तद् एतत् सकृच्छस्तायां सूददोहसि यावच्छस्त्रं उपसर्जन्यां संख्यायमानायाम् ऋते तूष्णींशंसं बृहतीसहस्रं सम्पद्यते ॥ (१।०)

तस्य वा एतस्य बृहतीसहस्रस्य षट्त्रिंशद् अक्षराणां सहस्राणि भवन्ति ॥ (२।०)

तावन्ति शतसंवत्सरस्याहानि भवन्ति ॥ (३।०)

तच्छतसंवत्सरस्याहान्याप्नोति ॥ (४।०)

अनुष्टुप्सम्पन्नम् उ हैके ॥ (५।०)

वाग् वा एतद् अहः ॥ (६।०)

वाग् अनुष्टुप् ॥ (७।०)

वाग्घ सर्वाणि भूतानि ॥ (८।०)

अथो वाग् इदं सर्वम् इति ॥ (९।०)

बृहतीसम्पन्नम् इति त्वेव स्थितम् ॥ (१०।०)

बार्हतो वा एष य एष तपति ॥ (११।०)

तद् एनं स्वेन छन्दसा समर्धयति ॥ (१२।०)

त्रिर् एवाह्वयते ॥ (१३।०)

त्रयो वा इमे लोकाः ॥ (१४।०)

इमान् एव तल्लोकान् आप्नोति ॥ (१५।०)

ऐकाहिकी याज्या प्रतिष्ठा वा एकाहः प्रतिष्ठित्या एव ॥ (१६।०)

अननुवषट्कृत एव प्रेङ्खं श्रथ्नन्ति ॥ (१७।०)

सग्रहम् एवायं तं प्राङ् उपावरोहति प्रत्यङ् प्रेङ्खफलकम् अपोहति ॥ (१८।०)

परामृशन् ग्रहं जपति यम् इमं प्रजयं प्राजैषं तम् अन्वसानीति नेद् अस्मात् प्रजयाद् आत्मानम् अपादधानीति ॥ (१९।०)

वैश्वकर्मणो ऽतिग्राह्यः ॥ (२०।०)

प्राजापत्यं वा एतद् अहः ॥ (२१।०)

प्रजापतिर् विश्वकर्मा तद् एनं स्वेन रूपेण समर्धयति ॥ (२२।०)

तद्धैतद् अहर् इन्द्रो ऽङ्गिरसे प्रोवाचाङ्गिरा दीर्घतमसे ॥ (२३।०)

तत उ ह दीर्घतमा दश पुरुषायुषाणि जिजीव ॥ (२४।०)

तद् अप्येतद् ऋषिर् आह दीर्घतमा मामतेयो जुजुर्वान् दशमे युग इति ॥ (२५।०)

तद् एतय् आयुष्कामस्य शस्त्रम् इति ह स्माह कौषीतकिः ॥ (२६।०)

तद् य एवं विद्वान् एतद् अहः शंसति सर्वम् आयुर् अस्मिंल्लोक एति ॥ (२७।०)

आप्नोत्यमृतत्वम् अक्षितिं स्वर्गे लोके ॥ (२८।०)