स होवाच ये वै के चास्माल्लोकात् प्रयन्ति चन्द्रमसम् एव ते सर्वं गच्छन्ति ॥ (१।०)

तेषां प्राणैः पूर्वपक्ष आप्यायते ॥ (२।०)

तान् अपरपक्षेण प्रजनयति ॥ (३।०)

एतद् वै स्वर्गस्य लोकस्य द्वारं यच्चन्द्रमाः ॥ (४।०)

तं यः प्रत्याह तम् अतिसृजते ॥ (५।०)

अथ यो न प्रत्याह तम् इह वृष्टिर् भूत्वा वर्षति ॥ (६।०)

स इह कीटो वा पतङ्गो वा मत्स्यो वा शकुनिर् वा सिंहो वा वराहो वा परश्वा वा शार्दूलो वा पुरुषो वान्यो वा तेषु तेषु स्थानेषु प्रत्याजायते यथाकर्म यथाविद्यम् ॥ (७।०)

तम् आगतं पृच्छति को ऽसीति ॥ (८।०)

तं प्रतिब्रूयात् विचक्षणाद् ऋतवो रेत आभृतं पञ्चदशात् प्रसूतात् पित्र्यावतः ॥ (९।०)

तन् मा पुंसि कर्तर्येरयध्वं पुंसा कर्त्रा मातरि मासिषिञ्च ॥ (१०।०)

स जायमान उपजायमानो द्वादशत्रयोदशोपमासः ॥ (११।०)

द्वादशत्रयोदशेन पित्रा सं तद् विदे ऽहं प्रति तद् विदे ऽहं तन् म ऋतवो ऽमृत्यव आरम्भध्वम् ॥ (१२।०)

तेन सत्येन तेन तपसा ऋतुर् अस्मि आर्तवो ऽस्मि ॥ (१३।०)

को ऽसि त्वम् अस्मीति तम् अतिसृजते ॥ (१४।०)