रागकाले विशालयन्त्येव जघनं मृगी संविशेद् उच्चरते ॥ (१।१)

अवह्रासयन्तीव हस्तिनी नीचरते ॥ (२।१)

न्याय्यो यत्र योगस्तत्र समपृष्ठम् ॥ (३।१)

आभ्यां वडवा व्याख्याता ॥ (४।१)

तत्र जघनेन नायकं प्रतिगृह्णीयात् ॥ (५।१)

अपद्रव्याणि च सविशेषं नीचरते ॥ (६।१)

उत्फुल्लकं विजृम्भितकम् इन्द्राणिकं चेति त्रितयं मृग्याः प्रायेण ॥ (७।१)

शिरो विनिपात्योर्ध्वं जघनम् उत्फुल्लकम् ॥ (८।१)

तत्रापसारं दद्यात् ॥ (९।१)

अनीचे सक्थिनी तिर्यग् अवसज्य प्रतीच्छेद् इति विजृम्भितकम् ॥ (१०।१)

पार्श्वयोः समम् ऊरू विन्यस्य पार्श्वयोर् जानुनी निदध्याद् इत्यभ्यासयोगाद् इन्द्राणी ॥ (११।१)

तयोच्चतररतस्यापि परिग्रहः ॥ (१२।१)

संपुटेन प्रतिग्रहो नीचरते ॥ (१३।१)

एतेन नीचतररते अपि हस्तिन्याः ॥ (१४।१)

संपुटकं पीडितकं वेष्टितकं वाडवकम् इति ॥ (१५।१)

ऋजुप्रसारिताव् उभावप्युभयोश्चरणाव् इति संपुटः ॥ (१६।१)

स द्विविधः पार्श्वसंपुट उत्तानसंपुटश्च । (१७।१)

तथा कर्मयोगात् । (१७।२)

पार्श्वेण तु शयानो दक्षिणेन नारीम् अधिशयीतेति सार्वत्रिकम् एतत् ॥ (१७।३)

संपुटकप्रयुक्तयन्त्रेणैव दृढम् ऊरू पीडयेद् इति पीडितकम् ॥ (१८।१)

ऊरू व्यत्यस्येद् इति वेष्टितकम् ॥ (१९।१)

वडवेव निष्ठुरम् अवगृह्णीयाद् इति वाडवकम् आभ्यासिकम् ॥ (२०।१)

तदान्ध्रीषु प्रायेण । (२१।१)

इति संवेशनप्रकारा बाभ्रवीयाः ॥ (२१।२)

सौवर्णनाभास्तु । (२२।१)

उभावप्यूरू ऊर्ध्वाव् इति तद् भुग्नकम् ॥ (२२।२)

चरणाव् ऊर्ध्वं नायको ऽस्या धारयेद् इति जृम्भितकम् ॥ (२३।१)

तत्कुञ्चिताव् उत्पीडितकम् ॥ (२४।१)

तद् एकस्मिन् प्रसारिते अर्धपीडितकम् ॥ (२५।१)

नायकस्यांस एको द्वितीयकः प्रसारित इति पुनः पुनर् व्यत्यासेन वेणुदारितकम् ॥ (२६।१)

एकः शिरस उपरि गच्छेद् द्वितीयः प्रसारित इति शूलचितकम् आभ्यासिकम् ॥ (२७।१)

संकुचितौ स्वबस्तिदेशे निदध्याद् इति कार्कटकम् ॥ (२८।१)

ऊर्ध्वाव् ऊरू व्यत्यस्येद् इति पीडितकम् ॥ (२९।१)

जङ्घाव्यत्यासेन पद्मासनवत् ॥ (३०।१)

पृष्ठं परिष्वजमानायाः पराङ्मुखेण परावृत्तकम् आभ्यासिकम् ॥ (३१।१)

जले च संविष्टोपविष्टस्थितात्मकांश्चित्रान् योगान् उपलक्षयेत् । (३२।१)

तथा सुकरत्वाद् इति सुवर्णनाभः ॥ (३२।२)

वार्त्तं तु तत् । (३३।१)

शिष्टैर् अपस्मृतत्वाद् इति वात्स्यायनः ॥ (३३।२)

अथ चित्ररतानि ॥ (३४।१)

ऊर्ध्वस्थितयोर् यूनोः परस्परापाश्रययोः कुड्यस्तम्भापाश्रितयोर् वा स्थितरतम् । (३५।१)

कुड्यापाश्रितस्य कण्ठावसक्तबाहुपाशायास् तद्धस्तपञ्जरोपविष्टाया ऊरुपाशेन जघनम् अभिवेष्टयन्त्या कुड्ये चरणक्रमेण वलन्त्या अवलम्बितकं रतम् ॥ (३५।२)

भूमौ वा चतुष्पदवद् आस्थिताया वृषलीलयावस्कन्दनं धेनुकम् ॥ (३६।१)

तत्र पृष्ठम् उरःकर्माणि लभते ॥ (३७।१)

एतेनैव योगेन शौनम् ऐणेयं छागलं गर्दभाक्रान्तं मार्जारललितकं व्याघ्रावस्कन्दनं गजोपमर्दितं वराहघृष्टकं तुरगाधिरूढकम् इति यत्र यत्र विशेषो योगो ऽपूर्वस्तत् तद् उपलक्षयेत् ॥ (३८।१)

मिश्रीकृतसद्भावाभ्यां द्वाभ्यां सह संघाटकं रतम् ॥ (३९।१)

बह्वीभिश् च सह गोयूथिकम् ॥ (४०।१)

वारिक्रीडितकं छागलमैणेयम् इति तत्कर्मानुकृतियोगात् ॥ (४१।१)

ग्रामनारिविषये स्त्रीराज्ये च बाह्लीके बहवो युवानो ऽन्तःपुरसधर्माण एकैकस्याः परिग्रहभूताः । (४२।१)

तेषाम् एकैकशो युगपच्च यथासात्म्यं यथायोगं च रञ्जयेयुः ॥ (४२।२)

एको धारयेद् एनाम् अन्यो निषेवेत । (४३।१)

अन्यो जघनमुखम् अन्यो मध्यम् अन्य इति वारं वारेण व्यतिकरेण चानुतिष्ठेयुः ॥ (४३।२)

एतया गोष्ठीपरिग्रहा वेश्या राजयोषापरिग्रहश् च व्याख्यातः ॥ (४४।१)

अघोरतं पायावपि दाक्षिणात्यानाम् । (४५।१)

इति चित्ररतानि ॥ (४५।२)

पुरुषोपसृप्तकानि पुरुषायिते वक्ष्यामः ॥ (४६।१)

भवतश्चात्र श्लोकौ । (४७।१)

पशूनां मृगजातीनां पतङ्गानां च विभ्रमैः । (४७।२)

तैस्तैर् उपायैश्चित्तज्ञो रतियोगान् विवर्धयेत् ॥ (४७।३)

तत्सात्म्याद् देशसात्म्याच्च तैस्तैर् भावैः प्रयोजितैः । (४८।१)

स्त्रीणां स्नेहश्च रागश्च बहुमानश्च जायते ॥ (४८।२)