श्रीशैले देहसिद्धिः प्रभवति सहसा वृक्षमृत्कन्दतोयैस् तच्छास्त्रं शम्भुनोक्तं प्रगहनम् अखिलं वीक्षितं यत्तु सारम् । (१।१)

व्याहृत्यानेकयुक्त्या सकलसुखकरं दृष्टसिद्धं तु यद्यत्तद्वक्ष्ये साधकानामनुभवपथगं भुक्तये मुक्तये च ॥ (१।२)

ड़ेल्स् मित् गुग्गुलु बेइ मल्लिकार्जुनमल्लिकार्जुनदेवस्य पुरतो गजसंनिभा । (२।१)

शिला तिष्ठति या रात्रौ स्रवते गुग्गुलुं सदा ॥ (२।२)

पालाशचाटुना ग्राह्यं क्षिपेदलाबुपात्रके । (३।१)

तद्गुग्गुलुसमं गन्धं निष्कैकं भक्षयेत्सदा ॥ (३।२)

मासान्मृत्युजरां हन्ति जीवेदाचन्द्रतारकम् । (४।१)

तद्गुग्गुलुं द्रुते ताम्रे कोटिभागेन योजयेत् ॥ (४।२)

तद्भवेत्कनकं दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् । (५।१)

ग्लोच्के बेइ घण्टासिद्धेश्वरवामतो मल्लिनाथस्य घण्टासिद्धेश्वरः स्थितः ॥ (५।२)

तद्द्वारे विद्यते कुण्डं तत्र घण्टा विलम्बते । (६।१)

रात्रौ कृष्णचतुर्दश्यां सोपवासैस् त्रिभिर्जनैः ॥ (६।२)

कर्तव्यं साधनं तत्र निर्विकल्पैरनिद्रितैः । (७।१)

एकस्तु स्नापयेद्देवं जलमेकस्तु वाहयेत् ॥ (७।२)

एकस्तु वादयेद्घण्टामविच्छिन्नं निशावधि । (८।१)

ततस्तुष्टो भवेच्छम्भुः खेचरत्वं प्रयच्छति ॥ (८।२)

घण्टासिद्धेश्वरस्यैव दक्षिणे क्रोशमात्रके । (९।१)

निखनेद्दृश्यते तत्र मृद्गोरोचनसंनिभा ॥ (९।२)

सिताक्षीरैः पिबेत्कर्षं सप्ताहादमरो भवेत् । (१०।१)

चन्द्रोदक इम् W वोन् मल्लिनाथचन्द्रोदकं प्रसिद्धं वै मल्लिनाथस्य पश्चिमे ॥ (१०।२)

स्थितं वैशाखमासे तु पूर्णमास्यां सुसाधयेत् । (११।१)

साधको निर्विकल्पेन स्थित्वा तस्य समीपतः ॥ (११।२)

रात्रौ जपं प्रकुर्वाणस्तत्तोयं चार्धरात्रके । (१२।१)

स्प्रष्टुं चन्द्रो यदा गच्छेत्तदा क्षिप्रं कराञ्जलिम् ॥ (१२।२)

कृत्वा तिष्ठेद्यदा याति तज्जलं तत्क्षणात्पिबेत् । (१३।१)

वज्रकायो भवेद्वीरो जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (१३।२)

तमरिन्देन्बौम् इम् ओस्तेन् वोन् श्रीशैलश्रीशैलपूर्वद्वारे तु देवोऽस्ति त्रिपुरान्तकः । (१४।१)

देवस्योत्तरदिग्भागे चिञ्चावृक्षः समीपतः ॥ (१४।२)

विद्यते तस्य मूले तु भैरवो दृश्यते स्वयम् । (१५।१)

तस्याग्रे निखनेद्भूमिं पुरुषस्य प्रमाणतः ॥ (१५।२)

दृश्यते तप्तकुण्डं तु नीलवर्णजलान्वितम् । (१६।१)

चिञ्चावृक्षस्य पत्त्राणि सम्यग्वस्त्रेण बन्धयेत् ॥ (१६।२)

तस्मिन् कुण्डे विनिक्षिप्य तानि मीना भवन्ति वै । (१७।१)

संगृह्य तस्य काष्ठेन पचेत्तेषां विवर्जयेत् ॥ (१७।२)

कण्टकानि शिरः पुच्छं शेषं भक्षेत साधकः । (१८।१)

क्षणं मूर्छा भवेत्तेन प्रबुद्धो जायते स्वयम् ॥ (१८।२)

छिद्रं पश्यति मेदिन्यां जीवेद्वर्षायुतं नरः । (१९।१)

त्रिपुरान्तकदेवस्य पश्चिमे गव्यूतिद्वये ॥ (१९।२)

मणिपल्लिरिति ग्रामस्तस्य पश्चिमतो गिरिः । (२०।१)

तस्य पश्चिमदिग्भागे कपाटं दृश्यते शुभम् ॥ (२०।२)

पूर्वाभिमुखः प्रविशेत्ततो गच्छेच्च दक्षिणम् । (२१।१)

दशधन्वन्तरं यावद्दृश्यन्ते ज्वलनप्रभाः ॥ (२१।२)

आम्राकाराः सुपाषाणा ग्राह्या वस्त्रेण बन्धयेत् । (२२।१)

रक्तवर्णं भवेद्वस्त्रं क्षीरमध्ये क्षिपेत्ततः ॥ (२२।२)

तत्क्षीरं जायते रक्तं तत्क्षीरं साधकः पिबेत् । (२३।१)

सप्ताहाद्वज्रकायः स्याज्जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् ॥ (२३।२)

त्रिपुरान्तकदेवस्य उत्तरे कोकिलाबिलम् । (२४।१)

विख्यातं सर्वलोकेषु कृत्वा वमनरेचनम् ॥ (२४।२)

साधकः प्रविशेत्तत्र दशधन्वन्तरावधि । (२५।१)

पाषाणाः कोकिलाकारास्तिष्ठन्ति तांस् तु चाहरेत् ॥ (२५।२)

तेषां पृष्ठे तिलाः क्षिप्ताः स्फुटन्त्येव हि तत्क्षणात् । (२६।१)

इत्येवं प्रत्ययं दृष्ट्वा तांश् च घृष्ट्वा परस्परम् ॥ (२६।२)

क्षीरमध्ये क्षिपेत्तान् वै क्षीरं कृष्णं प्रजायते । (२७।१)

आकण्ठान्तं पिबेत्तत्तु दिव्यकाव्यो भवेन्नरः ॥ (२७।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् । (२८।१)

छिद्रं पश्यति मेदिन्यां वायुवेगो महाबलः ॥ (२८।२)

त्रिपुरान्तकदेवस्य पूर्वदिग्योजनान्तरे । (२९।१)

देवः स्वर्गपुरी नाम विद्यते तत्र वै खनेत् ॥ (२९।२)

देवाग्रे भूमिकां जानुमात्रां तत्र फला इव । (३०।१)

निर्गच्छन्ति तु पाषाणाः खरस्पर्शा भवन्ति वै ॥ (३०।२)

त्रिपुरान्तकदेवस्य पश्चिमे योजनार्धके । (३१।१)

विद्यते हि बिलद्वारं तन्मध्ये धनुषां त्रयम् ॥ (३१।२)

गच्छेत्खर्जूरवृक्षो वै दृश्यते कृष्णवर्णकः । (३२।१)

तत्फलानां रसं पीत्वा मूर्छा संजायते क्षणम् ॥ (३२।२)

ततः संजायते सिद्धो जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् । (३३।१)

श्रीशैले दक्षिणे द्वारे जालेश्वरसुरेश्वरौ ॥ (३३।२)

देवौ प्रसिद्धौ विद्येते निखनेत्तत्र भूमिकाम् । (३४।१)

पाषाणाः श्रीफलाकारा निर्यान्ति स्पर्शभेदकाः ॥ (३४।२)

देवो रामेश्वरस्तत्र विद्यते तस्य संनिधौ । (३५।१)

रुद्राक्षाकारपाषाणाः खरस्पर्शा भवन्ति ते ॥ (३५।२)

ज्योतिःसिद्धवटे वृक्षे एकपादेन तिष्ठति । (३६।१)

आवर्तदेवको नाम तत्समीपे तु पश्चिमे ॥ (३६।२)

विद्यते पर्वतस्तत्र पाषाणास्तालकोपमाः । (३७।१)

आदाय तान् धमेत्तीव्रं दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (३७।२)

तत्रैव दक्षिणद्वारे देवः स्यात्कुण्डलेश्वरः । (३८।१)

तत्समीपे खनेद्भूमिं जानुमात्रां ततो हरेत् ॥ (३८।२)

पाषाणाः श्रीफलाकारा रक्ताश्च स्पर्शवेधकाः । (३९।१)

पुरुषेश्वरदेवस्य कुण्डमस्ति समीपतः ॥ (३९।२)

गुञ्जा च रिठ्ठकश् चैव द्वौ वृक्षौ तत्र तिष्ठतः । (४०।१)

तयोः पत्त्राणि संभक्ष्य तत्क्षणाद् अमरो भवेत् ॥ (४०।२)

तथा हस्तिशिला तत्र तस्या दक्षिणतः खनेत् । (४१।१)

हस्तमात्रं ततः पश्येज्जम्बूफलसमाकृतिः ॥ (४१।२)

शिला तत्र समाख्याता स्पर्शग्राह्या प्रयत्नतः । (४२।१)

नाम्ना हस्तिशिरः ख्यातं सैव हस्तिशिला भवेत् ॥ (४२।२)

तस्या दक्षिणदिग्भागे योजनैकेन तिष्ठति । (४३।१)

छायाछत्त्रं प्रसिद्धं तच्छिवरूपं शिवोदितम् ॥ (४३।२)

शतहस्तप्रमाणं तु तत्क्षेत्रं परिवर्तुलम् । (४४।१)

यो ऽसौ गच्छति तस्याधो नासौ केनापि दृश्यते ॥ (४४।२)

रुद्रतुल्यो भवेत्सिद्धः क्रीडते भुवनत्रये । (४५।१)

अथवा साधयेद्दूरात्ख्यातं सिद्ध्यष्टकं तु यत् ॥ (४५।२)

कान्ताभ्रं काञ्चनं सूतं मर्द्यं क्रमगुणोत्तरम् । (४६।१)

तद्गोलं वेष्टयेल् लोहैस् त्रिभिर् यत्नात् क्रमेण वै ॥ (४६।२)

वस्त्रे बद्ध्वा तु तद्वस्त्रं वंशाग्रे बन्धयेद्दृढम् । (४७।१)

मन्त्रयेत्कालीमन्त्रेण छायाछत्त्रे निवेशयेत् ॥ (४७।२)

तद्वंशाग्रं क्षणैकेन जायते गुटिका तु ताम् । (४८।१)

साधको धारयेद्वक्त्रे खेचरत्वप्रदायिकाम् ॥ (४८।२)

तालकं कुनटीं तद्वद्वंशे बद्ध्वा निवेशयेत् । (४९।१)

ताभ्यामञ्जितनेत्रो यो निधिं पश्यति भूगतम् ॥ (४९।२)

वंशे बद्ध्वा क्षिपेत्खड्गं पूर्वमन्त्रेण मन्त्रितम् । (५०।१)

तत्खड्गं धारयेद्धस्ते त्रैलोक्यविजयी भवेत् ॥ (५०।२)

वस्त्रे गोरोचनं बद्ध्वा वंशस्थं तत्र वेशयेत् । (५१।१)

तेनैव तिलकं कुर्याद्दृष्ट्वा मोहयते जगत् ॥ (५१।२)

स्रोतोञ्जनं कज्जलं च क्षिप्त्वा तत्रैव पूर्ववत् । (५२।१)

तेन चाञ्जितनेत्रो यो देवैरपि न दृश्यते ॥ (५२।२)

पादुकां तेन योगेन क्षिप्त्वा पद्भ्यां तु धारयेत् । (५३।१)

यत्रेच्छा तत्र तत्रैव गन्ता भवति तत्क्षणात् ॥ (५३।२)

तद्वद्रक्तपटं तत्र क्षिप्त्वा संवेष्ट्य साधकः । (५४।१)

अदृश्यो जायते सम्यक्पटे मुक्ते तु दृश्यते ॥ (५४।२)

कान्ताभ्रं काञ्चनं सूतं कृत्वा गोलं तु वेशयेत् । (५५।१)

वंशाग्रस्थं मन्त्रयुक्तं स्पर्शवेधी भवेत्तु तत् ॥ (५५।२)

श्रीशैले पश्चिमे द्वारे नाम्ना ब्रह्मेश्वरेश्वरः । (५६।१)

तल्लिङ्गं स्पर्शमित्याहुर्दुर्गा तत्रैव तादृशी ॥ (५६।२)

नवमं यत्तु सोपानं नद्यां तत्तादृशं स्थितम् । (५७।१)

देवस्य तिष्ठति द्वारे मुद्गवर्णं विलोकयेत् ॥ (५७।२)

ब्रह्मेश्वरस्य नैरृत्ये संस्थितं तिन्तिणीवनम् । (५८।१)

तस्मिन् वने स्थितं कुण्डं तत्र तिष्ठति चण्डिका ॥ (५८।२)

एकपादेन चिञ्चाधस् तद्वृक्षात् पत्त्रमाहरेत् । (५९।१)

बद्ध्वा वस्त्रे क्षिपेत्कुण्डे स्नानं तत्र समाचरेत् ॥ (५९।२)

स्नानान्ते पोटली ग्राह्या सर्वे मत्स्या भवन्ति ते । (६०।१)

तत्काष्ठैः पाचयेत्तानि कण्ठं पुच्छं शिरस्त्यजेत् ॥ (६०।२)

भागं देवाय संकल्प्य द्वितीयमतिथेर्भवेत् । (६१।१)

तृतीयं साधको भुक्त्वा क्षणं भवति मूर्छितः ॥ (६१।२)

तत्क्षणाज्जायते सिद्धश्छिद्रां पश्यति मेदिनीम् । (६२।१)

अजरामरतां याति न बाध्यस्त्रिदशैरपि ॥ (६२।२)

अलम्पुरोत्तरे भागे ग्रामः स्याद्भीमपादुकः । (६३।१)

तस्य ग्रामस्य पार्श्वे तु हस्तमात्रं खनेद्भुवम् ॥ (६३।२)

पाषाणाः सर्पवद्वक्रा ग्राह्याः स्पर्शा भवन्ति ते । (६४।१)

योगेश्वरीति विख्याता देवता या त्व् अलम्पुरे ॥ (६४।२)

देव्या ह्य् अग्रे गुहा रम्या तन्मध्ये निखनेद्भुवम् । (६५।१)

पाषाणा भेकसंकाशा ग्राह्या मार्जारविष्ठया ॥ (६५।२)

मिश्रीकृत्य क्षिपेद्वङ्गे तद्वङ्गं तारतां व्रजेत् । (६६।१)

मध्वाज्यसहितान् भक्षेत्पाषाणांस्तान्विचक्षणः ॥ (६६।२)

श्रीशैलस्योत्तरद्वारे महेशो नाम देवता । (६७।१)

भ्रमराम्रः स्थितस्तत्र तस्य पक्वफलानि वै ॥ (६७।२)

स्फोटयेत्तत्र निर्यान्ति भ्रमरा जीवसंयुताः । (६८।१)

इत्येवं प्रत्ययं ज्ञात्वा भ्रमरांस्तान् परित्यजेत् ॥ (६८।२)

फलानि पाचयेत्क्षीरैः पिबेत्क्षीरं यथेष्टकम् । (६९।१)

किंचिन्मूर्छा भवेत्तेन ततो बोधे पिबेत्पुनः ॥ (६९।२)

एवं कुर्यात्त्रिसप्ताहं वज्रकायो भवेन्नरः । (७०।१)

वलीपलितनिर्मुक्तो जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (७०।२)

सर्ववाङ्मयवेत्ता च वायुवेगी भवेन्नरः । (७१।१)

तेनैवाम्रफलैकेन वर्जितभ्रमरेण च । (७१।२)

सहस्रपलवङ्गं तु द्रावितं स्तम्भयेद्ध्रुवम् ॥ (७१।३)

क्षेपात्तारमवाप्नोति सत्यमीश्वरभाषितम् । (७२।१)

तत्फलं छिद्रितं कृत्वा उत्पात्य भ्रमरं ततः ॥ (७२।२)

शुद्धपारदकर्षैकं तत्तुल्यं कृष्णमभ्रकम् । (७३।१)

क्षिप्त्वा तस्मिन्मुखं रुद्ध्वा लिम्पेन्मृद्गोमयेन च ॥ (७३।२)

छायाशुष्कं तदाम्रोत्थैः क्वाथैर्यामं विपाचयेत् । (७४।१)

स्वभावशीतला ग्राह्या गुटिका फलमध्यगा ॥ (७४।२)

मुखस्था खेचरं दत्ते अदृश्यत्वं महाबला । (७५।१)

क्वाथे वाक्पतितुल्यः स्याज्जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (७५।२)

तारं ताम्रं भुजंगं वा कोटिभागेन वेधयेत् । (७६।१)

कृष्णाभ्रं शुद्धसूतं च पूर्ववत्तत्फले क्षिपेत् ॥ (७६।२)

लिम्पेन्मृद्गोमयैस्तद्वदारण्योत्पलकैः पुटेत् । (७७।१)

स्वभावशीतलं ग्राह्यं तद्रसं मधुसर्पिषा ॥ (७७।२)

गुञ्जामात्रं सदा खादेन्मासाद्बालो भवेन्नरः । (७८।१)

जीवेद्ब्रह्मदिनं वीरो नवनागबलान्वितः ॥ (७८।२)

विद्यते लोकविख्यातः पूज्यः पञ्चोपचारकैः । (७९।१)

ॐ हुं फट्कारमन्त्रेण निर्विकल्पेन साधकैः ॥ (७९।२)

वीक्ष्य पश्चिमदिग्भागे ह्य् अन्तरिक्षे च तत्क्षणात् । (८०।१)

पश्येद्दिव्यविमानानि जायते प्रत्ययो महान् ॥ (८०।२)

ततः पश्चिमदिग्भागे गच्छेन्नदीं तरेत्सुधीः । (८१।१)

गह्वरं दृश्यते तत्र प्रविशेत्पश्चिममुखम् ॥ (८१।२)

योजनत्रितयं गच्छेदेकाकी निर्विकल्पकः । (८२।१)

पञ्चयोजनविस्तीर्णं दृश्यते कदलीवनम् ॥ (८२।२)

तस्य मध्येऽतिविस्तीर्णं जलपूर्णं सरोवरम् । (८३।१)

सिंहासनं तु तन्मध्ये शुद्धस्फटिकसंनिभम् ॥ (८३।२)

तं दृष्ट्वा दण्डवद्भूमौ निपतेन्मन्त्रमुच्चरेत् । (८४।१)

ॐ ह्रीं विद्यावागीश्वराधिपतये ह्रीं ॐ स्वाहा । (८४।२)

स्नानं कृत्वा प्रयत्नेन लक्षमेकं जपेदनु । (८४।३)

यथेष्टं भोजनं कृत्वा कन्दमूलफलादिकम् ॥ (८४।४)

ततः सिंहासनस्योर्ध्वं शुद्धस्फटिकसंनिभः । (८५।१)

चतुर्भुजस्त्रिनेत्रश्च दृश्यते परमेश्वरः ॥ (८५।२)

स्तोत्रमन्त्रैर्नमस्कारैः प्रणिपत्य पुनः पुनः । (८६।१)

वरं दत्ते यथेष्टं वै साधकस्य न संशयः ॥ (८६।२)

शतमायतनं तत्र कूपानां च शतं नव । (८७।१)

तावत्संख्यास्तथारामा नन्दनाख्यवनानि च ॥ (८७।२)

तथा नवशतं वाप्यो विद्यन्ते कदलीवने । (८८।१)

बिलद्वाराणि तावन्ति कल्पवृक्षास्तथैव च ॥ (८८।२)

तत्रैव मौकली नाम यक्षिणी प्रकटा स्थिता । (८९।१)

सा वक्ति भोजनं देहि यदीच्छसि समीहितम् ॥ (८९।२)

ततस्तस्य प्रवक्तव्यं दास्यामि परमेश्वरि । (९०।१)

क्षीरान्नं वा फलाहारं तदग्रे दापयेत् सुधीः ॥ (९०।२)

सा वक्ति मम पुत्रोऽयं क्षणं वक्षसि धारय । (९१।१)

यदा न मुञ्चसे भूमौ तदा सिद्ध्यष्टकं तव ॥ (९१।२)

दास्येऽहं नात्र संदेहो भोजनान्तेऽथवा पुनः । (९२।१)

त्यक्ते करोमि संहारं तस्माद्यत्नेन रक्षय ॥ (९२।२)

इत्येवं साधको वीरः कुर्यात्सिद्धिमवाप्नुयात् । (९३।१)

गच्छेदुत्तरदिग्भागे तत्सरो योजनार्धकम् ॥ (९३।२)

तत्रास्ति पुष्पसम्पूर्णं दिव्याख्यं नन्दनं वनम् । (९४।१)

पुष्पाणां घ्राणमात्रेण क्षुत्पिपासा न विद्यते ॥ (९४।२)

अथवा भक्षयेत्तस्मात्फलमेकं यथाचितम् । (९५।१)

तेन भक्षितमात्रेण वज्रकायो भवेन्नरः ॥ (९५।२)

सरो दक्षिणदिग्भागं गच्छेद्योजनपादकम् । (९६।१)

तत्र दाडिमसम्पूर्णं दृश्यते नन्दनं वनम् ॥ (९६।२)

तत्फलं भक्षयेत्सिद्धो जीवेद्युगसहस्रकम् । (९७।१)

तत्सरःपूर्वदिग्भागे गच्छेत्क्रोशार्धमात्रकम् ॥ (९७।२)

तत्र धात्रीफलैः पूर्णं श्यामलं नन्दनं वनम् । (९८।१)

फलानि भक्षयेत्तानि जीवेत्कल्पशतत्रयम् ॥ (९८।२)

तत्सरःपश्चिमभागे गच्छेद्योजनमात्रकम् । (९९।१)

तत्र बिल्वफलैः पूर्णं दृश्यते नन्दनं वनम् ॥ (९९।२)

तत्फलं भक्षयेद्वीरो जीवेच्चन्द्रार्कतारकम् । (१००।१)

तन्नन्दनवने रम्ये लिङ्गं स्यान्नीलवर्णकम् ॥ (१००।२)

प्रविशेदुत्तरद्वारे तत्र नागो महाबलः । (१०१।१)

उग्रः सप्तफणाकारो दृश्यते ऽतिभयंकरः ॥ (१०१।२)

तस्य कुर्यान्नमस्कारं ह्रुं ह्रुं कुर्यात्समुद्धरेत् । (१०२।१)

तदासौ वदते वाणीमदृश्यत्वं ददामि ते ॥ (१०२।२)

गच्छ त्वं पश्चिमद्वारे तत्रास्ति दिव्यकन्यका । (१०३।१)

गच्छेत्तत्र महावीरः साधको मन्त्रमुच्चरन् ॥ (१०३।२)

हारं दास्यति सा तुष्टा न प्रवेशं प्रयच्छति । (१०४।१)

तं हारं धारयेत्कण्ठे साक्षाद्वागीश्वरो भवेत् ॥ (१०४।२)

ततस्तु दक्षिणं द्वारं गच्छेत्तत्र भयंकरम् । (१०५।१)

मुक्तकेशं वक्रनेत्रं गदाहस्तं दिगम्बरम् ॥ (१०५।२)

नीलवर्णं क्षेत्रपालं दृष्ट्वा मन्त्रं समुच्चरेत् । (१०६।१)

ह हा हे हे हं ह्रुंकारं फट् हुं स्वाहान्तमेव च ॥ (१०६।२)

अनेन मन्त्रपाठेन क्षेत्रपालः प्रसीदति । (१०७।१)

ददाति खेचरीं सिद्धिं न प्रवेशं कदाचन ॥ (१०७।२)

ततस्तु पूर्वदिग्भागे द्वारं तत्र गणेश्वरः । (१०८।१)

दृश्यते पूजयेत्तं वै साधकः प्रविशेत्ततः ॥ (१०८।२)

दृश्यते दिव्यचापं तु तथा लिङ्गं मनोहरम् । (१०९।१)

पूजयेच्छिवमन्त्रेण रकारेणैव नान्यथा ॥ (१०९।२)

ततस्तत्र जपं कुर्यादहोरात्रमुपोषितः । (११०।१)

प्रत्यक्षो जायते रुद्रो वरं दत्ते यथेप्सितम् ॥ (११०।२)

इत्येवमादयः सन्ति सिद्धयः कदलीवने । (१११।१)

अक्षरैर्लिखितं द्वारे तत्र पद्मावतीबिलम् ॥ (१११।२)

सरसः पूर्वदिग्भागे योजनैकेन तिष्ठति । (११२।१)

वमनं रेचनं कृत्वा प्रविशेत्तत्र साधकः ॥ (११२।२)

धन्वन्तरं शतं यावद्गच्छेत्तत्र मृदङ्गम् । (११३।१)

दृष्ट्वा तं वादयेद्वीरः सम्यक्पद्मावती ततः ॥ (११३।२)

आगत्य चामृतं दत्ते यत्पानादमरो भवेत् । (११४।१)

ततस्तं प्रार्थयत्येव आगच्छ मम मन्दिरम् ॥ (११४।२)

दिव्यं कन्यापञ्चशतं परिवारेण स्वीकुरु । (११५।१)

अहं पत्नी भविष्यामि यावद्ब्रह्मा च जीवति ॥ (११५।२)

तदन्ते परमं स्थानं गच्छामो नात्र संशयः । (११६।१)

कदम्बेश्वरदेवस्तु आग्नेय्यां दिशि विद्यते ॥ (११६।२)

तस्य पूर्वतटाकाग्रे स्थितो वृक्षः कदम्बकः । (११७।१)

तस्य पत्त्राणि संगृह्य कटुतैलेन लेपयेत् ॥ (११७।२)

तद्वृक्षबीजतैलैर्वा तत्काष्ठैः पाचयेत् सुधीः । (११८।१)

मत्स्या भवन्ति ते सर्वे ताम्रपात्रे विनिक्षिपेत् ॥ (११८।२)

कण्ठपुच्छशिरोवर्जं मध्वाज्याभ्यां तु भक्षयेत् । (११९।१)

तत्क्षणाज्जायते सिद्धो रुद्रतुल्यो महाबलः ॥ (११९।२)

नदीस्थाने च यो वृक्षो विद्यते कुण्डलेश्वरे । (१२०।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन सिद्धिः स्यान्नात्र संशयः ॥ (१२०।२)

कपोतेश्वरदेवस्योत्तरे पुष्पगिरिः स्थितः । (१२१।१)

तस्य कुर्यात् प्रयत्नेन त्रिवारं तु प्रदक्षिणम् ॥ (१२१।२)

ततः शिरः समारुह्य खेचरत्वं लभेन्नरः । (१२२।१)

तत्पूर्वोत्तरदिग्भागे छेलिकाद्वारस्थितम् ॥ (१२२।२)

उत्तराभिमुखं तत्र प्रविशेद्धनुषां त्रयम् । (१२३।१)

मूषिकाकारपाषाणास्तिष्ठन्ति तान् समाहरेत् ॥ (१२३।२)

तक्रैः पिष्ट्वा तदेकं तु पिबेन्मूर्छामवाप्नुयात् । (१२४।१)

क्षणादुत्तिष्ठते सिद्धो जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् ॥ (१२४।२)

स एव सर्वलोहानां स्पर्शवेधकरो भवेत् । (१२५।१)

अहोरात्रोषितो भूत्वा देवाग्रे सिद्धिमाप्नुयात् ॥ (१२५।२)

कपोतेश्वरदेवस्य दक्षिणे देवताद्वयम् । (१२६।१)

तन्मध्ये कटिमात्रं तु खनेद्गोरोचनोपमाः ॥ (१२६।२)

पाषाणास्तान् समादाय मध्वाज्याभ्यां प्रपेषयेत् । (१२७।१)

तत्पानाज्जायते मर्त्यः कल्पायुर् नात्र संशयः ॥ (१२७।२)

कपोतेश्वरदेवस्य वायव्ये हस्तमात्रकम् । (१२८।१)

खनेत्पारावतप्रख्याः पाषाणाः स्पर्शभेदकाः ॥ (१२८।२)

तिष्ठन्ति ग्राहयेदेकं देवताराधने कृते । (१२९।१)

मल्लिकार्जुनदेवस्य ऐशान्यां भृगुपातनम् ॥ (१२९।२)

विद्यते तत्समीपस्थं कुण्डं तस्मान्मृदाहरेत् । (१३०।१)

पञ्चगव्येन सम्मिश्रां खदिराङ्गारकैर्धमेत् ॥ (१३०।२)

नीलोत्पलसमं लोहं पतत्येवाथ सेचयेत् । (१३१।१)

मध्वाज्याभ्यां सुतप्तं तत्सप्तवारं पुनः पुनः ॥ (१३१।२)

तद्गोलं धारयेद्वक्त्रे विष्णुतुल्यो भवेन्नरः । (१३२।१)

भृगुपातात् पूर्वभागे क्रोशोदधिकपाटके ॥ (१३२।२)

तस्याग्रे अच्छतैलाख्यः पर्वतो नाम विश्रुतः । (१३३।१)

तत्पश्चिमे बिलद्वारं तन्मध्ये धन्वपञ्चकम् ॥ (१३३।२)

गते तु दृश्यते कुण्डं रसो लाक्षारसप्रभः । (१३४।१)

अलाबुपात्रे संगृह्य कोटिवेधी भवेत्तु सः ॥ (१३४।२)

स्पर्शवेध:: रोच्क् नेअर् अ तेम्पुल्मल्लिकार्जुनदेवस्य पूर्वतो लोकविश्रुतः । (१३५।१)

प्राकारश्चन्द्रगुप्तस्य विद्यते तत्र मन्दिरम् ॥ (१३५।२)

तस्य पूर्वे स्थितश्चैत्यश्चैत्यपूर्वे महाशिला । (१३६।१)

मुद्गवर्णा च सा ख्याता स्पर्शवेधकरा तु सा ॥ (१३६।२)

गजस्तत्रैव विख्यातस्तमारुह्य समाहितः । (१३७।१)

तस्य पृष्ठात्तृणं ग्राह्यं तत्सर्वं कनकं भवेत् ॥ (१३७।२)

गजस्य चोत्तरे पार्श्वे जानुमात्रं खनेद्भुवम् । (१३८।१)

जम्बूफलसमाकाराः सन्ति ते स्पर्शवेधकाः ॥ (१३८।२)

गजस्याधः खनेद्वाथ जानुमात्रं लभेत्ततः । (१३९।१)

त्रिकोणगुटिकां सिद्धां लक्षवेधकरां पराम् ॥ (१३९।२)

श्रीशैलस्य तु वायव्ये तीर्थं देवह्रदः स्थितम् । (१४०।१)

तत्र कुण्डे मुद्गवर्णाः पाषाणाः स्पर्शवेधकाः ॥ (१४०।२)

तत्र कूर्मोपमं लिङ्गं स्पर्शवेधकरं परम् । (१४१।१)

कृत्तिकायां सुपूर्णायां कृत्वा पूजां समाहरेत् ॥ (१४१।२)

गव्यूतिद्वयतस्तस्मान्नाम्ना नीलवनं स्मृतम् । (१४२।१)

तत्र लिङ्गं नीलवर्णं जलं चैव तु तादृशम् ॥ (१४२।२)

अश्वाभ्रकाकसदृशाः पाषाणाः स्पर्शवेधकाः । (१४३।१)

सन्ति देवगृहस्यान्तः खनेज्जान्वन्तराद्धरेत् ॥ (१४३।२)

श्रीशैलस्य तु नैरृत्ये नाम्ना गुण्डिप्रभा स्थिता । (१४४।१)

तस्याग्राद्गर्तमृद्ग्राह्या पीतवर्णा पुटैर्दहेत् ॥ (१४४।२)

तस्मान्निःसरते हेम स्फुरद्रूपं न संशयः । (१४५।१)

तत्रैव भ्रमराः स्युश्च पूर्ववत्फलदायकाः ॥ (१४५।२)

तथा तम्बीपुरे नाम्नि तीर्थे च विपुले शुभम् । (१४६।१)

सदाफलं तु विख्यातं पूर्ववत्साधयेत् सुधीः ॥ (१४६।२)

महानन्देश्वरं नाम श्रीशैलस्य तु नैरृते । (१४७।१)

तस्य पूर्वोत्तरे पार्श्वे गच्छेद्राजपथेन तु ॥ (१४७।२)

कालवर्णेश्वरो नाम देवस्तस्याग्रकुण्डकम् । (१४८।१)

इन्द्रगोपकसंकाशस् तन्मध्ये विद्यते रसः ॥ (१४८।२)

तप्तानि सप्तलोहानि तत्सेकात्काञ्चनं भवेत् । (१४९।१)

श्रीशैलस्य तु ईशाने देवः स्यात्तुरलेश्वरः ॥ (१४९।२)

तस्योत्तरे सुविख्यात उमापर्वत उत्तमः । (१५०।१)

तस्य मूर्ध्नि त्रिशूलाभा दर्भास्तिष्ठन्ति शोभनाः ॥ (१५०।२)

तस्याधः कटिमात्रं तु खात्वा नीलां मृदं हरेत् । (१५१।१)

तां पचेदक्षजैः काष्ठैर्भागं देवाय कल्पयेत् ॥ (१५१।२)

अतिथेश्च तथाग्नेश्च भागं भागं प्रकल्पयेत् । (१५२।१)

भागमात्मनि भुञ्जीत जीवेत्कल्पायुतं नरः ॥ (१५२।२)

तत्र कोटीश्वरं ख्यातमिलेश्वरसमीपतः । (१५३।१)

तस्याग्रे पुष्पमात्रं तु स्पर्शवेधकरं भवेत् ॥ (१५३।२)

अचलेशश्च तत्रैव स्पर्शवेधकरः परः । (१५४।१)

दक्षिणे लेशस्य योजनैकेन विद्यते ॥ (१५४।२)

अमरेश्वरदेवाख्यस्तत्र स्वर्णशिला शुभा । (१५५।१)

तस्य पृष्ठे च गोमांसं महामांसं च वा क्षिपेत् ॥ (१५५।२)

प्रज्वाल्य बदरीकाष्ठैः प्रातः स्वर्णोपमा तु सा । (१५६।१)

दृश्यते रजसा स्त्रीणां भावितं वस्त्रखण्डकम् ॥ (१५६।२)

तच्छिलालोडितं कुर्याद्रक्षेदलाबुपात्रके । (१५७।१)

तेन संस्पर्शमात्रेण लोहं भवति हाटकम् ॥ (१५७।२)

श्रीशैले तत्र तत्रैव पाषाणाः पिण्डभूस्थिताः । (१५८।१)

तच्चूर्णं त्रिफलासार्धं कर्षैकं भक्षयेत्सदा ॥ (१५८।२)

मासार्धं तु जरां हन्ति जीवेदाचन्द्रतारकम् । (१५९।१)

नैरृत्ये शैलराजस्य पटाहकर्ण ईश्वरः ॥ (१५९।२)

तस्य चेशानदिग्भागे पञ्चविंशतिधन्वके । (१६०।१)

द्विहस्तमात्रोर्ध्वशिला तत्र हस्तद्वयं खनेत् ॥ (१६०।२)

श्रावसम्पुटसंकाशान् पाषाणांस्त्रिंशदाहरेत् । (१६१।१)

कृत्वा तानग्निवर्णांश्च सिञ्चेत्कूष्माण्डजैर्द्रवैः ॥ (१६१।२)

तन्मध्यान्नवनीतं तु गृह्णीयाद् देवाय भागकम् । (१६२।१)

अतिथेर्भागैकं तु भागैकं भक्षयेद्बुधः ॥ (१६२।२)

मूर्छा भवेद्दिवारात्रं प्रबुद्धो जायते नरः । (१६३।१)

जीवेद्वर्षायुतं वीरो वलीपलितवर्जितः ॥ (१६३।२)

तस्य देवस्य सोपानं द्वितीयं स्पर्शवेधकम् । (१६४।१)

तस्य देवस्य पार्श्वे तु पाषाणाः श्वेतपीतकाः ॥ (१६४।२)

सर्वस्पर्शा न संदेह एकमेव समाहरेत् । (१६५।१)

तस्य देवस्य पूर्वे तु कूपः स्यान्नातिदूरतः ॥ (१६५।२)

तन्मध्ये भेकसंकाशाः पाषाणाः स्पर्शवेधाः । (१६६।१)

उत्तरे तस्य देवस्य विख्यातो लिङ्गपर्वतः ॥ (१६६।२)

तस्य चोत्तरपार्श्वे तु नदी स्यात्पूर्ववाहिनी । (१६७।१)

नद्याः पश्चिमदिग्भागे लिङ्गं पिङ्गलवर्णकम् ॥ (१६७।२)

तत्र शैलोदकैः कुण्डं पूर्णं स्यात्क्षणवेधकम् । (१६८।१)

महेशाद्दक्षिणे भागे चण्डिका योजनद्वये ॥ (१६८।२)

पिण्डादेवीति विख्याता तस्या वायव्यकोणतः । (१६९।१)

कूपस्तिष्ठति तन्मध्ये पाषाणा मुद्गवर्णकाः ॥ (१६९।२)

तथा पथ्यानिभाश्चैव सर्वे ते स्पर्शवेधकाः । (१७०।१)

स्पर्शनादत्र सर्वेषां वेधयुक्तिर् विधीयते ॥ (१७०।२)

स्थूलश्चेत्पेषयेच्छ्लक्ष्णं तेन मूषां तु कारयेत् । (१७१।१)

अष्टलोहानि तन्मध्ये समावर्त्यानि कारयेत् ॥ (१७१।२)

तत्सर्वं जायते स्वर्णमेवं कुर्याद्यथेप्सितम् । (१७२।१)

सूक्ष्मश्चेदष्टलोहानां द्रुतानां यत्र कुत्रचित् ॥ (१७२।२)

तं सर्वं निक्षिपेन्मध्ये सर्वं तत्काञ्चनं भवेत् । (१७३।१)

मल्लिकार्जुनवायव्ये तीर्थं सर्वेश्वरं स्थितम् ॥ (१७३।२)

तस्य दक्षिणदिग्भागे जलमार्गेऽर्धयोजने । (१७४।१)

गते डाङ्गरिकं तत्र दृश्यते तस्य मूर्धनि ॥ (१७४।२)

धात्रीफलानि कृष्णानि विद्यन्ते तानि भक्षयेत् । (१७५।१)

यथेष्टानि तु सप्ताहं वज्रकायो भवेन्नरः ॥ (१७५।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो जीवेत्कल्पशतत्रयम् । (१७६।१)

तस्माच्च दक्षिणे भागे काकलेरीमहानवम् ॥ (१७६।२)

तत्रास्ति स्तम्भकदली प्रविशेत्तत्र साधकः । (१७७।१)

गच्छेत्क्रोशार्धमात्रं तु दृश्यते रसकुण्डकम् ॥ (१७७।२)

गृहीत्वालाबुपात्रे तु कोटिवेधी भवेद्रसः । (१७८।१)

तस्मिन् वने मयूरः स्यान्नीलवर्णशिलामयः ॥ (१७८।२)

मुखाग्रे तस्य कुण्डं तु द्वादशाङ्गुलनीलकम् । (१७९।१)

तन्मध्ये शुष्कवंशं तु क्षिप्त्वा स्यान्नूतनः क्षणात् ॥ (१७९।२)

दिने पत्त्रं फलं पुष्पं जायते तस्य नान्यथा । (१८०।१)

तत्र पारदप्रस्थैकं क्षिप्त्वा तावज्जलं हरेत् ॥ (१८०।२)

क्षौद्रतुल्यं पिबेत्तं वै तत्क्षणान्मूर्छितो भवेत् । (१८१।१)

मुहूर्ताल्लब्धराज्यःस्याज्जीवेद्युगसहस्रकम् ॥ (१८१।२)

शैलस्याग्नेयभागे तु गुटिकासिद्धकेश्वरः । (१८२।१)

विद्यते तस्य पुरतः पञ्चहस्तां खनेद्भुवम् ॥ (१८२।२)

पाषाणा बदराकाराः सन्ति खेगतिदायकाः । (१८३।१)

एकमेव समाहृत्य वक्त्रे धार्यः खगामिभिः ॥ (१८३।२)

श्रीशैले सर्वयोगानाम् उक्तानां विधिरुच्यते । (१८४।१)

मन्त्रन्यासं पुरा कृत्वा पश्चाल्लक्षं जपेदनु ॥ (१८४।२)

अघोरं तेन वै शीघ्रं तत्तत्सिद्धिमवाप्नुयात् । (१८५।१)

क्षेत्रदेवतामावाहयेत् । (१८५।२)

तत्र स्वप्ने देवता प्रत्यक्षीभूय वरं ददाति । (१८५।३)

एवं मन्त्रपरैः सुनिश्चलतरैर् भक्तैश्च तत्साधकैः शम्भोः पूजनतत्परैः प्रतिदिनं पूजाविधेः पालकैः । (१८५।४)

कार्यं श्रीगिरिसाधनं जपपरैर् आम्नायपारंगतैर् नो चेत्क्लेशकरं पराकृतमहो व्यर्थं भवेन्निश्चितम् ॥ (१८५।५)