अथैतं त्रिष्टुप्छतं शंसति ॥ (१।०)

इन्द्रस्यैवैतच्छन्दो यत् त्रिष्टुप् तद् एनं स्वेन छन्दसा समर्धयति ॥ (२।०)

हैरण्यस्तूपीयं च यातऊतीयं च बार्हतराथन्तरे बृहद्रथन्तरे हि पुरस्तात् कृते भवतः ॥ (३।०)

सजनीयं चाध्वर्यवो भरतेन्द्राय सोमम् इति च ताः सप्तविंशतिर् ऋचो भवन्ति ॥ (४।०)

सप्तविंशतिर् वै नक्षत्राणि ॥ (५।०)

तन् नक्षत्रियां विराजं आप्नोति ॥ (६।०)

विश्वामित्रस्य शंसेत् ॥ (७।०)

विश्वामित्रो ह्येनद् अपश्यत् ॥ (८।०)

वामदेवस्य शंसेद् वामं ह्येतद् देवानाम् ॥ (९।०)

वसिष्ठस्य शंसेद् वसिष्ठं ह्येतद् देवानाम् ॥ (१०।०)

तत्र पुरस्ताद् उद्ब्रह्मीयस्य पदानुषङ्गाञ्छंसति ॥ (११।०)

सर्वे वै कामा एतस्मिन् अन्तरुक्थे ॥ (१२।०)

तद् यथा व्रजे पशून् अवसृज्यार्गलेषीके परिव्ययेत् ॥ (१३।०)

एवम् एवैतैः पदानुषङ्गैः सर्वान् कामान् उभयतः परिगृह्यात्मन् धत्ते ॥ (१४।०)

अथो उद्ब्रह्मीयस्यार्कवत्युत्तमा ॥ (१५।०)

तद् एतस्याह्नो रूपम् ॥ (१६।०)

त्रिः शस्तया परिदधाति ॥ (१७।०)

परिधायोक्थवीर्यं जपति ॥ (१८।०)

ऐकाहिकं पूर्वं ॥ (१९।०)

प्रतिष्ठा वा एवाहः प्रतिष्ठित्या एव ॥ (२०।०)

माहाव्रतिकम् उत्तरम् ॥ (२१।०)

महद् असीति महद्वत् ॥ (२२।०)

महद्वद्ध्येतद् अहः ॥ (२३।०)