द्रुतिरिह परिपाच्या जारयेत् पारदेन्द्रे मुनिगणितम् अथासौ सारितः कोटिवेधी । (१।१)

अथ पविकृतबीजं रत्नगर्भं द्रुतं वा चरति यदि रसेन्द्रः स्यात्तदा शब्दवेधी ॥ (१।२)

द्रुतीनां रसेन सह मेलापनम् (१)पाठा वंध्या तालमूली नीलीसिन्दूरचित्रका । (२।१)

पद्मकन्दं क्षीरकन्दं समं नागबला तथा ॥ (२।२)

एतेषां ग्राहयेत् स्वच्छं रसं वस्त्रेण गालितम् । (३।१)

द्रुतिं समुखसूतं च औषधीनां तथा द्रवम् ॥ (३।२)

सर्वं क्षिप्त्वा घोषपात्रे शोषयेदातपे खरे । (४।१)

द्रवः पुनः पुनर्देयो यावद्यामत्रयं भवेत् ॥ (४।२)

मिलन्ति द्रुतयः सर्वाः पारदे नात्र संशयः ॥ (५।०)

सर्वद्रुतिमेलापन (२)वज्रकंदामृता गुंजा द्रवैर्मर्द्यं च पूर्ववत् । (६।१)

मिलन्ति द्रुतयः सर्वा रसराजे न संशयः ॥ (६।२)

सर्वद्रुतिमेलापन (३)कृष्णागुरु सिता हिङ्गु कस्तूरीब्रह्मबीजकम् । (७।१)

तुल्यं चूर्णं दशांशेन सूते द्रुतियुते क्षिपेत् ॥ (७।२)

मिलन्ति द्रुतयः सर्वा अनेनैव न संशयः ॥ (८।०)

सर्वद्रुतिमेलापन (४)कृष्णागुरु श्वेतहिंगु सिता लशुननाभयः । (९।१)

पूर्ववन्मर्दनेनैव मिलन्ति द्रुतयो रसे ॥ (९।२)

सर्वद्रुतिमेलापन (५)अश्वलालार्द्रकं निम्बपत्राणि लशुनं समम् । (१०।१)

टंकणेन समायुक्तं पूर्ववद् द्रुतिमेलकम् ॥ (१०।२)

सर्वद्रुतिमेलापन (६)माक्षिकं सविषं गुंजा टंकणं स्त्रीरजः समम् । (११।१)

स्त्रीस्तन्यं संयुतं पिष्ट्वा तेन मूषां प्रलेपयेत् ॥ (११।२)

द्रुतियुक्तं रसं तत्र क्षिप्त्वा रुद्ध्वा दिनावधि । (१२।१)

स्वेदयेत् करीषाग्निस्थं त्रिदिनं वा तुषाग्निना । (१२।२)

मिलन्ति द्रुतयः सर्वा मीलिता जारयेत्ततः ॥ (१२।३)

द्रुतयो मीलिता येन मूषां तेनैव लेपयेत् । (५७।१)

तथा च जीवयोगेन ख्यातेऽयं लिप्तमूषिका ॥ (५७।२)

चोप्पेर् => गोल्धेमकांतद्रुतिं तुल्यां मेलयेत्समुखे रसे । (५८।१)

षोडशांशं रसात्सर्वं लिप्तमूषान्धितं पुटेत् ॥ (५८।२)

सतुषेऽथ करीषाग्नौ यावत्सूतावशेषितम् । (५९।१)

पुनश्च मेलयेत्तद्वत् सर्ववज्जारयेत्ततः ॥ (५९।२)

एवं समां द्रुतिं सूते जारयेत्क्रमयोगतः । (६०।१)

ततस्तं पक्वबीजेन सारयेज्जारणात्रयम् ॥ (६०।२)

मूषायन्त्रे तु तज्जार्यं मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (६१।१)

तारारे ताम्रसंयुक्ते शतांशेन नियोजयेत् ॥ (६१।२)

क्रामणेन समायुक्तं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (६२।०)

चोप्पेर् => गोल्धेमाभ्रशुल्बद्रुतयो द्विगुणं जारयेद्रसे । (६३।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन ततो रंजकबीजकम् ॥ (६३।२)

मूषायन्त्रे समं जार्यं सारयेत्सारणात्रयम् । (६४।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा सहस्रांशेन वेधयेत् । (६४।२)

तारारं ताम्रसंयुक्तं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (६४।३)

=> गोल्द्कांतशुल्बसुवर्णानां द्रुतयः समुखे रसे । (६५।१)

जारयेत्पूर्वयोगेन प्रत्येकं द्विगुणं क्रमात् ॥ (६५।२)

ततो रंजकबीजानि द्विगुणं तस्य जारयेत् । (६६।१)

अथ बीजैस्त्रिधा सार्यं जारयेत्सारयेत्पुनः ॥ (६६।२)

जारितोऽथ मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वाथ वेधयेत् । (६७।१)

अयुतांशेन तेनैव पूर्ववत्कांचनं भवेत् ॥ (६७।२)

लक्षवेधी रसः (द्रुतिजारणेन)कांतहेमाभ्रद्रुतयो यावत्पञ्चगुणं क्रमात् । (६८।१)

जारयेत्पूर्वयोगेन ततो रंजकबीजकम् ॥ (६८।२)

जार्यं पञ्चगुणं तस्मिन्मूषायन्त्रे प्रयत्नतः । (६९।१)

सारयेत् पक्वबीजेन त्रिधा तं जारयेत्पुनः ॥ (६९।२)

पुनः सार्यं पुनर्जार्यम् एवं वारत्रये कृते । (७०।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा लक्षवेधी भवेद्रसः ॥ (७०।२)

आ रत्नहेमद्रुतयः षड्गुणं जार्यते रसे । (७१।१)

षड्गुणं रंजकं बीजं ततस्तस्यैव जारयेत् ॥ (७१।२)

त्रिधा सार्यं पुनर्जार्यम् एवं वारचतुष्टयम् । (७२।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा नागतैलेन वेधयेत् । (७२।२)

दशलक्षांशयोगेन दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (७२।३)

मेर्चुर्य्:: वेधिन्:: १०० तो कोटिप्रत्येकं सूततुल्यांशमभ्रहेमद्रुतिद्वयम् । (७३।१)

मेलितं पूर्वयोगेन जारयेत् तत् क्रमेण वै ॥ (७३।२)

शतवेधी भवेत्सूतो द्विधा सहस्रवेधकः । (७४।१)

त्रिगुणेऽयुतवेधी स्याल्लक्षवेधी चतुर्गुणे ॥ (७४।२)

सम्यक् पञ्चगुणे जीर्णे दशलक्षाणि विध्यति । (७५।१)

एवं रसगुणे जीर्णे कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (७५।२)

ततः सप्तगुणं तस्य जार्यं रंजकबीजकम् । (७६।१)

त्रिधाथ पक्वबीजेन सारयेत् पूर्ववत् क्रमात् ॥ (७६।२)

जारणा सारणा कार्या पुनः सारणजारणे । (७७।१)

अनेन क्रमयोगेन सप्तशृङ्खलिकाक्रमात् ॥ (७७।२)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा कोटिवेधी भवेत्तु सः । (७८।१)

तारे च ताम्रसंयुक्ते क्रामणान्तं नियोजयेत् ॥ (७८।२)

मेर्चुर्य्:: बन्धन (?)श्वेताभ्रतारघोषारद्रुतयः समुखे रसे । (७९।१)

जार्याः समा यथापूर्वं तारबीजेन सारयेत् । (७९।२)

त्रिधा तं पूर्ववज्जार्यं मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् ॥ (७९।३)

तिन् => सिल्वेर्कांततारारद्रुतयो द्विगुणाः समुखे रसे । (८०।१)

जारयेत्त्रिगुणा यावत् पक्वबीजेन चाथवा ॥ (८०।२)

सारितं जारितं कुर्यात्पूर्ववच्छृङ्खलात्रयम् । (८१।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा अयुतांशेन वेधयेत् ॥ (८१।२)

द्रुते बंगे तु तत्तारं भवेत्कुंदेन्दुसन्निभम् ॥ (८२।०)

तिन्:: स्तम्भनतारतीक्ष्णघोषजाता द्रुतयः समुखे रसे । (८३।१)

कुर्यात् चतुर्गुणा यावत् तारबीजेन सारयेत् ॥ (८३।२)

चतस्रः शृङ्खला यावन्मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (८४।१)

अनेन लक्षभागेन बंगस्तम्भो भवेद् दृढः ॥ (८४।२)

मेर्चुर्य्:: कोटिवेधीतारा कांतद्रुतयो जार्या सप्तगुणा रसे । (८५।१)

तत्सार्यं तारबीजेन सप्तशृंखलिका क्रमात् ॥ (८५।२)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा कोटिवेधी भवेद्रसः ॥ (८६।०)

सप्तशृङ्खलासमुखस्य रसेन्द्रस्य धान्याभ्रं पूर्वसंस्कृतम् । (८७।१)

चारयेज्जारयेत्तद्वत् समांशं चाथ तस्य वै ॥ (८७।२)

षड्गुणं द्वंद्विते व्योम्नि सर्वं जार्यं च पूर्ववत् । (८८।१)

ततो माक्षिकसत्वं च पादांशं तस्य गर्भतः ॥ (८८।२)

द्रावयेज्जारयेत्तद्वत्तावद्रसकसत्वकम् । (८९।१)

पूर्ववद् द्रावितं जार्यं मूषायन्त्रे तु तत् क्रमात् ॥ (८९।२)

गर्भद्रावणकं बीजं द्रावितं जारयेत्पुनः । (९०।१)

भवेच्चतुर्गुणं यावत्पश्चादभ्रसुवर्णयोः ॥ (९०।२)

द्रुतिं समसमां सूते द्वंद्वयित्वाथ जारयेत् । (९१।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन कांतहेम्नो द्रुतिः पुनः ॥ (९१।२)

प्रत्येकं जारयेत्तुल्यं स्वर्णतीक्ष्णद्रुतिस्तथा । (९२।१)

द्वंद्वितां जारयेत्तुल्यां ततो रंजकबीजकम् ॥ (९२।२)

पूर्ववत्क्रमयोगेन जार्ये तस्मिन् चतुर्गुणम् । (९३।१)

ततस्तं पक्वबीजेन सारयेत्सारणात्रयम् ॥ (९३।२)

तदेव जारितं कुर्यान्मूषायन्त्रे तु पूर्ववत् । (९४।१)

इत्येवं सप्तवाराणि सारितं तत् त्रिधा त्रिधा ॥ (९४।२)

पूर्ववज्जारणा कार्या ख्यातेयं सप्तशृङ्खला । (९५।१)

सारणा यत्र यत्रोक्ता विज्ञेया वार्तिकैः पुनः ॥ (९५।२)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा कोटिवेधी भवेद्रसः । (९६।१)

क्रामणेन समायुक्तं चंद्रार्कं कांचनं भवेत् ॥ (९६।२)

कर्माष्टादशकेनैव क्रमाद् वेधः प्रकाशितः । (९७।१)

समुखं निर्मुखं बंधं रसबंधं तथेरितम् ॥ (९७।२)

गोपितं शंभुना सिद्धैः सूचितं न प्रकाशितम् । (९८।१)

वार्तिकानां हितार्थाय मया तत्प्रकटीकृतम् ॥ (९८।२)

वज्रबीजवज्रभस्म शुद्धहेम व्योमसत्वमयोरजः । (९९।१)

चत्वारि समभागानि नागचूर्णं चतुःसमम् ॥ (९९।२)

द्वंद्वमेलापलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् । (१००।१)

एकीभूते समुद्धृत्य मूषायां प्रकटं धमेत् ॥ (१००।२)

माक्षिकाद्धौतसत्त्वं च स्तोकं स्तोकं विनिक्षिपेत् । (१०१।१)

हेमवज्रावशेषं तु यावत्स्यादुद्धरेत्ततः ॥ (१०१।२)

तस्मिन्नागं व्योमसत्त्वम् अयश्चूर्णं च पूर्ववत् । (१०२।१)

निक्षिपेद् द्वंद्वलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् ॥ (१०२।२)

मिश्रीभूतं समुद्धृत्य मूषायां प्रकटं धमेत् । (१०३।१)

स्वर्णवज्रावशेषं तद्यावज्जातं समुद्धरेत् ॥ (१०३।२)

एवं पुनः पुनर्जार्यं व्योमसत्वायसं फणी । (१०४।१)

पूर्ववत् क्रमयोगेन षड्गुणं जारयेत्पुनः ॥ (१०४।२)

माक्षिकाद्धौतसत्त्वकम् [॥। औ६ ज़ेइछेन्झ्] । (१०५।१)

क्षिपन् क्षिपन्धमेत्तं तु बाह्यमेवं तु षड्गुणम् ॥ (१०५।२)

वज्रबीजमिदं ख्यातं जारणे परमं हितम् ॥ (१०६।०)

वज्रबीजजारणेन स्पर्शवेधी शब्दवेधी रसःवासनामुखिते सूते द्वंद्वितं व्योमसत्वकम् । (१०७।१)

पूर्ववत् क्रमयोगेन षड्गुणं जारयेत्पुनः ॥ (१०७।२)

तस्मिन् जार्यं वज्रबीजं व्योमसत्त्वक्रमेण वै । (१०८।१)

ग्रसते कच्छपे यंत्रे यथाजीर्णं तथा फलम् ॥ (१०८।२)

द्विगुणे ऽयुतवेधी स्यात्त्रिगुणे लक्षवेधकः । (१०९।१)

यदा चतुर्गुणं जीर्णं दशलक्षाणि विध्यति ॥ (१०९।२)

कोटिवेधी पञ्चगुणे दशकोट्यस्तु षड्गुणे । (११०।१)

अर्बुदांशात् सप्तगुणे शङ्खवेध्यष्टमे गुणे ॥ (११०।२)

नवमे खर्ववेधी स्याद्दशमे पद्मवेधकः । (१११।१)

त्रयोदशगुणे जीर्णे स्पर्शवेधी भवेद्रसः ॥ (१११।२)

चतुर्दशगुणे जीर्णे भवेत्पाषाणवेधकः । (११२।१)

त्रिपञ्चगुणिते जीर्णे सशैलवनकाननाम् ॥ (११२।२)

वेधयेन्मेदिनीं सर्वां स भवेद् भूचरो रसः । (११३।१)

एवं कलागुणे जीर्णे त्रैलोक्यव्यापको भवेत् ॥ (११३।२)

खेचरो रसराजेन्द्रो मुखस्थः खेगतिप्रदः । (११४।१)

जायते च यथाशक्त्या ततः सार्यं क्रमेण वै ॥ (११४।२)

वज्रबीजेन तुल्येन प्रथमा सारणा भवेत् । (११५।१)

पूर्ववज्जारणा कार्या द्विगुणेनानुसारयेत् ॥ (११५।२)

तथैव जारयेद् भूयः कर्तव्या प्रतिसारणा । (११६।१)

त्रिगुणेन तु तेनैव मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् ॥ (११६।२)

द्विसहस्रादिलक्षान्तं वेधकस्याप्ययं विधिः । (११७।१)

इत्येवं च पुनः कुर्यात्सारणां कोटिवेधके ॥ (११७।२)

दशकोट्याद्यर्बुदान्ते च जारिते वेधके रसे । (११८।१)

त्रिप्रकारा प्रकर्तव्या सारणा तु त्रिधा त्रिधा ॥ (११८।२)

चतुर्गुणा शङ्खवेधे तदूर्ध्वं पञ्चधा भवेत् । (११९।१)

षड्गुणा पद्मवेधे तु मूलवेधे तु सप्तधा ॥ (११९।२)

अष्टधा स्पर्शवेधे तु दशधा शब्दवेधके । (१२०।१)

ततस्त्रयोदशगुणाः कलागुणे कलागुणाः ॥ (१२०।२)

क्रमशः सारणा कार्या यथाशक्त्यानुसारतः । (१२१।१)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा पश्चाद्वेधं प्रकल्पयेत् ॥ (१२१।२)

चंद्रार्के वा भुजंगे वा क्रामणेन समायुतम् । (१२२।१)

इत्येवं पद्मपर्यन्तं संख्यावेधात्तु यो रसः ॥ (१२२।२)

तद्वेष्टितं मधूच्छिष्टैः कुंतवेधे तु योजयेत् । (१२३।१)

तत्सर्वं कनकं दिव्यं जायते शंभुभाषितम् ॥ (१२३।२)

धूमवेधविधिधूमवेधे रसं पिष्ट्वा तेन वस्त्रं प्रलेपयेत् । (१२४।१)

ततो ज्योतिष्मतीतैले धृत्वा वर्तिं कल्पयेत् ॥ (१२४।२)

ज्वलितां तां ताम्रकूटे योजयेत्पत्त्रतां गते । (१२५।१)

तद्धूमगंधमात्रेण सर्वं भवति कांचनम् ॥ (१२५।२)

स्पर्शवेधविधिस्पर्शवेधी रसो योऽसौ गुटिकां तेन कारयेत् । (१२६।१)

द्रुतानामष्टलोहानां क्षिप्त्वा मध्ये समुद्धरेत् । (१२६।२)

तद् भवेत्कांचनं दिव्यमसंख्यं नात्र संशयः ॥ (१२६।३)

शब्दवेधविधिशब्दवेधी रसो योऽसौ गुटिकां तेन कारयेत् । (१२७।१)

धारयेद् वक्त्रमध्ये तु ततो लोहानि वेधयेत् । (१२७।२)

तत्सर्वं जायते स्वर्णं श्रुते शब्दे न संशयः ॥ (१२७।३)

पाषाणवेधविधिपाषाणवेधको योऽसौ पर्वतानि तु तेन वै । (१२८।१)

वेधयेदग्निना तप्तान् सर्वं भवति कांचनम् ॥ (१२८।२)

मेदिनीवेधविधिमेदिनीवेधको योऽसौ राजिकार्धार्धमात्रकः । (१२९।१)

तेनैव वेधयेत्सर्वां सशैलवनकाननाम् । (१२९।२)

मेदिनी सा स्वर्णमयी भवेत्सत्यं शिवोदितम् ॥ (१२९।३)

त्रैलोक्यव्यापकविधित्रैलोक्यव्यापको योऽसौ तं करे धारयेत्तु यः । (१३०।१)

स भवेत्खेचरो दिव्यो महाकायो महाबलः ॥ (१३०।३)

स्वेच्छाचारी महावीरः शिवतुल्यो भवेत्तु सः । (१३१।१)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां सर्वलोहानि कांचनम् ॥ (१३१।२)

जायन्ते नात्र संदेहस्तत्स्वेदस्पर्शनादपि । (१३२।१)

रसकायो महासिद्धः सर्वलोकेषु पूज्यते ॥ (१३२।२)

अवध्यो देवदैत्यानां यावच्चन्द्रार्कमेदिनी । (१३३।१)

भुञ्जानो दिव्यभोगांश्च क्रीडते भैरवो यथा ॥ (१३३।२)

रसबीजं शतवेधीभागत्रयं शुद्धसूतं भागैकं मृतवज्रकम् । (१३४।१)

काकिनीरजसा मर्द्यं तप्तखल्वे दिनावधि ॥ (१३४।२)

तेनैव पादभागेन हेमपत्राणि लेपयेत् । (१३५।१)

व्योमवल्लीरसैः पिष्टं कांतटंकणतालकम् ॥ (१३५।२)

अनेन चाष्टमांशेन पूर्वलिप्तानि लेपयेत् । (१३६।१)

रुद्ध्वा स्वेद्यं दिवारात्रौ करीषाग्नौ ततः पुनः ॥ (१३६।२)

कदलीकंदसौवीरटंकणं च समं समम् । (१३७।१)

कण्टकार्या द्रवैः पिष्ट्वा मूषा लेप्या त्वनेन वै ॥ (१३७।२)

तन्मध्ये पूर्वपक्वं यद्रुद्ध्वा धाम्यं दृढाग्निना । (१३८।१)

तत्सर्वं जायते खोटं सौवीरं काचटंकणम् ॥ (१३८।२)

दत्त्वा दत्त्वा धमेत्खोटं जायते भास्करोपमम् । (१३९।१)

रसबीजमिदं ख्यातं वेधके जारणे हितम् । (१३९।२)

चंद्रार्के शतवेधी स्यात्कांचनं कुरुते शुभम् ॥ (१३९।३)

शब्दवेधी रसःअथ वक्ष्ये रसेन्द्रस्य समांशस्य च भक्षणम् । (१४०।१)

पूर्वोक्तं रसबीजं तु समुखे चारयेद्रसे ॥ (१४०।२)

अभ्रसत्वप्रकारेण जारयेत्तत् क्रमेण वै । (१४१।१)

पञ्चपञ्चांशगुणितं यदा ग्रसति पारदः ॥ (१४१।२)

ततस्तेनैव बीजेन सारणाक्रामणात्रयम् । (१४२।१)

ततश्च जारितं कुर्यान्मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (१४२।२)

शब्दवेधी भवेत्सो हि रसः शंकरभाषितम् ॥ (१४२।३)

रसबीजं शतवेधिसमुखस्य रसेन्द्रस्य पक्वबीजं समांशकम् । (१४३।१)

जारयेच्चाभिषिक्तं तदभ्रसत्त्वक्रमेण वै ॥ (१४३।२)

मृतवज्रं षोडशांशं तस्मिन्सूते विनिक्षिपेत् । (१४४।१)

तालकं टंकणं कांतं तृतीयं चाष्टमांशकम् ॥ (१४४।२)

दत्त्वा तस्मिंस्तदा खल्वे व्योमवल्लीद्रवैर्दिनम् । (१४५।१)

तत्सर्वं मर्दितं कृत्वा छायाशुष्कं प्रयत्नतः ॥ (१४५।२)

द्वंद्वमेलापलिप्तायां मूषायां चान्धितं धमेत् । (१४६।१)

करीषाग्नौ दिवारात्रौ ध्माते खोटं भवेत्तु तत् ॥ (१४६।२)

काचटंकणसौवीरैः शोधयेत्तं धमन् धमन् । (१४७।१)

रसबीजमिदं ख्यातं पूर्ववत् शतवेधकम् । (१४७।२)

जायते रसराजोऽयं कुरुते कनकं शुभम् ॥ (१४७।३)

मेर्चुर्य्:: रञ्जन:: रेदथवा समुखे सूते पूर्ववज्जारयेद्दिनम् । (१४८।१)

पञ्चपञ्चांशगुणितं यदा ग्रसति पारदः ॥ (१४८।२)

रसबीजेन चान्येन त्रिधा सार्यं क्रमेण वै । (१४९।१)

सारिते जारणा कार्या मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (१४९।२)

शब्दवेधी भवेत्साक्षात्ताम्रं स्वर्णं करोति वै ॥ (१४९।३)

रसबीजम्पक्वबीजस्य चूर्णं तु पूर्ववच्चाभिषेकितम् । (१५०।१)

षोडशांशेन सूतस्य समुखस्य तु चारयेत् ॥ (१५०।२)

द्व्यङ्गुल्यां मर्दनेनैव घर्मे चरति तत्क्षणात् । (१५१।१)

तद्बीजं जारयेत्तस्य स्वेदनैश्चाभ्रसत्ववत् ॥ (१५१।२)

अनेन क्रमयोगेन समं बीजं तु सारयेत् । (१५२।१)

तद्वद् द्वादशभागेन पक्वबीजं तु तस्य वै ॥ (१५२।२)

चारयेन्मर्दयन्नेव कच्छपाख्ये ऽथ जारयेत् । (१५३।१)

अभ्रसत्वप्रकारेण समं यावच्च जारयेत् ॥ (१५३।२)

ततस्तस्याष्टमांशेन पक्वबीजं तु दापयेत् । (१५४।१)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तत् चरत्येव हि तत्क्षणात् ॥ (१५४।२)

तं सूतं सूरणे कंदे गर्भे क्षिप्त्वा निरुध्य च । (१५५।१)

लिप्त्वा कंदं पुटे पच्याद्यथा कंदो न दह्यते ॥ (१५५।२)

तत्रैव ग्रसते सूतो जीर्णे ग्रासं तु दापयेत् । (१५६।१)

अनेन क्रमयोगेन समबीजं समं पुनः ॥ (१५६।२)

पादांशं पक्वबीजं तु दत्त्वा चार्यं च मर्दयेत् । (१५७।१)

मूषायन्त्रे ततो जार्यं स्वेदनेन पुनः पुनः ॥ (१५७।२)

अनेन क्रमयोगेन समबीजं च जारयेत् । (१५८।१)

एवं चतुर्गुणे जीर्णे पक्वबीजे तु पारदे । (१५८।२)

जायते कुंकुमाभस्तु रसेन्द्रो बलवत्तरः ॥ (१५८।३)

धूमवेधी शब्दवेधी पाषाणवेधी रसःअभ्रकं भ्रामकं ब्राह्मी मृतलोहाष्टकं तथा । (१५९।१)

महारसाश्चोपरसाः कटुतुम्ब्याश्च बीजकम् ॥ (१५९।२)

शङ्खनाभिर्मेषशृङ्गी वज्रकंदं समं समम् । (१६०।१)

मयूरस्य तु रक्तेन सर्वं पाच्यं दिनावधि ॥ (१६०।२)

ततस्तं मर्दयेत्खोटं शिखिरक्ते दिनद्वयम् । (१६१।१)

अनेन मृतवज्रं तु लेपितं कारयेत्ततः ॥ (१६१।२)

मूषामाम्रफलाकारां द्विद्विलिप्तां तु कारयेत् । (१६२।१)

तन्मध्ये पूर्वसूतं तु पादांशं लिप्तवज्रकम् ॥ (१६२।२)

अथवा वज्रबीजं च पूर्वकल्केन लेपितम् । (१६३।१)

अथवा द्वंद्वितं वज्रं समं स्वर्णेन यत्कृतम् ॥ (१६३।२)

तल्लिप्तं पूर्वकल्केन पादांशं तत्र निक्षिपेत् । (१६४।१)

आच्छादितं धमेन्मन्दं मूषाधोमुखवायुना ॥ (१६४।२)

किंचित् किंचिद् बिडं दत्त्वा जीर्णे तस्मात्समुद्धरेत् । (१६५।१)

पुनस्तल्लिप्तमूषायां क्षिप्त्वा वज्रेण संयुतम् । (१६५।२)

पूर्ववत्क्रमयोगेन जीर्णे वज्रे समुद्धरेत् । (१६५।३)

अनेन क्रमयोगेन वज्रं वा वज्रबीजकम् ॥ (१६५।४)

स्वर्णद्वंद्वितवज्रं वा जारयेत्तत्पुनः पुनः । (१६६।१)

एकादशगुणं यावत्तावज्जार्यं रसेन्द्रके ॥ (१६६।२)

सुदग्धां शङ्खनाभिं तु मातुलिंगरसैर्दिनम् । (१६७।१)

मर्दयेल्लोलयेत्तेन मुक्ताचूर्णं सुशोभनम् ॥ (१६७।२)

द्रावितं मौक्तिकं वाथ पूर्ववज्जारयेद्धमन् । (१६८।१)

मूषायां बिडलिप्तायां पादं पादं शनैः शनैः ॥ (१६८।२)

एकादशगुणं यावत्तज्जार्यं कच्छपेन तत् ॥ (१६९।०)

नीलीनिर्याससंतुल्यं शिखिपित्तं विमर्दयेत् । (१७०।१)

इन्द्रनीलं च नीलं च तेन लिप्त्वाथ जारयेत् ॥ (१७०।२)

पूर्ववत्क्रमयोगेन धमनात्स्वेदनेन वा । (१७१।१)

विडलेपितमूषायाम् एकादशगुणं क्रमात् ॥ (१७१।२)

द्रावितं चेन्द्रनीलं वा नीलं च द्रावितं क्रमात् । (१७२।१)

द्वंद्वितं रसराजस्य जार्यमभ्रद्रुतिर्यथा । (१७२।२)

इत्येवं जारयेन्नीलं द्रावितं कठिनं तु वा ॥ (१७२।३)

शिखिपित्तनृरक्ताभ्यां लेपितं पद्मरागकम् । (१७३।१)

जारयेद्रसराजस्य त्वेकादशगुणं क्रमात् । (१७३।२)

जार्यं वा द्रावितं तत्तु यथा चाभ्रद्रुतिः पुरा ॥ (१७३।३)

रजनी तुल्यकंकुष्ठं ब्रह्मपुष्पद्रवैर्दिनम् । (१७४।१)

भावितं तेन लिप्तं तु पुष्परागं तु जारयेत् ॥ (१७४।२)

कठिनं द्रावितं वाथ रुद्रसंख्याक्रमेण वै । (१७५।१)

एवं रत्नैर्भवेत्तृप्तो रसराजो महाबलः ॥ (१७५।२)

अनेनैव शतांशेन मधूच्छिष्टेन लेपयेत् । (१७६।१)

शुद्धहाटकपत्राणि रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (१७६।२)

इंद्रगोपसमाकारं तत्स्वर्णं जायते शुभम् । (१७७।१)

अनेनैव सुवर्णेन सारयेत्सारणात्रयम् ॥ (१७७।२)

रत्नतृप्तं सूतराजं मूषायन्त्रे विनिक्षिपेत् । (१७८।१)

शनैः शनैर्धमेत्तावद्यावत्सूतावशेषितम् ॥ (१७८।२)

मुखं बद्ध्वा रसं बद्ध्वा धूमवेधी भवेत्तु तत् । (१७९।१)

अनेन क्रमयोगेन पुनः सारणजारणा ॥ (१७९।२)

कर्तव्यास्त्रिप्रकारा वै मुखं बद्ध्वाथ बन्धयेत् । (१८०।१)

शब्दवेधी रसेन्द्रोऽयं जायते खेगतिप्रदः ॥ (१८०।२)

पुनश्च त्रिविधा कार्या सारणाज्जारणा क्रमात् । (१८१।१)

तस्यैव तु रसेन्द्रस्य मुखबन्धं च कारयेत् ॥ (१८१।२)

तेनैव वेधयेत्सर्वं गिरिपाषाणभूतलम् । (१८२।१)

जायते कनकं दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् ॥ (१८२।२)

सिद्धैर्भूचरखेचरा शिवमुखात्प्राप्ता महाजारणा कृत्वा तां च रसे रसातलमिदं स्वर्णेन पूर्णं कृतम् । (१८३।१)

तेषां कर्म विचार्य सारमखिलं स्पष्टीकृतं तन्मया यः कश्चिद् गुरुतन्त्रमन्त्रनिरतस्तस्यैव सिद्धं भवेत् ॥ (१८३।२)