SarvSund zu AHS, Sū., 16, 16.2

62 of 123 · 8 verses

Select a line for its word-by-word analysis.

स्नेहस्याच्छस्य विचारणासंज्ञात्वेन यथानिर्दिष्टो हेतुः ॥ (१।०)

snehasyācchasya vicāraṇāsaṃjñātvena yathānirdiṣṭo hetuḥ ||

तस्य यथोक्तस्य हेतोरभावाद् अविद्यमानत्वात् योऽच्छपेयस्नेहः केवल एव न संयुक्तः नासौ विचारणा केवलोपयोगित्वाद् बहूपयोगित्वाच्चेत्यर्थः ॥ (२।०)

tasya yathoktasya hetorabhāvād avidyamānatvāt yo'cchapeyasnehaḥ kevala eva na saṃyuktaḥ nāsau vicāraṇā kevalopayogitvād bahūpayogitvāccetyarthaḥ ||

ननु इह केवलः स्नेहो न विचारणेत्युच्यते ॥ (३।०)

nanu iha kevalaḥ sneho na vicāraṇetyucyate ||

प्राक्केवलस्यैव स्नेहस्य बस्त्याद्युपयोगे विचारणेत्यभ्यधायि ॥ (४।०)

prākkevalasyaiva snehasya bastyādyupayoge vicāraṇetyabhyadhāyi ||

तदेतत्पूर्वापरव्याहतमिव मन्यामहे ॥ (५।०)

tadetatpūrvāparavyāhatamiva manyāmahe ||

नैतदस्ति ॥ (६।०)

naitadasti ||

अच्छपेय इत्यस्य ह्ययमर्थः अच्छः केवलो यः स्नेहः पीयते सा विचारणा न भवति ॥ (७।०)

acchapeya ityasya hyayamarthaḥ acchaḥ kevalo yaḥ snehaḥ pīyate sā vicāraṇā na bhavati ||

मूर्धादितर्पणादिना तु केवलस्य स्नेहस्य य उपयोगः सा विचारणेति ॥ (८।०)

mūrdhāditarpaṇādinā tu kevalasya snehasya ya upayogaḥ sā vicāraṇeti ||