प्राणो होच्चक्राम ॥ (१।०)

ततस् तद् यथेह सैन्धवः सुहयः पड्बीशशङ्कून् संखिदेद् एवम् असौ प्राणान् समखिदत् ॥ (२।०)

ते ह समेत्योचुर् भगवन् मोत्क्रमीर् इति ॥ (३।०)

स होवाच प्राणः किं मे ऽन्नं भविष्यतीति ॥ (४।०)

यत् किंचाश्वभ्य इवाशकुनिभ्य इति ॥ (५।०)

किं मे वासो भविष्यतीत्य् आप इति होचुः ॥ (६।०)

तस्माद् वा अयम् अशिष्यन् पुरस्ताच्चोपरिष्टाच्चाद्भिः परिदधाति ॥ (७।०)

लम्भुको हास्य वासो भवत्य् अनग्नो हि भवति ॥ (८।०)

हद्ध स्मैतत् सत्यकामो जाबालो गोश्रुते वैयाघ्रपद्यायोक्त्वोवाच ॥ (९।०)

अप्य् एवं शुष्कस्य स्थाणोः प्रब्रूयाज् जयेरन्न् अस्य शाखाः प्ररोहेयुः पलाशानीति ॥ (१०।०)

वनस्पते शतवल्शो विरोहेति द्यां मा लेखीर् अन्तरिक्षं मा मा हिंसीर् इति ह याज्ञवल्क्यः ॥ (११।०)