वर्तमानं निष्पीडितार्थम् उत्सृजन्ती पूर्वसंसृष्टेन सह संदध्यात् ॥ (१।१)

स चेद् अवसितार्थो वित्तवान् सानुरागश्च ततः संधेयः ॥ (२।१)

अन्यत्र गतस्तर्कयितव्यः । (३।१)

स कार्ययुक्त्या षड्विधः ॥ (३।२)

इतः स्वयम् अपसृतस् ततो ऽपि स्वयम् एवापसृतः । (४।१)

इतस्ततश्च निष्कासितापसृतः । (४।२)

इतः स्वयम् अपसृतस्ततो निष्कासितापसृतः । (४।३)

इतः स्वयम् अपसृतस्तत्र स्थितः । (४।४)

इतो निष्कासितापसृतस्ततः स्वयम् अपसृतः । (४।५)

इतो निष्कासितापसृतस्तत्र स्थितः ॥ (४।६)

इतस्ततश्च स्वयम् एवापसृत्योपजपति चेद् उभयोर् गुणान् अपेक्षी चलबुद्धिर् असंधेयः ॥ (५।१)

इतस्ततश्च निष्कासितापसृतः स्थिरबुद्धिः । (६।१)

स चेद् अन्यतो बहुलभमानया निष्कासितः स्यात् ससारो ऽपि तया रोषितो ममामर्षाद् बहु दास्यतीति संधेयः ॥ (६।२)

निःसारतया कदर्यतया वा त्यक्तो न श्रेयान् ॥ (७।१)

इतः स्वयम् अपसृतस्ततो निष्कासितापसृतो यद्यतिरिक्तम् आदौ च दद्यात् ततः प्रतिग्राह्यः ॥ (८।१)

इतः स्वयम् अपसृत्य तत्र स्थित उपजपंस्तर्कयितव्यः ॥ (९।१)

विशेषार्थी चागतस्ततो विशेषम् अपश्यन्न् आगन्तुकामो मां जिज्ञासितुकामः स आगत्य सानुरागत्वाद् दास्यति । (१०।१)

तस्यां वा दोषान् दृष्ट्वा मयि भूयिष्ठान् गुणान् अधुना पश्यति स गुणदर्शी भूयिष्ठं दास्यति ॥ (१०।२)

बालो वा नैकत्रदृष्टिर् अतिसंधानप्रधानो वा हरिद्रारागो वा यत् किंचनकारी वा इत्यवेत्य संदध्यान् न वा ॥ (११।१)

इतो निष्कासितापसृतस्ततः स्वयम् अपसृत उपजपंस्तर्कयितव्यः । (१२।१)

अनुरागाद् आगन्तुकामः स बहु दास्यति । (१२।२)

मम गुणैर् भावितो यो ऽन्यस्यां न रमते ॥ (१२।३)

पूर्वम् अयोगेन वा मया निष्कासितः स मां शीलयित्वा वैरं निर्यातयितुकामो धनम् अभियोगाद् वा मयास्यापहृतं तद्विश्वास्य प्रतीपम् आदातुकामो निर्वेष्टुकामो वा मां वर्तमानोद्भेदयित्वा त्यक्तुकाम इत्यकल्याणबुद्धिर् असंधेयः ॥ (१३।१)

अन्यथाबुद्धिः कालेन लम्भयितव्यः ॥ (१४।१)

इतो निष्कासितस्तत्र स्थित उपजपन्न् एतेन व्याख्यातः ॥ (१५।१)

तेषु उपजपत्स्वन्यत्र स्थितः स्वयम् उपजपेत् ॥ (१६।१)

व्यलीकार्थं निष्कासितो मयासावन्यत्र गतो यत्नाद् आनेतव्यः । (१७।१)

इतः प्रवृत्तसंभाषो वा ततो भेदम् अवाप्स्यति । (१७।२)

वर्तमानस्य चेद् अर्थविघातं करिष्यति । (१७।३)

अर्थागमकालो वास्य । (१७।४)

स्थानवृद्धिर् अस्य जाता । (१७।५)

लब्धम् अनेनाधिकरणम् । (१७।६)

दारैर् वियुक्तः । (१७।७)

पारतन्त्र्याद् व्यावृत्तः । (१७।८)

पित्रा भ्रात्रा वा विभक्तः । (१७।९)

अनेन वा प्रतिबद्धम् अनेन संधिं कृत्वा नायकं धनिनम् अवाप्स्यामि । (१७।१०)

विमानितो वा भार्यया तम् एव तस्यां विक्रमयिष्यामि । (१७।११)

अस्य वा मित्रं मद्द्वेषिणीं सपत्नीं कामयते तद् अमुना भेदयिष्यामि । (१७।१२)

चलचित्ततया वा लाघवम् एनम् आपादयिष्यामीति ॥ (१७।१३)

तस्य पीठमर्दादयो मातुर् दौःशील्येन नायिकायाः सत्यप्यनुरागे विवशायाः पूर्वं निष्कासनं वर्णयेयुः । (१८।१)

वर्तमानेन चाकामायाः संसर्गं विद्वेषं च । (१८।२)

तस्याश्च साभिज्ञानैः पूर्वानुरागैर् एनं प्रत्यापयेयुः । (१८।३)

अभिज्ञानं च तत्कृतोपकारसम्बद्धं स्याद् इति विशीर्णप्रतिसंधानम् ॥ (१८।४)

अपूर्वपूर्वसंसृष्टयोः पूर्वसंसृष्टः श्रेयान् । (१९।१)

स हि विदितशीलो दृष्टरागश्च सूपचारो भवतीत्याचार्याः । (१९।२)

पूर्वसंसृष्टः सर्वतो निष्पीडितार्थत्वान् नात्यर्थम् अर्थदो दुःखं च पुनर्विश्वासयितुम् । (१९।३)

अपूर्वस्तु सुखेनानुरज्यत इति वात्स्यायनः । (१९।४)

तथापि पुरुषप्रकृतितो विशेषः ॥ (१९।५)

भवन्ति चात्र श्लोकाः । (२०।१)

अन्यां भेदयितुं गम्याद् अन्यतो गम्यम् एव वा । (२०।२)

स्थितस्य चोपघातार्थं पुनः संधानम् इष्यते ॥ (२०।३)

बिभेत्यन्यस्य संयोगाद् व्यलीकानि च नेक्षते । (२१।१)

अतिसक्तः पुमान् यत्र भयाद् बहु ददाति च ॥ (२१।२)

असक्तम् अभिनन्देत सक्तं परिभवेत् तथा । (२२।१)

अन्यदूतानुपाते च यः स्याद् अतिविशारदः ॥ (२२।२)

तत्रोपयायिनं पूर्वं नारी कालेन योजयेत् । (२३।१)

भवेच्चाच्छिन्नसंधाना न च सक्तं परित्यजेत् ॥ (२३।२)

सक्तं तु वशिनं नारी सम्भाष्याप्यन्यतो व्रजेत् । (२४।१)

ततश्चार्थम् उपादाय सक्तम् एवानुरञ्जयेत् ॥ (२४।२)

आयतिं प्रसमीक्ष्यादौ लाभं प्रीतिं च पुष्कलाम् । (२५।१)

सौहृदं प्रतिसंदध्याद् विशीर्णं स्त्री विचक्षणा ॥ (२५।२)