नानारक्तसुपीतपुष्पनिचयाद् आदाय सारं निजम् । (१।१)

तस्मिञ्छोधितपन्नगं द्रुतमतः संढाल्यं वारं शतम् । (१।२)

पश्चाद्रञ्जनवेधनं च विधिना चन्द्रार्कताम्रस्य यत् । (१।३)

तत्सर्वं गुरुशास्त्रतः स्वमतिना संकथ्यते सांप्रतम् ॥ (१।४)

मेर्चुर्य्:: रक्तपारद:: प्रोदुच्तिओन्स्तम्भिता गन्धपिष्टी या गन्धजारणवर्जिता । (२।१)

तस्याः षोडशभागा वै भागैकं मृतवज्रकम् ॥ (२।२)

देवदाल्याः शङ्खपुष्प्या द्रवैर्मर्द्य दिनत्रयम् । (३।१)

पचेत्कच्छपयन्त्रस्थं पुटैकेन समुद्धरेत् ॥ (३।२)

यामैकं पूर्वजैर्द्रावैर्मर्द्य तत्पूर्ववत्पुटेत् । (४।१)

एवं सप्तपुटैः पक्वो यामं मर्द्यश्च तैर्द्रवैः ॥ (४।२)

दिनैकं पातनायन्त्रे पाचयेल्लघुनाग्निना । (५।१)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यं यावदूर्ध्वं न गच्छति ॥ (५।२)

अधोयन्त्रे यदा तिष्ठेत्तदा स्याद् रक्तपारदः । (६।१)

लेअद् => गोल्द्रक्तपारदभागैकं द्वयं कृष्णाभ्रसत्त्वकम् ॥ (६।२)

टङ्कणस्य च भागैकं सर्वं मर्द्यं दिनावधि । (७।१)

वज्रीक्षीरैस्तु तत्पिण्डं रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (७।२)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यमेवं वारांश्चतुर्दश । (८।१)

षोडशांशेन नागस्य वेधे दत्ते च काञ्चनम् ॥ (८।२)

जायते दिव्यरूपाढ्यं देवाभरणमुत्तमम् । (९।१)

लेअद् => गोल्द्शाककिंशुककोरण्टद्रवैः कङ्गुणितैलतः ॥ (९।२)

मर्दयेन्नागचूर्णं तु दिनं संपुटगं पचेत् । (१०।१)

सम्यग्गजपुटेनैव मर्द्य पाच्यं पुनः पुनः ॥ (१०।२)

चत्वारिंशत्पुटैः सिद्धं दिव्यं भवति काञ्चनम् । (११।१)

लेअद् => गोल्द्रसकं कुङ्कुमं तुत्थं बालवत्सपुरीषकम् ॥ (११।२)

पीताभ्रकं विषं तुल्यं मातुलुङ्गद्रवैर्दिनम् । (१२।१)

मर्दितं छायया शुष्कं मधुना सह कल्कयेत् ॥ (१२।२)

तेन नागस्य पत्राणि लिप्त्वा शोष्याणि छायया । (१३।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं शाकपत्रद्रवे ततः ॥ (१३।२)

सेचयेद् उद्धरेत् पश्चात् प्रकटं द्रावयेत्पुनः । (१४।१)

शाकपत्रद्रवैः सेच्यं पुनर्द्राव्यं च सेचयेत् ॥ (१४।२)

इत्येवं सप्तधा कुर्यात्पुनः पत्राणि कारयेत् । (१५।१)

लेपयेत्पूर्ववच्छोष्यं रुद्ध्वा धाम्यं च पूर्ववत् ॥ (१५।२)

सेचनं द्रावणं चैव सप्तवाराणि कारयेत् । (१६।१)

इत्येवं सप्तधा कुर्याल्लेपादि द्रावणान्तकम् ॥ (१६।२)

तन्नागं जायते दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् । (१७।१)

लेअद् => गोल्द्दग्धं तु चुन्नपाषाणम् आरनाले विनिक्षिपेत् ॥ (१७।२)

मृत्पात्रे लोलितं स्थाप्यं दिवारात्रं प्रयत्नतः । (१८।१)

तत्स्वच्छं ग्राहयेद्द्रावं तद्द्रावैः शाककुड्मलान् ॥ (१८।२)

पेषयेत्तेन कल्केन नागचूर्णं विमर्दयेत् । (१९।१)

यामान्ते शोषयेद्घर्मे पुनर्मर्द्य च शोषयेत् ॥ (१९।२)

इत्येवं दशधा कुर्यात्तद्गोलं निक्षिपेत्पुनः । (२०।१)

शाकदण्डस्य सार्द्रस्य गर्भे तेनैव रोधयेत् ॥ (२०।२)

मृदा लिप्तं तु तच्छुष्कं सम्यग्गजपुटे पचेत् । (२१।१)

समुद्धृत्य भवेत् पीतं स्तम्भनं चास्य कथ्यते ॥ (२१।२)

लेअद् => गोल्द्गोमूत्रैः क्षालयेद् आदौ भूनागाञ्जीवसंयुतान् । (२२।१)

सौवीराञ्जनमेतेषु तुल्यं क्षिप्त्वा विमर्दयेत् ॥ (२२।२)

दिनैकं महिषीमूत्रैर्जातं गोलं समुद्धरेत् । (२३।१)

तस्मात्पातालयन्त्रेण ग्राह्यं तैलं प्रयत्नतः ॥ (२३।२)

तस्मिंस्तैले पूर्वनागमथवा शुद्धनागकम् । (२४।१)

द्रावितं द्रावितं क्षेप्यमेकविंशतिवारकम् ॥ (२४।२)

तन्नागं जायते दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् । (२५।१)

लेअद् => गोल्द्शुद्धनागस्य चूर्णं तु समं भूनागचूर्णकम् ॥ (२५।२)

शाककिंशुककोरण्टपुष्पाणां ग्राहयेद्रसम् । (२६।१)

यथालाभेन तद्द्रावैर्दिनमेकं विमर्दयेत् ॥ (२६।२)

अंधमूषागतं धाम्यं ततश्चूर्णं तु कारयेत् । (२७।१)

पूर्ववन्मर्दितं धाम्यमेवं कुर्यात्त्रिसप्तधा ॥ (२७।२)

जायते कनकं दिव्यं तन्नागं देवभूषणम् । (२८।१)

चोप्पेर् => गोल्द्शुद्धनागपलैकेन मूषा कार्या सुवर्तुला ॥ (२८।२)

पलं शुद्धरसं तस्यां क्षिपेद्गन्धं पलद्वयम् । (२९।१)

तां मूषां मृण्मये पात्रे धारयेदातपे खरे ॥ (२९।२)

दिनं जम्बीरनीरेण काकमाचीद्रवैर्दिनम् । (३०।१)

कासमर्दरसैश्चाहो दिनं धत्तूरजैर्द्रवैः ॥ (३०।२)

क्रमेण भावयेदेवं घर्मे दिनचतुष्टयम् । (३१।१)

मृत्पात्रात्सर्वमुद्धृत्य यथा किंचिन् न गच्छति ॥ (३१।२)

पिष्ट्वा धत्तूरजैर्द्रावैः करञ्जस्य तु बीजकम् । (३२।१)

तेनैवाङ्गुलमात्रं तु मूषागर्भं प्रलेपयेत् ॥ (३२।२)

पूर्वे पिण्डं क्षिपेत्तत्र पलैकं चाथ गन्धकम् । (३३।१)

भूनागानां द्रवं तत्र निक्षिपेन्निष्कपञ्चकम् ॥ (३३।२)

विधाय लेपकल्केन ततो मूषां निरुध्य च । (३४।१)

भूधरे दिनमेकं तु करीषाग्नौ विपाचयेत् ॥ (३४।२)

स्वाङ्गशीतं समुद्धृत्य मूषायां पूर्ववत्क्षिपेत् । (३५।१)

लेपं गन्धं च भूनागं पूर्ववच्च पुटे पचेत् ॥ (३५।२)

एवं विंशगुणं यावज्जार्यं गन्धं सुसाधितम् । (३६।१)

सार्धं पलद्वयं तालं रसकं चापि तत्समम् ॥ (३६।२)

पलैकं टङ्कणं पिष्ट्वा द्विधा कुर्यात्त्रयं पृथक् । (३७।१)

काचकूप्यन्तरे क्षिप्त्वा तालकार्धं ततः क्षिपेत् ॥ (३७।२)

रसकं टङ्कणं पश्चात्सिद्धं पूर्वरसं पुनः । (३८।१)

टङ्कणं रसकं तालं क्रमाद् दद्यात् पुनस्त्रयम् ॥ (३८।२)

काचकूप्या मुखं दीपतप्तं स्वाङ्गन वेष्टयेत् । (३९।१)

अथवा काचकीलेन रुद्ध्वा मृल्लवणेन च ॥ (३९।२)

कूपिकां च मृदा लेप्य सर्वत्राङ्गुलमात्रकम् । (४०।१)

तां शुष्कां भूधरे यन्त्रे क्षिप्त्वा पूर्वं च खर्परम् ॥ (४०।२)

दत्त्वा मृदा लिपेत्संधिं देयं गजपुटं पुनः । (४१।१)

स्वाङ्गशीतं समुद्धृत्य बलिं पूजां च कारयेत् ॥ (४१।२)

चतुःषष्टितमांशेन द्रुतं शुल्बं तु वेधयेत् । (४२।१)

स्वर्णं भवति रूपाढ्यं सिद्धयोग उदाहृतः ॥ (४२।२)

चन्द्रार्क => गोल्द्पलानि दश गन्धस्य सूतकस्यैकविंशतिः । (४३।१)

महाकालस्य बीजोत्थतैलं पञ्चपलं भवेत् ॥ (४३।२)

सर्वं स्निग्धघटे रुद्ध्वा पाचयेन्मृदुवह्निना । (४४।१)

माषपिष्टप्रलेपेन यथा धूमो न गच्छति ॥ (४४।२)

स सूतो जायते खोटश्चन्द्रार्के द्राविते क्षिपेत् । (४५।१)

सहस्रांशेन तेनैव दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (४५।२)

चोप्पेर् => गोल्द्पारदं गंधकं तुल्यं देवदालीद्रवैर्दिनम् । (४६।१)

मर्दितं तेन ताम्रस्य पत्रलेपं तु कारयेत् ॥ (४६।२)

आवर्त्य चान्धमूषायां समुद्धृत्य ततः पुनः । (४७।१)

शाकवृक्षस्य पत्राणां कोमलानां द्रवं हरेत् ॥ (४७।२)

तद्द्रवे पूर्वशुल्बं तु द्रावितं द्रावितं क्षिपेत् । (४८।१)

इत्येवं शतधा कुर्याद्दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (४८।२)

चोप्पेर् => गोल्द्पीतगन्धकचूर्णं तु नागवल्ल्या द्रवैस्त्र्यहम् । (४९।१)

भावितं तेन ताम्रस्य पत्रलेपं तु कारयेत् ॥ (४९।२)

शुष्कं रुद्ध्वा पुटे पच्यादारण्योपलकैः शुभैः । (५०।१)

शाकवृक्षत्वचा मर्द्यं द्रवै रक्ताश्वमारकैः ॥ (५०।२)

पूर्वताम्रस्य पत्राणि कल्केनानेन लेपयेत् । (५१।१)

रुद्ध्वा तीव्राग्निना धाम्यमेवं वारशते कृते ॥ (५१।२)

तत्ताम्रं जायते स्वर्णं जाम्बूनदसमप्रभम् । (५२।१)

चोप्पेर् => गोल्द्काञ्चनीमूलचूर्णं तु हरितालं मनःशिला ॥ (५२।२)

टङ्कणं माक्षिकं तुल्यं वासापुष्पद्रवैस् त्र्यहम् । (५३।१)

मर्दितं लेपयेत्तेन ताम्रपात्रं सुशोधितम् ॥ (५३।२)

शनैर्मन्दाग्निना ताप्यं शुष्कलेपं च दापयेत् । (५४।१)

पुनस्ताप्यं पुनर्लेप्यं सप्तधेत्थं प्रयत्नतः ॥ (५४।२)

ततस्तीव्राग्निना धाम्यं जायते काञ्चनं शुभम् । (५५।१)

चोप्पेर्, सिल्वेर् => गोल्द्तालं ताप्यं दरदकुनटीं सूतकं सार्धभागम् ॥ (५५।२)

खल्वे कृत्वा त्रिदिनमथितं काकमाच्या द्रवेत् । (५६।१)

तेनालेप्यं रविशशिदलं खर्परे वह्निपक्वम् ॥ (५६।२)

शुल्बातीतं भवति कनकं सौबलं पान्थिकानाम् । (५७।१)

चोप्पेर् => गोल्द्ज्वालामुखीद्रवैर्मर्द्यं पलैकं शुद्धपारदम् ॥ (५७।२)

दिनान्ते निक्षिपेत्तस्मिन्पादांशं मृतमभ्रकम् । (५८।१)

ताम्रचूर्णस्य पादांशं पादांशं फुल्लतोरिका ॥ (५८।२)

सर्वं ज्वालामुखीद्रावैर्मर्दयेद्दिनसप्तकम् । (५९।१)

तद्गोलं वज्रमूषायां रुद्ध्वा तीव्राग्निना धमेत् ॥ (५९।२)

तत्खोटं भागमेकं तु शुद्धताम्रं चतुष्टयम् । (६०।१)

अंधमूषागतं धाम्यं समुद्धृत्य ततः पुनः ॥ (६०।२)

द्राव्यं प्रकटमूषायां पुत्रजीवोत्थतैलके । (६१।१)

ढालयेच्च पुनर्द्राव्यमेवं कुर्यात्त्रिसप्तधा ॥ (६१।२)

जायते कनकं दिव्यं नात्र कार्या विचारणा । (६२।१)

चोप्पेर् => गोल्द्गन्धकं श्वेतपालाशफलद्रावैर्विभावयेत् ॥ (६२।२)

शतवारं प्रयत्नेन शोष्यं पेष्यं पुनः पुनः । (६३।१)

शतवारं प्रयत्नेन तेन पत्राणि लेपयेत् ॥ (६३।२)

सम्यक् शुद्धस्य ताम्रस्य रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (६४।१)

समुद्धृत्य पुनर्धाम्यं ततः पत्राणि कारयेत् ॥ (६४।२)

पुनर्लेप्यं पुनः पाच्यं पुनरावर्तयेत् क्रमात् । (६५।१)

एवं त्रिसप्तधा कुर्याद्दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (६५।२)

सिल्वेर्, चोप्पेर् => अष्टवर्ण गोल्द्भागा द्वादश तारस्य शुल्वस्य भागषोडश । (६६।१)

आवर्त्य कारयेत्पत्रं लिप्त्वा रुद्ध्वा पुटे पचेत् ॥ (६६।२)

महिन्दीपत्रनिर्यासैरेवं वाराणि षोडश । (६७।१)

रसगन्धशिला भागान्क्रमवृद्ध्या विमर्दयेत् ॥ (६७।२)

दिनमङ्कोलतैलेन पूर्ववच्च क्रमेण तु । (६८।१)

लिप्त्वा रुद्ध्वा धमेद्गाढं पुनः पत्रं च कारयेत् ॥ (६८।२)

पुनर्लेप्यं पुनःपाच्यं यावत्कांस्यं क्षयं व्रजेत् । (६९।१)

अष्टवर्णं भवेद्धेम नात्र कार्या विचारणा ॥ (६९।२)

मेर्चुर्य् => गोल्दौषधी करुणी नाम प्रावृट्काले प्रजायते । (७०।१)

नीलपुष्पा श्वेतपत्रा पिच्छिलातिरसा तु सा ॥ (७०।२)

तद्द्रवं पारदे शुद्धे धाम्यमाने विनिक्षिपेत् । (७१।१)

वज्रमूषास्थिते चैव यावत्सप्तदिनावधि ॥ (७१।२)

जायते कनकं दिव्यं रस एव न संशयः । (७२।१)

मेर्चुर्य्, लेअद्, गोल्द् => गोल्द्पलं सूतं पलं गन्धं कृष्णोन्मत्तद्रवैस् त्र्यहम् ॥ (७२।२)

मर्दितं वज्रमूषायां रुद्ध्वा वक्त्रं पिधाय च । (७३।१)

दिनान्ते तत्समुद्धृत्य तद्वन्मर्द्यं च पाचयेत् ॥ (७३।२)

एवं सप्तदिनं कुर्यान्मृतो भवति वै रसः । (७४।१)

तद्रसं पन्नगं स्वर्णं चन्द्रार्कैर् वेष्टयेत् क्रमात् ॥ (७४।२)

समांशं चान्धितं धाम्यं दिव्यं भवति काञ्चनम् । (७५।१)

चक्रयन्त्रगर्तामध्ये रसमूषा बाह्यगर्ते सर्वतोऽग्निः ॥ (७५।२)

चक्रयन्त्रमिदं प्रोक्तं सर्वशास्त्रार्थकोविदैः । (७६।१)

चोप्पेर् => गोल्द्माक्षिकं रसकं तुल्यं रसकार्धं च सैन्धवम् । (७६।२)

मातुलुङ्गैर्दिनं मर्द्यं मृद्भाण्डे पाचयेद् दिनम् ॥ (७६।३)

यावत्कुङ्कुमवर्णं स्यात्तावच्चुल्ल्यां विपाचयेत् । (७७।१)

सिताक्षौद्रेण संयुक्तं तत्कल्कं मर्दयेद्दिनम् ॥ (७७।२)

पुनर्मृत्खर्परे पच्याद्गोक्षीरेण समायुतम् । (७८।१)

चालयन् दिनमेकं तु अवतार्य विलेपयेत् ॥ (७८।२)

शुद्धानि शुल्वपत्राणि रुद्ध्वा तीव्राग्निना धमेत् । (७९।१)

ततः पत्त्रीकृतं लेप्यं तद्वद्धाम्यं दृढाग्निना ॥ (७९।२)

इत्येवं च पुनः कुर्यात्पीतवर्णं भवेत्तु तत् । (८०।१)

मुनिपुष्पैस्त्र्यहं भाव्या अतिरक्ता मनःशिला ॥ (८०।२)

अनया पूर्वशुल्बं तु पत्रं कृत्वा प्रलेपयेत् । (८१।१)

अन्धमूषागतं ध्मातं कङ्गुणीतैलके क्षिपेत् ॥ (८१।२)

इत्येवं तु त्रिधा कुर्याद्दिव्यं भवति काञ्चनम् । (८२।१)

तारारिष्ट => गोल्दनेनैव प्रकारेण तारारिष्टं तु रञ्जयेत् ॥ (८२।२)

जायते कनकं दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् । (८३।१)

सुल्ड़ुर्:: पिष्टीशुद्धसूतपलकं तु कर्षैकं गन्धकस्य च ॥ (८३।२)

स्निग्धखल्वे विनिक्षिप्य देवदालीरसप्लुतम् । (८४।१)

मर्दयेत्तु कराङ्गुल्या जायते गन्धपिष्टिका ॥ (८४।२)

मेर्चुर्य् (खोट), चन्द्रार्क => गोल्द्धान्याभ्रकस्य भागैकं भागाष्टौ शुद्धपारदम् । (८५।१)

कुण्डगोलकसंयुक्तं मर्दनात्पिष्टिका भवेत् ॥ (८५।२)

एतत्पिष्टिद्वयं मर्द्य जम्बीरोत्थैर्द्रवैर्दिनम् । (८६।१)

पालाशमूलक्वाथेन मर्दयेच्च दिनत्रयम् ॥ (८६।२)

ब्रह्ममूलं गुडं गुञ्जाम् ऊर्णा टङ्कणकं समम् । (८७।१)

पिष्ट्वा क्षौद्रेण संयुक्तं पूर्वपिण्डं विलेपयेत् ॥ (८७।२)

रुद्ध्वा तीव्राग्निना धाम्यं खोटो भवति तद्रसः । (८८।१)

पाच्यं प्रकटमूषायां काचं टङ्कणकं क्षिपेत् ॥ (८८।२)

एवं पुनः पुनः शोध्यं यावद्भवति निर्मलम् । (८९।१)

ततश्च प्रकटं धाम्यं दत्त्वा नागं पुनः पुनः ॥ (८९।२)

त्रिगुणं वाहयेदेवं रसराजस्य पन्नगम् । (९०।१)

कृष्णाभ्रैः पुटितैरेव तत्खोटं रञ्जयेत् क्रमात् ॥ (९०।२)

मूषायां धाम्यमानं तच्छतवारं पुनः पुनः । (९१।१)

दत्त्वा दत्त्वाभ्रकं कृष्णं रञ्जितो जायते ध्रुवम् ॥ (९१।२)

सहस्रांशेन तेनैव चन्द्रार्कं काञ्चनं भवेत् । (९२।१)

मेर्चुर्य् (खोट), लेअद् => गोल्द्स्तम्भिता गन्धपिष्टी या गन्धजारणवर्जिता ॥ (९२।२)

पलैकं मर्दयेत्तस्या जम्बीराणां द्रवैर्दिनम् । (९३।१)

ब्रह्मक्वाथैस्त्र्यहं पश्चात्तत्समं गुडटङ्कणम् ॥ (९३।२)

ऊर्णां गुञ्जां क्षिपेत्तस्मिन्सर्वमेकत्र मर्दयेत् । (९४।१)

छायाशुष्कां वटीं कुर्यान्महदग्निगतां धमेत् ॥ (९४।२)

तं खाठं शोधयेत्पश्चात् श्वेतटङ्कणकाचकैः । (९५।१)

शोधयेद्धमनेनैव खोटो भवति निर्मलः ॥ (९५।२)

तं खोटं कुटिलं गन्धं प्रतिकर्षं प्रलेपयेत् । (९६।१)

अन्धमूषागतं धाम्यं यावत्खोटावशेषितम् ॥ (९६।२)

अनेन क्रमयोगेन वङ्गं निर्वाप्य षड्गुणम् । (९७।१)

ततो गन्धं च नागं च वाहयेत् षड्गुणं पुनः ॥ (९७।२)

शुल्बचूर्णं पलैकं तु सिद्धचूर्णेन संयुतम् । (९८।१)

रुद्ध्वा तं च धमेत् खोटं गंधकं तेन मर्दयेत् ॥ (९८।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यादेवं वारांश्चतुर्दश । (९९।१)

अनेन पूर्ववत्खोटं द्रावितं योजयेच्छनैः ॥ (९९।२)

यावत्कुङ्कुमवर्णं स्यात्तावद्रञ्ज्यं क्षिपन्क्षिपन् । (१००।१)

ततः स्वर्णं च गन्धं च खोटं तुल्यं पृथक्पृथक् ॥ (१००।२)

ततो रुद्ध्वा धमेत्तीव्रं यावत्खोटावशेषितम् । (१०१।१)

इत्येवं त्रिगुणं वाह्यं स्वर्णं गन्धकसंयुतम् ॥ (१०१।२)

पुनः स्वर्णेन तुल्येन समावर्तं तु कारयेत् । (१०२।१)

पुनर्द्विगुणहेम्ना तु त्रिगुणेन ततः पुनः ॥ (१०२।२)

त्रिधैव सारितः सूतः सहस्रांशेन विध्यते । (१०३।१)

द्रुतं शुल्बं न संदेहो दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (१०३।२)

गोल्द्:: रञ्जन:: सितस्वर्ण => षड्वर्णपूर्वं यच्छोधितं खोटम् आवर्त्यं स्वर्णतुल्यकम् । (१०४।१)

सूक्ष्मचूर्णं ततः कृत्वा त्रिगुणे शुद्धपारदे ॥ (१०४।२)

दत्त्वा निरुध्य मूषायां स्वेदयेन्मृदुवह्निना । (१०५।१)

तस्यैव द्रवते गर्भे तावत्स्वेद्यं प्रयत्नतः ॥ (१०५।२)

अथवा दोलिकायन्त्रे स्वेदयेद् द्रुतसूतकम् । (१०६।१)

अनेन शतमांशेन सितं स्वर्णं विलेपयेत् ॥ (१०६।२)

त्रिदिनं दोलिकायन्त्रे अर्कपत्रैश्च वेष्टितम् । (१०७।१)

काञ्जिकैः स्वेदयेत्तं तु अन्धमूषागतं धमेत् ॥ (१०७।२)

स्वर्णं भवति रूपाढ्यं षड्वर्णोत्कर्षणं परम् । (१०८।१)

गोल्द्:: रञ्जन:: => षड्वर्णशोधितं सूतखोटं च भागमेकं समाहरेत् ॥ (१०८।२)

स्वर्णं षोडशभागं स्यादन्धमूषागतं धमेत् । (१०९।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन वेधयेद्रसगर्भकः ॥ (१०९।२)

तेनैव शतमांशेन षड्वर्णं पूर्ववद्भवेत् । (११०।१)

रञ्जन:: लेअद् => चोप्पेर् => सिल्वेर् => गोल्दर्कक्षीरेण धान्याभ्रं यामं पिष्ट्वा तथान्ध्रयेत् ॥ (११०।२)

कपोताख्ये पुटे पच्यात्पुनर्मर्द्यं पुनः पचेत् । (१११।१)

एवं विंशपुटैः पक्वं तदभ्रं षोडशांशकम् ॥ (१११।२)

शुद्धसूते प्रदातव्यं पक्वमूषोदरेण तत् । (११२।१)

अर्कपत्रद्रवैः पूर्वं रुद्ध्वा स्वेद्यं दिनत्रयम् ॥ (११२।२)

तुषाग्निना प्रयत्नेन समुद्धृत्याथ निक्षिपेत् । (११३।१)

तस्मिन्नभ्रं द्रवं चैव दत्त्वा तद्वत्पचेत् त्र्यहम् ॥ (११३।२)

इत्येवं जारयेत्सूते यावत्तुल्याभ्रकं भवेत् । (११४।१)

तिलपर्णीरसेनैव तत्सूतं चाभ्रकं पुनः ॥ (११४।२)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तु यावद्भवति गोलकः । (११५।१)

पृथक्सूतेन तुल्येन गन्धपिष्टीं तु कारयेत् ॥ (११५।२)

स्तम्भिता गन्धपिष्टी या गन्धजारणवर्जिता । (११६।१)

तत्पिष्टी स्वर्णपिष्टी च रसाभ्रं गोलकं तथा ॥ (११६।२)

समांशं त्रितयं मर्द्यं द्रवैः कार्पासजैर्दिनम् । (११७।१)

तद्गोलं वर्तुलं कृत्वा वस्त्रे बद्ध्वाथ शोषयेत् ॥ (११७।२)

पाचयेद् गन्धतैलं तु यावत्कुङ्कुमसंनिभम् । (११८।१)

संजातं तत्समुद्धृत्य पिष्ट्वा निर्गुण्डिजैर्द्रवैः ॥ (११८।२)

तेनैव चाष्टमांशेन नागपत्राणि लेपयेत् । (११९।१)

पिष्ट्वा कार्पासपत्राणि तत्कल्केन च लेपयेत् ॥ (११९।२)

नागपत्राणि रुद्ध्वाथ भूधराख्ये पुटे पचेत् । (१२०।१)

समुद्धृत्य पुनर्लेप्यमष्टमांशेन तेन वै ॥ (१२०।२)

कार्पासपत्रकल्केन लिप्त्वा रुद्ध्वा पुटे पचेत् । (१२१।१)

ऊर्ध्वाधः परिवर्तेन अहोरात्रात्समुद्धरेत् ॥ (१२१।२)

अष्टमांशं पुनर्दत्त्वा पूर्वकल्कं च मर्दयेत् । (१२२।१)

दिनं निर्गुण्डिजैर्द्रावैस्तद्गोलं लेपयेद्बहिः ॥ (१२२।२)

कार्पासपत्रकल्केन रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (१२३।१)

एवं पुनः पुनः कुर्यान्मर्दनं पुटपाचनम् ॥ (१२३।२)

म्रियते कुङ्कुमाभं तन्नागं दशपुटैः क्रमात् । (१२४।१)

अनेन चाष्टमांशेन द्रुतं शुल्बं तु वेधयेत् ॥ (१२४।२)

तेन शुल्बेन तारं तु अष्टमांशेन वेधयेत् । (१२५।१)

जायते कनकं शुल्बं देवाभरणमुत्तमम् । (१२५।२)

नागरञ्जनमिदं विशेषतः शुल्बसूतरविचन्द्रवेधनम् । (१२५।३)

धर्मकामसुखभाजनैर् जनैः साध्यताम् अखिललोकरक्षणे ॥ (१२५।४)