अप्पोइन्त्मेन्त् ओड़् मिनिस्तेर्स्सहाध्यायिनो ऽमात्यान् कुर्वीत दृष्टशौचसामर्थ्यत्वात् इति भारद्वाजः ॥ (१।१)

ते ह्यस्य विश्वास्या भवन्ति इति ॥ (२।१)

नेति विशालाक्षः ॥ (३।१)

सहक्रीडितत्वात् परिभवन्त्येनम् ॥ (४।१)

ये ह्यस्य गुह्यसधर्माणस्तान् अमात्यान् कुर्वीत समानशीलव्यसनत्वात् ॥ (५।१)

ते ह्यस्य मर्मज्ञभयान् नापराध्यन्ति इति ॥ (६।१)

साधारणैष दोषः इति पाराशराः ॥ (७।१)

तेषाम् अपि मर्मज्ञभयात् कृताकृतान्यनुवर्तेत ॥ (८।१)

यावद्भ्यो गुह्यम् आचष्टे जनेभ्यः पुरुषाधिपः । (९।१)

अवशः कर्मणा तेन वश्यो भवति तावताम् ॥ (९।२)

यैनम् आपत्सु प्राणाबाधयुक्तास्वनुगृह्णीयुस्तान् अमात्यान् कुर्वीत दृष्टानुरागत्वात् इति ॥ (१०।१)

नेति पिशुनः ॥ (११।१)

भक्तिर् एषा न बुद्धिगुणः ॥ (१२।१)

संख्यातार्थेषु कर्मसु नियुक्ता ये यथादिष्टम् अर्थं सविशेषं वा कुर्युस्तान् अमात्यान् कुर्वीत दृष्टगुणत्वात् इति ॥ (१३।१)

नेति कौणपदन्तः ॥ (१४।१)

अन्यैर् अमात्यगुणैर् अयुक्ता ह्येते ॥ (१५।१)

पितृपैतामहान् अमात्यान् कुर्वीत दृष्टावदानत्वात् ॥ (१६।१)

ते ह्येनम् अपचरन्तम् अपि न त्यजन्ति सगन्धत्वात् ॥ (१७।१)

अमानुषेष्वपि चैतद् दृश्यते ॥ (१८।१)

गावो ह्यसगन्धं गोगणम् अतिक्रम्य सगन्धेष्वेवावतिष्ठन्ते इति ॥ (१९।१)

नेति वातव्याधिः ॥ (२०।१)

ते ह्यस्य सर्वम् अवगृह्य स्वामिवत् प्रचरन्ति ॥ (२१।१)

तस्मान् नीतिविदो नवान् अमात्यान् कुर्वीत ॥ (२२।१)

नवास्तु यमस्थाने दण्डधरं मन्यमाना नापराध्यन्ति इति ॥ (२३।१)

नेति बाहुदन्तीपुत्रः ॥ (२४।१)

शास्त्रविद् अदृष्टकर्मा कर्मसु विषादं गच्छेत् ॥ (२५।१)

तस्माद् अभिजनप्रज्ञाशौचशौर्यानुरागयुक्तान् अमात्यान् कुर्वीत गुणप्राधान्यात् इति ॥ (२६।१)

सर्वम् उपपन्नम् इति कौटिल्यः ॥ (२७।१)

कार्यसामर्थ्याद्धि पुरुषसामर्थ्यं कल्प्यते ॥ (२८।१)

सामर्थ्यतश्च विभज्यामात्यविभवं देशकालौ च कर्म च । (२९।१)

अमात्याः सर्व एवैते कार्याः स्युर् न तु मन्त्रिणः ॥ (२९।२)