अथ कौष्ठरव्यः ॥ (१।०)

त्रीणि षष्टिशतान्यक्षराणाम् ॥ (२।०)

त्रीणि षष्टिशतान्यूष्मणाम् ॥ (३।०)

त्रीणि षष्टिशतानि संधीनाम् ॥ (४।०)

यान्यक्षराण्यवोचामाहानि तानि ॥ (५।०)

यान् ऊष्मणो रात्रयस्ताः ॥ (६।०)

यान् संधीन् अवोचामाहोरात्राणां ते संधयः ॥ (७।०)

इत्यधिदैवतम् ॥ (८।०)

अथाध्यात्मम् यान्यक्षराण्यधिदैवतम् अवोचामास्थीनि तान्यध्यात्मम् ॥ (९।०)

यान् ऊष्मणो ऽधिदैवतम् अवोचाम मज्जानस् ते ऽध्यात्मम् ॥ (१०।०)

एष उ ह वै संप्रतिप्राणो यन् मज्जा एतद् रेतः न वा ऋते प्राणाद् रेतसः सिद्धिर् अस्ति ॥ (११।०)

यद् वा ऋते प्राणाद् रेतः सिच्येत तत् पूयेन् न सम्भवेत् ॥ (१२।०)

यान् संधीन् अधिदैवतम् अवोचाम पर्वाणि तान्यध्यात्मम् ॥ (१३।०)

तस्यैतस्यास्थ्नां मज्जा पर्वणाम् इति पञ्चेतश्चत्वारिंशच्छतानि भवन्ति ॥ (१४।०)

संधीनां पञ्चेतस्तदशीतिसहस्रं भवति ॥ (१५।०)

अशीतिसहस्रं वार्कलिनो बृहतीर् अहरहनि सम्पादयन्ति ॥ (१६।०)

स एषो ऽहःसंमानश् चक्षुर्मयः श्रोत्रमयश् छन्दोमयो मनोमयो वाङ्मय आत्मा ॥ (१७।०)

स य एवम् एतद् अहःसंमानं चक्षुर्मयं श्रोत्रमयं छन्दोमयं मनोमयं वाङ्मयम् आत्मानं वेद अह्नां सायुज्यं सलोकतां सरूपतां सभक्षताम् अश्नुते ॥ (१८।०)

पुत्री पशुमान् भवति सर्वम् आयुर् एति ॥ (१९।०)