प्राचुर्येण कन्याया विविक्तदर्शनस्यालाभे धात्रेयिकां प्रियहिताभ्याम् उपगृह्योपसर्पेत् ॥ (१।१)

सा चैनाम् अविदिता नाम नायकस्य भूत्वा तद्गुणैर् अनुरञ्जयेत् । (२।१)

तस्याश्च रुच्यान् नायकगुणान् भूयिष्ठम् उपवर्णयेत् । (२।२)

अन्येषां वरपितॄणां दोषान् अभिप्रायविरुद्धान् प्रतिपादयेत् । (२।३)

मातापित्रोश्च गुणान् अभिज्ञतां लुब्धतां च चपलतां च बान्धवानाम् । (२।४)

याश्चान्या अपि समानजातीयाः कन्याः शकुन्तलाद्याः स्वबुद्ध्या भर्तारं प्राप्य सम्प्रयुक्ता मोदन्ते स्म ताश्चास्या निदर्शयेत् । (२।५)

महाकुलेषु सापत्नकैर् बाध्यमाना विद्विष्टा दुःखिताः परित्यक्ताश्च दृश्यन्ते । (२।६)

आयतिं चास्य वर्णयेत् । (२।७)

सुखम् अनुपहतम् एकचारितायां नायिकानुरागं च वर्णयेत् । (२।८)

समनोरथायाश् चास्या अपायं साध्वसं व्रीडां च हेतुभिर् अवच्छिन्द्यात् । (२।९)

दूतीकल्पं च सकलम् आचरेत् । (२।१०)

त्वाम् अजानतीम् इव नायको बलाद् ग्रहीष्यतीति तथा सुपरिगृहीतं स्याद् इति योजयेत् ॥ (२।११)

प्रतिपन्नाम् अभिप्रेतावकाशवर्तिनीं नायकः श्रोत्रियागाराद् अग्निम् आनाय्य कुशान् आस्तीर्य यथास्मृति हुत्वा च त्रिः परिक्रमेत् । (३।१)

ततो मातरि पितरि च प्रकाशयेत् । (३।२)

अग्निसाक्षिका हि विवाहा न निवर्तन्त इत्याचार्यसमयः ॥ (३।३)

दूषयित्वा चैनां शनैः स्वजने प्रकाशयेत् । (४।१)

तद्बान्धवाश्च यथा कुलस्याधं परिहरन्तो दण्डभयाच्च तस्मा एवैनां दद्युस्तथा योजयेत् । (४।२)

अनन्तरं च प्रीत्युपग्रहेण रागेण तद्बान्धवान् प्रीणयेद् इति । (४।३)

गान्धर्वेण विवाहेन वा चेष्टेत ॥ (४।४)

अप्रतिपद्यमानायाम् अन्तश्चारिणीम् अन्यां कुलप्रमदां पूर्वसंसृष्टां प्रीयमाणां चोपगृह्य तया सह विषह्यम् अवकाशम् एनाम् अन्यकार्यापदेशेनानाययेत् । (५।१)

ततः श्रोत्रियागाराद् अग्निम् इति समानं पूर्वेण ॥ (५।२)

आसन्ने च विवाहे मातरम् अस्यास्तद् अभिमतदोषैर् अनुशयं ग्राहयेत् । (६।१)

ततस्तदनुमतेन प्रातिवेश्याभवने निशि नायकम् आनाय्य श्रोत्रियागाराद् अग्निम् इति समानं पूर्वेण ॥ (६।२)

भ्रातरम् अस्या वा समानवयसं वेश्यासु परस्त्रीषु वा प्रसक्तम् असुकरेण साहायदानेन प्रियोपग्रहैश्च सुदीर्घकालम् अनुरञ्जयेत् । (७।१)

अन्ते च स्वाभिप्रायं ग्राहयेत् । (७।२)

प्रायेण हि युवानः समानशीलव्यसनवयसां वयस्यानाम् अर्थे जीवितम् अपि त्यजन्ति । (७।३)

ततस्तेनैवान्यकार्यात् ताम् आनाययेत् । (७।४)

विषह्यं सावकाशम् इति समानं पूर्वेण ॥ (७।५)

अष्टमीचन्द्रिकादिषु च धात्रेयिका मदनीयम् एनां पाययित्वा किंचिद् आत्मनः कार्यम् उद्दिश्य नायकस्य विषह्यं देशम् आनयेत् । (८।१)

तत्रैनां मदात् संज्ञाम् अप्रतिपद्यमानां दूषयित्वेति समानं पूर्वेण ॥ (८।२)

सुप्तां चैकचारिणीं धात्रेयिकां वारयित्वा संज्ञाम् अप्रतिपद्यमानां दूषयित्वेति समानं पूर्वेण ॥ (९।१)

ग्रामान्तरम् उद्यानं वा गच्छन्तीं विदित्वा सुसंभृतसहायो नायकस्तदा रक्षिणो वित्रास्य हत्वा वा कन्याम् अपहरेत् । (१०।१)

इति विवाहयोगाः ॥ (१०।२)

पूर्वः पूर्वः प्रधानं स्याद् विवाहो धर्मतः स्थितेः । (११।१)

पूर्वाभावे ततः कार्यो यो य उत्तर उत्तरः ॥ (११।२)

व्यूढानां हि विवाहानाम् अनुरागः फलं यतः । (१२।१)

मध्यमो ऽपि हि सद्योगो गान्धर्वस्तेन पूजितः ॥ (१२।२)

सुखत्वाद् अबहुक्लेशाद् अपि चावरणाद् इह । (१३।१)

अनुरागात्मकत्वाच्च गान्धर्वः प्रवरो मतः ॥ (१३।२)