानां च सदृशस्य भाण्डस्य व्यतिकरे प्रतिविशिष्टस्य ग्रहणम् । (२।१८)

पूर्वोपकाराणाम् अविस्मरणम् अनुकीर्तनं च । (२।१९)

प्रणिधिभिः प्रतिगणिकानां लाभातिशयं श्रावयेत् । (२।२०)

तासु नायकसमक्षम् आत्मनो ऽभ्यधिकं लाभं भूतम् अभूतं वा व्रीडिता नाम वर्णयेत् । (२।२१)

पूर्वयोगिनां च लाभातिशयेन पुनः संधाने यतमानानाम् आविष्कृतः प्रतिषेधः । (२।२२)

तत्स्पर्धिनां त्यागयोगिनां निदर्शनम् । (२।२३)

न पुनर् एष्यतीति बालयाचितकम् इत्यर्थागमोपायाः ॥ (२।२४)

विरक्तं च नित्यम् एव प्रकृतिविक्रियातो विद्यात् मुखवर्णाच्च ॥ (३।१)

ऊनम् अतिरिक्तं वा ददाति । (४।१)

प्रतिलोमैः सम्बध्यते । (४।२)

व्यपदिश्यान्यत् करोति । (४।३)

उचितम् आच्छिनत्ति । (४।४)

प्रतिज्ञातम् विस्मरति । (४।५)

स्वपक्षैः संज्ञया भाषते । (४।६)

मित्रकार्यम् अपदिश्यान्यत्र शेते । (४।७)

पूर्वसंसृष्टायाश्च परिजनेन मिथः कथयति ॥ (४।८)

तस्य सारद्रव्याणि प्राग् अवबोधाद् अन्यापदेशेन हस्ते कुर्वीत । (५।१)

तानि चास्या हस्ताद् उत्तमर्णः प्रसह्य गृह्णीयात् । (५।२)

विवदमानेन सह धर्मस्थेषु व्यवहरेद् इति विरक्तप्रतिपत्तिः ॥ (५।३)

सक्तं तु पूर्वोपकारिणम् अप्यल्पफलं व्यलीकेनानुपालयेत् । (६।१)

असारं तु निष्प्रतिपत्तिकम् उपाययो ऽपवाहयेत् । (६।२)

अन्यम् अवष्टभ्य ॥ (६।३)

निन्दिताभ्यासः । (७।२)

ओष्ठनिर्भोगः । (७।३)

पादेन भूमेर् अभिघातः । (७।४)

अविज्ञातविषयस्य संकथा । (७।५)

तद्विज्ञातेष्वविस्मयः कुत्सा च । (७।६)

दर्पविघातः । (७।७)

अधिकैः सह संवासः । (७।८)

अनपेक्षणम् । (७।९)

समानदोषाणां निन्दा । (७।१०)

रहसि चावस्थानम् ॥ (७।११)

रतोपचारेषूद्वेगः । (८।१)

मुखस्यादानम् । (८।२)

जघनस्य रक्षणम् । (८।३)

नखदशनक्षतेभ्यो जुगुप्सा । (८।४)

परिस्वङ्गे भुजमय्या सूच्या व्यवधानम् । (८।५)

स्तब्धता गात्राणाम् । (८।६)

सक्थ्नोर् व्यत्यासः । (८।७)

निद्रापरत्वं च । (८।८)

श्रान्तम् उपलभ्य चोदना । (८।९)

अशक्तौ हासः । (८।१०)

शक्तावनभिनन्दनम् । (८।११)

दिवापि । (८।१२)

भावम् उपलभ्य महाजनाभिगमनम् ॥ (८।१३)

वाक्येषु छलग्रहणम् । (९।१)

अनर्मणि हासः । (९।२)

नर्मणि चान्यम् अपदिश्य हसति वदति तस्मिन् कटाक्षेण परिजनस्य प्रेक्षणं ताडनं च । (९।३)

आहत्य चास्य कथाम् अन्याः कथाः । (९।४)

तद्व्यलीकानां व्यसनानां चापरिहार्याणाम् अनुकीर्तनम् । (९।५)

मर्मणां च चेटिकयोपक्षेपणम् । (९।६)

आगते चादर्शनम् । (९।७)

अयाच्ययाचनम् । (९।८)

अन्ते स्वयं मोक्षश्चेति परिग्रहकस्येति दत्तकस्य ॥ (९।९)

भवतश्चात्र श्लोकौ । (१०।१)

परीक्ष्य गम्यैः संयोगः संयुक्तस्यानुरञ्जनम् । (१०।२)

रक्ताद् अर्थस्य चादानम् अन्ते मोक्षश्च वैशिकम् ॥ (१०।३)

एवम् एतेन कल्पेन स्थिता वेश्या परिग्रहे । (११।१)

नातिसंधीयते गम्यैः करोत्यर्थांश्च पुष्कलान् ॥ (११।२)