स्वर्गापवर्गविस्फारौ भुवनस्योदये यथा । (१।१)

भवरोगहरौ वन्दे चण्डिकाचन्द्रशेखरौ ॥ (१।२)

रसोपरसलोहानां तैलमूलफलैः सह । (२।१)

असाध्यं प्रत्ययोपेतं कथ्यते रससाधनम् ॥ (२।२)

वैद्यानां यशसेऽर्थाय व्याधितानां हिताय च । (३।१)

वादिनां कौतुकार्थाय वृद्धानां देहसिद्धये ॥ (३।२)

मन्त्रिणां मन्त्रसिद्ध्यर्थं विविधाश्चर्यकारणम् । (४।१)

पञ्चखण्डम् इदं शास्त्रं साधकानां हितप्रदम् ॥ (४।२)

रसखण्डे तु वैद्यानां व्याधितानां रसेन्द्रके । (५।१)

वादिनां वादखण्डे च वृद्धानां च रसायने ॥ (५।२)

मन्त्रिणां मन्त्रखण्डे च रससिद्धिः प्रजायते । (६।१)

सुतरां नास्ति संदेहः तत्तत्खण्डविलोकिनाम् ॥ (६।२)

हतो हन्ति जरामृत्युं मूर्छितो व्याधिघातकः । (७।१)

धत्ते च खेगतिं बद्धः कोऽन्यः सूतात्कृपाकरः ॥ (७।२)

जरामरणदारिद्र्यरोगनाशकरोमतः । (८।१)

मूर्छितो हरते व्याधीन् नसो देहे चरन्नपि ॥ (८।२)

मोहयेद्यः परान्बद्धो जीवयेच्च मृतः परान् । (९।१)

मूर्छितो बोधयेदन्यांस्तं सूतं को न सेवते ॥ (९।२)

आयुर्द्रविणमारोग्यं वह्निर् मेधा महद् बलम् । (१०।१)

रूपयौवनलावण्यं रसोपासनया भवेत् ॥ (१०।२)

मारयेज्जारितं सूतं गन्धकेनैव मूर्छयेत् । (११।१)

बद्धः स्याद् द्रुतिसत्वाभ्यां रसस्यैवं त्रिधा गतिः ॥ (११।२)

दोषहीनो रसो ब्रह्मा मूर्छितस्तु जनार्दनः । (१२।१)

मारितो रुद्ररूपः स्याद्बद्धः साक्षान्महेश्वरः ॥ (१२।२)

वेधको देहलोहाभ्यां सूतो देवि सदाशिवः । (१३।१)

दर्शनाद्रसराजस्य ब्रह्महत्यां व्यपोहति ॥ (१३।२)

स्पर्शनान्नाशयेद्देवि गोहत्यां नात्र संशयः । (१४।१)

किं पुनर्भक्षणाद्देवि प्राप्यते परमं पदम् ॥ (१४।२)

अल्पमात्रोपयोगित्वाद् अरुचेर् अप्रप्सङ्गतः । (१५।१)

क्षिप्रमारोग्यदायित्वाद्भेषजेभ्यो रसोऽधिकः ॥ (१५।२)

यदुक्तं शम्भुना पूर्वं रसखण्डे रसायने । (१६।१)

रसस्य वन्दनार्थे च दीपिका रसमङ्गले ॥ (१६।२)

व्याधितानां हितार्थाय प्रोक्तं नागार्जुनेन यत् । (१७।१)

उक्तं चर्पटिसिद्धेन स्वर्गवैद्यकपालिके ॥ (१७।२)

अनेकरसशास्त्रेषु संहितास्वागमेषु च । (१८।१)

यदुक्तं वाग्भटे तन्त्रे सुश्रुते वैद्यसागरे ॥ (१८।२)

अन्यैश्च बहुभिः सिद्धैर् यद् उक्तं च विलोक्य तत् । (१९।१)

तत्र यद्यदसाध्यं स्याद्यद्यद्दुर्लभमौषधम् ॥ (१९।२)

तत्तत्सर्वं परित्यज्य सारभूतं समुद्धृतम् । (२०।१)

क्वचिच्छास्त्रे क्रिया नास्ति क्रमसंख्या न च क्वचित् ॥ (२०।२)

मात्रा युक्तिः क्वचिन्नास्ति सम्प्रदायो न च क्वचित् । (२१।१)

तेन सिद्धिर्न तत्रास्ति रसे वाथ रसायने ॥ (२१।२)

वैद्ये वादे प्रयोगे च यस्माद्यत्नो मया कृतः । (२२।१)

यद्यद्गुरुमुखाज्ज्ञातं स्वानुभूतं च यन्मया । (२२।२)

तत्तल्लोकहितार्थाय प्रकटीक्रियते ऽधुना ॥ (२२।३)

श्रीमान् सूतनृपो ददाति विलसंल्लक्ष्मीं वपुः शाश्वतंस्वानां प्रीतिकरीम् अचञ्चलमनो मातेव पुंसां यथा । (२३।१)

अन्यो नास्ति शरीरनाशकगदप्रध्वंसकारी ततः कार्यं नित्यमहोत्सवैः प्रथमतः सूताद् वपुःसाधनम् ॥ (२३।२)

साक्षादक्षयदायको भुवि नृणां पञ्चत्वमुच्चैः कुतो मूर्च्छां मूर्छितविग्रहो गदभृतां हन्त्युञ्चकैः प्राणिनाम् । (२४।१)

बद्धं प्राप्य सुरासुरेन्द्रचरितां तां तां गतिं प्रापयेत् । (२४।२)

सोऽयं पातु परोपकारचतुरः श्रीसूतराजो जगत् ॥ (२४।३)

यदन्यत्र तदत्रास्ति यदत्रास्ति न तत्क्वचित् । (२५।१)

रसरत्नाकरः सोऽयं नित्यनाथेन निर्मितः । (२५।२)

ततः कुर्यात् प्रयत्नेन रससंस्कारम् उत्तमम् ॥ (२५।३)

अविज्ञात्या च शास्त्रार्थं प्रयोगकुशलो भिषक् । (२६।१)

यम एव स विज्ञेयः मर्त्यानां मृत्युरूपधृक् ॥ (२६।२)

रसस्य महादोषाःनागो वङ्गो मलो वह्निश्चांचल्यं च विषं गिरिः । (२७।१)

असह्याग्निर्महादोषा निषिद्धाः पारदे स्थिताः ॥ (२७।२)

जायं गण्डस्तनौ नागात्कुष्ठं वङ्गाद्रुजा मलात् । (२८।१)

वह्नेर् दाहो बीजनाशश्चाञ्चल्यान्मरणं विषात् ॥ (२८।२)

गिरेः स्फोटो ह्यसह्याग्नेर् दोषान्मोह उपजायते । (२९।१)

निर्दोषपारदस्य गुणाःदोषहीनो यदा सूतस्तदा मृत्युजरापहः ॥ (२९।२)

साक्षादमृतमप्येष दोषयुक्तो रसो विषम् । (३०।१)

तस्माद्दोषविशुद्ध्यर्थं रसशुद्धिर्विधीयते ॥ (३०।२)

रसो ग्राह्यः सुनक्षत्रे पलानां शतमात्रकम् । (३१।१)

पञ्चाशतं पञ्चविंशद्वा द्वादशं चैकमेव वा ॥ (३१।२)

पलादूनं न कर्तव्यं रससंस्कारम् उत्तमम् । (३२।१)

अघोरेण च मन्त्रेण रससंस्कारपूजनम् ॥ (३२।२)

अघोरेभ्योऽथ घोरेभ्यो घोरघोरतरेभ्यः । (३३।१)

सर्वेभ्यः सर्वसर्वेभ्यो नमस्तेऽस्तु रुद्ररूपेभ्यः ॥ (३३।२)