चन्द्रमा इवादित्यो दृश्यते न रश्मयः प्रादुर्भवन्ति ॥ (१।०)

लोहिनी द्यौर् भवति यथा मञ्जिष्ठाः ॥ (२।०)

व्यस्तः पायुर् भवति ॥ (३।०)

संपरेतो ऽस्यात्मा न चिरम् इव जीविष्यतीति विद्यात् ॥ (४।०)

स यत् करणीयं मन्येत तत् कुर्यात् ॥ (५।०)

अथाप्यादर्शे वोदके वा जिह्मशिरसं वाशिरसं वात्मानं पश्येन् न वा पश्येत् ॥ (६।०)

तद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (७।०)

अथापि छिद्रा छाया भवति न वा भवति तद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (८।०)

अथापि छिद्र इवादित्यो रथनाभिर् इवाख्यायेत् तद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (९।०)

अथापि नील इवाग्निर् दृश्येत यथा मयूरग्रीवा महामेघे वा मरीचीर् इव पश्येत् ॥ (१०।०)

अनभ्रे वा विद्युतं पश्येत् ॥ (११।०)

अभ्र एनां म्न पश्येत् तद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (१२।०)

अथाप्य् अपिधायाक्षिणी उपेक्षेत तत्रैतद् वराटकानीव न पश्येत् तद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (१३।०)

अथाप्य् अपिधाय कर्णा उपासीत ॥ (१४।०)

य एषो ऽग्नेर् इव ज्वलतः शब्दो रथस्येवोपब्दिस् तं न यदा शृणुयात् तद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (१५।०)

अथापि विपर्यस्ते कन्यके दृश्येते द्विजिह्मे वा न वा दृश्येते एतद् अप्य् एवम् एव विद्यात् ॥ (१६।०)

स यो ऽतो ऽश्रुतो ऽमतो ऽविज्ञातो ऽदृष्टो ऽनादिष्टो ऽघुष्टः श्रोता मन्ता विज्ञाता द्रष्टादेष्टा घोष्टा सर्वेषां भूतानाम् आन्तरः पुरुषः स म आत्मेति विद्यात् ॥ (१७।०)

स उत्क्रामन्न् एवैतम् अशरीरं प्रज्ञात्मानम् अभिसंपद्यते विजहातीतरं दौहिकम् ॥ (१८।०)

सैषा सर्वस्यै वाच उपनिषत् ॥ (१९।०)

सर्वा हैवेमाः सर्वस्यै वाच उपनिषदः ॥ (२०।०)

इमां त्व् एवम् आचक्षते ॥ (२१।०)