तस्य विशोविशो व् अतिथिम् इति द्वादशर्चम् आज्यम् ॥ (१।०)

द्वादश वै मासाः संवत्सरः संवत्सरस्यैवाप्त्यै ॥ (२।०)

तस्मिन् वै द्वे छन्दसी भवतो गायत्र्यश्चानुष्टुभश्च ॥ (३।०)

अग्निं नरो दीधितिभिररण्योर् इत्येतत् पञ्चविंशत्यृचम् उपसंशंसति ॥ (४।०)

पञ्चविंशो हि स्तोमः ॥ (५।०)

तद् वै शस्त्रं समृद्धं यत् स्तोमेन सम्पद्यते ॥ (६।०)

तस्मिन् वै द्वे छन्दसी भवतो विराजश्च त्रिष्टुभश्च ॥ (७।०)

तानि चत्वारि सम्पद्यन्ते ॥ (८।०)

चतुष्टयं वा इदं सर्वम् अस्यैव सर्वस्याप्त्यै ॥ (९।०)

त्रैष्टुभः प्र गः ॥ (१०।०)

इन्द्रस्यैवैतच्छन्दो यत् त्रिष्टुप् ॥ (११।०)

यद् एनं स्वेन छन्दसा समर्धयति ॥ (१२।०)

कुविद् अङ्ग नमसा ये वृधास इत्य् वायव्यं महद्वद् वृधवत् ॥ (१३।०)

महद्वत् महद्वद्ध्येतद् अहः ॥ (१४।०)

अत एवोत्तरं तृचम् ऐन्द्रवायवं यावत् तरस्तन्वो यावदोज इति यावन्नरश्चक्षसा दीध्याना इत्येतेन रूपेण ॥ (१५।०)

उद् वां चक्षुर्वरुण सुप्रतीकम् इति मैत्रावरुणं देवयोरेति सूर्यस्ततन्वान् इत्येतेन रूपेण ॥ (१६।०)

क उ श्रवत् कतमो यज्ञियानाम् इत्याश्विनं यं सूर्यस्य दुहितावृणीतेत्येतेन रूपेण ॥ (१७।०)

कथा महाम् अवृधत् कस्य होतुर् इत्यैन्द्रं महद्वद् वृधवत् ॥ (१८।०)

महद्वत् महद्वद्ध्येतद् अहः ॥ (१९।०)

को वस्त्रात वसवः कौ वरूतेति वैश्वदेवं सहीयसो वरुण मित्र मर्ताद् इत्येतेन रूपेण ॥ (२०।०)

उत स्या नः सरस्वती जुषाणेति सरस्वतं द्वारावृतस्य सुभगो व्यावर् इत्येतेन रूपेण ॥ (२१।०)

एष वा उ कद्वांस्त्रैष्टुभस् तृचकॢप्तो वामदेव्यः प्र गः ॥ (२२।०)

प्रजापतिर् वै वामदेवः प्रजापतावेव तत् सर्वान् कामान् ऋध्नुवन्ति ॥ (२३।०)

तद् आहुर् न त्रैष्टुभं प्रातःसवनं स्यात् ॥ (२४।०)

मोहयति कॢप्तछन्दसो यज्ञमुखम् ॥ (२५।०)

ऐकाहिकम् एव स्यात् ॥ (२६।०)

ब्रह्म वा एकाहः ॥ (२७।०)

ब्रह्मैतद् अहः ॥ (२८।०)

ब्रह्मणैव तद् ब्रह्म समर्धयति ॥ (२९।०)