दिव्ययोगगुटिकारसायनं क्रामणेन रहितं न सिध्यति । (१।१)

शीघ्रसिद्धिकरमेव सेव्यतां क्रामणार्थम् अनुपानमत्र वै ॥ (१।२)

काकतुम्बी काकमाची निर्गुण्डी च कुमारिका । (२।१)

गोजिह्वा सैन्धवं गुञ्जा ह्य् आर्द्रकं च समं समम् ॥ (२।२)

पिष्ट्वा तेन प्रलेप्तव्या मूषा सर्वाङ्गुलावधि । (३।१)

पारदं व्योमसत्त्वं च कान्तं तीक्ष्णं च मुण्डकम् ॥ (३।२)

ताप्यसत्त्वं च तुल्यांशं सर्वं संचूर्ण्य मर्दयेत् । (४।१)

दिनं जम्बीरजैर्द्रावैस्तन्मूषायां विनिक्षिपेत् ॥ (४।२)

आच्छाद्यालेप्य कल्केन चान्धयित्वा विशोषयेत् । (५।१)

करीषाग्नौ दिवारात्रं पुटे पक्त्वा समुद्धरेत् ॥ (५।२)

पुनः प्रलिप्तमूषायां क्षिप्त्वा रुद्ध्वा पुटेत् ततः । (६।१)

इत्येवं दशमूषासु प्रलिप्तासु विपाचयेत् ॥ (६।२)

जायते गुटिका दिव्या मृतसंजीवनी परा । (७।१)

वक्त्रे शिरसि कण्ठे वा कर्णे वा धारिता करे ॥ (७।२)

हेम्ना सुवेष्टिता सम्यग्वयःस्तम्भकरी परा । (८।१)

वलीपलितकालाग्निमृत्युशङ्काविनाशनी ॥ (८।२)

वर्षमात्रान् न संदेहो जीवेद् वर्षशतत्रयम् । (९।१)

शुद्धपलैकं तु गवां क्षीरैः पिबेत्सदा ॥ (९।२)

अनेन त्व् अनुपानेन देहे संक्रमते रसः । (१०।१)

समुखं पारदं कान्तं मुण्डलोहाभ्रसत्त्वकम् ॥ (१०।२)

तत्त्वं मृतं वज्रं सर्वं जम्बीरजैर् द्रवैः । (११।१)

सप्ताहं मर्दयेत् तुल्यं कृत्वा गोलं समुद्धरेत् ॥ (११।२)

निर्गुण्डी सैन्धवं क्षौद्रं गोजिह्वा काकतुण्डिका । (१२।१)

पिष्ट्वा तु लेपयेद्गोलं सर्वतो ऽङ्गुलमात्रकम् ॥ (१२।२)

तं रुद्ध्वा वज्रमूषायां पचेद्यामं तु भूधरे । (१३।१)

लिप्त्वा रुद्ध्वा पुनः पाच्यमित्येवं पक्षमात्रकम् ॥ (१३।२)

यवचिञ्चापलाशोत्थराजीकार्पासबीजकैः । (१४।१)

सुपिष्टैर् लेपयेन्मूषां तन्मध्ये पूर्वगोलकम् ॥ (१४।२)

टङ्कणं श्वेतकाचं च दत्त्वा पृष्ठे निरुध्य च । (१५।१)

खदिराङ्गारयोगेन धमेद् यावद् द्रुतं भवेत् ॥ (१५।२)

ततस्तं विडलिप्तायां मूषायां च निवेशयेत् । (१६।१)

तत्तुल्यं दापयेत्स्वर्णं जयेत्तं धमन् धमन् ॥ (१६।२)

जीर्णे स्वर्णे समुद्धृत्य तप्तखल्वे विमर्दयेत् । (१७।१)

त्र्यहं दिव्यौषधिद्रावैर् वज्रमूषान्धितं धमेत् ॥ (१७।२)

जायते गुटिका दिव्या नाम्ना वज्रेश्वरी परा । (१८।१)

वक्त्रस्था सा जरां मृत्युं हन्ति संवत्सरात्किल ॥ (१८।२)

शस्त्रस्तम्भं च कुरुते ब्रह्मायुर् यच्छति ध्रुवम् । (१९।१)

कृष्णाष्टम्यां समादाय सहदेवीं सु चूर्णयेत् ॥ (१९।२)

कर्षैकां भक्षयेद् आज्यैरनु स्यात् क्रामेण हितम् । (२०।१)

आरक्तं मेघनादं तु तथा पाषाणभेदकम् ॥ (२०।२)

स्त्रीस्तन्यसहितं पिष्ट्वा तेन मूषां प्रलेपयेत् । (२१।१)

भगैकं मृतवज्रस्य स्वर्णचूर्णस्य षोडश ॥ (२१।२)

क्षिप्त्वा तस्यां निरुध्याथ याममात्रं दृढं धमेत् । (२२।१)

उद्धृत्य निक्षिपेत्खल्वे शुद्धसूतं च तत्समम् ॥ (२२।२)

मर्दयेच् चार्द्रकद्रावैर् यावद्भवति गोलकः । (२३।१)

चण्डालीकन्दमादाय स्त्रीस्तन्येन सु पेषयेत् ॥ (२३।२)

अनेन गोलकं लिप्त्वा वज्रमूषायां निरोधयेत् । (२४।१)

पक्त्वा गजपुटे ग्राह्या गुटिका वज्रसुन्दरी ॥ (२४।२)

वर्षैकं धारयेद्वक्त्रे जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् । (२५।१)

ब्रह्मवृक्षस्य त्वक्चूर्णं क्षीरैर्नित्यं पलं पिबेत् ॥ (२५।२)

क्रामणं ह्य् अनुपानं स्यात् साधकस्यातिसिद्धिदम् । (२६।१)

तदुद्भवमलैर् लिप्तं ताम्रं तु धमनेन हि ॥ (२६।२)

जायते कनकं दिव्यं सत्यं शंकरभाषितम् । (२७।१)

समुखस्य रसेन्द्रस्य पूर्ववत्काञ्चनं समम् ॥ (२७।२)

जारयेद् विडयोगेन ततो मर्द्यं दिनत्रयम् । (२८।१)

दिव्यौषधैः सगोमूत्रैर् वज्रमूषान्धितं धमेत् ॥ (२८।२)

उद्धृत्य धारयेद्वक्त्रे गुटिका हेमसुन्दरी । (२९।१)

पलार्धं गन्धकं चाज्यैर् द्विगुणैर् लेहयेदनु ॥ (२९।२)

वर्षैकेन जरां हन्ति जीवेद् आचन्द्रतारकम् । (३०।१)

शुद्धसूतं मृतं वज्रं व्योमसत्त्वं सहाटकम् ॥ (३०।२)

अम्लवर्गे समं सर्वं मर्दयेद् दिवसत्रयम् । (३१।१)

तद्गोलकं दृढं कृत्वा छायायां शोषयेत्ततः ॥ (३१।२)

ब्रह्मकार्पासबीजानि राजिका यवचिञ्चिका । (३२।१)

वन्ध्या सर्वं समं पिष्ट्वा पूर्वगोलं प्रलेपयेत् ॥ (३२।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात् समुद्धृत्याथ लेपयेत् । (३३।१)

रुद्ध्वा मूषायां धमेद्गाढं गुटिका वज्रखेचरी ॥ (३३।२)

जायते धारिता वक्त्रे वत्सरान् मृत्युनाशिनी । (३४।१)

भूतारवटचूर्णं तु पलैकं सितया युतम् ॥ (३४।२)

भक्षयेत् क्रामणार्थं तु ब्रह्मायुर्जायते नरः । (३५।१)

कार्पास्याः काकमाच्याश्च कन्यायाश्च दलद्रवैः ॥ (३५।२)

शुद्धसूतं दिनं मर्द्यं क्षाल्यम् अम्लैः समुद्धरेत् । (३६।१)

तद्रसं निष्कचत्वारि निष्कार्धं ताम्रचूर्णकम् ॥ (३६।२)

पादोननिष्कमभ्रोत्थं सत्त्वं पादं च हाटकम् । (३७।१)

हेमतुल्यं मुण्डचूर्णं सर्वमम्लैर्विमर्दयेत् ॥ (३७।२)

दिनान्ते गोलकं कृत्वा जम्बीरस्योदरे क्षिपेत् । (३८।१)

त्रिदिनं दोलकायन्त्रे पाचयेत् सारनालके ॥ (३८।२)

उद्धृत्य धारयेद्वक्त्रे गुटिका व्योमसुन्दरी । (३९।१)

वर्षमात्राज् जरां हन्ति जीवेद्ब्रह्मदिनं नरः ॥ (३९।२)

चित्रमूलस्य चूर्णं तु सक्षौद्रं कान्तपात्रके । (४०।१)

आलोड्य भक्षयेत् कर्षमनु स्यात्क्रामणे हितम् ॥ (४०।२)

निष्कमेकं स्वर्णपत्त्रं त्रिनिष्कं शुद्धपारदम् । (४१।१)

जम्बीरशरपुङ्खोत्थद्रवैर् मर्द्यं दिनावधि ॥ (४१।२)

तद्गोलं बन्धयेद्वस्त्रे पचेद् गोक्षीरपूरिते । (४२।१)

दोलायन्त्रे दिवारात्रं गुटिका हाटकेश्वरी ॥ (४२।२)

जायते धारिता वक्त्रे जरामृत्युविनाशिनी । (४३।१)

वर्षमात्रान् न संदेहो जीवेद्वर्षायुतं नरः ॥ (४३।२)

दिनैकं त्रिफलाचूर्णं क्वाथैः खदिरबीजकैः । (४४।१)

भावितं मधुसर्पिर्भ्यां पलैकं क्रामकं लिहेत् ॥ (४४।२)

रसनिष्कत्रयं शुद्धं निष्कैकं ताम्रचूर्णकम् । (४५।१)

चिञ्चाफलाम्लतक्राभ्यां खल्वे मर्द्यं दिनावधि ॥ (४५।२)

तद्गोलं बन्धयेद् वस्रैस् तक्रचिञ्चाम्लपूरिते । (४६।१)

दोलायन्त्रे दिनं पच्याद्गुटिकार्कप्रभावती ॥ (४६।२)

वर्षैकं धारयेद्वक्त्रे सूर्यतुल्यो भवेन् नरः । (४७।१)

पालाशबीजजं तैलं गोक्षीरैः कर्षमात्रकम् ॥ (४७।२)

क्रामकं ह्य् अनुपानं स्याज् जरामृत्युहरं परम् । (४८।१)

स्वर्णमेकं कान्तमेकं पञ्चतारं द्विपारदम् ॥ (४८।२)

त्रिभागं व्योमसत्त्वं स्यात् षड्भागं शुल्बचूर्णकम् । (४९।१)

सर्वमेतत्कृतं सूक्ष्मं तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (४९।२)

मर्दयेदम्लवर्गेण दोलायन्त्रे सकाञ्जिके । (५०।१)

तद्गोलं त्रिदिनं पच्याद्गुटिका सुरसुन्दरी ॥ (५०।२)

जायते धारिता वक्त्रे वर्षान्मृत्युजरापहा । (५१।१)

भूतारवटमूलं च कर्षं क्षीरैः पिबेदनु ॥ (५१।२)

स्वर्णतारार्कमुण्डं च वङ्गसीसाभ्रसत्त्वकम् । (५२।१)

एतत्सर्वं समं चूर्णं चूर्णांशं मृतवज्रकम् ॥ (५२।२)

सर्वतुल्यं शुद्धसूतं सर्वं दिव्यौषधिद्रवैः । (५३।१)

मर्दयेद् दिनमेकं तु वज्रमूषान्धितं धमेत् ॥ (५३।२)

गुटिका वज्रतुण्डेयं जायते धारिता मुखे । (५४।१)

जरामृत्युं शस्त्रसंघं नाशयेद्वत्सरात्किल ॥ (५४।२)

वज्रकायो महावीरो जीवेद्वर्षशतत्रयम् । (५५।१)

कुमार्याः स्वरसं ग्राह्यं गुडेन सह लोडयेत् ॥ (५५।२)

पलैकं क्रामकं लेह्यमनुपानं सदैव हि । (५६।१)

स्वर्णचूर्णं तु भागैकं त्रिभागं शुद्धपारदम् ॥ (५६।२)

पादभागं मृतं वज्रं तत्सर्वं क्षीरकन्दजैः । (५७।१)

द्रवैश्च देवदाल्युत्थैस्तप्तखल्वे दिनावधि ॥ (५७।२)

मर्दयेत् कान्तचूर्णं च वज्रतुल्यं क्षिपेच् च वै । (५८।१)

वज्रमूषान्धितं धाम्यं गुटिका कामसुन्दरी ॥ (५८।२)

जायते धारिता वक्त्रे वर्षान्मृत्युजरापहा । (५९।१)

निष्कत्रयं ब्रह्मतैलं गवां क्षीरं पलद्वयम् ॥ (५९।२)

मिश्रितं पाययेच् चानु लक्षायुर्जायते नरः । (६०।१)

लोहपात्रे द्रुते गन्धे पादांशं पारदं क्षिपेत् ॥ (६०।२)

किंचिच् चाल्यं तु काष्ठेन मुहूर्ताद् अवतारयेत् । (६१।१)

शतावरी क्षीरकन्दो वज्रवल्लीन्द्रवारुणी ॥ (६१।२)

पाठा पुनर्नवा चिञ्चा लाङ्गली सुरदालिका । (६२।१)

एतासां वस्त्रपूतैश्च द्रवैर्मर्द्यं दिनत्रयम् ॥ (६२।२)

तस्मिन् पात्रे लोहमुष्ट्या छायाशुष्कं वटीकृतम् । (६३।१)

लोहसम्पुटगं रुद्ध्वा संधिं मृल्लवणैर् दृढम् ॥ (६३।२)

तं धमेत् खदिराङ्गारे यावदारक्तमुद्धरेत् । (६४।१)

उत्खन्योत्खन्य तन्मध्याद् उद्धरेत् तद्रसं पुनः ॥ (६४।२)

काचटङ्कणसंयुक्तं मूषायां चान्धितं पचेत् । (६५।१)

गान्धारीगुटिका सिद्धा वर्षं वक्त्रे स्थिता सदा ॥ (६५।२)

काकतुण्डीबीजतैलं कर्षैकं नस्यमाचरेत् । (६६।१)

क्रामकं ह्य् अनुपानं स्याज् जीवेद्वर्षसहस्रकम् ॥ (६६।२)

शुद्धसूतसमं गन्धं मर्दनात् कज्जलीकृतम् । (६७।१)

तत् ताम्रसम्पुटे रुद्ध्वा लवणेन मृदा दृढम् ॥ (६७।२)

शुष्कं दीपाग्निना पच्याद् यामैकं भस्मयन्त्रके ॥ (६८।०)

सम्पुटस्योर्ध्वलग्नं तत्समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (६९।१)

तुल्यपारदसंयुक्तं पूर्ववत्सम्पुटे पचेत् ॥ (६९।२)

उद्धृत्य तुल्यसूतेन संयुक्तं मर्दितं पचेत् । (७०।१)

इत्येवं सप्तधा कुर्यात्पुनः पारदटङ्कणम् ॥ (७०।२)

तुल्यं तुल्यं क्षिपेत् तस्मिन् दिनं सर्वं विमर्दयेत् । (७१।१)

वज्रमूषागतं रुद्ध्वा ध्माते खोटो भवेद्रसः ॥ (७१।२)

मार्तण्डी गुटिका ह्य् एषा वर्षैकं यस्य वक्त्रगा । (७२।१)

वलीपलितमुक्तो ऽसौ जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (७२।२)

पलाशबीजजं तैलं पलैकं क्षीरतुल्यकम् । (७३।१)

क्रामणं प्रपिबेन् नित्यं तत्क्षणान् मूर्छितो भवेत् ॥ (७३।२)

तस्य वक्त्रे गवां क्षीरं स्तोकं स्तोकं निषेचयेत् । (७४।१)

प्रबुद्धे क्षीरमन्नं स्याद्भोजने परमं हितम् ॥ (७४।२)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां ताम्रं भवति काञ्चनम् । (७५।१)

वायुवेगो महासिद्धश् छिद्रां पश्यति मेदिनीम् ॥ (७५।२)

काकमाच्यमृताद्रावैः पारदं तालकं समम् । (७६।१)

मर्दयेद् दिनमेकं तु कृत्वा गोलं विशोषयेत् ॥ (७६।२)

निक्षिपेद् वज्रमूषायामाच्छाद्य लोहपर्पटैः । (७७।१)

रुद्ध्वा संधिं धमेद्गाढं खोटबद्धो भवेद्रसः ॥ (७७।२)

लोहपर्पटकं दत्त्वा तद्वद् धाम्यं त्रिधा पुनः । (७८।१)

वर्षैकं धारयेद्वक्त्रे गुटिका तारकेश्वरी ॥ (७८।२)

वाकुचीबीजकर्षैकं गवां क्षीरैः पिबेदनु । (७९।१)

व्योमसत्त्वं मृतं वज्रं स्वर्णतारार्कमुण्डकम् ॥ (७९।२)

तीक्ष्णं कान्तं तालकं च शुद्धं कृत्वा विमिश्रयेत् । (८०।१)

सूक्ष्मचूर्णं समं सर्वं चूर्णांशं शुद्धपारदम् ॥ (८०।२)

त्रिदिनं चाम्लवर्गेण मर्दितं चान्धितं धमेत् । (८१।१)

विद्यावागीश्वरी ख्याता गुटिका वत्सरावधि ॥ (८१।२)

यस्य वक्त्रे स्थिता तस्य जरा मृत्युर्न विद्यते । (८२।१)

कर्षं ज्योतिष्मतीतैलं क्रामणार्थं पिबेत्सदा ॥ (८२।२)

वाक्पतिर्जायते धीरो जीवेच् चन्द्रार्कतारकम् । (८३।१)

कान्तपाषाणमाक्षीकं टङ्कणं कर्कटास्थि च ॥ (८३।२)

स्नुह्यर्कक्षीरभूनागं सर्वमेतत्समं भवेत् । (८४।१)

स्त्रीस्तन्येन दिनं मर्द्यं तेन मूषां प्रलेपयेत् ॥ (८४।२)

तन्मध्ये द्रुतसूतं तु वज्रभस्म समं समम् । (८५।१)

क्षिप्त्वा रुद्ध्वा पुटे पच्याद्गजाख्ये याममात्रकम् ॥ (८५।२)

ततः प्रलिप्तमूषायां क्षिप्त्वा रुद्ध्वा धमेद्धठात् । (८६।१)

एवं पुनः पुनः कार्यं वज्रसूतं मिलत्यलम् ॥ (८६।२)

ततस्तस्यैव दातव्यं समं काचं सटङ्कणम् । (८७।१)

एवं मूषाशते देयं तुल्यं तुल्यं धमन् धमन् ॥ (८७।२)

तेजःपुञ्जो रसेन्द्रोऽसौ भवेन् मार्तण्डसंनिभः । (८८।१)

गुटिका वज्रतुण्डेयं वक्त्रस्था मृत्युनाशिनी ॥ (८८।२)

वर्षमात्रान् न संदेहो रुद्रतुल्यो भवेन् नरः । (८९।१)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां पूर्ववत्काञ्चनं भवेत् ॥ (८९।२)

पञ्चाङ्गं भक्षयेत्कर्षं रुदन्त्या मधुसर्पिषा । (९०।१)

टङ्कणं कर्कटास्थीनि ऊर्णा चैव शिलाजतु ॥ (९०।२)

महिषीकर्णनेत्रोत्थं मलं स्त्रीस्तन्यकैः समम् । (९१।१)

पिष्ट्वा तल्लिप्तमूषायाम् अभ्रसत्त्वं क्षिपेद्धमेत् ॥ (९१।२)

सत्त्वतुल्यं क्षिपेत्तत्र पूर्ववद् द्रुतपारदम् । (९२।१)

द्रवं दिव्यौषधीनां च दत्त्वा तत्रैव तद्धमेत् ॥ (९२।२)

मिलितो जायते बद्धः पूर्ववत् काचटङ्कणैः । (९३।१)

ध्मातो मूषाशतेनायं तेजःपुञ्जो भवेद्रसः ॥ (९३।२)

वर्षैकं धारयेद्वक्त्रे शिवतुल्यो भवेन् नरः । (९४।१)

अजरामरकारीयं गुटिका गगनेश्वरी ॥ (९४।२)

बिल्वबीजोत्थितं तैलं निष्कमात्रं पिबेदनु । (९५।१)

उदरे जायते वह्निः पिबेत्क्षीरं पुनः पुनः ॥ (९५।२)

साक्षाज् जातिस्मरत्वं च कवित्वं श्रुतधारणम् । (९६।१)

खेचरत्वम् अदृश्यत्वं जायते नात्र संशयः ॥ (९६।२)

अग्निमन्थो वज्रवल्ली सूरणं वनशूरणम् । (९७।१)

चित्रकश्च द्रवैरेषां शुद्धसूतं दिनावधि ॥ (९७।२)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तु तं रसं पलमात्रकम् । (९८।१)

पलं पलं तालवङ्गौ तत्सर्वं चाम्लवेतसैः ॥ (९८।२)

मर्दयेद् दिनमेकं तु कृत्वा तं गोलकं पुनः । (९९।१)

चतुःपलां नागमूषां कृत्वा तस्यां तु तत्क्षिपेत् ॥ (९९।२)

चतुःपले शुद्धताम्रसम्पुटे तां निरोधयेत् । (१००।१)

मृण्मूषायां तु तां रुद्ध्वा आरण्योत्पलकैः पुटेत् ॥ (१००।२)

शतद्वयप्रमाणैस्तु स्वाङ्गशीतं समुद्धरेत् । (१०१।१)

सर्वं दिव्यौषधद्रावैर् मर्दयेद् दिवसत्रयम् ॥ (१०१।२)

चतुर्निष्कमिता कार्या वटिका शोषयेत्ततः । (१०२।१)

एकैकां वज्रमूषायां रुद्ध्वा तीव्राग्निना धमेत् ॥ (१०२।२)

आनन्दगुटिका ह्य् एषा वक्त्रस्था मृत्युनाशिनी । (१०३।१)

वत्सरान् नात्र संदेहो जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् ॥ (१०३।२)

तैलं वातारिबीजोत्थं गोक्षीरैर् निष्कमात्रकम् । (१०४।१)

क्रामणार्थं पिबेन् नित्यं शीघ्रसिद्धिकरं परम् ॥ (१०४।२)

वज्रभस्मसमं सूतं हंसपाद्या द्रवैस्त्र्यहम् । (१०५।१)

मर्दितं द्वंद्वलिप्तायां मूषायां चान्धितं पुटेत् ॥ (१०५।२)

भूधराख्ये दिवारात्रौ समुद्धृत्याथ तस्य वै । (१०६।१)

पूर्वांशं पारदं दत्त्वा हंसपाद्या द्रवैस्त्र्यहम् ॥ (१०६।२)

मर्दितं द्वंद्वलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् । (१०७।१)

तत्खोटं धमनाच्छोध्यं काचटङ्कणयोगतः ॥ (१०७।२)

नक्षत्राभं भवेद् यावत्तावद्धाम्यं पुनः पुनः । (१०८।१)

तद्रसं व्योमसत्त्वं च काञ्चनं च समं समम् ॥ (१०८।२)

समावर्त्य ततः कार्या गुटिका वक्त्रमध्यगा । (१०९।१)

वज्रखेचरिका नाम वत्सरान् मृत्युनाशिनी ॥ (१०९।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो दिव्यकायो भवेन् नरः । (११०।१)

निर्गुण्डीमुनिचूर्णं तु कर्षमाज्यैः पिबेदनु ॥ (११०।२)

कान्तं शुल्बं समं चूर्णं वज्रमूषान्धितं धमेत् । (१११।१)

तत्खोटसिद्धचूर्णं तु गन्धकाम्लेन मर्दयेत् ॥ (१११।२)

रुद्ध्वा सम्यक्पुटे पच्यात्समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (११२।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन पुटेद् वारांश्चतुर्दश ॥ (११२।२)

वज्रेण द्वंद्वितं स्वर्णमनेनैव तु रञ्जयेत् । (११३।१)

मूषामध्ये धमन्न् एवं सप्तवारं समं क्षिपेत् ॥ (११३।२)

तत्खोटं चूर्णितं भाव्यं स्त्रीपुष्पेण दिनावधि । (११४।१)

तत्तुल्यं द्रुतसूतं तु सर्वं यामं विमर्दयेत् ॥ (११४।२)

वेष्टयेद् भूर्जपत्त्रेण वस्त्रे बद्ध्वा पचेत् त्र्यहम् । (११५।१)

दोलायन्त्रे सारनाले जातं गोलं समुद्धरेत् ॥ (११५।२)

गान्धारी जीवनी चैव लाङ्गली चेन्द्रवारुणी । (११६।१)

एतासां पिण्डकल्केन वेष्टयेत्पूर्वगोलकम् ॥ (११६।२)

अन्धयित्वा दिनं पच्याद्भूधरे तं समुद्धरेत् । (११७।१)

पुनर्लेप्यं पुनः पाच्यं चतुर्दशदिनावधि ॥ (११७।२)

गुटिका जायते दिव्या नाम्ना रत्नेश्वरी तथा । (११८।१)

वक्त्रस्था वर्षमात्रं तु नन्दितुल्यो भवेन् नरः ॥ (११८।२)

जीवेद्वर्षसहस्राणि दिव्यतेजा महाबलः । (११९।१)

वर्षद्वादशपर्यन्तं यस्य वक्त्रे स्थिता तु सा ॥ (११९।२)

तस्य प्रस्वेदसम्पर्कादष्टलोहानि काञ्चनम् । (१२०।१)

जायन्ते नात्र संदेहः सत्यमीश्वरभाषितम् ॥ (१२०।२)

पञ्चाङ्गचूर्णं मध्वाज्यै रुदन्त्युत्थं लिहेदनु । (१२१।१)

स्वर्णं कृष्णाभ्रसत्त्वं च तारं ताम्रं सुचूर्णितम् ॥ (१२१।२)

समांशं द्वंद्वलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् । (१२२।१)

तत्खोटं भागचत्वारि भागैकं मृतवज्रकम् ॥ (१२२।२)

माक्षिकं तीक्ष्णकान्तं च भागैकैकं सुचूर्णितम् । (१२३।१)

समस्तं द्वंद्वलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् ॥ (१२३।२)

तत्खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु चूर्णांशं द्रुतसूतकम् । (१२४।१)

त्रिदिनं तप्तखल्वे तु मर्द्यं दिव्यौषधिद्रवैः ॥ (१२४।२)

रुद्ध्वाथ भूधरे पच्यादहोरात्रात्समुद्धरेत् । (१२५।१)

द्रुतसूतं पुनस्तुल्यं दत्त्वा मर्द्यं पुटेत्तथा ॥ (१२५।२)

इत्येवं सप्तवारांस्तु द्रुतं सूतं समं समम् । (१२६।१)

दत्त्वा मर्द्यं पुटे पच्याज् जायते भस्मसूतकः ॥ (१२६।२)

भस्मसूतसमं गन्धं दत्त्वा रुद्ध्वा धमेद् दृढम् । (१२७।१)

जायते गुटिका दिव्या विख्याता दिव्यखेचरी ॥ (१२७।२)

वर्षैकं धारयेद्वक्त्रे जीवेत्कल्पसहस्रकम् । (१२८।१)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां सर्वलोहस्य लेपनात् ॥ (१२८।२)

जायते कनकं दिव्यं समावर्ते न संशयः । (१२९।१)

पलद्वयं भृङ्गराजद्रव्यं चानु पिबेत्सदा ॥ (१२९।२)

पूर्वोक्तं भस्मसूतं वा गुञ्जामात्रं सदा लिहेत् । (१३०।१)

वर्षैकं मधुनाज्येन लक्षायुर्जायते नरः ॥ (१३०।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो महाबलपराक्रमः । (१३१।१)

स्वर्णं वैक्रान्तसत्त्वं च द्वंद्वितं जारयेद्रसे ॥ (१३१।२)

समांशं तु भवेद् यावत्ततस्तेनैव सारयेत् । (१३२।१)

समेन जायते बद्धो धारयेत्तं मुखे सदा ॥ (१३२।२)

संवत्सरप्रयोगेण जराकालापमृत्युजित् । (१३३।१)

कुमार्या दलजं द्रावं सितायुक्तं पिबेदनु ॥ (१३३।२)

स्वर्णवैक्रान्तबद्धोऽयं ब्रह्मायुर्यच्छते नृणाम् । (१३४।१)

वैक्रान्तसत्त्वतुल्यांशं शुद्धसूतं विमर्दयेत् ॥ (१३४।२)

दिनं दिव्यौषधद्रावैस् तद्गोलं निगडेन वै । (१३५।१)

लिप्त्वा लवणगर्भायां वज्रमूष्यां निरोधयेत् ॥ (१३५।२)

छायायां शोषयेत्संधिं त्रिदिनं तुषवह्निना । (१३६।१)

स्वेदयेद्वा करीषाग्नौ दिवारात्रमथोद्धरेत् ॥ (१३६।२)

तद्गोलं निगडेनैव लिप्त्वा तद्वन् निरुध्य च । (१३७।१)

छायाशुष्कं धमेद्गाढं बन्धमायाति निश्चितम् ॥ (१३७।२)

वर्षैकं धारयेद्वक्त्रे जीवेद् ब्रह्मदिनत्रयम् । (१३८।१)

वैक्रान्तगुटिका ह्य् एषा सर्वकामफलप्रदा ॥ (१३८।२)

कर्षैकं त्रिफलाचूर्णं मध्वाज्याभ्यां लिहेदनु । (१३९।१)

हेम्ना यद्द्वंद्वितं वज्रं कुर्यात्तत्सूक्ष्मचूर्णितम् ॥ (१३९।२)

एतद्देयं गुह्यसूते मूषायामधरोत्तरम् । (१४०।१)

पादमात्रं प्रयत्नेन रुद्ध्वा संधिं विशोषयेत् ॥ (१४०।२)

भूधराख्ये दिनं पच्यात्समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (१४१।१)

दिव्यौषधफलद्रावैस् तप्तखल्वे दिनावधि ॥ (१४१।२)

रुद्ध्वाथ भूधरे पच्याद् दिनं लघुपुटैः पुटेत् । (१४२।१)

समुद्धृत्य पुनस्तद्वन्मर्द्यं रुद्ध्वा दिनत्रयम् ॥ (१४२।२)

तुषाग्निना शनैः स्वेद्यम् ऊर्ध्वाधः परिवर्तयन् । (१४३।१)

जायते भस्मसूतोऽयं सर्वयोगेषु योजयेत् ॥ (१४३।२)

द्रुतसूतस्य भागैकं भागैकं पूर्वभस्मकम् । (१४४।१)

शुद्धनागस्य भागैकं सर्वमम्लेन मर्दयेत् ॥ (१४४।२)

अन्धमूषागतं धाम्यं खोटो भवति तद्रसः । (१४५।१)

धमेत्प्रकटमूषायां यावन् नागक्षयो भवेत् ॥ (१४५।२)

द्रुतसूतप्रकारेण द्रावयित्वा त्व् इमं रसम् । (१४६।१)

निक्षिपेत्कच्छपे यन्त्रे विडं दत्त्वा दशांशतः ॥ (१४६।२)

स्वर्णादिसर्वलोहानि क्रमेणैव च जारयेत् । (१४७।१)

प्रत्येकं षड्गुणं पश्चाद् वज्रद्वंद्वं च जारयेत् ॥ (१४७।२)

त्रिगुणं तु भवेद्यावत्ततो रत्नानि वै क्रमात् । (१४८।१)

जारयेद् द्रावितान्य् एव प्रत्येकं त्रिगुणं शनैः ॥ (१४८।२)

ततो यन्त्रात्समुद्धृत्य दिव्यौषधद्रवैर्दिनम् । (१४९।१)

मर्द्यं रुद्ध्वा धमेद्गाढं जायते गुटिका शुभा ॥ (१४९।२)

पूजयेदङ्कुशीमन्त्रैर्नाम्नेयं दिव्यखेचरी । (१५०।१)

यस्य वक्त्रे स्थिता ह्य् एषा स भवेद्भैरवोपमः ॥ (१५०।२)

दिव्यतेजा महाकायः खेचरत्वेन गच्छति । (१५१।१)

यत्रेच्छा तत्र तत्रैव क्रीडते ह्य् अङ्गनादिभिः ॥ (१५१।२)

महाकल्पान्तपर्यन्तं तिष्ठत्येव न संशयः । (१५२।१)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां ताम्रं भवति काञ्चनम् ॥ (१५२।२)

पलाशपुष्पचूर्णं तु तिलाः कृष्णाः सशर्कराः । (१५३।१)

सर्वं पलत्रयं खादेन् नित्यं स्यात् क्रामणे हितम् ॥ (१५३।२)

चूर्णम् अश्वखुरस्यैव गुह्यसूते समं क्षिपेत् । (१५४।१)

त्रिदिनं मातुलुङ्गाम्लैस्तत्सर्वं मर्दयेद् दृढम् ॥ (१५४।२)

सूततुल्यं मृतं वज्रं तस्मिन् क्षिप्त्वाथ मर्दयेत् । (१५५।१)

तप्तखल्वे दिनं चाम्लैस्तद्गोलं चान्धितं पुटेत् ॥ (१५५।२)

दिनैकं भूधरे यन्त्रे भागैकं पूर्वपारदम् । (१५६।१)

क्षिप्त्वा तस्मिन् दृढं मर्द्यं मातुलुङ्गद्रवैर्दिनम् ॥ (१५६।२)

रुद्ध्वाथ पूर्ववत्पच्यात्पुनर्देयश्च पारदः । (१५७।१)

मर्द्यं पाच्यं यथापूर्वमेवं कुर्याच् च सप्तधा ॥ (१५७।२)

रसं पुनः पुनर्दत्त्वा स्यादेवं भस्मसूतकः । (१५८।१)

योजयेत्सर्वयोगेषु जरामृत्युहरो भवेत् ॥ (१५८।२)

भागैकं नागचूर्णस्य भागैकं पूर्वभस्मनः । (१५९।१)

द्रुतसूतस्य भागैकं खोटं कुर्याच् च पूर्ववत् ॥ (१५९।२)

तद्वद्धाम्यं गते नागे द्रावितं जारयेत्पुनः । (१६०।१)

पूर्ववल् लोहरत्नान्तं जीर्णे बद्धा स्थिता मुखे ॥ (१६०।२)

प्रचण्डखेचरीनाम्नी गुटिका खे गतिप्रदा । (१६१।१)

पूर्ववल् लभते वीरः फलमत्यन्तदुर्लभम् ॥ (१६१।२)

निर्गुण्डीमूलचूर्णं तु कर्षं तक्रैः पिबेदनु । (१६२।१)

शुद्धसूतस्य दातव्यं कलांशं मृतवज्रकम् ॥ (१६२।२)

तत्सर्वमम्लवर्गेण तप्तखल्वे दिनत्रयम् । (१६३।१)

मर्दयित्वा ततस्तेन लेपयेत्समभागतः ॥ (१६३।२)

पक्वबीजस्य पत्त्राणि तानि भानुदलैः पुनः । (१६४।१)

वेष्टितानि निरुध्याथ निखनेच् चुल्लिगर्भतः ॥ (१६४।२)

आच्छाद्य ज्वालयेत्तत्र काष्ठाग्निं दिवसत्रयम् । (१६५।१)

उद्धृत्य द्वंद्वलिप्तायां मूषायां तं निरोधयेत् ॥ (१६५।२)

करीषाग्नौ पुटे पच्यादहोरात्रात्समुद्धरेत् । (१६६।१)

दोलायन्त्रे सारनाले जायते गुटिका शुभा । (१६८।१)

कङ्कालखेचरी नाम्ना वक्त्रस्था मृत्युनाशिनी ॥ (१६८।२)

वर्षैकं धारयेद्यस्तु स जीवेद्ब्रह्मणो दिनम् । (१६९।१)

गन्धकं गुग्गुलुं तुल्यमाज्यैः कर्षं लिहेदनु ॥ (१६९।२)

कृष्णाभ्रकस्य सत्त्वं तु कान्तमाक्षीककाञ्चनम् । (१७०।१)

तीक्ष्णं सौवीरचूर्णं च तुल्यं रुद्ध्वा धमेद् दृढम् ॥ (१७०।२)

तत्खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु द्रुतसूतसमं भवेत् । (१७१।१)

सूतार्धं मारितं वज्रं सर्वमम्लेन मर्दयेत् ॥ (१७१।२)

दिनैकं तप्तखल्वे तु तं रुद्ध्वा भूधरे पचेत् । (१७२।१)

अहोरात्रात्समुद्धृत्य तत्समं पूर्वसूतकम् ॥ (१७२।२)

दत्त्वा दिव्यौषधद्रावैर्मर्द्यं सर्वं दिनावधि । (१७३।१)

पूर्ववद्भूधरे पच्याद् द्रुतसूतं पुनः समम् ॥ (१७३।२)

दत्त्वा मर्द्यं पुनः पच्यादित्येवं सप्तवारकम् । (१७४।१)

एतद्भस्मसमं गन्धं दत्त्वा चान्ध्यं धमेद् दृढम् ॥ (१७४।२)

जायते गुटिका दिव्या कालविध्वंसिका परा । (१७५।१)

यस्य वक्त्रे स्थिता ह्य् एषा तस्य कालः करोति किम् ॥ (१७५।२)

वर्षषट्कप्रयोगेण जीवेत्कल्पसहस्रकम् । (१७६।१)

तद्गात्रस्वेदमात्रेण सर्वलोहानि काञ्चनम् ॥ (१७६।२)

जायन्ते नात्र संदेहः शिवाम्बु क्रामकं पिबेत् । (१७७।१)

स्वर्णतारार्ककान्तं च तीक्ष्णचूर्णं समं समम् ॥ (१७७।२)

द्वंद्वमेलापलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् । (१७८।१)

तत्खोटं चूर्णितं कृत्वा चाभिषिक्तं तु पूर्ववत् ॥ (१७८।२)

समुखे जारयेत्सूते यावत्पञ्चगुणं क्रमात् । (१७९।१)

दिव्यौषधद्रवैस्तं वै मर्दयेद् दिवसत्रयम् ॥ (१७९।२)

अन्धमूषागतं ध्मातं जायते गुटिका शुभा । (१८०।१)

नाम्ना पञ्चानना धार्या वक्त्रे संवत्सरावधि ॥ (१८०।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो जीवेच् चन्द्रार्कतारकम् । (१८१।१)

हस्तिकर्णी समूला तु चूर्ण्या मध्वाज्यसंयुता ॥ (१८१।२)

स्निग्धभाण्डे तु तां रुद्ध्वा धान्यराशौ निवेशयेत् । (१८२।१)

त्रिसप्ताहात्समुद्धृत्य पलैकं भक्षयेदनु ॥ (१८२।२)

ऋद्धिखण्डे तु यत्प्रोक्तं विविधं रसबन्धनम् । (१८३।१)

अत्र तस्यैव वक्ष्यामि देहवेधक्रमं यथा ॥ (१८३।२)

जारितैर् बन्धितैस् तैस् तै रसराजैः पृथक्पृथक् । (१८४।१)

कारयेद्गुटिकां दिव्यां बदराण्डप्रमाणकाम् ॥ (१८४।२)

सा धार्या वत्सरं वक्त्रे स्वानुरूपफलप्रदा । (१८५।१)

गुटिका शतवेधी स्याद्युगायुष्यकरी नृणाम् ॥ (१८५।२)

सहस्रवेधी गुटिका अष्टकल्पान्तरक्षिका । (१८६।१)

लक्षवेधकरी या तु सा दत्ते विष्णुवद्बलम् ॥ (१८६।२)

वेधिका दशलक्षे या सा रुद्रपददायिनी । (१८७।१)

कोटिवेधकरी या सा ईश्वरत्वकरी नृणाम् ॥ (१८७।२)

वेधिका दशकोटीनां सा सदाख्यपदप्रदा । (१८८।१)

गुटिकार्बुदवेधी या सा श्रीकण्ठपदप्रदा ॥ (१८८।२)

सम्यग्भवपदं दत्ते गुटिका शङ्खवेधिका । (१८९।१)

धूम्रवेधी तु या सिद्धा सा शक्तिपददायिनी ॥ (१८९।२)

पराशक्तिपदं दत्ते स्पर्शवेधकरी तु या । (१९०।१)

शब्दवेधकरा या तु सा यस्य वत्सरावधि ॥ (१९०।२)

वक्त्रे स्थिता स वै सिद्धो नित्यं नित्यपदं लभेत् । (१९१।१)

स्वेच्छाचारी वज्रकायो वज्रपातैर्न भिद्यते ॥ (१९१।२)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां सर्वलोहानि काञ्चनम् । (१९२।१)

जायन्ते स्वेदसम्पर्काद् गात्रसंस्पर्शनादपि ॥ (१९२।२)

सर्वेषाम् उक्तयोगानाम् अनु स्याच्छुद्धगन्धकम् । (१९३।१)

पलार्धं भक्षयेन् नित्यं रससंक्रामणे हितम् ॥ (१९३।२)

कालि कालि महाकालि मांसशोणितभोजिनि । (१९४।१)

रक्तकृष्णमुखे देवि रससिद्धिं ददस्व मे ॥ (१९४।२)

स्वाहा अनेन सिद्धमन्त्रेण शक्तिचक्रं प्रपूजयेत् । (१९५।१)

कालिकां भैरवं सिद्धान् कुमारीं साधितं रसम् ॥ (१९५।२)

ततो रसायनं दिव्यं सेवयेत् सिद्धिमाप्नुयात् । (१९६।१)

गुटिकां धारयेद्वक्त्रे पूर्वमन्त्रं जपेत्सदा ॥ (१९६।२)

रसमन्त्रप्रयोगेण शीघ्रं सिद्धिमवाप्नुयात् । (१९७।१)

कालान्तरससिद्धिर्या प्रोक्ता मन्थानभैरवे ॥ (१९७।२)

तदर्थं पञ्च तत्त्वानि षष्ठं जीवं च साधयेत् । (१९८।१)

काकिन्याः पुष्पकाले तु सङ्गं कृत्वा समाहरेत् ॥ (१९८।२)

तद्योनिस्थं रजोबीजं गगनं तं विदुर्बुधाः । (१९९।१)

काकिन्युत्पन्नपुत्रस्य सद्योविड्वायुरुच्यते ॥ (१९९।२)

तेजस्तु काकिनीपुष्पं जलं तत्पुत्रशोणितम् । (२००।१)

काकिनीपुत्रसर्वाङ्गं पृथिवीतत्त्वमुच्यते ॥ (२००।२)

रससेवकदेहोत्थवीर्यं जीवस्तु कथ्यते । (२०१।१)

तत्प्रत्येकं कोटिवेधं कर्षैकं रससंयुतम् ॥ (२०१।२)

कृत्वा संरक्षयेद्भिन्नं सुपिष्टं गोलकीकृतम् । (२०२।१)

उन्नतं पौरुषं यावद्विस्तारेण तदर्धकम् ॥ (२०२।२)

कुर्यात्ताम्रकटाहं तु स्थूलं यावत् षडङ्गुलम् । (२०३।१)

चतुर्मुखस्य कोष्ठस्य पृष्ठे धार्यं दृढं यथा ॥ (२०३।२)

गोघृतं नरतैलं च समभागेन मेलयेत् । (२०४।१)

तेनापूर्य कटाहं तं सिद्धचक्रं ततो ऽर्चयेत् ॥ (२०४।२)

कुमारीगुरुदेवाग्नीन् भैरवं भैरवीयुतम् । (२०५।१)

तर्पयेद् बलिमांसेन क्षेत्रपालं च पूजयेत् ॥ (२०५।२)

धमनं तत्र कुर्वीत चतुर्दिक्षु शनैः शनैः । (२०६।१)

चतुर्भिर् वङ्कनालैश्च खदिराङ्गारयोगतः ॥ (२०६।२)

सुतप्तं फेननिर्मुक्तं निर्धूमं च यदा भवेत् । (२०७।१)

चन्द्रार्कग्रहनक्षत्रदेवताभुवनानि च ॥ (२०७।२)

नमस्कृत्य गुरुं देवं देहं तत्र विनिक्षिपेत् । (२०८।१)

सुद्रुतं तं विजानीयान् निक्षिपेत्पार्थिवं रसम् ॥ (२०८।२)

धमन्न् अत्रैव यत्नेन यावत् तत् कल्कतां व्रजेत् । (२०९।१)

अप्तत्त्वाख्यं रसं तस्मिन् क्षिपेद् रक्तं भवेत् तु तत् ॥ (२०९।२)

वायुयुक्तं रसं क्षिप्त्वा शुभ्रवर्णं प्रजायते । (२१०।१)

तेजोयुक्तं रसं क्षिप्याद् घनीभूतं भवेत्तु तत् ॥ (२१०।२)

तत आकाशसंयुक्तं रसं तत्र विनिक्षिपेत् । (२११।१)

आवर्तितं सुवर्णाभं जायते तत्र निक्षिपेत् ॥ (२११।२)

जीवयुक्तं रसं दिव्यं ततो हुंकारमुच्चरेत् । (२१२।१)

कृत्वा तत्र महारावं हुंकारत्रयसंयुतम् ॥ (२१२।२)

ततश् चोत्तिष्ठते सिद्धः पूर्वाह्णे भास्करो यथा । (२१३।१)

दिव्यतेजा महाकायो महाबलपराक्रमः ॥ (२१३।२)

नवनागसहस्राणां बलं तस्याधिकं भवेत् । (२१४।१)

जीवते वज्रदेहः सन् सत्यं सत्यं शिवोदितम् ॥ (२१४।२)

जराजर्जरिताङ्गानाम् अन्धानां पङ्गुकुष्ठिनाम् । (२१५।१)

नष्टवाग्जडषण्डानां कुब्जानां कुष्ठदेहिनाम् ॥ (२१५।२)

अनेकव्याधियुक्तानां भ्रान्तोन्मत्तपिशाचिनाम् । (२१६।१)

किं पुनः स्वच्छदेहानां भूपानां रससेविनाम् ॥ (२१६।२)

वीराणां साधकानां च दिव्यसिद्धिप्रदो भवेत् । (२१७।१)

तस्माद्वीरतरो यो ऽत्र भैरवोऽसौ न संशयः ॥ (२१७।२)

वज्रकायो भवेत्सिद्धो मेधावी दिव्यरूपवान् । (२१८।१)

अर्धयोजनविस्तीर्णं विमानं चाप्सरोयुतम् ॥ (२१८।२)

आयाति नात्र संदेहस्तस्य सिद्धस्य सम्मुखम् । (२१९।१)

तत्रारूढो रुद्रलोके क्रीडते भैरवो यथा ॥ (२१९।२)

क्षुत्पिपासाविनिर्मुक्तो जगन्नाशे न नश्यति । (२२०।१)

भुञ्जानः सर्वभोगांश्च योगिनां स प्रियो भवेत् । (२२०।२)

इच्छासिद्धो महावीरो नित्यानन्दमयो भवेत् ॥ (२२०।३)

दृष्ट्वा समस्तमनुभूय रसायनेषु सारातिसारसुखसाध्यतरं नराणाम् । (२२१।१)

देहस्य दार्ढ्यकरणे गुटिकाप्रयोगाः प्रोक्ताः परं शिवकराः सततं सुसिद्ध्यै ॥ (२२१।२)