कलिङ्गकारवल्ल्यम्लतैलकूष्माण्डराजिकाः जयति स रसराजो मृत्युशङ्कापहारी सकलगुणनिधानं कायकल्पाधिकारी । (१।१)

वलिपलितविनाशं सेवितो वीर्यवृद्धिं स्थिरम् अपि कुरुते यः कामिनीनां प्रसङ्गम् ॥ (१।२)

अथातः सम्प्रवक्ष्यामि देहसिद्धिं सुशोभनाम् । (२।१)

यस्याः सिद्धौ मनुष्याणां जायन्ते सर्वसिद्धयः ॥ (२।२)

न देहेन विना किंचिद् इष्टम् अस्ति जगत्त्रये । (३।१)

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन तस्मिन् यत्नो विधीयताम् ॥ (३।२)

शुभनक्षत्रदिवसे वमने रेचने कृते । (४।१)

ततो विशेषशुद्ध्यर्थं केतकीस्तनजं द्रवम् ॥ (४।२)

त्रिदिनं कुडवैकैकं लोणदोषहरं पिबेत् । (५।१)

विडङ्गं च वचा कुष्ठं केतकीस्तनसंयुतम् ॥ (५।२)

क्वथितं त्रिदिनं पीतम् अम्लदोषहरं परम् । (६।१)

श्यामावह्निविडङ्गानि त्र्यूषणं त्रिफला वृषः ॥ (६।२)

सैन्धवं देवदारुश् च मुस्ता चैतत् समं समम् । (७।१)

घृतैर् लेह्यं तु कर्षैकं सप्ताहात् सर्वदोषजित् ॥ (७।२)

एवं विशुद्धदेहस् तु पूजयेद् देवतां गुरुम् । (८।१)

कुमारीं योगिनीचक्रं ततः कुर्याद् रसायनम् ॥ (८।२)

रसायननिर्वाते भूगृहे वाथ बाह्यचिन्ताविवर्जितः । (९।१)

जितेन्द्रियो जितक्रोधः क्षीरशाल्यन्नभुग् भवेत् ॥ (९।२)

षष्ट्योदनं यवान्नं च गोधूमं मुद्गयूषकम् । (१०।१)

जाङ्गलं भक्षयेन् मांसं केवलं क्षीरम् एव वा ॥ (१०।२)

बलान्नं वाथ भुञ्जीत शाकलोणविवर्जितम् । (११।१)

अभ्यङ्गं मस्तुना कुर्यात् स्नानं चैव सुखाम्बुना ॥ (११।२)

काकिनीं स्त्रीं भजेन् नित्यं स्वानुकूलां सुयौवनाम् । (१२।१)

रसेन्द्रे भक्ष्यमाणे तु कामान्धो जायते नरः ॥ (१२।२)

मैथुनेन विना तस्य ह्य् अजीर्णो जायते रसः । (१३।१)

अजीर्णे कम्पदाहार्ती हिक्का मूर्छा ज्वरो ऽरतिः ॥ (१३।२)

कासश्वासारुचिच्छर्दिभ्रममोहा भवन्ति हि । (१४।१)

सेवेत सुभगां तस्माद् दुर्भगां परिवर्जयेत् ॥ (१४।२)

अभ्यङ्गं कटुतैलेन काञ्जिकं मदिरां दधि । (१५।१)

कलिङ्गकारवल्ल्यम्लतैलकूष्माण्डराजिकाः ॥ (१५।२)

बिल्वछत्राकवार्ताकविदलं काकमाचिकाम् । (१६।१)

मूलकं लशुनं तीक्ष्णं शीतम् उष्णं च वर्जयेत् ॥ (१६।२)

रात्रौ जागरणं त्याज्यं दिवास्वापं च मैथुनम् । (१७।१)

कलहोद्वेगचिन्ताश् च शोकं चैव विवर्जयेत् ॥ (१७।२)

आवर्जनाद् भवेच्छूलं निद्रालस्यं ज्वरो ऽरतिः । (१८।१)

त्र्यहं पिबेत् तत्प्रशान्त्यै वारिणा कर्कटीफलम् ॥ (१८।२)

शुण्ठीसैन्धवचूर्णं वा मातुलुङ्गाम्लकैर् लिहेत् । (१९।१)

सौवर्चलं गवां मूत्रैः पिबेद् वा तत्प्रशान्तये ॥ (१९।२)

वन्ध्याकर्कोटकीं पुङ्खां पातालगरुडीं जलैः । (२०।१)

क्वाथयेद् अष्टगुणितैस् तदष्टांशं ससैन्धवम् ॥ (२०।२)

पिबेत् सर्वविकारघ्नं त्रिदिनं शिवभाषितम् । (२१।१)

मूलं वा कारवल्ल्युत्थं सैन्धवं वा गवां जलैः ॥ (२१।२)

त्रिदिनं कर्षमात्रं तु पिबेत् सर्वविकारजित् । (२२।१)

अपथ्यशीलिनाम् एतत् कथितं रससेविनाम् ॥ (२२।२)

अमुम् एव विधिं कुर्याद् रसायनविधौ किल । (२३।१)

अमृतं विधिसंयुक्तं विधिहीनं तु तद् विषम् ॥ (२३।२)

चातुर्जातककर्पूरकङ्कोलं कटुकीफलम् । (२४।१)

खादेत् ताम्बूलसंयुक्तं रससंक्रामणे हितम् ॥ (२४।२)

अथात्र वक्ष्यते सम्यग् आदौ पारदमारणम् । (२५।१)

समुखस्य रसेन्द्रस्य वासनामुखितस्य वा ॥ (२५।२)

क्रमेण जारयेत् स्वर्णं समांशं पूर्ववत् ततः । (२६।१)

तत्तुल्यं गन्धकं तस्मिन् दत्त्वा दिव्यौषधिद्रवैः ॥ (२६।२)

मर्दयेत् त्रिदिनं खल्वे मूषायां चान्धितं ततः । (२७।१)

करीषाग्नौ दिवारात्रं त्रिरात्रं वा तुषाग्निना ॥ (२७।२)

स्वेदितं मर्दयेद् भूयो बीजैर् दिव्यौषधोद्भवैः । (२८।१)

तुल्यं खल्वे चतुर्यामं वज्रमूषान्धितं धमेत् ॥ (२८।२)

भस्मसूतं भवेत् तद्वै योज्यं सर्वरसायने । (२९।१)

शुद्धसूतं समं स्वर्णं यामम् अम्लैर् विमर्दयेत् ॥ (२९।२)

प्रक्षाल्य ग्राहयेत् पिष्टीं पिष्ट्यर्धं शुद्धगन्धकम् । (३०।१)

गन्धार्धं टङ्कणं दत्त्वा सर्वतुल्यां हरिद्रिकाम् ॥ (३०।२)