यासां छेदेन रक्तं प्रवहति सततं प्रायशो रक्तभूमौ । (१।१)

संग्राह्या भूलतास्ता विषहरधनदं पातयेत्तेषु सत्त्वम् । (१।२)

तद्युक्त्या पारदेन्द्रे चरति यदि समं सारणाकर्मयोगैर्बद्धोऽयं कोटिवेधी समरविरजते योजयेद् भास्करे वा ॥ (१।३)

भूनागसत्त्व (१)भूलता कांतपाषाणं चूर्णं कृत्वा समं समम् । (२।१)

तत्सत्वमभ्रवद् ग्राह्यं तत्रत्यैरौषधैः सह ॥ (२।२)

भूनागसत्त्व (२)सौवीरं कांतपाषाणं तीक्ष्णं पाषाणचूर्णकम् । (३।१)

एतेषां तुल्यभूनागचूर्णमेकत्र कल्पयेत् ॥ (३।२)

अभ्रवद् ग्राहयेत्सत्वं तत्रत्यैरौषधैर्धमन् ॥ (४।०)

भूनागसत्त्व (३)कांतपाषाणसौवीरचूर्णं स्याद्भूलतासमम् । (५।१)

अभ्रवद्ग्राहयेत्सत्वं रसराजस्य बन्धकम् ॥ (५।२)

भूनागसत्त्व (४)सौवीरकांततीक्ष्णानां चूर्णं भूनागमृत्समम् । (६।१)

धार्यं भाण्डे क्षिपेत्तस्मिन् सजीवा भूलता पुनः ॥ (६।२)

उदकैः सेचयेन्नित्यं यावत्तद्भक्षयन्ति वै । (७।१)

तत्सत्त्वम् अभ्रवत्पिण्डं बद्ध्वा सत्वं समाहरेत् ॥ (७।२)

भूनागसत्त्व (५)कांतपाषाणचूर्णं तु भूलताचूर्णसंयुतम् । (८।१)

अजामूत्रैस् त्रिसप्ताहं भावयेदातपे खरे । (८।२)

तत्पिण्डं धारयेत्कोष्ठ्यां सत्वं ग्राह्यं सुशोभनम् ॥ (८।३)

भूनागसत्त्व (६)गोमूत्रं रजनी राजी लवणं कल्कयेत्समम् । (९।१)

तेन सिञ्च्यात्तु भूनागं खरे घर्मे द्रवत्यलम् ॥ (९।२)

कंकुष्ठं तद्द्रवं तुल्यं कृत्वा सत्वं समाहरेत् । (१०।१)

व्योमवत्क्रमयोगेन रसबन्धकरं भवेत् ॥ (१०।२)

भूनागसत्त्व (७)गंधकं रसकं चूर्ण्य भूलताचूर्णतुल्यकम् । (११।१)

वज्रमूषान्धितं ध्मातं सत्वं भवति शोभनम् ॥ (११।२)

एतत्सत्वं विचूर्ण्याथ पूर्ववच्चाभिषेकितम् ॥ (१२।०)

भूनागतैलदिनं भूनागसंतुल्यं मर्द्यं सौवीरमञ्जनम् । (१३।१)

पञ्चमाहिषसंमिश्रं कृत्वाथ वटकीकृतम् । (१३।२)

तस्मात्पातालयंत्रेण तैलं ग्राह्यं पुटेन वै ॥ (१३।३)

भूनागतैलभूलतास्तु गवां मूत्रैः क्षालयेत्ताभिराहरेत् । (१४।१)

तैलं पातालयंत्रेण तत्तैलं जारणे हितम् ॥ (१४।२)

गुह्यसूततप्तखल्वे शुद्धसूतं जीवद्भूनागसंयुतम् । (१५।१)

त्रिदिनं मर्दयेद् गाढं तत्समस्तं समुद्धृतम् ॥ (१५।२)

भूनागचूर्णयुक्तायां मूषायां संनिवेशयेत् । (१६।१)

तदूर्ध्वं भूलताचूर्णं दत्त्वा रुद्ध्वाथ शोषयेत् ॥ (१६।२)

गर्तान्तर्गोमयं सार्धं क्षिप्त्वा मूषां निवेशयेत् । (१७।१)

पादमात्रं तु तां गर्भे करीषं तुषवह्निना ॥ (१७।२)

पुटे पच्याद्दिनैकं तु समुद्धृत्याथ दापयेत् । (१८।१)

ऊर्ध्वाधो भूलताचूर्णं दत्त्वा तद्वत्पुटे पचेत् ॥ (१८।२)

मासमात्रमिदं कुर्याद्भवेदग्निसहो रसः । (१९।१)

जायते मूर्तिबद्धस्य राक्षसो वडवामुखम् ॥ (१९।२)

ग्रसते सर्वलोहानि सत्वानि विविधानि च । (२०।१)

वज्रादिसर्वलोहानि दत्तानि च मृतानि च । (२०।२)

गुह्यसूतमिदं ख्यातं वक्ष्यते चास्य जारणम् ॥ (२०।३)

चन्द्रार्क => गोल्दस्यैव षोडशांशेन दत्त्वा भूनागसत्त्वकम् । (२१।१)

तप्तखल्वे दिनं मर्द्यं ततः सिद्धविडान्वितम् ॥ (२१।२)

भूनागतैललिप्तायां मूषायां तन्निवेशयेत् । (२२।१)

रुद्ध्वा स्वेद्यं करीषाग्नौ जीर्णसत्वं च पूर्ववत् ॥ (२२।२)

दत्त्वा मर्द्यं तप्तखल्वे विडं देयं दशांशतः । (२३।१)

पूर्ववल्लिप्तमूषायां जारयेत्स्वेदनेन वै ॥ (२३।२)

एवं सत्वं समं जार्यं पूर्ववत्कच्छपेन वा । (२४।१)

गर्भद्रावेण बीजं च पूर्ववत् षड्गुणं शनैः ॥ (२४।२)

जारयेद् द्रावितं गर्ते मूषायन्त्रे तु पूर्ववत् । (२५।१)

ततस्तु रंजकं बीजं जार्यम् अस्यैव षड्गुणम् ॥ (२५।२)

ततस्तु पक्वबीजेन सप्तशृङ्खलिकाक्रमात् । (२६।१)

सारणं जारणं कुर्यान्मुखं बद्ध्वा तु बन्धयेत् ॥ (२६।२)

अनेन कोटिभागेन चंद्रार्कं कांचनं भवेत् ॥ (२७।०)

चोप्पेर् => गोल्द्गुह्यसूतं सुवर्णं च तुल्यमम्लेन मर्दयेत् । (२८।१)

यावद् गोलं तु तं कृत्वा सारणायां तु मध्यतः ॥ (२८।२)

द्वयोस्तुल्यं तु भूनागसत्वं मूषागतं द्रुतम् । (२९।१)

तस्मिन् सत्वे तु तं ढाल्यं सर्वं खोटं भवेत्तु तत् ॥ (२९।२)

भूनागतैललिप्तायां मूषायां चान्धितं पुटेत् । (३०।१)

यावत्सूतावशेषं स्यात्तावल्लघुपुटैः पचेत् ॥ (३०।२)

एवं पुनः पुनः कुर्यात् लिप्त्वा मूषागतं पुटम् । (३१।१)

अथवा बिडलिप्तायां मूषायां चान्धितं पुटेत् ॥ (३१।२)

यावत्सूतावशेषं स्यात्तावल्लघुपुटैः पचेत् । (३२।१)

गर्भद्रावणबीजं च समं तस्यैव सारयेत् ॥ (३२।२)

सारणायन्त्रमध्ये तु पूर्ववज्जारयेत्ततः । (३३।१)

ततो व्योमादिसत्वानि तुल्यतुल्यानि तस्य वै ॥ (३३।२)

मारितानि पृथग्भूयो जारितानि च कारयेत् । (३४।१)

ततस्तु रंजकं बीजं सारितं तस्य जारयेत् ॥ (३४।२)

चतुर्गुणं यथा पूर्वं लिप्तमूषागतं पुटेत् । (३५।१)

तत्सार्यं पक्वबीजेन यथा पूर्वं क्रमेण वै ॥ (३५।२)

सप्तशृङ्खलिकायोगान्मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (३६।१)

कोटिभागेन तेनैव ताम्रं भवति कांचनम् ॥ (३६।२)

चन्द्रार्क => गोल्द्भूनागसत्वसंतुल्यं गुह्यसूतं तु मर्दयेत् । (३७।१)

दिव्यौषधीद्रवैर्मर्द्यं तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (३७।२)

तत्सर्वं वज्रमूषायां रुद्ध्वा सन्धिं विशोषयेत् । (३८।१)

कारीषाग्नौ दिवारात्रौ त्रिशतं वा तुषाग्निना ॥ (३८।२)

स्वेदयेन्मृदुपाकेन समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (३९।१)

दिव्यौषधीद्रवैरेव तप्तखल्वे दिनावधि ॥ (३९।२)

ततो रुद्ध्वा धमेद् गाढं खोटं भवति तद्रसः । (४०।१)

गुह्यसूतं पुनस्तुल्यं दत्त्वा तस्मिन्दिनत्रयम् ॥ (४०।२)

मर्दयेत्स्वेदयेत्तद्वत् कुर्याद् बन्धं च पूर्ववत् । (४१।१)

तुल्येन कांजिकेनैव सारयेच्चाथ तेन वै । (४१।२)

वेधयेच्छतभागेन चंद्रार्कं कांचनं भवेत् ॥ (४१।३)

चन्द्रार्क, चोप्पेर्, लेअद् => गोल्द्रक्तवर्णं तु वैक्रांतं सुशुद्धं पलमात्रकम् । (४२।१)

व्याघ्रीकंदोदरे पच्याद् दोलायां हयमूत्रकैः ॥ (४२।२)

अर्धयामात्समुद्धृत्य व्याघ्रीकंदद्रवैः पुनः । (४३।१)

भावयेत्सप्तधा घर्मे पश्चात्तत्समकांचने ॥ (४३।२)

शुद्धसूतं पलैकं तु त्रयमेकत्र मर्दयेत् । (४४।१)

व्याघ्रीकंदद्रवैश्चाश्वमूत्रैर्यामचतुष्टयम् ॥ (४४।२)

तद्गोलं हण्डिकायन्त्रे यामं लघ्वग्निना पचेत् । (४५।१)

उद्धृत्य मर्दयेद्यामं पूर्वद्रावैः समूत्रकैः ॥ (४५।२)

शतं पलं स्वर्णपत्रे अनेनैव तु लेपयेत् । (४६।१)

रुद्ध्वा लघुपुटैः पच्याद्विंशद्वारं पुनः पुनः ॥ (४६।२)

व्याघ्रीकंदद्रवैश्चाश्वमूत्रैश्चैव तु मर्दयेत् । (४७।१)

एतत्स्वर्णं साभिषिक्तं सत्ववत्समुखे रसे ॥ (४७।२)

चारयेज्जारयेदेवं यावच्छतगुणं शनैः । (४८।१)

तद्रसं चाश्वमूत्रेण व्याघ्रीकंदद्रवेण च ॥ (४८।२)

बीजैर्दिव्यौषधीनां च तप्तखल्वे विमर्दयेत् । (४९।१)

त्रिदिनान्ते समुद्धृत्य वज्रमूषान्धितं पुटेत् ॥ (४९।२)

दिवारात्रौ करीषाग्नौ त्रिरात्रं च तुषाग्निना । (५०।१)

एवं पुनः पुनः कुर्यान्मर्दनं पुटपाचनम् ॥ (५०।२)

सप्तधा तत्प्रयत्नेन तद्रसो म्रियते ध्रुवम् । (५१।१)

अनेनैवायुतांशेन क्रामणान्तेन वेधयेत् ॥ (५१।२)

चंद्रार्कं वा द्रुतं ताम्रं नागं वा कांचनं भवेत् । (५२।१)

चारितं पूर्वसूतं यन्मारणेन विना तु तत् ॥ (५२।२)

मारयेत् पक्वबीजानि त्रिधा तं जारयेत् क्रमात् । (५३।१)

पूर्ववद्बंधनत्वं च कृत्वा तं क्रामणेन वै ॥ (५३।२)

योजयेल्लक्षभागेन चंद्रार्के द्राविते तु तम् । (५४।१)

स्वर्णं भवति रूपाढ्यं शंभुना परिकीर्तितम् ॥ (५४।२)

मेर्चुर्य्:: कोटिवेधिन्पीतवर्णं तु वैक्रांतं शुद्धं भाव्यं दिनावधि । (५५।१)

व्याघ्रीद्रवाश्वमूत्राभ्यां व्याघ्रीकंदगतं पचेत् ॥ (५५।२)

दोलायंत्रे दिवारात्रं समुद्धृत्याथ चूर्णयेत् । (५६।१)

एतच्चूर्णं पलैकं तु सूते दशगुणे क्षिपेत् ॥ (५६।२)

व्याघ्रीकंदद्रवैश्चाश्वमूत्रैर्मर्द्यं दिनावधि । (५७।१)

अनेन लेपयेत्स्वर्णपत्रं शतपलं पुनः ॥ (५७।२)

वज्रमूषागतं रुद्ध्वा त्रिदिनं तुषवह्निना । (५८।१)

स्वेदयेद्वा दिवारात्रौ कारीषाग्नावथोद्धरेत् ॥ (५८।२)

व्याघ्रीकंदाश्वमूत्राभ्यां मर्द्यं तद्वत्पुटे पचेत् । (५९।१)

एवं शतपुटैः पक्वम् अभिषिक्तं च कारयेत् ॥ (५९।२)

समुखे रसराजेन्द्रे चार्यमेतच्च जारयेत् । (६०।१)

व्योमसत्वक्रमेणैव यावत् शतगुणं शनैः ॥ (६०।२)

मूषायन्त्रे ऽथवा जार्यं यथा पूर्वं क्रमेण वै । (६१।१)

तत्रस्थस्य रसेन्द्रस्य गर्भद्रावणबीजकम् ॥ (६१।२)

पूर्ववद् द्रावितं गर्ते क्रमाज्जार्यं चतुर्गुणम् । (६२।१)

तत्रस्थं पक्वबीजेन जारयेत्सप्तशृङ्खलैः ॥ (६२।२)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा कोटिवेधी भवेद् रसः ॥ (६३।०)

चोप्पेर् => सिल्वेर्कृष्णवर्णं तु वैक्रांतं व्याघ्रीकंदोदरे क्षिपेत् । (६४।१)

अश्वमूत्रैर्दिनं स्वेद्यं तद्भागैकं विचूर्णयेत् ॥ (६४।२)

शुद्धसूतस्य भागैकं तप्तखल्वे दिनावधि । (६५।१)

व्याघ्रीकंदद्रवैश्चाश्वमूत्रैश्चैव तु मर्दयेत् ॥ (६५।२)

तारं दत्त्वा षडंशेन पुनस्तद्वच्च मर्दयेत् । (६६।१)

सर्वतुल्यं पुनः सूतं दत्त्वा तत्रैव मर्दयेत् ॥ (६६।२)

जातं गोलं समुद्धृत्य निगलेन तु लेपयेत् । (६७।१)

वज्रमूषागतं रुद्ध्वा त्रिदिनं तुषवह्निना ॥ (६७।२)

स्वेदयेद्वा दिवारात्रौ निर्वाते करिषाग्निना । (६८।१)

उद्धृत्य मर्दयेच्चाथ बीजैर्दिव्यौषधीद्रवैः ॥ (६८।२)

त्रिदिनं तप्तखल्वे तु हयमूत्रेण संयुतम् । (६९।१)

पूर्ववल्लेपितं रुद्ध्वा तद्वत्पाच्यं पुटेन वै ॥ (६९।२)

अनेन क्रमयोगेन सप्तधा पाचयेत्पुटैः । (७०।१)

अनेन वेधयेत्ताम्रं द्रावितं शतमांशतः । (७०।२)

पूर्ववत् क्रामणं दत्त्वा तारं भवति शोभनम् ॥ (७०।३)

चोप्पेर् => सिल्वेर्श्वेतवर्णं तु वैक्रांतं सुशुद्धं पूर्ववत् क्रमात् । (७१।१)

रक्तवैक्रांतयोगेन तारं तेनैव मारयेत् ॥ (७१।२)

तत्तारं जारयेत् सूते तद्वच्छतगुणैः शनैः । (७२।१)

तद्वन्मार्यं पुटेनैव भवेदयुतवेधकः ॥ (७२।२)

तद्वत् वै तारबीजेन सारितं जारयेत् क्रमात् । (७३।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा लक्षवेधी भवेद्रसः ॥ (७३।२)

द्रुते ताम्रे प्रदातव्यं तत्तारं जायते शुभम् ॥ (७४।०)

सिल्वेर् => गोल्द्ताम्रवर्णं तु वैक्रांतं शुद्धहिंगुलसंयुतम् । (७५।१)

मर्दयेदम्लवर्गेण तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (७५।२)

अनेन स्वर्णपत्राणि प्रलिप्तानि पुटे पचेत् । (७६।१)

समुद्धृत्य पुनर्मर्द्यमम्लवर्गेण संयुतम् ॥ (७६।२)

पचेत्सप्तपुटैरेवं तद्भस्म पलमात्रकम् । (७७।१)

शुद्धसूतपलैकं तु दिव्यौषधीद्रवैस् त्र्यहम् ॥ (७७।२)

मर्दितं कारयेद् गोलं निर्मलेन च लेपयेत् । (७८।१)

रुद्ध्वा दिनत्रयं स्वेद्यं करीषतुषवह्निना ॥ (७८।२)

ततो दिव्यौषधीद्रावैर्मर्दितं निगलेन च । (७९।१)

रुद्ध्वा लिप्त्वा धमेद् गाढं बंधमायाति निश्चितम् ॥ (७९।२)

अनेन शतमांशेन तारं भवति कांचनम् ॥ (८०।०)

सिल्वेर् => गोल्द्रक्तवैक्रांतसत्वं तु सह हेम्ना तु चूर्णयेत् । (८१।१)

द्वंद्वमेलापलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् ॥ (८१।२)

तत्खोटं वाभिषिक्तं तु समुखे जारयेद्रसे । (८२।१)

अभ्रसत्वप्रकारेण जारयेत्पारदं समम् ॥ (८२।२)

तद्रसं पक्वबीजेन सारयेत्पूर्ववत्त्रिधा । (८३।१)

तद्वच्च जारणा कार्या मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् ॥ (८३।२)

सहस्रांशेन तेनैव तारं भवति कांचनम् ॥ (८४।०)

सिल्वेर्, चोप्पेर्, लेअद् => गोल्द्रक्तवैक्रांतसत्वं च शुद्धसूतं समं समम् । (८५।१)

मर्द्यं दिव्यौषधीद्रावैस्तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (८५।२)

ततो निगललिप्तायां मूषायां चान्धितं पुटेत् । (८६।१)

करीषाग्नौ दिवारात्रौ त्रिदिनं च तुषाग्निना ॥ (८६।२)

समुद्धृत्य पुनर्लेप्यं तद्गोलं निगलेन च । (८७।१)

मूषान्ते लवणं दत्त्वा रुद्ध्वा संधिं विशोषयेत् ॥ (८७।२)

पुनश्च लवणं दत्त्वा रुद्ध्वा संधिं विशोषयेत् । (८८।१)

लेपयेत् शंखचूर्णेन तां मूषां सर्वतोऽङ्गुलम् । (८८।२)

कोष्ठीयन्त्रे हठाद् धाम्यं बद्धो भवति तद्रसः ॥ (८८।३)

तारे ताम्रे भुजंगे वा सहस्रांशेन वेधयेत् । (८९।१)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणमुत्तमम् ॥ (८९।२)

चपलाभेदाःरक्ता पीता सिता कृष्णा चपला तु चतुर्विधा । (९०।१)

वैक्रांतस्य प्रकारेण शोध्याः स्यू रसबन्धकाः ॥ (९०।२)

चपला:: वेध wइथ् ~लांगली करवीराग्निगिरिकर्णी च टंकणम् । (९१।१)

सौवीराञ्जनतुल्यांशं नारीस्तन्येन पेषयेत् ॥ (९१।२)

वज्रमूषोदरं तेन लेपयेत्सर्वतोऽङ्गुलम् । (९२।१)

चपला रक्तपीता वा भागमेकं विचूर्णयेत् ॥ (९२।२)

सुवर्णभागाश्चत्वारो द्विभागं शुद्धपारदम् । (९३।१)

दिव्यौषधीद्रवैर्मर्द्यं सर्वमेतद्दिनत्रयम् ॥ (९३।२)

पूर्वमूषां निरुध्याथ छायाशुष्कं धमेद्धठात् । (९४।१)

तत्सर्वं जायते खोटं शतांशेन तु तेन वै ॥ (९४।२)

सुशुद्धं वेधयेन्नागं भवेद् गुंजानिभं तु तत् । (९५।१)

नागेनानेन शुल्बं तु शतांशेनैव वेधयेत् ॥ (९५।२)

अरुणाभं भवेच्छुल्बं तेन शुल्बेन वेधयेत् । (९६।१)

शुद्धतारं शतांशेन तत्तारं कांचनं भवेत् ॥ (९६।२)

तद्वच्च जारणा कार्या मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (९७।१)

सहस्रांशेन तेनैव तारं भवति कांचनम् ॥ (९७।२)

सुशुद्धं वेधयेन्नागं भवेद्गुंजानिभं च तत् । (९८।१)

नागेनानेन शुल्बं तु शतांशेनैव वेधयेत् ॥ (९८।२)

लेअद् => चोप्पेर् => सिल्वेर् => गोल्द्षड्भागं चपलाचूर्णं तारं स्यात्सप्तभागकम् । (९९।१)

भागाष्टकं सुवर्णं च नवभागं च पारदम् ॥ (९९।२)

सर्वं दिव्यौषधीद्रावैर्मर्दयेद्दिवसत्रयम् । (१००।१)

तद्गोलं निगलेनैव सर्वतो लेपयेद् घनम् ॥ (१००।२)

लांगली करवीराग्निगृध्रविष्ठा समं समम् । (१०१।१)

पेषयेन्मातुलिंगाम्लैस्तेन मूषां प्रलेपयेत् ॥ (१०१।२)

तद्रुद्ध्वा पूर्ववद्गोलं धमेत्खोटं भवेत्तु तत् । (१०२।१)

तेनैव तु शतांशेन नागे वेधं प्रदापयेत् ॥ (१०२।२)

तेन नागेन शुल्बं च शतांशेनैव वेधयेत् । (१०३।१)

ताम्रेण वेधयेत्तारं पूर्ववत्कांचनं भवेत् ॥ (१०३।२)

सिल्वेर् => गोल्द्पलैकं शुद्धसूतं च काचपात्रे विनिक्षिपेत् । (१०४।१)

पूर्ववज्जारितं गंधं क्षिपेत्तस्मिन्पलत्रयम् ॥ (१०४।२)

जंबीराणां द्रवं दत्त्वा गंधतुल्यं शनैः पचेत् । (१०५।१)

वालुकाभाण्डमध्ये तु यावज्जीर्यति गंधकम् ॥ (१०५।२)

पूर्वसंस्कृतधान्याभ्रं पलमेकं च तत्र वै । (१०६।१)

क्षिप्त्वा जंबीरनीरं च बिडं दत्त्वाथ पाचयेत् ॥ (१०६।२)

जीर्णे यावद् भवेत्तत्तु ह्यम्लं तावत्क्षिपन्पचेत् । (१०७।१)

तस्मिन्स्वर्णं पलैकं तु चूर्णितं चाभिषेकितम् ॥ (१०७।२)

क्षिपेत्तस्मिन्विडं चाथ देयं जंबीरसंयुतम् । (१०८।१)

पचेज्जीर्णं भवेद्यावत्तत्रैव मृदुवह्निना ॥ (१०८।२)

बिडमम्लं क्षिपन्नेव जीर्णे चोद्धृत्य मर्दयेत् । (१०९।१)

त्रिदिनं तप्तखल्वे तु दिव्यौषधीद्रवैर्युतम् ॥ (१०९।२)

मूलमीश्वरलिङ्ग्युत्थं शिग्रुमूलं च पेषयेत् । (११०।१)

वज्रमूषामनेनैव लिप्त्वा पूर्वरसं क्षिपेत् ॥ (११०।२)

रुद्ध्वा स्वेद्यं करीषाग्नावहोरात्रात् समुद्धरेत् । (१११।१)

पूर्ववन्मर्दितं रुद्ध्वा धमेद् बद्धो भवेद्रसः ॥ (१११।२)

चतुःषष्टितमांशेन दत्ते तारमनेन वै । (११२।१)

वेधयेज्जारयेद् दिव्यं कांचनं सिद्धसंमतम् ॥ (११२।२)

सिल्वेर् => गोल्द्शतनिष्कं शुद्धसूतं दशनिष्कं तु गंधकम् । (११३।१)

क्षणं कन्याद्रवैर् मर्द्यं पातनायंत्रगं पचेत् ॥ (११३।२)

ऊर्ध्वलग्नं समादाय गंधकं दशनिष्ककम् । (११४।१)

दत्त्वा मर्द्यं पुनस्तद्वद्यंत्रे पच्यात् समुद्धरेत् ॥ (११४।२)

एवं पुनः पुनः कुर्यादेकविंशतिवारकम् । (११५।१)

गौरीयन्त्रे तु तत्सूतं क्षिप्त्वा देयं तु गंधकम् ॥ (११५।२)

भावितं पूर्वयोगेन विंशत्यंशेन चूर्णितम् । (११६।१)

रुद्ध्वा लघुपुटे पच्याज्जीर्णे गंधं प्रदापयेत् ॥ (११६।२)

एवं पुनः पुनर्जार्यं यथाशक्ति क्रमेण वै । (११७।१)

जीर्णे शतगुणे गन्धे शतवेधी भवेद्रसः ॥ (११७।२)

सहस्रगुणिते जीर्णे सहस्रांशेन वेधयेत् । (११८।१)

लक्षजीर्णे लक्षवेधी कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (११८।२)

जीर्णे कोटिगुणे गन्धेऽप्येवं स्यादुत्तरोत्तरम् । (११९।१)

सारयेत् पक्वबीजेन पूर्ववज्जारयेत् क्रमात् ॥ (११९।२)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा तारे वेधं प्रदापयेत् । (१२०।१)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (१२०।२)

भूसत्त्वकैः परमगुह्यतमैः ससूतैर् वैक्रान्तकैः सचपलै रसगंधकैश्च । (१२१।१)

दृष्ट्वानुभूय सकलं सुखसाध्ययोगैः सम्यक् सुवर्णकरणं गदितं सुधीनाम् ॥ (१२१।२)