वीर्यं स्थिरं योनिमुखेषु येषां स्थूलं दृढं दीर्घतमं च लिङ्गम् । (१।१)

तेषां प्रगल्भाः प्रमदाश्च सर्वा भवन्ति तृप्ताः सुरतप्रसङ्गे ॥ (१।२)

नागवल्लीदलद्रावैः सप्ताहं शुद्धपारदम् । (२।१)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तु क्षालयेत्काञ्जिकैस्ततः ॥ (२।२)

तत्क्षिपेद् विषकन्दस्य गर्भे निष्कचतुष्टयम् । (३।१)

विषेण तन्मुखं रुद्ध्वा स्थूलवाराहमांसके ॥ (३।२)

पिण्डं गर्भे निरुध्याथ मुखं सूत्रेण सीवयेत् । (४।१)

संध्याकाले बलिं दत्त्वा कुक्कुटं मदिरायुतम् ॥ (४।२)

ततश् चुल्ल्यां लोहपात्रे तैले धत्तूरसम्भवे । (५।१)

तं विंशतिपले पच्यात्सपिण्डं मन्दवह्निना ॥ (५।२)

संध्यामारभ्य यत्नेन यावत्सूर्योदयं तथा । (६।१)

हठाज्जागरणं कुर्यादन्यथा तन्न सिध्यति ॥ (६।२)

प्रातरुद्धृत्य गुटिकां क्षीरभाण्डे विनिक्षिपेत् । (७।१)

तत्क्षीरं शुष्यति क्षिप्रम् एतत्प्रत्ययमद्भुतम् ॥ (७।२)

दृष्ट्वा तां धारयेद्वक्त्रे वीर्यस्तम्भकरीं रतौ । (८।१)

क्षीरं पीत्वा रमेद्रामाः कामाकुलकलान्विताः ॥ (८।२)

मुखाद्धस्तं यदा प्राप्ता तदा वीर्यं पतत्यलम् । (९।१)

ब्रह्माण्डगुटिका नाम शोषयन्ती महोदधिम् ॥ (९।२)

दग्धमङ्कोल्लमूलं तु कर्पूरं कुङ्कुमं तथा । (१०।१)

रोचना सहदेवी च समं सर्वं प्रपेषयेत् ॥ (१०।२)

विषमुष्टिकतैलेन लिप्तलिङ्गो ह्य् अनेन वै । (११।१)

नरो नारीसहस्रैकं गच्छन्वीर्यं न मुञ्चति ॥ (११।२)

श्वेतार्कतूलजां वर्तिं कृत्वा सूकरमेदसा । (१२।१)

यावज्ज्वलति दीपोऽयं तावद्वीर्यं स्थिरं नृणाम् ॥ (१२।२)

इन्द्रवारुणिकामूलं पुष्ये नग्नः समुद्धरेत् । (१३।१)

त्र्यूषणैश्च गवां क्षीरैः पिष्ट्वा कुर्याद्वटीं दृढाम् ॥ (१३।२)

छायाशुष्का स्थिता वक्त्रे वीर्यस्तम्भकरी नृणाम् । (१४।१)

वरमङ्कोलतैलेन नाभिलेपोऽपि वीर्यधृक् ॥ (१४।२)

रक्तापामार्गामूलं तु सोमवारेऽभिमन्त्रयेत् । (१५।१)

भौमे प्राप्तः समुद्धृत्य बन्धेत् कट्यां च वीर्यधृक् ॥ (१५।२)

चटकानङ्कुलीतैलैः पादाधः संप्रलेपयेत् । (१६।१)

न मुञ्चति नरो वीर्यं शय्यां पादेन न स्पृशेत् ॥ (१६।२)

डुण्डुभो नाम यः सर्पः कृष्णवर्णस्तमाहरेत् । (१७।१)

तस्यास्थि धारयेत्कट्यां नरो वीर्यं न मुञ्चति ॥ (१७।२)

तन्मुक्ते मुञ्चते वीर्यं सिद्धयोग उदाहृतः । (१८।१)

सहदेवीयमूलं तु तत्समं पद्मकेसरम् ॥ (१८।२)

पिष्ट्वा मध्वाज्यसंयुक्तो लेपो नाभौ तु वीर्यधृक् । (१९।१)

श्वेतस्य कोकिलाक्षस्य बीजं मूलं समाहरेत् ॥ (१९।२)

पिष्टं तण्डुलसम्भूतं बदरीणां फलं समम् । (२०।१)

जलैः पिष्ट्वा वटी धार्या वीर्यस्तम्भकरी मुखे ॥ (२०।२)

नागवल्लीपयःपिष्टं लज्जामूलं प्रलेपयेत् । (२१।१)

तन्नाभौ वीर्यधृक् पुंसां मूलं वा तुलसीभवम् ॥ (२१।२)

मूलेन श्वेतगुञ्जाया वर्तिं कृत्वा प्रदीपयेत् । (२२।१)

दीपं सूकरतैलेन वीर्यस्तम्भकरं नृणाम् ॥ (२२।२)

बीजमीश्वरलिङ्ग्यास् तु सूतं वृश्चिककण्टकम् । (२३।१)

सर्वं पूगफलस्यान्तः क्षिप्त्वा वेष्ट्यं त्रिलोहकैः ॥ (२३।२)

जिह्वोपरि स्थिते तस्मिन्नरो वीर्यं न मुञ्चति । (२४।१)

श्लेष्मातस्य कुरण्टस्य बीजं फञ्ज्याः समाहरेत् ॥ (२४।२)

अजाक्षीरेण तं पिष्ट्वा कर्षं भुक्त्वा तु वीर्यधृक् । (२५।१)

सूरणं तुलसीमूलं ताम्बूलैः सह भक्षयेत् ॥ (२५।२)

न मुञ्चति नरो वीर्यं कर्षैकेन पृथक्पृथक् । (२६।१)

नखास्थीनि समादाय मार्जारस्य सितस्य वै ॥ (२६।२)

श्वेतापराजितामूलं नीलीमूलं श्मशानजम् । (२७।१)

सर्वं बद्ध्वा कटौ वीर्यं चिरकालं न मुञ्चति ॥ (२७।२)

भूलता सिक्थकं तुल्यं लिम्पेत्तैलैः कुसुम्भजैः । (२८।१)

पादौ वीर्यधरो भूयात्पद्भ्यां शय्यां न संस्पृशेत् ॥ (२८।२)

नवनीतेन वा लेप्यं चटकाण्डं च पूर्ववत् । (२९।१)

इन्द्रवारुणीमूलं उन्मत्ताजस्य मूत्रतः ॥ (२९।२)

भावयेत्तेन लेपेन नरो वीर्यं न मुञ्चति । (३०।१)

दाडिमस्य त्वचश्चूर्णं फलं भल्लातकाक्षयोः ॥ (३०।२)

पिष्ट्वा तत्कटुतैलेन लेपः स्यात्पूर्ववत्फलम् । (३१।१)

कर्पूरं टङ्कणं सूतं मुनिपुष्परसं मधु ॥ (३१।२)

मर्दयित्वा लिम्पेत्तेन लिङ्गं यावत्समन्ततः । (३२।१)

जलैः प्रक्षालयेल्लिङ्गं भजेद्रामां यथोचिताम् ॥ (३२।२)

वीर्यं स्तम्भयते पुंसां याममात्रं न संशयः । (३३।१)

कृष्णधत्तूरतैलेन पारदं घर्षयेद्दिनम् ॥ (३३।२)

त्रिलोहैर्वेष्टितं बद्धं तत्कट्यां वीर्यधारकम् । (३४।१)

स्वर्णं व्योमसत्त्वं तारं ताम्रं च रोचनम् ॥ (३४।२)

बीजं वै शरपुङ्खायाः कृष्णधत्तूरबीजकम् । (३५।१)

सर्वं मर्द्यं वटक्षीरैः कुबेराक्षस्य बीजके ॥ (३५।२)

तत्क्षिप्त्वा धारयेद्वक्त्रे वीर्यस्तम्भकरं चिरम् । (३६।१)

कृकलासस्य पुच्छाग्रं मुद्रिकाकारतां कृतम् ॥ (३६।२)

ऊर्णनाभस्य जालेन वेष्टयित्वाथ धारयेत् । (३७।१)

वामहस्ते कनिष्ठायां नरो वीर्यं न मुञ्चति ॥ (३७।२)

स्थलमीनं समादाय शुष्कं चूर्णेन लेपयेत् । (३८।१)

उल्लिप्तं रक्षयेत्किंचिद्वक्त्रे धार्यश्च वीर्यधृक् ॥ (३८।२)

पश्चिमसमुद्रस्य तटे अमरचण्डेश्वरो नाम देवतायतनं तस्याग्रे वालुकामध्ये स्थलमीनास्तिष्ठन्ति ते च वालुकामीनाः कथ्यन्ते । (३९।१)

शुद्धसूते विनिक्षिप्य स्वर्णं वा नागमेव वा । (३९।२)

अष्टमांशेन तत्सर्वं मर्दयेत्तप्तखल्वके ॥ (३९।३)

शाल्मल्याश्चैव पञ्चाङ्गरसं तत्र विनिक्षिपेत् । (४०।१)

श्लेष्मान्तस्य फलं पक्वं कोकिलाक्षस्य बीजकम् ॥ (४०।२)

तिलपिण्याकचूर्णं तु दत्त्वा तावद्विमर्दयेत् । (४१।१)

जलौका जायते यावत्ततः कर्पूरटङ्कणम् ॥ (४१।२)

कपिकच्छुकरोमाणि वाकुचीतैलकं पटु । (४२।१)

मागधीं च जलैः पिष्ट्वा तत्सर्वं तप्तखल्वके ॥ (४२।२)

क्षिपेत्पूर्वजलौकां च त्रिसप्ताहं विमर्दयेत् । (४३।१)

सा योज्या कामकाले तु नारीणां योनिगह्वरे ॥ (४३।२)

मददर्पहरा तासां मदविह्वलकारका । (४४।१)

बाल्ये षडङ्गुला योज्या यौवने सा नवाङ्गुला ॥ (४४।२)

द्वादशाङ्गुलिका योज्या प्रगल्भानां जलौकिका । (४५।१)

यो वा तां धारयेन्मूर्ध्नि वीर्यं तस्य स्थिरं भवेत् ॥ (४५।२)

पारदादष्टमांशेन सुवर्णं नागमेव वा । (४६।१)

योजयेत्तप्तखल्वे तु शाल्मलीत्वङ्निजद्रवैः ॥ (४६।२)

मुनिपत्त्ररसैर्नीलीमूलद्रावैश्च मर्दयेत् । (४७।१)

श्लेष्मातकफलं पक्वं कोकिलाक्षस्य बीजकम् ॥ (४७।२)

मज्जा सुपक्वा बिल्वस्य क्षिपेत्तत्रैव मर्दयेत् । (४८।१)

जलौका जायते यावत्ततस्तस्मात्समुद्धरेत् ॥ (४८।२)

त्रिसप्ताहं तप्तखल्वे कर्पूराद्यैश्च पूर्ववत् । (४९।१)

मर्दयेच्च फलं तद्वज्जायते नात्र संशयः ॥ (४९।२)

रसादष्टमभागं तु सुवर्णं नागमेव वा । (५०।१)

योज्यं च त्रिफला भृङ्गी शुण्ठी छागपयो घृतम् ॥ (५०।२)

क्षौद्रं गोमूत्रकं चैव सर्वं सप्तदिनावधि । (५१।१)

मर्दयेत्तदवच्छिन्नं जलौका यावता भवेत् ॥ (५१।२)

कर्पूराद्यैः पुनर्मर्द्यं तप्तखल्वे तु पूर्ववत् । (५२।१)

पूर्ववज्जायते सिद्धिस्तद्वद्योगे न संशयः ॥ (५२।२)

त्रिदिनं मर्दयेत्खल्वे सूतं निष्कचतुष्टयम् । (५३।१)

त्रिफलायास्तु निर्यासं स्तोकं स्तोकं विनिक्षिपेत् ॥ (५३।२)

पयश्चैव महाशृङ्ग्या दातव्यं मर्दनक्षमम् । (५४।१)

जलौका मर्दनाख्येयं जायते सुखदा नृणाम् ॥ (५४।२)

रामाणां मदमत्तानां द्राविकाग्नौ घृतं यथा । (५५।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन वीर्यस्तम्भकरी भवेत् ॥ (५५।२)

पारदं मरिचं कुष्ठं तगरं कण्टकारिका । (५६।१)

अश्वगन्धातिलक्षौद्रसैन्धवश्वेतसर्षपाः ॥ (५६।२)

अपामार्गो यवा माषाः पिप्पली च समं जलैः । (५७।१)

पिष्ट्वा विमर्दयेत्तेन लिङ्गं मासमहर्निशम् ॥ (५७।२)

वर्धते हस्तमात्रं तत्स्थौल्येन मुसलोपमम् । (५८।१)

वराहवसया क्षौद्रैर्लिङ्गं मासं विलेपयेत् ॥ (५८।२)

अतिदीर्घं दृढं स्थूलं जायते नात्र संशयः । (५९।१)

अश्वगन्धा वचा कुष्ठं बृहती च शतावरी ॥ (५९।२)

पाचयेत्तिलतैलेन मर्दयेत्तेन पूर्ववत् । (६०।१)

लिङ्गं स्थूलं दृढं दीर्घं मासमात्रात्प्रजायते ॥ (६०।२)

जम्बूसूकरजं तैलं महाराष्ट्री च टङ्कणम् । (६१।१)

मधुना सह लेपोऽयं मासाल्लिङ्गस्य वृद्धिकृत् ॥ (६१।२)

मिश्रितं मुसलीचूर्णं माहिषैर्नवनीतकैः । (६२।१)

तद्भाण्डं धान्यराशौ च स्थितं सप्तदिनैर्हरेत् ॥ (६२।२)

तेन प्रलेपयेल्लिङ्गं वर्धते मासमात्रतः । (६३।१)

पिप्पली मरिचं क्षीरं सिता तुल्यं विमर्दयेत् ॥ (६३।२)

मासैकं वृद्धिकृल्लिङ्गे नात्र कार्या विचारणा । (६४।१)

माहिषं गोघृतं तुल्यं सैन्धवं च समं समम् ॥ (६४।२)

अनेन लेपयेल्लिङ्गं स्थूलं स्यान्मासमात्रतः । (६५।१)

अश्वगन्धापमार्गौ च सारिवाक्षफलं तिलाः ॥ (६५।२)

सर्षपेन्द्रयवं तुल्यमजाक्षीरेण पेषयेत् । (६६।१)

तेन लिङ्गं तु मासैकं मर्दनाद्वृद्धिमाप्नुयात् ॥ (६६।२)

मांसीमक्षफलं कुष्ठमश्वगन्धां शतावरीम् । (६७।१)

तैले पक्त्वा प्रलेपोऽयं मासाल्लिङ्गस्य वृद्धिकृत् ॥ (६७।२)

रोहीतमत्स्यजं पित्तं जलौका लाङ्गली समम् । (६८।१)

अनेन लेपयेल्लिङ्गं स्यान्मासान्मुसलोपमम् । (६८।२)

निशा सिताश्वगन्धा च पारदं मर्दयेत्समम् । (६८।३)

अनेन मर्दयेल्लिङ्गं योनिकर्णस्तनांस्तथा । (६८।४)

वर्धन्ते मासमात्रेण नात्र कार्या विचारणा ॥ (६८।५)

ॐ नमो भगवते उड्डामरेश्वराय सर प्रसर २ कुरु ठ ठः । (६९।१)

अनेन मन्त्रेण सर्वे वर्धनयोगाः सप्ताभिमन्त्रिताः सिद्धा भवन्ति । (६९।२)

जाम्बूमार्जारयोः पित्तं यवागूमर्दितं दिहेत् । (६९।३)

मासैकाद्वर्धते लिङ्गं स्तनौ कर्णौ च मर्दनात् ॥ (६९।४)

ॐ नमो भगवते उड्डामरेश्वराय सर प्रसर प्रसर निकल निकल निकालय निकालय स्वाहा ठः ठः ॥ (७०।०)

गृहगोधा शुनो जिह्वा स्त्रीजरायुः समं समम् । (७१।१)

पिष्ट्वा धार्यं ताम्रपात्रे सप्ताहात्तं पुनः पचेत् ॥ (७१।२)

तिलतैलेन तत्तैलमर्दनाद्वर्धते खलु । (७२।१)

लिङ्गं स्तनौ च कर्णौ च हस्तौ पादौ न संशयः । (७२।२)

ॐ नमो भगवते उड्डामरेश्वराय सर सर हिलि हिलि स्वाहा ठः ठः । (७२।३)

अतितरसुखसाध्यैर् योगराजैः प्रसिद्धैः सततसुरतयोग्यं स्तम्भनं वर्धनं च । (७२।४)

निपुणरसिकरामारञ्जकं मोहकं स्याद् गदितमिह समस्तं भोगिनां सौख्यहेतुः ॥ (७२।५)