दृष्टयोगफलसिद्धिदं ध्रुवं पारदस्य वरजारणे हितम् । (१।१)

सत्त्वपातनम् अनेकयोगतो द्वंद्वमेलम् अभिषेकम् आर्यकम् ॥ (१।२)

अभ्र:: शोधनमुस्ताक्वाथेन सप्ताहं कुर्याद्धान्याभ्रकं प्लुतम् । (२।१)

शिग्रुसूरणरम्भानां कंदस्यैकस्य च द्रवैः ॥ (२।२)

पेटारीमूलजंबीरद्रावैर्वाप्यं परिप्लुतम् । (३।१)

इत्थं प्लुतस्याभ्रकस्य पादांशं टंकणं क्षिपेत् ॥ (३।२)

दिनैकं मर्दयेत्खल्वे युक्तमम्लेन केनचित् ॥ (४।०)

कान्तलोह, माक्षिक, उपरस:: सत्त्व:: पातनगुञ्जागुग्गुलुलाक्षोर्णासर्जीसर्जरसं गुडम् । (५।१)

क्षुद्रमीनं यवक्षारं काचपिण्याकसूरणम् ॥ (५।२)

भूलता त्रिफला वह्निः क्षीरकन्दं पुनर्नवा । (६।१)

धत्तूरो लाङ्गली पाठा बला गंधकतिक्तकम् ॥ (६।२)

गोक्षीरं पंचलवणं सर्पवृश्चिकविषं मधु । (७।१)

षड्बिन्दुः क्षुद्रशम्बूकमस्थीनि शशकस्य च ॥ (७।२)

पारावतमलं त्र्यूषम् इंद्रगोपं च शिग्रुकम् । (८।१)

गोधूमं सर्षपं तुल्यं छागीदुग्धेन मर्दयेत् ॥ (८।२)

एतद्व्यस्तं समस्तं वा याममात्रेण पिण्डितम् । (९।१)

अस्य पिण्डस्य भागैकं द्विभागं शोधिताभ्रकम् ॥ (९।२)

पञ्चमाहिषभागैकं सर्वमेकत्र लोलयेत् । (१०।१)

कर्षांशा वटिकाः कार्याः किंचिच्छायाविशोषिताः ॥ (१०।२)

खदिराङ्गारसंतप्ते कोष्ठीयन्त्रे क्षिपन् क्षिपन् । (११।१)

वटिकाः पञ्चपञ्चैव वङ्कनालेन संधमन् ॥ (११।२)

समाप्तौ किट्टमादाय स्फोटयेत्स्वाङ्गशीतलम् । (१२।१)

वर्तुलं सत्त्वमादाय शेषकिट्टं विचूर्णयेत् ॥ (१२।२)

चूर्णादर्धं पूर्वपिण्डं तद्वन्माहिषपञ्चकम् । (१३।१)

एकीकृत्य धमेत्तद्वत्सत्त्वं तत्तत्समाहरेत् ॥ (१३।२)

इत्येवं च पुनः कुर्यात्त्रिधा सत्त्वं विमुञ्चति । (१४।१)

अनेन क्रमयोगेन कान्तसत्त्वं च माक्षिकम् ॥ (१४।२)

कठिनोपरसाश्चान्ये शुद्धा भूनागमृत्तिका । (१५।१)

मुञ्चन्ति सत्त्वसंघातं ग्राहयेत्तत्पृथक् पृथक् ॥ (१५।२)

अभ्र:: सत्त्व:: मृदूकरणअभ्रसत्त्वं समादाय समांशं काचटंकणम् । (१६।१)

दत्त्वा दत्त्वा त्रिवारं तु वज्रमूषागतं धमेत् ॥ (१६।२)

अम्लवर्गं स्नुहीपत्रं चिञ्चाबीजं सवल्कलम् । (१७।१)

कल्कयेत्तत्र तत्सत्त्वं सप्तवारं निषेचयेत् ॥ (१७।२)

मृदुशुभ्रं भवेत्सत्त्वं सप्तवारं निषेचयेत् ॥ (१८।०)

अभ्र:: सत्त्व:: पातनधान्याभ्रं दशभागं स्यात् शुद्धनागं त्रिभागकम् । (१९।१)

टंकणं माक्षिकं सूतं भागैकैकं सुशोधितम् ॥ (१९।२)

ऊर्णा सर्जी यवक्षारं भागं भागं विमिश्रयेत् । (२०।१)

मर्द्यं मूत्राम्लवर्गाभ्यां यथाप्राप्तं दिनावधि ॥ (२०।२)

अजापञ्चाङ्गसंयुक्तं पूर्ववत्सत्त्वपातनम् । (२१।१)

कृत्वादाय मृदु साक्षान्निर्मलं योजयेदधः ॥ (२१।२)

माक्षिक:: सत्त्वम्:: पातनदोलायंत्रे सारनाले माक्षिकं स्वेदयेद्दिनम् । (२२।१)

चूर्णितं मधुसर्पिर्भ्यां लोहपात्रे दिनं पचेत् ॥ (२२।२)

आदाय भावयेद् घर्मे वज्रीक्षीरैर्दिनावधि । (२३।१)

गृहधूमैर्घृतैः क्षौद्रैः संयुक्तं मर्दयेद्दिनम् ॥ (२३।२)

अंधमूषागतं ध्मातं सत्त्वं गुंजानिभं भवेत् ॥ (२४।०)

माक्षिक:: सत्त्व:: पातनकदलीकंदतोयेन माक्षिकं शतधातपे । (२५।१)

भावितं पाचयेद्यामं साज्यैर्वातारितैलकैः । (२५।२)

पूर्ववद्धमनात्सत्त्वम् इंद्रगोपनिभं भवेत् ॥ (२५।३)

माक्षिक:: सत्त्वम्:: पातनस्नुह्यर्कपयसा स्तन्यैर्माक्षिकं मर्दयेद्दिनम् । (२६।१)

कंकुष्ठं टंकणं चैव प्रतिपादांशमिश्रितम् ॥ (२६।२)

मूकमूषागतं ध्मातं सत्त्वं मणिनिभं भवेत् ॥ (२७।०)

माक्षिक:: सत्त्व:: पातनकदलीकंदतुलसीजंबीराणां द्रवैः क्रमात् । (२८।१)

भावयेन्माक्षिकं श्लक्ष्णं प्रतिद्रावेण सप्तधा । (२८।२)

रुद्ध्वा ध्माते पतेत्सत्त्वं शुकसंनिभं शुभम् ॥ (२८।३)

माक्षिक:: सत्त्व:: पातनमूत्रवर्गाम्लवर्गैश्च द्विसप्ताहं विभावयेत् । (२९।१)

माक्षिकं तीव्रघर्मेण दिनैरम्लैश्च मर्दयेत् ॥ (२९।२)

मित्रपञ्चकसंयुक्तैर्वटी कृत्वा धमेद् दृढम् । (३०।१)

व्योमवद् वंकनालेन सत्त्वं शुल्बनिभं भवेत् ॥ (३०।२)

माक्षिक:: सत्त्व:: पातनस्तन्यैः कङ्कुष्ठकैश्चैव कदलीतोयसंयुतैः । (३१।१)

मित्रपंचकसंयुक्तैर्माक्षिकं दिनसप्तकम् ॥ (३१।२)

भावितं मर्दयेद्यामं दिनं वातारितैलकैः । (३२।१)

मृद्वग्निना पचेद्यामं यावद्भवति गोलकम् । (३२।२)

सत्त्वं किंशुकपुष्पाभं व्योमवद्धमनाद् भवेत् ॥ (३२।३)

विमल:: सत्त्व:: पातनविमलानां च शुद्धानां सम्यक्स्यात्ताप्यवद्विधिः ॥ (३३।०)

माक्षिक:: सत्त्व:: धौतसत्त्वसुशुद्धं माक्षिकं चूर्णं मर्द्यमम्लेन केनचित् । (३४।१)

क्षालयेदारनालैस्तु ह्यधस्थं स्वर्णचूर्णवत् ॥ (३४।२)

जायते तत्समुद्धृत्य धौतसत्त्वमिदं भवेत् । (३५।१)

योजयेद्वापने चैव बीजानां यत्र यत्र वै ॥ (३५।२)

माक्षिक:: सत्त्व:: पातनमाक्षिकं पञ्चमित्राक्तं सप्ताहान्ते वटीकृतम् । (३६।१)

पूर्ववद्धमनेनैव सत्त्वं लाक्षानिभं भवेत् ॥ (३६।२)

मनःशिला:: सत्त्व:: पातनअगस्त्यशिग्रुजैस्तोयैस् त्र्यहं भाव्या मनःशिला । (३७।१)

तालकौषधयोगेन सत्त्वं हेमनिभं भवेत् । (३७।२)

मनःशिला:: सत्त्व:: पातनगोमूत्रैर्मातुलुङ्गाम्लैर्दिनं भाव्या मनःशिला । (३७।३)

तां रक्तपीतपुष्पाणां रसैः पित्तैश्च भावयेत् ॥ (३७।४)

दिनान्ते मर्दयेद्यामं मित्रपंचकसंयुतम् । (३८।१)

गुटिकां काचकूप्यन्तः क्षिप्त्वा तां काचकूपिकाम् । (३८।२)

सर्वतोऽङ्गुलमानेन वस्त्रमृत्तिकया लिम्पेत् ॥ (३८।३)

शुष्कां तां वालुकायंत्रे शनैर्मृद्वग्निना पचेत् । (३९।१)

शुष्के द्रवे निरुध्याथ सम्यक् मृल्लवणैर्मुखम् ॥ (३९।२)

चण्डाग्निना पचेत्तावद्यावद् द्वादशयामकम् । (४०।१)

स्वांगशीतं समुद्धृत्य भित्त्वा कूपीं समाहरेत् ॥ (४०।२)

ऊर्ध्वलग्नं शिलासत्त्वं बालार्ककिरणोपमम् ॥ (४१।०)

हरिताल:: सत्त्व:: पातनभागाः षोडश तालस्य विषं पारदटंकणम् । (४२।१)

श्वेताभ्रबंगयोश्चूर्णं प्रतिभागं विमिश्रयेत् ॥ (४२।२)

सर्वं स्नुह्यर्कपयसा मर्दयेद्दिवसत्रयम् । (४३।१)

शिलावद् ग्राहयेत्सत्त्वं तालकात्स्फटिकोपमम् ॥ (४३।२)

हरिताल:: सत्त्व:: पातनस्नुक्क्षीरकटुतुम्ब्युत्थैस् तालं भाव्यं द्विसप्तधा ॥ (४४।०)

तिलसर्षपशिग्रूणि लवणं मित्रपंचकम् । (४५।१)

एभिस्तुल्यं पूर्वतालं दिनमेकं विमर्दयेत् ॥ (४५।२)

छिद्रमूषागतं ध्मातं भूधरे सत्त्वमाहरेत् ॥ (४६।०)

हरिताल:: सत्त्व:: पातनलाक्षा राजी गुडं शिग्रुष्टंकणं लवणं तिलाः । (४७।१)

एभिस्तुल्यं शुद्धतालं मर्दयेद्रविदुग्धकैः ॥ (४७।२)

दिनं वा वज्रिणीदुग्धैः कुष्माण्डस्य द्रवैस्तथा । (४८।१)

तेन कल्केन लिप्तांतश्छिद्रमूषां निरोधयेत् ॥ (४८।२)

पुटाद्वा धमनाद् ग्राह्यं सत्त्वं पातालयन्त्रके ॥ (४९।०)

हरिताल:: सत्त्व:: पातनतालकादष्टमांशेन देयं सूतं च टंकणम् । (५०।१)

कुष्माण्डस्य रसैः स्नुह्याः क्षीरैर्मर्द्यं दिनत्रयम् । (५०।२)

तद्गोलं छिद्रमूषांतर्ग्राह्यं सत्त्वं च पूर्ववत् ॥ (५०।३)

तुत्थ:: सत्त्व:: पातनलाक्षाभया च भूनागं गृहधूमं जटाकणा । (५१।१)

निशाटंकणमध्वाज्यान्येभिस्तुल्यं च तुत्थकम् ॥ (५१।२)

सर्वं मर्द्यमजाक्षीरैर् अन्धमूषागतं धमेत् । (५२।१)

सत्त्वं किंशुकपुष्पाभं जायते नात्र संशयः ॥ (५२।२)

तुत्थ:: सत्त्व:: पातनहरिद्रासूरणाङ्कोल्लं तण्डुली गंधकं गुडम् । (५३।१)

मध्वाज्यटंकणं तुल्यं तुत्थमेभिः समं भवेत् ॥ (५३।२)

स्तन्येन मर्दयेत्सर्वं छिद्रमूषां विलेपयेत् । (५४।१)

रुद्ध्वा पातालयंत्रेण ध्माते सत्त्वं विमुञ्चति ॥ (५४।२)

तुत्थ:: सत्त्व:: पातनतुत्थस्य टंकणं पादं चूर्णयेन्मधुसर्पिषा । (५५।१)

तुत्थेन मिश्रितं ध्मातं कोष्ठीयन्त्रे दृढाग्निना । (५५।२)

धामिते मुञ्चते सत्त्वं कीरतुण्डसमप्रभम् ॥ (५५।३)

वरनागसत्त्वसौवीरं तीक्ष्णचूर्णं च मूषायामन्धयेत् समम् । (५६।१)

हठाद् ध्माते भवेत्सत्त्वं वरनागं तदुच्यते ॥ (५६।२)

रसक:: सत्त्व:: पातनक्षाराम्लं स्नेहपित्तैश्च क्रमाद् भाव्यं दिनं दिनम् । (५७।१)

पुष्पाणां रक्तपीतानां रसैर्भाव्यं दिनद्वयम् ॥ (५७।२)

रसकं चूर्णयेत्पश्चादूर्णा लाक्षा निशाभया । (५८।१)

टंकणं शिग्रुधूमं च भूनागं सप्तमं भवेत् ॥ (५८।२)

एभिः समं तु तच्चूर्णमजाक्षीरेण मर्दयेत् । (५९।१)

याममेतेन कल्केन लेप्या वार्ताकमूषिका ॥ (५९।२)

शुष्का चार्धमुखाङ्गारैर्ध्माते सत्त्वं समाहरेत् ॥ (६०।०)

रसक:: सत्त्व:: पातनरसकस्यैकभागं तु त्रिफलामित्रपंचकम् । (६१।१)

रजनीगृहधूमं च दशानामेकभागकम् ॥ (६१।२)

अजाक्षीरैर्दिनं मर्द्यम् अथवाम्लेन केनचित् । (६२।१)

पूर्ववद् ग्राहयेत्सत्त्वं रसकात्कुटिलप्रभम् ॥ (६२।२)

वैक्रान्त:: सत्त्व:: पातनवन्ध्याचूर्णं च वैक्रांतं छायाया मर्दयेत्समम् । (६३।१)

अजामूत्रैर्दिनैकं तु सत्त्वं रजतवद् भवेत् ॥ (६३।२)

वैक्रान्त:: सत्त्व:: पातनमोक्षमोरटपालाशक्षारं गोमूत्रगालितम् । (६४।१)

गृहीतमातपे शुष्कं वज्रकन्दं च टंकणम् ॥ (६४।२)

लाक्षा शिखिशिखातुल्यं वैक्रांतं सर्वतुल्यकम् । (६५।१)

मेषशृंगीद्रवैर् मर्द्यम् एतत्सर्वं दिनावधि ॥ (६५।२)

पिण्डितं मूकमूषांतः कृत्वा धाम्यं हठाग्निना । (६६।१)

तत्रैव मुञ्चते सत्त्वं वैक्रांतं रसबन्धकम् ॥ (६६।२)

वैक्रान्त:: सत्त्व:: पातनवैक्रांतानां पलैकं तु कर्षैकं टंकणस्य च । (६७।१)

रविक्षीरैर्दिनं भाव्यमथ शिग्रुद्रवैर्दिनम् ॥ (६७।२)

गुंजापिण्याकवह्नीनां प्रतिकर्षं नियोजयेत् । (६८।१)

एतेन गुलिकां कृत्वा कोष्ठीयन्त्रे धमेद् दृढम् ॥ (६८।२)

शंखकुन्देन्दुसंकाशं सत्त्वं वैक्रांतजं भवेत् ॥ (६९।०)

वैक्रान्त:: सत्त्व:: पातनवैक्रांतं वज्रकंदं च समं स्नुक्पयसा समम् । (७०।१)

महिषीनवनीतं च सक्षौद्रं मर्दयेद्दिनम् । (७०।२)

पूर्ववद्धमनात् सत्त्वम् इंद्रगोपनिभं भवेत् ॥ (७०।३)

गैरिक:: सत्त्व:: पातनगैरिकं रक्तवर्गेण पीतवर्गेण भावितम् । (७१।१)

सप्ताहं मर्दयेद्यामं मित्रपंचकसंयुतम् । (७१।२)

तद्वटी कोष्ठिकायंत्रे सत्त्वं मुञ्चति निर्मलम् ॥ (७१।३)

सौराष्ट्री:: सत्त्वपातनसितासिता च सौराष्ट्री गोपित्तैर्भावयेत्तु ताम् । (७२।१)

शतवारं प्रयत्नेन मित्रपंचकसंयुतम् । (७२।२)

धमनान्मुञ्चते सत्त्वं क्रामकं कोष्ठियंत्रके ॥ (७२।३)

सस्यक:: सत्त्व:: पातनसस्यकं चूर्णितं भाव्यं दिनं शशकरक्तकैः । (७३।१)

स्त्रीमूत्रैर्वाथ गोमूत्रैस्तत्पादांशां निशां क्षिपेत् । (७३।२)

मर्द्यं करंजतैलेन यामैकं गोलकं च तत् ॥ (७३।३)

अंधमूषागतं धाम्यं घटिकार्धं दृढाग्निना । (७४।१)

इंद्रगोपकसंकाशं सत्त्वं मुञ्चति शोभनम् ॥ (७४।२)

कासीस:: सत्त्व:: पातनचतुर्विधं तु कासीसं रक्तं पीतं सितासितम् । (७५।१)

मर्दयेत् पित्तवर्गेण तिक्तकोशातकीद्रवैः ॥ (७५।२)

कासमर्दद्रवैश्चैव मित्रपंचकसंयुतैः । (७६।१)

तद्वटीः कोष्ठिकायंत्रे ध्माते सत्त्वं विमुञ्चति ॥ (७६।२)

राजावर्त:: सत्त्व:: पातनराजावर्तम् अयःपात्रे पाचयेन्माहिषैर्घृतैः । (७७।१)

पयोभिश्च दिनं पच्यान्मित्रपंचकसंयुतम् ॥ (७७।२)

रजन्याः पञ्चगव्येन पिण्डीबद्धं तु कारयेत् । (७८।१)

खदिरांगारसंयोगात् कोष्ठ्यां सत्त्वं विमुञ्चति ॥ (७८।२)

स्रोतोञ्जन:: परीक्षावल्मीकशिखराकारं भङ्गे नीलोत्पलद्युति । (७९।१)

घर्षणे गैरिकच्छायं स्रोत्ॐजनमिदं भवेत् ॥ (७९।२)

स्रोतोञ्जन:: सत्त्व:: पातनराजावर्तकवत्सत्त्वं ग्राह्यं स्रोत्ॐजनादपि ॥ (८०।०)

द्वन्द्वम्। ओड़् व्योमसत्त्व अन्द् मिनेरल्स्व्योमसत्त्वस्य चूर्णं तु यत्किंचिद्धातुचूर्णकम् । (८१।१)

द्वन्द्वमेलापलिप्तायां मूषायां तद् द्वयं समम् ॥ (८१।२)

ध्मातव्यम् अरिवर्गेण क्षिप्ते मिलति तत्क्षणम् ॥ (८२।०)

सत्त्व:: मेलापनविषं टङ्कणगुंजाश्च खुरं शृङ्गं च भेषजम् । (८३।१)

मण्डूकवसया पिष्ट्वा मूषालेपं तु कारयेत् ॥ (८३।२)

तस्यां मिलति सत्त्वानि चूर्णानि विविधानि च । (८४।१)

द्वन्द्वमेल्।:: लेप ड़ोर् ~त्रिक्षारं धातकीपुष्पं गुग्गुलुं च समं समम् । (८४।२)

स्त्रीस्तन्यैः पेषितो लेपो द्वंद्वमेलापने हितः ॥ (८४।३)

सर्वसत्त्वमेलापन (२)वर्षाभूः कदलीकंदः काकमाची पुनर्नवा । (८५।१)

गुंजा नरकपालं च टंकणं पेषयेत्समम् । (८५।२)

अनेन पूर्ववल्लेपाद्धेमाभ्रं मिलति क्षणात् ॥ (८५।३)

मेलापन:: मेतल्स्, सत्त्व अन्द्।ओर् महारसस्तारं च व्योमसत्त्वं च अनेनैव तु मेलयेत् । (८६।१)

लाङ्गली चमरीकेशान्कुशकार्पासयोः फलम् ॥ (८६।२)

भूलताम् इंद्रगोपं च पाषाणभेदिका समम् । (८७।१)

नारीस्तन्येन संपेष्य मूषालेपं तु कारयेत् ॥ (८७।२)

सर्वलोहानि सत्त्वानि तथा चैव महारसाः । (८८।१)

मिलन्ति नात्र संदेहस् तीव्रध्मानानलेन तु ॥ (८८।२)

द्वन्द्वमेलापकविषं छुछुन्दरीमांसं टंकणं समपेषितम् । (८९।१)

मूषालेपमनेनैव कृत्वा तत्र विनिक्षिपेत् । (८९।२)

यत्किंचिद् द्वंद्वयोगं तु धमनेन मिलत्यलम् ॥ (८९।३)

द्वन्द्वमेलापककङ्गुणीतैलसम्पिष्टमपामार्गस्य भस्मकम् । (९०।१)

तेन प्रलिप्तायां द्वंद्वं क्षिप्त्वा धमेद्धठात् । (९०।२)

मिलत्येव न संदेहस्तत्तन्मारकवापनात् ॥ (९०।३)

अभ्र:: प्रोदुच्तिओन् ओड़् अभ्र-मेतल्-चोम्पोउन्द्स्हेमाभ्रं नागताप्याभ्यां शुल्बाभ्रं गंधकेन च । (९१।१)

सिन्धूत्थहिंगुलाभ्यां तु तीक्ष्णाभ्रं धमनाद् दृढम् ॥ (९१।२)

नागाभ्रं शिलया युक्तं वङ्गाभ्रं तालकेन च । (९२।१)

ताराभ्रं बंगतालाभ्यां तालवत्सर्वसत्त्वकम् ॥ (९२।२)

अभ्र:: वङ्गाभ्रमिलत्येव न संदेहः पूर्वमूषागतं क्षणात् । (९३।१)

श्वेताभ्रकस्य सत्त्वं तु वङ्गचूर्णं समं समम् ॥ (९३।२)

कदलीकंदतोयेन मर्दयेट्टंकणैः सह । (९४।१)

अंधमूषागतं ध्मातं वङ्गाभ्रं मिलति क्षणात् ॥ (९४।२)

अभ्र:: वङ्गाभ्रगुंजा नरकपालं च टंकणं वनशिग्रुकम् । (९५।१)

स्त्रीस्तन्येन समं पिष्ट्वा मूषालेपं तु कारयेत् ॥ (९५।२)

बंगं श्वेताभ्रसत्त्वं च चूर्णितं तत्र निक्षिपेत् । (९६।१)

रुद्ध्वा ध्माते मिलत्येव तारकर्मणि जारयेत् ॥ (९६।२)

अभ्र:: वङ्गाभ्रअभ्रसत्त्वं विचूर्ण्यादौ तत्पादांशं तु टंकणम् । (९७।१)

पारदं टंकणांशं च काकमाचीद्रवैर्दिनम् ॥ (९७।२)

पिष्ट्वा तद् गोलकं पेष्यमभ्रांशैर्वङ्गपत्रकैः । (९८।१)

पूर्वमूषागतं ध्मातं वङ्गाभ्रं मिलति क्षणात् ॥ (९८।२)

अभिषेक (१)सम्यगावर्तितं नागं पलैकं कांजिके क्षिपेत् । (९९।१)

पलानां शतमात्रे तु शतवारं द्रुतं द्रुतम् ॥ (९९।२)

अनेन कांजिकेनैव शतवारं विभावयेत् । (१००।१)

यत्किंचिच् चारणावस्तु ततस्तं जारयेद्रसे । (१००।२)

अभिषेको ह्ययं ख्यातः कथ्यते तु मतान्तरम् ॥ (१००।३)

अभिषेक (२)त्रिक्षारं पंचलवणं काङ्क्षीकासीसगंधकम् । (१०१।१)

माहिषं कांजिकैर्युक्तं ताम्रपात्रे दिनत्रयम् ॥ (१०१।२)

स्थितं घर्मे पुनस्तस्मिन् द्रुतं नागं विनिक्षिपेत् । (१०२।१)

तारकर्मणि बंगं वा शतवाराणि सेचयेत् ॥ (१०२।२)

तद्द्रवं ताम्रपात्रस्थम् अभिषेकं विदुर् बुधाः । (१०३।१)

अनेन चारणावस्तु शतवाराणि भावयेत् ॥ (१०३।२)

सारणायां संकेतःद्वंद्वितं व्योमसत्त्वं च बीजानि विविधानि च । (१०४।१)

द्वंद्वितं वज्रबीजं च भावितं सारयेत्सदा ॥ (१०४।२)

स्वर्णादि लोहमखिलं कृतशुद्धचूर्णं योज्यं पृथग्गगनसत्त्ववरे समांशम् । (१०५।१)

तद्द्वंद्वितं चरति सूतवरोऽभिषिक्तं विप्रो यथा मधुरपायसमाज्ययुक्तम् ॥ (१०५।२)