षट्काष्टकं ह्यष्टकमष्टकं च शोध्यं विमर्द्यं च यथोदितं तत् । (१।१)

वज्रादिलोहान्तकमुक्तपूर्वं तद्वक्ष्यते सूतवरस्य सिद्ध्यै ॥ (१।२)

वज्र:: सुब्त्य्पेस्श्वेता रक्ताः पीतकृष्णा द्विजाद्या वज्रजातयः । (२।१)

पुंस्त्रीनपुंसकाश् चेति लक्षणेन तु लक्षयेत् ॥ (२।२)

पुंवज्र:: परीक्षावृत्ताः फलकसम्पूर्णास् तेजस्वन्तो बृहत्तराः । (३।१)

पुरुषास्ते समाख्याता रेखाबिन्दुविवर्जिताः ॥ (३।२)

स्त्रीवज्र:: परीक्षारेखाबिन्दुसमायुक्ताः षडस्रास्ताः स्त्रियः स्मृताः । (४।१)

नपुंसक:: परीक्षात्रिकोणं पत्त्रदेहं यद्दीर्घं यत्स्यान्नपुंसकम् ॥ (४।२)

सर्वेषां पुरुषाः श्रेष्ठा वेधका रसबन्धकाः । (५।१)

स्त्रीवज्रा देहसिद्ध्यर्थं क्रामकं स्यान्नपुंसकम् ॥ (५।२)

दिव्यौषधिअजामारी काकमाची देवदालीन्द्रवारुणी । (६।१)

काकजङ्घा शिखिशिखा सर्पाक्षी नागवल्लिका ॥ (६।२)

मीनाक्षी कृष्णधत्तूरो बला नागवल्ली जया । (७।१)

मुण्डी महाबला पूगी त्रिविधं चित्रकं निशा ॥ (७।२)

मूर्वा काञ्चाननं कन्या पेटारी सूर्यवर्तकः । (८।१)

विष्णुक्रान्ता कारवल्ली वाकुची सिन्दुवारिका ॥ (८।२)

स्वर्णपुष्पी खण्डजारी मञ्जिष्ठा पीलुकं वचा । (९।१)

स्नुही रक्तस्नुही बिल्वं कार्पासः कंगुणी घना ॥ (९।२)

पलाशाङ्कोलविजया मेघनादार्कसर्षपाः । (१०।१)

ब्रह्मदण्डी महाराष्ट्री श्वेता रक्ता पुनर्नवा ॥ (१०।२)

उदुम्बरसोमलता कुम्भी पुष्करमूलकम् । (११।१)

तिलपर्णी कृष्णजीरा वृश्चिकाली च कालिका ॥ (११।२)

करवीरोऽग्निदमनी बृहती भूमिपाटली । (१२।१)

यवचिञ्ची चन्द्रलता मर्कटी वनराजकम् ॥ (१२।२)

बदरी लज्जरी लाक्षा चणा वर्तुलपत्रका । (१३।१)

अपामार्गो भूकदम्बो विषमुष्ट्येकवीरकः ॥ (१३।२)

गोरम्भा कदली जाती मुसली सहदेविका । (१४।१)

एरण्डः सैन्धवं पथ्या शुंठी मण्डूकपर्णिका ॥ (१४।२)

मरूवको हिंगु वालो लक्ष्मणा हस्तिमूलिका । (१५।१)

क्षीरवृक्षाश्च ये सर्वे तथा नानाविधं विषम् ॥ (१५।२)

दिव्यौषधिगणः ख्यातो रसराजस्य साधने । (१६।१)

व्यस्तं वाथ समस्तं वा यथालाभं नियोजयेत् ॥ (१६।२)

विषवर्गःतीव्रगन्धरसस्पर्शैर्विविधैस्तु वनोद्भवैः । (१७।१)

मर्दनात्स्वेदनात्सूतो म्रियते बध्यतेऽपि च ॥ (१७।२)

रक्तशृङ्गी कालकूटं हारिद्रं सक्तूकं तथा । (१८।१)

मूषाविधानं वज्रमूषा (१)मौस्तिकं विषवर्गः स्यात् मूषाकरणमुच्यते । (१८।२)

वज्रमूषा:: प्रोदुच्तिओन्तुषं वस्त्रं समं दग्धं तत्पादांशा च मृत्तिका । (१८।३)

कूपीपाषाणपादं च वज्रवल्ल्या द्रवैर्दिनम् ॥ (१८।४)

मर्दयेत् कारयेन्मूषां वज्राख्यां रसबन्धकाम् । (१९।१)

वज्रमूषा (२)वल्मीकमृत्तिकाङ्गाराः पुराणं लोहकिट्टकम् ॥ (१९।२)

श्वेतपाषाणकं चैतत् सर्वं चूर्ण्यं समं समम् । (२०।१)

सर्वतुल्यं तुषं दग्धं सर्वं तोयैश्च मर्दयेत् ॥ (२०।२)

मूषासंपुटकं कुर्यात् सन्धिं लिप्याच्च तेन वै । (२१।१)

सर्वकार्यकरा एषा वज्रमूषा महाबला ॥ (२१।२)

वज्रमूषा (३)गारा दग्धास्तुषा दग्धा दग्धा वल्मीकमृत्तिका । (२२।१)

गजाश्वानां मलं दग्धं यावत्तत् कृष्णतां गतम् ॥ (२२।२)

पाषाणभेदीपत्राणि कृष्णा मृच् च समं समम् । (२३।१)

वज्रवल्ल्या द्रवैर्मर्द्यं दिनं वा शोषयेद् दृढम् ॥ (२३।२)

तेन कोष्ठं वङ्कनालं वज्रमूषां च कारयेत् । (२४।१)

वर्तुला गोस्तनाकारा वज्रमूषा प्रकीर्तिता ॥ (२४।२)

मूर्छने मारणे बन्धे द्वंद्वमेलापके हिता । (२५।१)

सैव छिद्रान्विता मध्यगम्भीरा सारणोचिता ॥ (२५।२)

प्रकटा शरावकाकारा बीजनिर्वापणे हिता । (२६।१)

वज्र:: मारणसूतं धान्याभ्रकं तुल्यं दिनं पुनर्नवाद्रवैः । (२६।२)

मर्दितं तप्तखल्वे तु वज्रमूषान्धितं पचेत् ॥ (२६।३)

चिञ्चाबीजं मेषशृंगी स्त्रीपुष्पं चाम्लवेतसम् । (२७।१)

पञ्चाङ्गं शरपुङ्खायाः शशदन्ताः शिलाजतु ॥ (२७।२)

एतत्समस्तं व्यस्तं वा यथालाभं सुचूर्णयेत् । (२८।१)

स्नुह्यर्कोन्मत्तवारुण्याः क्षीरैः स्तन्यैर्विमर्दयेत् ॥ (२८।२)

तद्गोलके क्षिपेद्वज्रं रुद्ध्वा मूषां धमेद् दृढम् । (२९।१)

गुडूचीं सैन्धवं हिंगु समुस्तोत्तरवारुणीम् ॥ (२९।२)

क्वाथैः कौलत्थकैः पिष्ट्वा तस्मिन्द्रावे निषेचयेत् । (३०।१)

तद्वज्रं पूर्ववद्गोले क्षिप्त्वा रुद्ध्वा धमेत्तथा ॥ (३०।२)

सेचनान्तं पुनः कुर्यादेकविंशतिवारकम् । (३१।१)

तालमत्कुणयोगेन सप्तवारं पुनर्धमेत् ॥ (३१।२)

सेचयेदश्वमूत्रेण तद्वज्रं म्रियते ध्रुवम् । (३२।१)

वज्र:: मारणत्रिवर्षरूढकार्पासमूलमादाय पेषयेत् ॥ (३२।२)

त्रिवर्षनागवल्ल्या वा निजद्रावैः प्रपेषयेत् । (३३।१)

तद्गोलके क्षिपेद्वज्रं रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (३३।२)

एवं सप्तपुटैः पक्व एकैकेन मृतो भवेत् । (३४।१)

वज्रमारणम् (६)तालकासीससौराष्ट्रयोर् ह्यपामार्गस्य भस्म च ॥ (३४।२)

पिष्ट्वा कौलत्थकैः क्वाथैस्तस्मिन्वज्रं सुतापितम् । (३५।१)

क्षिप्त्वा त्रिसप्तवाराणि म्रियते नात्र संशयः ॥ (३५।२)

वज्रमारणम् (७)वैक्रान्तभस्मना सार्धं पेषयेदम्लवेतसम् । (३६।१)

तद्गोलके क्षिपेद्वज्रमन्धमूषागतं धमेत् ॥ (३६।२)

सेचयेदश्वमूत्रेण पूर्वगोले पुनः क्षिपेत् । (३७।१)

रुद्ध्वा ध्मातं पुनः सेच्यमेवं कुर्यात्त्रिसप्तकम् ॥ (३७।२)

म्रियते नात्र सन्देहः सर्वकर्मसु योजयेत् । (३८।१)

वज्रमारणम् (८)उत्तरावारुणीक्षीरैः कान्तपाषाणजं मुखम् ॥ (३८।२)

क्षणं पिष्ट्वा तु तद्गोले वज्रं क्षिप्त्वा पचेदनु । (३९।१)

नृतैले गन्धतैले वा म्रियते नात्र संशयः ॥ (३९।२)

वज्रमारणम् (९)भूनागं गन्धकं वाथ नारीस्तन्येन पेषयेत् । (४०।१)

तद्गोलस्य पचेद्वज्रं पूर्वतैले मृतं भवेत् ॥ (४०।२)

वज्रमारणम् (१०)स्नुहीक्षीरेण विमलां पिष्ट्वा तद्गोलके क्षिपेत् । (४१।१)

वज्रं निरुध्य मूषां तां शुष्कां तीव्राग्निना धमेत् ॥ (४१।२)

तप्तमश्वस्य मूत्रे तु क्षिप्त्वा वज्रं समाहरेत् । (४२।१)

इत्येवं सप्तधा कार्यं ततस्तालकमत्कुणाः ॥ (४२।२)

कृत्वा गोलं क्षिपेत्तस्मिन्वज्रमूषां निरुध्य च । (४३।१)

धामितं पूर्ववत्सेच्यं सप्तवारैर्मृतं भवेत् ॥ (४३।२)

वज्रमारणम् (११)वज्रं मत्कुणरक्तेषु क्षिप्त्वा लिप्त्वातपे क्षिपेत् । (४४।१)

शुष्कं लेप्यं पुनः शोष्यं यावत् सप्तदिनावधि ॥ (४४।२)

विष्णुक्रान्तापेटकार्योर् द्रवैः सिञ्चेत् पुनः पुनः । (४५।१)

तप्तं तप्तं तु तद्वज्रं शतवारान्मृतं भवेत् ॥ (४५।२)

वज्रमारणम् (१२)गन्धकं चूर्णितं भाव्यं स्त्रीपुष्पेण तु सप्तधा । (४६।१)

पुनः स्त्रीरजसालोड्य तस्मिन्वज्रं सुतापितम् ॥ (४६।२)

सेचयेत्तापयेदेवं मृतं स्यात्तु त्रिसप्तधा । (४७।१)

वज्र:: मृदूकरणमातुलुङ्गगतं वज्रं रुद्ध्वा बाह्ये मृदा लिपेत् । (४७।२)

पचेत् पुटे समुद्धृत्य तद्वच्छतपुटैः पचेत् ॥ (४७।३)

नागवल्ल्या द्रवैर् लिप्तं तत्पत्रेणैव वेष्टितम् । (४८।१)

जानुमध्यस्थितं यामं तद्वज्रं मृदुतां व्रजेत् ॥ (४८।२)

वज्रौदनं वज्रमृदूकरणम् (२)मातृवाहकजीवस्य मध्ये वज्रं विनिक्षिपेत् । (४९।१)

जम्बीरोदरगं वाथ दोलायन्त्रे दिनं पचेत् ॥ (४९।२)

कुलत्थकोद्रवक्वाथैस् त्रैफले वा कषायके । (५०।१)

अहोरात्रात् समुद्धृत्य जम्बीरे तु पुनः क्षिपेत् ॥ (५०।२)

मातृवाहकजीवे वा क्षिप्त्वा पक्त्वा च पूर्ववत् । (५१।१)

पुनः क्षेप्यं पुनः पाच्यं त्रिदिनान्ते समुद्धरेत् ॥ (५१।२)

बदरीवटनिम्बानाम् अङ्कुराणि समाहरेत् । (५२।१)

पिष्ट्वा तद्गोलके वज्रं पूर्वपक्वं विनिक्षिपेत् ॥ (५२।२)

अश्वत्थपत्रकैर् वेष्ट्यं तद्गोलं जानुमध्यगम् । (५३।१)

दिनं वा धारयेत् कक्षे मृदुर्भवति निश्चितम् ॥ (५३।२)

वज्रमृदूकरणम् (३)पारदं तीक्ष्णचूर्णं च दिनमम्लेन मर्दयेत् । (५४।१)

तद्गोले निक्षिपेद्वज्रं सूत्रेणावेष्टयेद्बहिः ॥ (५४।२)

नागवल्लीद्रवैश्चैव वेष्टितं धान्यराशिगम् । (५५।१)

मासान्ते तत्समुद्धृत्य नागवल्ल्या द्रवैर्लिपेत् । (५५।२)

तद्दलैर्वेष्टितं जानुमध्यस्थं मृदुतां व्रजेत् ॥ (५५।३)

वज्रमृदूकरणम् (४)कान्तपाषाणवज्रं वा चूर्णं वा कान्तलोहजम् ॥ (५६।०)

ससूतम् अम्लयोगेन दिनमेकं विमर्दयेत् । (५७।१)

तद्गोले निक्षिपेद्वज्रं निम्बकार्पासकोलजैः ॥ (५७।२)

पत्रैः पिष्टैस्तु संवेष्ट्य नागवल्लीदलैस्ततः । (५८।१)

वेष्ट्यं तज्जानुमध्यस्थं दिनान्ते मृदुतां व्रजेत् ॥ (५८।२)

वर्जमृदूकरणम् (५)एरण्डवृक्षमध्ये तु तत्फले वा क्षिपेत्पविम् । (५९।१)

मासमात्रात्समुद्धृत्य जानुमध्ये तु पूर्ववत् ॥ (५९।२)

कोमलं जायते वज्रं दिनान्ते नात्र संशयः । (६०।१)

वज्रमृदूकरणम् (६)वज्रं तित्तिरमांसेन वेष्टयेन्निक्षिपेन्मुखे ॥ (६०।२)

अतिस्थूलस्य भेकस्य मुखं सूत्रेण वेष्टयेत् । (६१।१)

निखनेद्धस्तमात्रायां भूमौ मासात्समुद्धरेत् ॥ (६१।२)

मण्डूकसंपुटे रुद्ध्वा सम्यग्गजपुटे पचेत् । (६२।१)

तद्वज्रं पूर्वगोलस्थं जानुमध्ये गतं दिनम् ॥ (६२।२)

भवेद्वज्रौदनं साक्षान्मार्यं पश्चाच्च योजयेत् । (६३।१)

सर्ववज्रौदनानां तु मारणं पूर्ववद्भवेत् ॥ (६३।२)

वैक्रान्तशोधनम्त्रिक्षारैः पञ्चलवणैर् वसामूत्राम्लकोद्रवैः । (६४।१)

मत्स्यपित्तैस्तैलघृतैः कुलत्थैः काञ्जिकान्वितैः ॥ (६४।२)

सप्ताहं दोलकायन्त्रे व्याघ्रीकन्दगतं पचेत् । (६५।१)

सप्तवर्णं तु वैक्रान्तं शुद्धिमायाति निश्चितम् ॥ (६५।२)

उपरसानां शोधनम्जम्बीराणां द्रवे मग्नमातपे धारयेद्दिनम् । (६६।१)

शुध्यन्ति टङ्कणं शंखो वराटाञ्जनगैरिकम् । (६६।२)

कासीसं भूखगं चैव शुद्धं योगेषु योजयेत् ॥ (६६।३)

गन्धकशुद्धिः (१)यामैकं गन्धकं मर्द्यं द्रवैर् निम्बाजगन्धयोः । (६७।१)

शृङ्गीधत्तूरयोर्वाथ तिलपर्ण्याश्च वा द्रवैः । (६७।२)

तदादाय घृतैस्तुल्यं लोहपात्रे क्षणं पचेत् ॥ (६७।३)

लघ्वग्निना द्रुतं तद्वै अजाक्षीरे विनिक्षिपेत् । (६८।१)

इत्येवं सप्तधा कुर्याच्छुद्धिमायाति गन्धकम् ॥ (६८।२)

सुल्ड़ुर्:: शोधनकरञ्जैरण्डतैलं च छागीदुग्धं च भाण्डके ॥ (६९।०)

क्षिप्त्वा तस्य मुखं रुद्ध्वा स्वच्छवस्त्रेण बुद्धिमान् । (७०।१)

गन्धकं धूर्तजैर् द्रावैर्दिनं भाव्यं विशोषयेत् ॥ (७०।२)

तच्चूर्णं पूर्वभाण्डस्य वस्त्रोपरि निधारयेत् । (७१।१)

आच्छाद्य च शरावेण पृष्ठे देयं पुटं लघु ॥ (७१।२)

द्रुतं गन्धं समादाय भाव्यं धत्तूरजैर्द्रवैः । (७२।१)

तद्वद्द्राव्यं पुनर्भाव्यं द्रावयेच्च पुनस्ततः ॥ (७२।२)

आदाय मत्स्यपित्तेन सप्तधा भाव्यमातपे । (७३।१)

ततः कोशातकीबीजचूर्णेन सह पेषयेत् ॥ (७३।२)

भावयेद्भृङ्गजैर्द्रावैः सप्ताहम् आतपे खरे । (७४।१)

तोयेन क्षालितं शोष्यं ततो मृद्वग्निना क्षणम् ॥ (७४।२)

घृताक्ते लोहपात्रे तु द्रावितं ढालयेत्ततः । (७५।१)

भृङ्गराजद्रवान्तस्थं सम्यक् शुद्धं भवेत्तु तत् ॥ (७५।२)

गन्धतैलअथ शुद्धस्य गन्धस्य तैलपातनमुच्यते । (७६।१)

अम्लपर्णी देवदाली दाडिमं मातुलुङ्गकम् ॥ (७६।२)

नारङ्गं वा यथालाभं द्रवमेकस्य चाहरेत् । (७७।१)

गन्धकस्य तु पादांशं टङ्कणं द्रवसंयुतम् ॥ (७७।२)

एताभ्यां गन्धकं भाव्यं घर्मे वारत्रयं पुनः । (७८।१)

धत्तूरस्तुलसी कृष्णा लशुनं देवदालिका ॥ (७८।२)

शिग्रुमूलं काकमाची कर्पूरं शङ्खपुष्पिका । (७९।१)

कृष्णागुरु च कस्तूरी वन्ध्याकर्कोटकी समम् ॥ (७९।२)

मातुलुङ्गरसैः पिष्ट्वा क्षिपेदेरण्डतैलके । (८०।१)

अनेन लोहपात्रस्थं भावयेत्पूर्वगन्धकम् ॥ (८०।२)

त्रिवारं क्षौद्रतुल्यं तज्जायते गन्धवर्जितम् । (८१।१)

इदं गन्धकतैलं स्यात्तत्तद्योगेषु योजयेत् ॥ (८१।२)

हरितालशुद्धिः (१)सचूर्णेणारनालेन दोलायन्त्रेण तालकम् । (८२।१)

दिनं पक्वं विचूर्ण्याथ भाव्यं कूष्माण्डजैर्द्रवैः ॥ (८२।२)

शोष्यं पेष्यं पुनर्भाव्यं शतवारं विशुद्धये । (८३।१)

हरितालशुद्धिः (२)तालकं कणशः कृत्वा तालात् पादांशटङ्कणम् ॥ (८३।२)

द्वयं जम्बीरजैर् द्रावैः क्षालयेत्काञ्जिकैस्तथा । (८४।१)

तच्छुष्कं पोटलीबद्धं सचूर्णे काञ्जिके पचेत् ॥ (८४।२)

द्विदिनं दोलकायन्त्रे तद्वत्कूष्माण्डजैर्द्रवैः । (८५।१)

पाचितं शुद्धिमायाति तालं सर्वत्र योजयेत् ॥ (८५।२)

विमलशुद्धिःसुवर्णवर्णं विमलं ताप्यं वा कणशः कृतम् । (८६।१)

पुनर्नवायाः कल्कस्थं कौलत्थे स्वेदयेज्जले ॥ (८६।२)

सैन्धवैर्बीजपूराक्तैर्युक्तं वा पोटलीकृतम् । (८७।१)

दोलायन्त्रे दिनं स्वेद्यं शुद्धिमायाति निश्चितम् ॥ (८७।२)

रसकशुद्धिःरजस्वलारजोमूत्रै रसकं भावयेद्दिनम् । (८८।१)

तैरेव दिनमेकं तु मर्दयेच्छुद्धिम् आप्नुयात् ॥ (८८।२)

उपरस:: शोधनपुनर्नवामेघनादकपिजम्बीरतिन्दुकैः । (८९।१)

अगस्तिपुष्पकुमुदयवचिञ्चाम्लवेतसैः ॥ (८९।२)

यवसूरणभूधात्रीमाण्डूकीकरवीरकैः । (९०।१)

कारवल्लीक्षीरकन्दरक्तोत्पलशमीवनैः ॥ (९०।२)

मेषशृङ्ग्या चोष्ट्रवसाशक्रवारुणिटङ्कणैः । (९१।१)

तैलमत्स्यवसाव्योषैर् द्रवैरेतैः सकाञ्जिकैः ॥ (९१।२)

एतैः समस्तैर्व्यस्तैर्वा दोलायन्त्रे दिनत्रयम् । (९२।१)

अभ्रपत्राद्युपरसान् शुद्धिहेतोस्तु पाचयेत् ॥ (९२।२)

उपरस:: शोधनसूर्यावर्तो वज्रकन्दः कदली देवदालिका । (९३।१)

शिग्रुः कोशातकी वन्ध्या काकमाची च वालुकम् ॥ (९३।२)

आसामेकरसेनैव त्रिक्षारपटुपञ्चकम् । (९४।१)

भावयेदम्लवर्गेण तीव्रघर्मे दिनावधि ॥ (९४।२)

एतत्कल्केन संलेप्यमभ्रकं वज्रमाक्षिकम् । (९५।१)

वैक्रांतं सस्यकं तालं कान्तपाषाणम् अञ्जनम् ॥ (९५।२)

विमलां च शिलां तुत्थमन्यानुपरसांस्तथा । (९६।१)

दोलायन्त्रे सारनाले पूर्वकल्कयुते पचेत् । (९६।२)

तीव्रानले दिनैकेन शुद्धिमायान्ति तानि वै ॥ (९६।३)

धान्याभ्रकरणम्शुद्धमभ्रं भिन्नपत्रं कृत्वा व्रीहियुते दृढे । (९७।१)

वस्त्रे बद्ध्वा सारनाले भाण्डमध्ये विमर्दयेत् ॥ (९७।२)

हस्ताभ्यां स्वयमायाति यावदम्लान्तरे तु तत् । (९८।१)

द्रवं त्यक्त्वा तु तच्छोष्यं दिनं धान्याभ्रकं भवेत् ॥ (९८।२)

अभ्र:: मारण:: निश्चन्द्रएतद्धान्याभ्रकं मर्द्यं भानुदुग्धैर् दिनावधि । (९९।१)

कृत्वा पूपं भानुपत्रैर्वेष्टितं पाचयेत्पुटे ॥ (९९।२)

इत्येवं दशधा पाच्यं दुग्धैर्भाव्यं पुनः पुनः । (१००।१)

ततो वटजटाक्वाथैर्मर्द्यं दशपुटैः पचेत् ॥ (१००।२)

सघृतैर् महिषीक्षीरैर्मर्द्यं देयं पुटत्रयम् । (१०१।१)

निश्चन्द्रं जायते ह्यभ्रं योजनीयं रसायने ॥ (१०१।२)

अभ्र:: मारणपुनर्नवाद्यौषधानि ख्यातानि ह्यभ्रशोधने ॥ (१०२।०)

धान्याभ्रकं तु तैरेव त्रिदिनं तु पुटे पचेत् । (१०३।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन म्रियते पञ्चभिः पुटैः ॥ (१०३।२)

मेतल्स्:: शोधनतैले तक्रे गवां मूत्रे काञ्जिके रविदुग्धके । (१०४।१)

कुलत्थानां कषाये च जम्बीराणां द्रवे तथा ॥ (१०४।२)

तप्त्वा तप्त्वा निषिञ्चेद् एकैकस्मिंस्तु सप्तधा । (१०५।१)

स्वर्णादिलोहपत्राणि शुद्धिमायान्ति निश्चितम् ॥ (१०५।२)

लेअद्, तिन्:: शोधनद्राविते नागवङ्गे च पचेत्तद्वद्विशुद्धये । (१०६।१)

ब्रोन्ज़े, चोप्पेर्:: शोधनत्रिक्षारं पंचलवणं जम्बीराम्लेन सप्तधा ॥ (१०६।२)

भावयेदातपे तीव्रे तत्कल्केन विलेप्य च । (१०७।१)

घोषारताम्रपत्राणां शुद्ध्यै गजपुटे पचेत् ॥ (१०७।२)

लेअद्:: मारणलोहपात्रे पचेन्नागं तुल्यं यावद्द्रुतं भवेत् । (१०८।१)

चाल्यं पलाशदण्डेन भस्मीभूतं समुद्धरेत् ॥ (१०८।२)

भस्मतुल्यां शिलां तस्मिन्क्षिप्त्वा चाम्लेन केनचित् । (१०९।१)

पेषयेद्याममात्रं तु रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (१०९।२)

स्वाङ्गशीतं पुनः पिष्ट्वा विंशत्यंशशिलायुतम् । (११०।१)

अम्लेन याममात्रं च रुद्ध्वा पचेच्च पूर्ववत् । (११०।२)

एवं षष्टिपुटैः पक्वो मृतो भवति पन्नगः ॥ (११०।३)

इरोन् (गेन्।):: मारणनारीस्तन्येन सम्पिष्टं हिङ्गूलं पलपञ्चकम् ॥ (१११।०)

तेन लोहस्य पत्राणि लेपयेत् पलपञ्चकम् । (११२।१)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात् कषायैस्त्रैफलैः पुनः ॥ (११२।२)

जम्बीरैर् आरनालैर्वा विंशांशदरदेन च । (११३।१)

पिष्ट्वा रुद्ध्वा पुटेल्लोहं तद्वत्पाच्यं पुनः पुनः ॥ (११३।२)

चत्वारिंशत्पुटैरेव तीक्ष्णं कान्तं च मुण्डकम् । (११४।१)

म्रियते नात्र संदेहो दत्त्वा दत्त्वैव हिङ्गुलम् ॥ (११४।२)

वङ्गभस्मलोहपात्रे द्रुते वङ्गे पादांशं तालकं क्षिपेत् । (११५।१)

चाल्यम् अश्वत्थदण्डेन जातं भस्म समुद्धरेत् ॥ (११५।२)

तद्भस्म हरितालं तु तुल्यमम्लेन मर्दयेत् । (११६।१)

पलाशकद्रवैर्वाथ यामान्ते चोद्धृतं पुटेत् ॥ (११६।२)

उद्धृत्य दशमांशेन तालेन सह मर्दयेत् । (११७।१)

पूर्वद्रावैस्तु यामैकं रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (११७।२)

चत्वारिंशत्पुटैरेवं पक्वं स्यान्मृतवङ्गकम् ॥ (११७।३)

चोप्पेर्:: मारणकण्टवेधीकृतं ताम्रपत्रं तुल्यांशगन्धकैः ॥ (११८।०)

अम्लपिष्टैः प्रलिप्याथ रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (११९।१)

उद्धृत्य चूर्णयेत्तस्मिन् पादांशं गन्धकं क्षिपेत् ॥ (११९।२)

जम्बीरैरारनालैर्वा पिष्ट्वा रुद्ध्वा पुटेत् पुनः । (१२०।१)

एवं चतुःपुटैः पच्याद्गन्धो देयः पुटे पुटे ॥ (१२०।२)

मातुलुङ्गद्रवैरेवं पुटमेकं प्रदापयेत् । (१२१।१)

सितशर्करया पञ्चपुटं देयं मृतं भवेत् ॥ (१२१।२)

सिल्वेर्:: मारणमाक्षिकेनाम्लपिष्टेन तत्तुल्यं तारपत्रकम् । (१२२।१)

लिप्त्वा रुद्ध्वा पुटे पक्त्वा समुद्धृत्य विचूर्णयेत् ॥ (१२२।२)

कणामाक्षिकसिन्धूत्थभूधात्र्यश्च समं समम् । (१२३।१)

पूर्वचूर्णेन तुल्यांशमिदमम्लेन मर्दयेत् ॥ (१२३।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात्तैरेव मर्दयेत्पुटेत् । (१२४।१)

एवं सप्तपुटैः पक्वं तारं भस्मत्वमाप्नुयात् ॥ (१२४।२)

गोल्द्:: मारणमृतं नागं स्नुहीक्षीरैरथवाम्लेन केनचित् । (१२५।१)

पिष्ट्वा तेन समांशेन स्वर्णपत्राणि लेपयेत् ॥ (१२५।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पक्त्वा समुद्धृत्य विचूर्णयेत् । (१२६।१)

तस्मिन्नेवं मृतं नागमष्टमांशेन लेपयेत् ॥ (१२६।२)

यामैकं मर्दयेद् अम्लै रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (१२७।१)

एवमष्टपुटैः पक्वं मृतं भवति हाटकम् । (१२७।२)

ब्रस्स्, ब्रोन्ज़े:: मारणआरे घोषे प्रकर्तव्यं ताम्रवन्मारणं परम् ॥ (१२७।३)

विविधपरमयोगैर् युक्तिर्युक्तैः प्रसिद्धैरनुभवपथदृष्टैः शोधनं मारणं च । (१२८।१)

पविबलिगगनानां सर्वलोहे विशेषाद् गदितमिह हितार्थं वार्तिकानां विभूत्यै ॥ (१२८।२)