साङ्गोपाङ्गम् अनेकयोगनिचयं सारं वरं चोद्धृतं युक्तं पारदबन्धनं मृदुहठात् दृष्टं परं यन्मया । (१।१)

तत्सर्वं सुगमं प्रवच्मि सहसा सिद्धाननादागतं प्रत्यक्षानुभवेन वार्तिकगणैः साम्राज्यदं वीक्ष्यतात् ॥ (१।२)

पारदबन्धन (१)शुद्धपारदभागैकं टङ्कणेन समं समम् । (२।१)

मर्दयेत्त्रिफलाक्वाथैर्नरमूत्रैर्युतैस्ततः ॥ (२।२)

कर्षांशा गुलिकाः कृत्वा माषचूर्णैर्जलान्वितैः । (३।१)

सूतादृष्टगुणैर्लिप्त्वा छायाशुष्कां धमेद् दृढम् ॥ (३।२)

कोष्ठीयन्त्रे वंकनाले किट्टं भित्त्वा समाहरेत् । (४।१)

रसोऽसौ वर्तुलाकारः षण्डबद्धो भवत्यलम् ॥ (४।२)

पारदबन्धनम् (२)आरण्यमल्लिकाद्रावैर्मूषां कन्याद्रवैश्च वा । (५।१)

द्रवैर्हरिणखुर्या वा नरमूत्रयुतं रसम् ॥ (५।२)

त्रिदिनं मर्दयेत्खल्वे मूत्रं दत्त्वा पुनः पुनः । (६।१)

तद्वटीं माषपिष्टेन लिप्त्वा धाम्यं च पूर्ववत् ॥ (६।२)

तद्वत्सूतो भवेद्बद्धस्तच्छोध्यं काचटंकणैः ॥ (७।०)

पारदबन्धनम् (३)मर्कटीमूलजद्रावैः पारदं मर्दयेद्दिनम् । (८।१)

मर्कटीमूलजे पिण्डे क्षिपेत्तन्मर्दितं रसम् ॥ (८।२)

तत्पिण्डे वज्रमूषायां रुद्ध्वा तीव्राग्निना धमेत् । (९।१)

जायते खोटबद्धोऽयं सर्वकार्यकरक्षमः ॥ (९।२)

पारदबन्धनम् (४)अर्कमूलं रविक्षीरैः पिष्ट्वा मूषां घनं क्षिपेत् । (१०।१)

तन्मध्ये जारितं सूतं क्षिप्त्वा रुद्ध्वाथ रोधयेत् ॥ (१०।२)

मृण्मये संपुटे तं च निरुन्ध्याल्लोहसंपुटे । (११।१)

ततो गजपुटे पच्यात् पारदो बन्धमाप्नुयात् ॥ (११।२)

पारदबन्धनम् (५)जलकुम्भ्या द्रवैः सूतं मर्दयेद्दिवसत्रयम् । (१२।१)

जलकुम्भ्या दलैर्मूषां कृत्वा तत्र क्षिपेत्तु तत् ॥ (१२।२)

रुद्ध्वा तां वज्रमूषायां छायाशुष्कां पुटेल्लघु । (१३।१)

उत्पलैकैकवृद्ध्या तु विंशद्वारं पुटैः पचेत् ॥ (१३।२)

ततो गजपुटं देयं सम्यग्बद्धो भवेद्रसः ॥ (१४।०)

पारदबन्धनम् (६)एकवीराद्रवैर्मर्द्यं त्रिदिनं शुद्धपारदम् । (१५।१)

एकवीराकन्दकल्कैर्वज्रमूषां प्रलेपयेत् । (१५।२)

तस्यां पूर्वरसं रुद्ध्वा ध्माते बद्धो भवेद्रसः ॥ (१५।३)

पारदबन्धनम् (७)आरक्तक्षीरकंदोत्थद्रवैस्त्रीन् स्तन्यसंयुतैः । (१६।१)

त्रिदिनं पारदं मर्द्यं वज्रकंदद्रवैस् त्र्यहम् ॥ (१६।२)

क्षीरकंदस्य कल्केन वज्रमूषां प्रलेपयेत् । (१७।१)

तत्र पूर्वरसं रुद्ध्वा ध्माते बद्धो भवेद्रसः ॥ (१७।२)

पारदबन्धनम् (८)कृत्वा ताम्रमयं चक्रं विस्तीर्णं चतुरङ्गुलम् । (१८।१)

उन्नतं चाङ्गुलीकं तु सुदृढं वर्तुलं समम् ॥ (१८।२)

गंधकं पारदं तुत्थं कुर्यात्खल्वेन कज्जलीम् । (१९।१)

तत्कज्जलं ताम्रतुल्यं मूषामध्ये विनिक्षिपेत् ॥ (१९।२)

तं चक्रं मूषिकावक्त्रे दत्त्वा रुद्ध्वाथ शोषयेत् । (२०।१)

तं पचेद्धण्डिकायंत्रे द्वियामं लघुवह्निना ॥ (२०।२)

उद्धृत्य ग्राहयेच्चक्राद्रसराजं पुनः पुनः । (२१।१)

तत्तुल्यं टंकणं काचमूर्ध्वाधस्तस्य दापयेत् ॥ (२१।२)

अंधमूषागतं धाम्यमेवं वारत्रये कृते । (२२।१)

रसेन्द्रो जायते बद्धो ह्यक्षीणो नात्र संशयः ॥ (२२।२)

पारदबन्धनम् (९)शुद्धसूतं समं गंधं द्वाभ्यां तुल्यं च तालकम् । (२३।१)

मर्द्यमुन्मत्तकद्रावैः खल्वे यामचतुष्टयम् ॥ (२३।२)

पातयेत्पातनायंत्रे दिनैकं मन्दवह्निना । (२४।१)

ऊर्ध्वलग्नमधःस्थं च तत्सर्वं तु समाहरेत् ॥ (२४।२)

मर्द्यम् उन्मत्तकद्रावैर् दृढं यामचतुष्टयम् । (२५।१)

तद्गोलं पूर्ववत्पाच्यं पुनरादाय मर्दयेत् ॥ (२५।२)

पुनः पाच्यं पुनर्मर्द्यम् ऊर्ध्वाधःस्थं प्रयत्नतः । (२६।१)

सर्वं यावदधो भाण्डे तिष्ठते तावतावधिः ॥ (२६।२)

तत्सर्वं पूर्ववन्मर्द्यं गोलं कृत्वाथ शोषयेत् । (२७।१)

सम्यक् संपेषयेदम्लैर्नलिकं कुष्ठमेव च ॥ (२७।२)

पीताञ्जनं वा पेष्यं च तेन गोलं प्रलेपयेत् । (२८।१)

वज्रमूषोदरे चाथ तेन कल्केन लेप्य वै ॥ (२८।२)

गोलकं तापयेत्तत्र वंकनालेन तं धमन् । (२९।१)

खोटबद्धो भवेत्साक्षात् तीव्रधामानलेन तु ॥ (२९।२)

पारदबन्धनम् (१०)पलं सूतं पलं नागं द्वाभ्यां तुल्या मनःशिला । (३०।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन खोटबद्धो भवेद्रसः ॥ (३०।२)

पारदबन्धनम् (११)नागं तारं समं द्राव्यं तच्चूर्णं पलमात्रकम् । (३१।१)

शुद्धसूतं पलैकं च सर्वतुल्या मनःशिला । (३१।२)

पूर्ववत्क्रमयोगेन खोटबद्धो भवेद्रसः ॥ (३१।३)

मेर्चुर्य्:: बन्धनपलं सूतं पलं तारं पिष्टमम्लेन केनचित् । (३२।१)

द्वाभ्यां तुल्या शिला योज्या पूर्वयोगेन पाचयेत् ॥ (३२।२)

मेर्चुर्य्:: बन्धनतारवत् स्वर्णपिष्टीं च गंधकेन च पूर्ववत् ॥ (३३।०)

मेर्चुर्य्:: बन्धनकृष्णाभ्रकस्य सत्वं च तीक्ष्णं कांतं च हाटकम् । (३४।१)

शुल्बं तारं च माक्षीकं समं सूक्ष्मं विचूर्णयेत् । (३४।२)

वज्रमूषागतं रुद्ध्वा ध्माते खोटं भवेत्तु तत् ॥ (३४।३)

मेर्चुर्य्:: बन्धनश्वेताभ्रकस्य सत्वं च तारं तीक्ष्णं च माक्षिकम् । (३५।१)

समं चूर्ण्य कृतं खोटं खोटांशं शुद्धसूतकम् ॥ (३५।२)

हरितालं द्वयोस्तुल्यं सूक्ष्मं मर्द्यं च पूर्ववत् । (३६।१)

महदग्निगतं ध्मातं खोटं भवति तद्रसम् ॥ (३६।२)

मेर्चुर्य्:: बन्धनपारदं गंधकं तुल्यं मर्द्यं कन्याद्रवैर्दिनम् । (३७।१)

तद्गोलं द्विगुणं गंधं दत्त्वा मूषाधरोत्तरम् ॥ (३७।२)

रुद्ध्वा संधिं विशोष्याथ कोष्ठीयन्त्रे दृढं धमन् । (३८।१)

तत्सूतं जायते खोटं गन्धबद्धमिदं भवेत् ॥ (३८।२)

मेर्चुर्य्:: बन्धनपञ्चाङ्गं राजवृक्षस्य क्वाथमष्टावशेषितम् । (३९।१)

तद्द्रवं तु रसे क्षिप्त्वा पाच्यं यामद्वयं शुभम् ॥ (३९।२)

चोवाबद्धो भवत्येष खोटो वै सर्वकार्यकृत् ॥ (४०।०)

मेर्चुर्य्:: बन्धनचन्द्रवल्ल्या द्रवैर्मर्द्यं त्रिदिनं शुद्धपारदम् । (४१।१)

टंकणेन तु संयोज्य वटिकां कारयेद् बुधः । (४१।२)

कोष्ठयन्त्रगतं ध्मातं खोटबद्धो भवेद्रसः ॥ (४१।३)

मेर्चुर्य्:: बन्धनभल्लातकानां तैलान्तः पलमेकं क्षिपेद्रसम् । (४२।१)

यावत्तैलं पचेत्तावद् रविक्षीरं क्षिपन् क्षिपन् ॥ (४२।२)

घट्टयेल्लोहदण्डेन खोटबद्धो भवेद्रसः ॥ (४३।०)

॥। पारदबन्धनम् (२०)द्रवैः समूलकार्पास्यास्त्रिदिनं मर्दयेत्समम् । (४४।१)

टंकणेन पादांशेन वटिकाः कारयेल्लघु ॥ (४४।२)

वल्मीकमृत्तिकामाषगोधूमानां च चूर्णकम् । (४५।१)

समं मर्द्योदकेनैव मूषां तेनैव कारयेत् ॥ (४५।२)

तदन्तर्मर्दितं सूतं वटीं क्षिप्त्वा धमेद् दृढम् । (४६।१)

खोटबद्धो भवेत्सोऽपि अंधमूषागतो रसः ॥ (४६।२)

पारदबन्धनम् (२१)रसं पञ्चगुणं चैव द्विगुणं श्वेतटंकणम् । (४७।१)

श्वेतवातारितैलानां मज्जामश्वस्य कोमला ॥ (४७।२)

त्रिदिनं मर्दयेत्खल्वे नरमूत्रेण साधकः । (४८।१)

ततो गोधूमचूर्णं तु क्षिप्त्वा कुर्याद्वटीः शुभाः ॥ (४८।२)

विशोष्याथ धमेत्पश्चात् काचटंकणयोगतः । (४९।१)

खोटबद्धो भवेत्सूतस्तेजस्वी सर्वकार्यकृत् ॥ (४९।२)

पारदभस्म (१)कर्कोटी लाङ्गलीकंदद्रवैर्मर्द्यं दिनत्रयम् । (५०।१)

वंध्याकर्कोटकीकंदे तं रसं तु निवेशयेत् ॥ (५०।२)

कंदबाह्ये मृदा लेप्यं सर्वतोऽङ्गुलमात्रकम् । (५१।१)

शुष्कं तुषपुटे पच्यात् त्रिदिनं परिवर्तयन् ॥ (५१।२)

समुद्धृत्य पुनर्मर्द्यं पूर्वकंदद्रवैस् त्र्यहम् । (५२।१)

पूर्ववत्पुटपाकेन पारदो जायते मृतः ॥ (५२।२)

पारदभस्म (२)हंसपाद्या द्रवैर्मर्द्यं सप्ताहं शुद्धपारदम् । (५३।१)

क्षीरकंदोदरान्तर्वै क्षिप्त्वा कंदं मृदा लिपेत् ॥ (५३।२)

करीषाग्नौ दिनं पच्यात्पूर्ववन्मर्दयेत्पुनः । (५४।१)

कंदे क्षिप्त्वा पचेत्तद्वत्ततो मर्द्यं च पूर्ववत् ॥ (५४।२)

क्षीरकंदोदरे रुद्ध्वा मृदा लिप्तं च शोषयेत् । (५५।१)

सम्यग्गजपुटे पच्यात् मृतो भवति निश्चितम् ॥ (५५।२)

पारदभस्म (३)हंसपादीक्षीरकंदद्रवैर्मर्द्यं दिनत्रयम् । (५६।१)

रसं तत्क्रौञ्चपादान्तः क्षिप्त्वा पादं मृदा लिपेत् ॥ (५६।२)

करीषाग्नौ दिनं पच्यान्मर्द्यात् पूर्वद्रवैस् त्र्यहम् । (५७।१)

दिनं तद्वत्पुटे पच्यात्पुनर्मर्द्यं च पाचयेत् । (५७।२)

जायते भस्मसूतोऽयं सर्वकार्यकरक्षमः ॥ (५७।३)

मुखकरणम्; सिल्वेर्, चोप्पेर्, लेअद् => गोल्दुक्तानां खोटबद्धानां मुखं कुर्यात्तदुच्यते । (५८।१)

वचा चण्डालिनीकंदं ब्रह्मदण्डीयमूलकम् ॥ (५८।२)

गंधकं टंकणं तुल्यं भानुदुग्धेन पेषयेत् । (५९।१)

चणमात्रां वटीं कृत्वा पूर्वसूते द्रुते क्षिपेत् ॥ (५९।२)

एकाम् एकां धमन्नेव वटिकासप्तकं क्रमात् । (६०।१)

ग्रसते सर्वलोहानि यथेष्टानि न संशयः ॥ (६०।२)

ग्रासो देयो यथाशक्त्या पूर्ववन्मारयेत्पुनः । (६१।१)

मुखं बद्ध्वा नियुञ्जीत तारे ताम्रे भुजंगमे ॥ (६१।२)

तत्सर्वं जायते स्वर्णं वेधो दशगुणो मतः । (६२।१)

सिद्धयोगः समाख्यातः सम्यग्दृष्ट्वा गुरोर्मुखात् ॥ (६२।२)

चोप्पेर् => गोल्द्सूताभ्रं गंधकं शुद्धं तृणज्योतोयमूलकम् । (६३।१)

तत्सर्वं मातुलिंगाम्लैर् दिनम् एकं समं समम् ॥ (६३।२)

शुद्धानि ताम्रपत्राणि तेन कल्केन लेपयेत् । (६४।१)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात्पुनरुत्थाप्य लेपयेत् ॥ (६४।२)

एवं पुटत्रये पक्वं तत्ताम्रं कांचनं भवेत् ॥ (६५।०)

चोप्पेर् => गोल्द्रक्तस्नुहीपयोभिश्च ताम्रपत्राणि लेपयेत् । (६६।१)

कारयेदग्नितप्तानि तस्मिन् क्षीरे निषेचयेत् ॥ (६६।२)

इत्येवं सप्तधा कुर्याल्लेपतापनिषेचनम् । (६७।१)

समावर्त्य तु तत्ताम्रं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (६७।२)

चोप्पेर्, लेअद्, सिल्वेर् => गोल्द्रसकं दरदं गंधं गगनं कुनटी समम् । (६८।१)

आरक्तस्नुक्पयोभिस्तन्मर्दयेद्दिवसत्रयम् ॥ (६८।२)

तेन वेध्यं द्रुतं ताम्रं नागं वा तारमेव वा । (६९।१)

सहस्रांशेन तद्दिव्यं सुवर्णं जायते ध्रुवम् ॥ (६९।२)

नागस्य स्वर्णम्रक्तस्नुहीभवैः क्षीरै रजनीं मर्दयेत् त्र्यहम् । (७०।१)

तेन नागस्य पत्राणि प्रलिप्तानि पुटे पचेत् । (७०।२)

पुनर्लेप्यं पुनः पाच्यं सप्तधा कांचनं भवेत् ॥ (७०।३)

चोप्पेर् => लेअद्पद्मिनीपत्रपुष्पाभा विज्ञेया स्थलपद्मिनी । (७१।१)

भङ्गे रक्तं स्रवेत्क्षीरं ज्ञात्वा तामुद्धरेत्ततः ॥ (७१।२)

पारदं गंधकं तालं माहिषी कुनटी समम् । (७२।१)

पूर्वोक्तपद्मिनीयुक्तं मर्दयेद्दिनसप्तकम् । (७२।२)

तेन शुल्बं भवेत्स्वर्णं सहस्रांशेन वेधितम् ॥ (७२।३)

तारबीजकल्कःनागं बंगं तीक्ष्णसारं तारं च क्रमश उत्तरम् । (७३।१)

पञ्चानां तु समं ताम्रं सर्वं मूषागतं धमेत् ॥ (७३।२)

प्रकटं वंकनालेन यावत्तारावशेषितम् । (७४।१)

तत्तारं पद्मरागाभं जायते द्रावयेत्पुनः ॥ (७४।२)

वेध्यं रसकसत्वेन पञ्चमांशेन यत्नतः । (७५।१)

तद् भवेत्कांचनं दिव्यं सिद्धयोग उदाहृतः ॥ (७५।२)

तिन् => सिल्वेर्रक्तचित्रकपञ्चाङ्गं छायाशुष्कं विचूर्णयेत् । (७६।१)

तद्वापं द्रुतबंगस्य रुद्ध्वा रुद्ध्वा त्रिवारकम् ॥ (७६।२)

देयं तज्जायते तारं शंखकुन्देन्दुसन्निभम् ॥ (७७।०)

चोप्पेर् => गोल्द्रक्तचित्रकमूलं तु कांजिकं शुद्धपारदम् । (७८।१)

कङ्गुणीतैलसंयुक्तं सर्वं कल्कं प्रलेपयेत् ॥ (७८।२)

ताम्रपत्राणि तप्तानि तस्मिन् सिञ्चेत्त्रिसप्तधा । (७९।१)

एतत्ताम्रं द्विषड्भागं तारं षोडशभागकम् ॥ (७९।२)

एकीकृत्य समावर्त्य तेन पत्राणि कारयेत् । (८०।१)

रक्तचित्रकमूलानि भल्लाततैलपेषितम् ॥ (८०।२)

अनेन पूर्वपत्राणि प्रलिप्तानि पुटे पचेत् । (८१।१)

एवं त्रिसप्तधा कुर्याद् दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (८१।२)

चोप्पेर् => गोल्द्नागिनीकन्दसूतेन्द्ररक्तचित्रकमूलकम् । (८२।१)

पिष्ट्वा तेनैव पत्राणि पूर्वोक्तानि प्रलेपयेत् । (८२।२)

तद्वत्पच्यात्पुटैरेवं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (८२।३)

चोप्पेर् => गोल्द्ज्योतिष्मतीभवैस्तैलैस्ताम्रकुम्भं प्रपूरयेत् । (८३।१)

मुखं रुद्ध्वा क्षिपेद्भूमौ पृष्ठे तुषपुटं सदा ॥ (८३।२)

एवं षण्मासपर्यन्तं पुटयेदुद्धरेत् क्रमात् । (८४।१)

बहिस्तुषपुटे पच्यात्त्रिदिनं तद्दिवनिशम् ॥ (८४।२)

तत्ताम्रं हाटकं तुल्यं समावर्तं तु कारयेत् । (८५।१)

क्षिप्ते ज्योतिष्मतीतैले सर्वं भवति कांचनम् ॥ (८५।२)

चोप्पेर् => गोल्द्क्षीरकन्दभवे क्षीरे तप्तं ताम्रं निषेचयेत् । (८६।१)

शतवारं प्रयत्नेन तत्ताम्रं कांचनं भवेत् ॥ (८६।२)

सिल्वेर् => गोल्द्गंधकं रसकं ताप्यं पारदं रक्तचन्दनम् । (८७।१)

मर्द्यं रुदन्तिकाद्रावैरविच्छिन्नं दिनत्रयम् ॥ (८७।२)

तेन तारस्य पत्राणि लिप्त्वा रुद्ध्वा पुटे पचेत् । (८८।१)

इत्येवं सप्तधा कुर्यात् दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (८८।२)

चोप्पेर् => गोल्द्कृष्णाया वाथ पीताया देवदाल्या फलद्रवम् । (८९।१)

विष्णुक्रान्ताद्रवं तुल्यं कृत्वा तेनैव मर्दयेत् ॥ (८९।२)

सप्ताहं पारदं शुद्धं ततस्ताम्रं प्रलेपयेत् । (९०।१)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात्ततस्तीव्राग्निना धमेत् ॥ (९०।२)

दशांशं तद्रसं क्षिप्त्वा दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (९१।०)

सोड़्तेनिन्ग् ओड़् ड़िस्सुरेद् मिनेरल्स्वसुभट्टरसेनाथ त्रिधा सिञ्चेत् सुतापितम् । (९२।१)

लोणवत्स्फुटितो धातुर्मृदुः स्यात् सिक्थको यथा ॥ (९२।२)

तिन् => सिल्वेर्देवदाल्या फलं मूलम् ईश्वरीफलजद्रवम् । (९३।१)

पिष्ट्वा तत्कल्कवापेन द्रुतं बंगं दृढं भवेत् ॥ (९३।२)

भूयो भूयस् त्वयं वाप्यस्तारं भवति शोभनम् ॥ (९४।०)

चोप्पेर् => गोल्द्कृष्णपक्षे चतुर्दश्यामष्टम्यां ग्रहणेऽथवा । (९५।१)

नृकपाले श्वेतगुंजां वापयेच्छुद्धभूमिषु ॥ (९५।२)

सेचयेत्सलिलं नित्यं यावत्फलवती भवेत् । (९६।१)

मन्त्रपूजां ततः कृत्वा पुष्ये ग्राह्य फलानि वै ॥ (९६।२)

शुद्धताम्रपलं श्वेतं विंशत्युत्तरकं शतम् । (९७।१)

एकैकं पूर्वबीजानां सम्यग्रुद्ध्वा धमेद् दृढम् ॥ (९७।२)

तत्ताम्रं जायते तारं शंखकुन्देन्दुसन्निभम् । (९८।१)

तारं तज्जायते स्वर्णं सुशुद्धा बद्धरीतिका ॥ (९८।२)

चोप्पेर् => सिल्वेर्भूनागानां रसैर्मर्द्यं शुद्धं तालं दिनावधि । (९९।१)

तत्पिण्डं हण्डिकामध्ये तालकांशं निरोधयेत् ॥ (९९।२)

ताम्रपत्राणि तत्पश्चात् ढङ्कणेन निरुध्य च । (१००।१)

हंडिका भस्मना पूर्या रुद्ध्वा चण्डाग्निना पचेत् ॥ (१००।२)

पञ्चयामात्समुद्धृत्य निष्कटंकणसंयुतम् । (१०१।१)

मूकमूषागतं धाम्यं गुटिकां तां समुद्धरेत् ॥ (१०१।२)

स्वांगशीतं समाहृत्य मूषायां प्रकटं धमेत् । (१०२।१)

वारत्रयं क्षिपेत्तस्मिन् वटिकां वेधनान्मुखम् ॥ (१०२।२)

मुखं तस्य भवेत्तीव्रं शुद्धं बंगं द्रवत्यलम् । (१०३।१)

यदा न ग्रसते तस्माद्वटी देया पुनः पुनः ॥ (१०३।२)

जीर्णे शतगुणे वङ्गे ततरताम्रस्य दापयेत् । (१०४।१)

द्रुतस्य शतभागेन तत्तारं जायते शुभम् ॥ (१०४।२)

नागमुखकरणम्गंधकं धूमसारं च फट्करी टंकणं समम् । (१०५।१)

एरण्डबीजमज्जापि सर्वेषां द्विगुणा भवेत् ॥ (१०५।२)

भूनागाः सर्वतुल्याः स्युः सर्वमेकत्र मर्दयेत् । (१०६।१)

चणमात्रा वटीः कार्या ख्यातेयं वडवामुखा ॥ (१०६।२)

शुद्धनागं द्रुतं क्षेप्यं तैले एरण्डके पुनः । (१०७।१)

द्राव्यं द्राव्यं पुनः क्षेप्यं यावद्वारं शृतं भवेत् ॥ (१०७।२)

पुनस्तस्मिन्द्रुते देया वटिका वडवामुखा । (१०८।१)

द्वित्रिवारं प्रयत्नेन नागस्येत्थं मुखं भवेत् ॥ (१०८।२)

ग्रसते सर्वलोहानि सत्वानि विविधानि च । (१०९।१)

यदा न ग्रसते तस्माद् वटी देया पुनः पुनः ॥ (१०९।२)

कठिनधातोर्मृदूकरणम्मधूकपुष्पी यष्टीकं रंभाकंदं घृतं गुडम् । (११०।१)

तिलतैलम् अजाक्षीरं क्षौद्रं च तुल्यतुल्यकम् ॥ (११०।२)

तन्मध्ये कठिनं धातु त्रिधा सिञ्च्यात् सुतापितम् । (१११।१)

मृदुत्वं याति नो चित्रं सूत्रयोग्यं न संशयः ॥ (१११।२)

कठिनधातोर् मृदूकरणम् (२)वसुभद्ररसेनाथ त्रिधा सिञ्च्य सुतापितम् । (११२।१)

लोणवत्स्फुटितो धातुर्मृदुः स्यात् सिक्थकोपमः ॥ (११२।२)

कठिनधातोर् मृदूकरणम् (३)अतिस्थूलस्य भेकस्य निवार्यान्त्राणि तत्र वै । (११३।१)

चूर्णितं टंकणं क्षिप्त्वा तद्भाण्डस्थं खनेद्भुवि ॥ (११३।२)

त्रिसप्ताहं समुद्धृत्य तद्वापे मृदुतां व्रजेत् । (११४।१)

स्वर्णं वा यदि वा रौप्यं मृदु स्यात्पत्रयोग्यकम् ॥ (११४।२)

अभ्रग्रासी रसःतृणज्योतीयमूलेन मातुलिंगरसेन च । (११५।१)

त्रिदिनं मर्दयेत्सूतं गगनं ग्रसते क्षणात् ॥ (११५।२)

गुह्याख्यसूतेन नागवेधःभूनागसूक्ष्मचूर्णं तु टंकणेन समं भवेत् । (११६।१)

तच्चूर्णं तु द्रुते नागे वाह्यं शतगुणं धमन् ॥ (११६।२)

गुह्याख्यं तद्भवेत्सिद्धं ग्रासं तस्यैव वक्ष्यते । (११७।१)

शिलागंधकमाक्षीकैर् भूनागद्रवपेषितैः ॥ (११७।२)

मूषागर्भं लिपेत्तेन गुह्याख्यं तत्र निक्षिपेत् । (११८।१)

भुक्तं तस्मिन्क्षिपेत्स्वर्णं स्तोकं स्तोकं धमन्धमन् ॥ (११८।२)

ग्रसते भारसंख्या तु मूषा लेप्या पुनः पुनः । (११९।१)

मुञ्चत्यसौ द्रुते नागे गुह्याद्गुह्यं प्रकाशितम् ॥ (११९।२)

गुह्याख्यसूतेन वङ्गवेधःभूनागं टंकणं तुल्यं सूक्ष्मचूर्णानि कारयेत् । (१२०।१)

तं वाहयेद् द्रुते बंगे यावच्छतगुणं धमन् ॥ (१२०।२)

ततः शतगुणं बंगं तस्यैवोपरि वाहयेत् । (१२१।१)

स्तोकं स्तोकं धमन्नेव ग्रसते नात्र संशयः ॥ (१२१।२)

गुह्यवङ्गकरणं तेन वेधःतालकं सैंधवं तुल्यं भूनागद्रवपेषितम् । (१२२।१)

मूषागर्भे लिपेत्तेन तद्बंगं तत्र निक्षिपेत् ॥ (१२२।२)

स्तोकं स्तोकं क्षिपेत्तस्मिन् बिडं दत्त्वा धमन्धमन् । (१२३।१)

भारसंख्या ग्रसत्येवं गुह्यवङ्गमिति स्मृतम् ॥ (१२३।२)

द्रुते बंगे विनिक्षिप्तं यावत्संख्या न संशयः । (१२४।१)

तावद् द्रुते न संदेहः सिद्धयोग उदाहृतः ॥ (१२४।२)

क्षिप्त्वाथ माहिषे शृङ्गे मर्दयन्नग्निना पचेत् । (१२५।१)

निष्कमेकं भवेद्यावत्तावन्मर्द्यं क्षिपन् क्षिपन् ॥ (१२५।२)

तद् भवेद्रसतुल्यं तु समादायाथ तत्समम् ॥ (१२६।०)

गुह्ययोगःपारदं शुद्धहेमाथ सत्वं भूनागसंभवम् । (१२७।१)

चत्वारिंशन्नागभागा मर्द्यं जंबीरजद्रवैः ॥ (१२७।२)

तद्गोलकं विशोष्याथ कल्के भूनागसंभवे । (१२८।१)

मूषागर्भे विलेप्यादौ तस्यां गोलं निरोधयेत् ॥ (१२८।२)

धमेत्तीव्राग्निना तावद्यावन्नात्रावशेषितम् । (१२९।१)

सर्ववद्ग्रसते दत्ते गुह्याख्यं योगमुत्तमम् ॥ (१२९।२)

कामधेनुः (१)अथातः सम्प्रवक्ष्यामि गुटिकाबंधमुत्तमम् । (१३०।१)

समजीर्णं कृतं व्योम समतो रसं जारयेत् ॥ (१३०।२)

रविसंख्यांशकं शुल्बं दत्त्वा पिष्टिं च कारयेत् । (१३१।१)

धान्याभ्रकसमं गंधं शुल्बे क्षिप्त्वा विमर्दयेत् ॥ (१३१।२)

तयोर्मूषाकृतिं कृत्वा पिष्टीमध्ये विमोचयेत् । (१३२।१)

नरमांसेन संवेष्ट्य माषपिष्ट्या तथैव च ॥ (१३२।२)

पचेदतसीतैलेन मासमात्रं तु साधकः । (१३३।१)

अक्षया कामधेनुश्च वङ्गस्तम्भनकारिणी ॥ (१३३।२)

कामधेनुः (२)पारदे जार्यं कृष्णाभ्रं रुक्मम् अष्टगुणं यदि । (१३४।१)

रञ्जितं गन्धरागेण नरमांसेन वेष्टितम् ॥ (१३४।२)

माषपिष्ट्या प्रलिप्याथातसीतैलेन पाचयेत् । (१३५।१)

कामधेनुरियं ख्याता नागस्तम्भनकारिणी ॥ (१३५।२)

कामधेनुः (३)रसात्पादांशकं हेमपिष्टिं कुर्याच्च सुन्दराम् । (१३६।१)

विलिप्य कामधेनुं च नागद्रावे नियोजयेत् ॥ (१३६।२)

तं नागं कुरुते रुक्मं वाञ्छितार्थेषु सिद्धिदम् । (१३७।१)

गुटिकां कामधेनुं तां प्रत्यहं धारयेन्मुखे । (१३७।२)

शस्त्रास्त्रैर्न च भिद्येत दिव्यदेहमवाप्नुयात् ॥ (१३७।३)

सिल्वेर् => गोल्द्शिलया मारितो नागः सूतराजसमन्वितः । (१३८।१)

रञ्जितो गन्धरागेण समहेम्ना च सारयेत् । (१३८।२)

तारवेधः प्रदातव्यो दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (१३८।३)

लेअद् => गोल्द्शिलया रविदुग्धेन नागपत्राणि लेपयेत् । (१३९।१)

मारयेत्पुटयोगेन दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (१३९।२)

सितस्वर्ण => गोल्द्मेषीक्षीराम्लवर्गाभ्यां दरदं घर्मभावितम् । (१४०।१)

शतधा तत्प्रयोगेन शोष्यं पेष्यं खरातपे ॥ (१४०।२)

सितस्वर्णस्य पत्राणि लिप्त्वा लिप्त्वा पुटे पचेत् । (१४१।१)

एवं त्रिसप्तधा कुर्याद् दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (१४१।२)

गगनग्रासःतृणजातीयमूलं तु मातुलिङ्गरसेन च । (१४२।१)

त्रिदिनं मर्दयेत्सूतं गगनं ग्रसते क्षणात् ॥ (१४२।२)

सिद्धैर्गणैः सुरवरै रससिद्धिकामैर् बद्धं हठात्परममन्त्रबलेन तैश्च । (१४३।१)

तस्माद् विशिष्टम् अनुजैः कृतमन्त्रजापैः कार्यं ततो रसवरे वरबन्धनं च ॥ (१४३।२)