अथ कृतमङ्गलः शुभे दिवसे शुचिः पूज्यान् गुरुमित्रादीन् सम्पूज्य तां पूर्वोपवर्णितां कुटीं प्रविशेत् ॥ (१।०)

तस्यां कुट्यां कृतसंनिवेशः संशोधनैः शुद्धः ॥ (२।०)

सुखी अरोगः ॥ (३।०)

एतच् च बाहुल्येनोक्तम् ॥ (४।०)

शिलाजतुच्यवनप्राशादीनां व्याधिष्व् अप्यनुज्ञातत्वात् ॥ (५।०)

तथा च वक्ष्यति न सो ऽस्ति रोगो भुवि साध्यरूपो जत्वश्मजं यं न जयेत् प्रसह्य ॥ (६।०)

इति ॥ (७।०)

तथा इत्येष च्यवनप्राशो यं प्राश्य च्यवनो मुनिः ॥ (८।०)

जराजर्जरितो ऽप्यासीन् नारीनयननन्दनः ॥ (९।०)

कासं श्वासं क्षयं शोफं वैस्वर्यं च व्यपोहति ॥ (१०।०)

इति ॥ (११।०)

पुनर्जातबल इति प्रकृतिबलेन यो बलवान्नासीत्तस्य संशोधनेन बलहीनत्वेन पुनर्जातबलो बृंहणाहारादीनां यदा स तदा रसायनम् आरभेतेत्यर्थः ॥ (१२।०)

असंजातबलो ह्य् उत्कृष्टवीर्याणां रसायनानां वीर्यं सोढुं न क्षमत इति पुनर्जातबल इत्युक्तम् ॥ (१३।०)

ब्रह्मचारीत्युक्तं निवृत्तस्त्रीसङ्गपरम् ॥ (१४।०)

तथा जातसंतोषः ॥ (१५।०)

श्रद्धालुर् अलोलुपश्च ॥ (१६।०)

तथा दानरतः दयादितत्परः ॥ (१७।०)

तथा देवताभक्तः ॥ (१८।०)

युक्तौ स्वप्नप्रजागरौ यस्य स एवम् ॥ (१९।०)

तथा भेषजानुरागवान् मधुरवचनः ॥ (२०।०)

एवंविधेन विशेषणकलापेन युक्तस्य कायवाङ्मनोविशुद्धस्य रसायने च यत्पूर्वं करणीयं तदाह ॥ (२१।०)