धातुसत्त्वयुतपिष्टिकाक्रमस्तम्भनं च निगडेन लेपनम् । (१।१)

खोटबन्धकृतविद्रुतिं तथा वेधयुक्तिरखिला निगद्यते ॥ (१।२)

पिष्टिगोलम्दिव्यौषधद्रवैर् मर्द्यं तप्तखल्वे दिनत्रयम् । (२।१)

शुद्धं सूतं ततो घर्मे शोष्यं स्वच्छं समाहरेत् ॥ (२।२)

स्वर्णनागार्ककान्तं च तीक्ष्णं वङ्गं च रूप्यकम् । (३।१)

यथेष्टैकं विचूर्ण्यादौ व्योमसत्त्वम् अथापि वा ॥ (३।२)

पूर्वसूतेन संतुल्यं याममम्लेन मर्दयेत् । (४।१)

महारसाष्टकादेकं सूततुल्यं विनिक्षिपेत् ॥ (४।२)

दिव्यौषधीद्रवैरेव यामात्स्विन्नातपे खरे । (५।१)

मर्दयेत्खल्वके गाढं तद्गोलं वस्त्रवेष्टितम् ॥ (५।२)

गन्धतैले दिनं पच्यात्ततो वस्त्रात्समुद्धरेत् । (६।१)

पिष्टिगोलमिदं ख्यातं तथान्यमतमुच्यते ॥ (६।२)

पिष्टिगोलपूर्वं यन्मर्दितं सूतं तस्य भागत्रयं भवेत् । (७।१)

नागद्वयं यथेष्टैकं तस्मिन्नागं विनिक्षिपेत् ॥ (७।२)

वैक्रान्तं कुण्डगोलं च दिव्यौषधिद्रवं तथा । (८।१)

मर्द्यं यामत्रयं खल्वे छायाशुष्कं तु गोलकम् ॥ (८।२)

कृत्वाथ बन्धयेद्वस्त्रे गन्धतैले दिनं पचेत् । (९।१)

वस्त्रमध्यात्समुद्धृत्य पिष्टिगोलमिदं भवेत् ॥ (९।२)

पिष्टिगोल:: निगडअथास्य पिष्टिगोलस्य निगडः प्रोच्यते शुभः । (१०।१)

गुग्गुलुं ब्रह्मबीजानि तैस्तुल्यं चैव सैन्धवम् ॥ (१०।२)

स्नुह्यर्कपयसा मर्द्यं निगडोऽयं महोत्तमः । (११।१)

पिष्टिगोल:: निगडपालाशं कोकिलाक्षस्य बीजानि सैन्धवं तथा ॥ (११।२)

उन्मत्तनीलिजैर् द्रावैर्मर्द्यः स्यान्निगडोत्तमः । (१२।१)

पिष्टिगोल:: निगडअभ्रकं सैन्धवं ताप्यं वालूमृल्लोहकिट्टकम् । (१२।२)

स्नुह्यर्कपयसा पिष्टं यामान्ते निगडो भवेत् ॥ (१२।३)

पिष्टिगोल:: निगडवाकुचीब्रह्मधत्तूरबीजानि चाम्लवेतसम् ॥ (१३।०)

काकविट्कदलीकन्दतालगन्धमनःशिला । (१४।१)

गुग्गुलुं पञ्चलोणानि गोजिह्वा कोकिलाक्षकम् ॥ (१४।२)

तिक्तकोशातकी नीली विषमुष्टीन्द्रवारुणी । (१५।१)

जीरद्वयं कर्कटास्थि स्त्रीरजोमूत्रमिश्रितम् ॥ (१५।२)

स्नुह्यर्कक्षीरतैलैश्च मर्द्यं यामद्वयं दृढम् । (१६।१)

व्यस्तं वाथ समस्तं वा निगडोऽयं महोत्तमः । (१६।२)

मेर्चुर्य्:: खोटएतेष्वेकेन तद्गोलं लेप्यमङ्गुलमात्रकम् ॥ (१६।३)

मूषायां बिल्वमात्रायां लोणं किंचिदधः क्षिपेत् ॥ (१७।०)

लिप्तं गोलं क्षिपेत् तस्याम् ऊर्ध्वं लोणं च दापयेत् । (१८।१)

रुद्ध्वा मृल्लवणैः सन्धिं सर्वतो दग्धशङ्खकैः ॥ (१८।२)

मूषालेपः प्रकर्तव्यः छायाशुष्कं तु कारयेत् । (१९।१)

करीषाग्नौ दिवारात्रौ त्रिरात्रं वा तुषाग्निना ॥ (१९।२)

मृदुना स्वेदयेत्पश्चात्समुद्धृत्याथ लेपयेत् । (२०।१)

सम्यङ्निगडकल्केन पूर्वमूषां निरोधयेत् ॥ (२०।२)

ऊर्ध्वाधो लवणं दत्त्वा रुद्ध्वा लेप्या च पूर्ववत् । (२१।१)

छायाशुष्कं धमेद्गाढं रसो भवति खोटताम् ॥ (२१।२)

सौवीरं टङ्कणं काचं दत्त्वा दत्त्वा धमेद् दृढम् । (२२।१)

तच्छुद्धं जायते खोटम् अभीक्ष्णं नात्र संशयः ॥ (२२।२)

इत्येवं सर्वसत्त्वैश्च पिष्टिकां कारयेत्पृथक् । (२३।१)

पूर्ववत्क्रमयोगेन खोटो भवति तद्रसः ॥ (२३।२)

मेर्चुर्य्:: खोटभागद्वयं सुवर्णस्य त्रिभागं पारदस्य च । (२४।१)

पूर्ववत्कारयेत्पिष्टीं तद्वत्खोटं च शोधयेत् ॥ (२४।२)

इत्येवं पिष्टिखोटानि कृत्वा सर्वत्र योजयेत् । (२५।१)

विडवटीतत्खोटं स्वर्णसंतुल्यं समावर्तं तु कारयेत् । (२५।२)

माक्षिकं कान्तपाषाणं शिलागन्धं समं समम् ॥ (२५।३)

भूनागैर्मर्दयेद्यामं चणमात्रवटीकृतम् । (२६।१)

एषा विडवटी ख्याता योज्या सर्वत्र जारणे ॥ (२६।२)

एकैकं वाहयेत्सूते धाम्यमाने पुनः पुनः । (२७।१)

एवं दशगुणं हेम जारयेत्तत्क्रमेण तु ॥ (२७।२)

प्रकाशमूषागर्भे तु ग्रसते वडवानलः । (२८।१)

मेर्चुर्य्:: रञ्जन, => शतवेधिन्माक्षिकं दरदं गन्धं राजावर्तं प्रवालकम् । (२८।२)

शिला तुत्थं च कङ्कुष्ठं समं चूर्णं प्रकल्पयेत् ॥ (२८।३)

वर्गाभ्यां पीतरक्ताभ्यां कङ्गुणीतैलकैः सह । (२९।१)

भावयेद्दिवसान्पञ्च सूर्यतापे पुनः पुनः ॥ (२९।२)

जारितं सूतखोटं तु कल्केनानेन संयुतम् । (३०।१)

वालुकाहण्डिमध्यस्थं श्रावसंपुटमध्यगम् ॥ (३०।२)

त्रिदिनं पाचयेच्चुल्ल्यां कल्कं देयं पुनः पुनः । (३१।१)

रञ्जितो जायते सूतः शतवेधी न संशयः ॥ (३१।२)

तारे ताम्रे भुजङ्गे वा चन्द्रार्के वाथ योजयेत् । (३२।१)

जायते कनकं दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् ॥ (३२।२)

द्रुतसूतपिष्टिखोटं सूक्ष्मचूर्णं स्त्रीपुष्पेण तु भावयेत् । (३३।१)

दिनत्रयं खरे घर्मे शुक्तौ वा नालिकेरजे ॥ (३३।२)

मीनाक्षी कदलीकन्दं श्वेता रक्ता पुनर्नवा । (३४।१)

शिलाजतु ससिन्धूत्थं नारीपुष्पेण मर्दयेत् ॥ (३४।२)

पूर्ववद्भावितं खोटं तस्मिन्पिण्डे विनिक्षिपेत् । (३५।१)

पूर्ववद्भावितं खोटं तस्मिन्पिण्डं विनिक्षिपेत् ॥ (३५।२)

मुखं तत्पिण्डकल्केन रुद्ध्वा पिण्डं च बन्धयेत् । (३६।१)

भूर्जपत्त्रं त्र्यहं पच्याद्दोलायन्त्रे सकाञ्जिके ॥ (३६।२)

द्रुतं सूतं भवेत्साक्षात्पुनस्तस्मिंश्च दापयेत् । (३७।१)

पूर्ववद्भावितं खोटं खोटपादं पुनः पुनः ॥ (३७।२)

निक्षिपेत्पूर्वपिण्डे तु तद्वत्पच्याद्दिनत्रयम् । (३८।१)

एवं पुनः पुनर्देयं पिष्टिं खोटं सुभावितम् ॥ (३८।२)

आरोटस्य समं यावत्तावद् देयं द्रुतं भवेत् । (३९।१)

द्रुतसूतआर्द्रकं मूलकं शुण्ठी लशुनं हिङ्गुमाक्षिकम् ॥ (३९।२)

त्रिक्षारं पञ्चलवणं काङ्क्षी कासीसगन्धकम् । (४०।१)

अम्लवर्गेण संयुक्तं मर्द्यं पिण्डं तु कल्पयेत् ॥ (४०।२)

तस्मिन् पिण्डे यथा पूर्वं द्रुतं सूतं तु कारयेत् । (४१।१)

मार्जारी चेश्वरी गुञ्जा कुक्कुटी क्षीरकन्दकम् ॥ (४१।२)

एतेषां पिण्डमध्ये तु पूर्ववद्भावयेद्रसम् । (४२।१)

द्रुतसूतमिदं ख्यातं सर्वकर्मसु योजयेत् ॥ (४२।२)

चन्द्रार्क => गोल्द् (wइथ् द्रुतसूत)द्रुतसूतस्य भागौ द्वावेकं कृष्णाभ्रसत्त्वकम् । (४३।१)

भागं रसकसत्त्वस्य कृष्णोन्मत्तद्रवैर्दिनम् ॥ (४३।२)

मर्दितं कारयेद्गोलं गोलपादं मृतं पविम् । (४४।१)

दत्त्वाथ मर्दयेद्यामं सर्वमुन्मत्तवारिणा ॥ (४४।२)

रुद्ध्वाथ भूधरे पच्यात्पुटैकेन समुद्धरेत् । (४५।१)

पूर्वांशं द्रुतसूतं तु तं दत्त्वा मर्दयेत्पुनः ॥ (४५।२)

धत्तूरोत्थद्रवैर्यामं तद्वत्पच्याच्च भूधरे । (४६।१)

इत्येवं सप्तवाराणि सूतं दत्त्वा पुनः पुनः ॥ (४६।२)

भूधरे पाचयेद्यन्त्रे भस्मीभवति तद्रसः । (४७।१)

तेनैव शतभागेन क्षौद्रेण सह पेषयेत् ॥ (४७।२)

चन्द्रार्कजातपत्राणि अन्धमूषागतं धमेत् । (४८।१)

स्वर्णं भवति रूपाढ्यं जाम्बूनदसमप्रभम् ॥ (४८।२)

लेअद् => गोल्द्तद्भस्म गन्धकं तुल्यमन्धमूषागतं धमेत् । (४९।१)

वेध्यं तेन शतांशेन नागं भवति काञ्चनम् ॥ (४९।२)

चन्द्रार्क => गोल्द्रसकाभ्रकयोः सत्त्वं द्रुतं सत्त्वं समं समम् । (५०।१)

त्रयाणां पलमेकं तु सिद्धचूर्णेन संयुतम् ॥ (५०।२)

मर्द्यमुन्मत्तकद्रावैर्दिनैकं चान्धितं धमेत् । (५१।१)

तत्खोटं चूर्णितं मर्द्यं मातुलुङ्गाम्लगन्धकैः ॥ (५१।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यादेवं वारांस्त्रयोदश । (५२।१)

मर्द्यं मर्द्यं पचेद्रुद्ध्वा आरण्योत्पलकैः क्रमात् ॥ (५२।२)

चन्द्रार्कशतभागेन मधुनाक्तेन तेन वै । (५३।१)

लिप्त्वा रुद्ध्वा धमेद्गाढं स्वर्णं भवति शोभनम् ॥ (५३।२)

चोप्पेर् => गोल्द्रसकाभ्रकयोः सत्त्वं द्रुतसूतं च टङ्कणम् । (५४।१)

सर्वमेतत्समं मर्द्य कृष्णोन्मत्तद्रवैर् दिनम् ॥ (५४।२)

छायाशुष्कां वटीं कृत्वा महदग्निगतां धमेत् । (५५।१)

तत्खोटं शोधयेत्पश्चात् सितकाचेन टङ्कणैः ॥ (५५।२)

स्वर्णेन च समावर्त्य समेन जारयेत्ततः । (५६।१)

पूर्वा विडवटी या तु तामेकैकां प्रदापयेत् ॥ (५६।२)

धमन्प्रकटमूषायां यावत्सूतावशेषितम् । (५७।१)

ततः शुद्धसुवर्णेन सारयेत्सारणात्रयम् ॥ (५७।२)

वेध्यं तेन शतांशेन शुल्वं भवति काञ्चनम् । (५८।१)

सिल्वेर् => गोल्द्भागैकं द्रुतसूतस्य सारणायन्त्रके क्षिपेत् ॥ (५८।२)

तस्माच्चतुर्गुणं नागं शुद्धं तद्द्रावितं पृथक् । (५९।१)

तस्मिन्यन्त्रे विनिक्षिप्य जातं खोटं समाहरेत् ॥ (५९।२)

तत्तुल्यं माक्षिकं शुद्धमेकीकृत्य विमर्दयेत् । (६०।१)

दिनं धत्तूरजैर् द्रावैर्मृद्भाण्डे पाचयेत्ततः ॥ (६०।२)

यावत्कुङ्कुमवर्णं स्यात् तावच्चुल्ल्यां समुद्धरेत् । (६१।१)

एतस्यैव पलैकं तु सिद्धचूर्णेन संयुतम् ॥ (६१।२)

रुद्ध्वा ध्माते भवेत्खोटं मध्वम्लैर्मर्दयेद्दिनम् । (६२।१)

आरण्योत्पलकैरेव रुद्ध्वा मधुपुटैः पचेत् ॥ (६२।२)

अनेन मधुयुक्तेन तारपत्राणि लेपयेत् । (६३।१)

रुद्ध्वा धाम्यं पुनर्लेप्यं त्रिभिर्वारैस्तु काञ्चनम् ॥ (६३।२)

जायते दिव्यरूपाढ्यं सत्यं शंकरभाषितम् । (६४।१)

माक्षिकस्य त्वभावे तु वैक्रान्तं वात्र योजयेत् ॥ (६४।२)

मृत लेअद्, सिल्वेर् => गोल्द्द्रुतसूतं हिङ्गुलं च कङ्कुष्ठं गन्धकं शिला । (६५।१)

एकद्वित्रिचतुःपञ्चपलानि क्रमतो भवेत् ॥ (६५।२)

गोपित्तेन तु तत्सर्वं मर्द्यं यामचतुष्टयम् । (६६।१)

शुद्धानि नागपत्राणि सममानेन लेपयेत् ॥ (६६।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात्समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (६७।१)

समेन पूर्वकल्केन रुद्ध्वा तद्वत्पुटे पचेत् ॥ (६७।२)

एवं शतपुटैः पक्वो म्रियते पन्नगो ध्रुवम् । (६८।१)

अनेन शतभागेन तारवेधात्तु काञ्चनम् ॥ (६८।२)

सिल्वेर् (+ मृतनाग अन्द् गोल्द्) => गोल्द्तेन वा मृतनागेन ह्यम्लपिष्टेन लेपयेत् । (६९।१)

समांशं स्वर्णपत्रं तु रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (६९।२)

नागं पुनः पुनर्देयमेवं देयं पुटत्रयम् । (७०।१)

अनेन मृतहेम्ना तु द्रुतं तारं तु वेधयेत् ॥ (७०।२)

सहस्रांशेन तत्सिद्धं दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (७१।०)

मेर्चुर्य्:: खोटबन्धद्रवैस् तुम्बरुवल्ल्यास्तु धान्याभ्रं सप्तधातपे । (७२।१)

भावयेत् खोटयेत् पश्चात् कर्षैके द्रुतसूतके ॥ (७२।२)

माषमात्रं क्षिपेदेतत्तप्तखल्वे विमर्दयेत् । (७३।१)

गोस्तनाकारमूषायां क्षिप्त्वा मृद्वग्निना पचेत् । (७३।२)

वालुकायन्त्रमध्ये तु जीर्णे वापं पुनः क्षिपेत् । (७३।३)

इत्येवं जारयेत्तुल्यं खोटबद्धो भवेद्रसः ॥ (७३।४)

चोप्पेर् => गोल्दस्य बद्धस्य माषैकं माषार्धं शुद्धहाटकम् । (७४।१)

शुद्धसूतस्य माषार्धं सर्वमेकत्र मर्दयेत् ॥ (७४।२)

त्रिदिनं मातुलुङ्गाम्लैर् एतत्कल्केन लेपयेत् । (७५।१)

कर्षैकं नागपत्राणि वृश्चिकाल्यास्तथा द्रवैः ॥ (७५।२)

लिप्त्वा तत् पातनायन्त्रे पाचयेद्दिवसत्रयम् । (७६।१)

पिष्ट्वा दिनावधि ॥ (७६।२)

अनेन तारपत्राणि कर्षमेकं प्रलेपयेत् । (७७।१)

पूर्ववत् पातनायन्त्रे पाचयेद्दिवसत्रयम् ॥ (७७।२)

अनेनैव द्रुतं शुल्बं सहस्रांशेन वेधयेत् । (७८।१)

जायते कनकं दिव्यं देवाभरणभूषणम् ॥ (७८।२)

मेर्चुर्य्:: मारण:: wहिते चोलोउर्क्षीरेणोत्तरवारुण्यास् त्रिदिनं शुद्धपारदम् । (७९।१)

मर्दयेत्तप्तखल्वे व तं [॥। औ५ ज़ेइछेन्झ्] ॥ (७९।२)

करीषाग्नौ दिवारात्रौ त्रिदिनं वा तुषाग्निना । (८०।१)

समुद्धृत्य पुनर्मर्द्यं तद्वद्रुद्ध्वाथ पाचयेत् ॥ (८०।२)

तद्वन्मर्द्यं पुनः पाच्यं म्रियते पाण्डुरो रसः । (८१।१)

चन्द्रार्क => गोल्दार्द्रकं तुवरी सिन्धुकङ्गुणीतैलकं मधु ॥ (८१।२)

अम्लवेतसमेतैस्तु तद्रसं मर्दयेद्दिनम् । (८२।१)

गोलकं बन्धयेद्वस्त्रे दोलायन्त्रे त्र्यहं पचेत् ॥ (८२।२)

कङ्गुणीतैलमध्ये तु बद्धो भवति तद्रसः । (८३।१)

तद्रसं हाटकं नागं समं रुद्ध्वा धमेद् दृढम् ॥ (८३।२)

तत्खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु चूर्णांशं द्रुतसूतकम् । (८४।१)

अम्लैर्मर्द्यं भवेद्गोलं काञ्जिकैः स्वेदयेद्दिनम् ॥ (८४।२)

गंधकस्य त्रयो भागा गंधतुल्यं सुवर्चलम् । (८५।१)

कृष्णाभ्रकं तु भागैकं सर्वं स्तन्येन पेषयेत् ॥ (८५।२)

अनेन लेपितं गोलम् अंधमूषागतं धमेत् । (८६।१)

यावत् सूतावशेषं स्यात्तावद्धाम्यं पुनः पुनः ॥ (८६।२)

पूर्वचूर्णं पुनर्दत्त्वा तद्वज्जार्यं क्रमेण तु । (८७।१)

इत्येवं हाटकं यावज्जारितं त्रिगुणं भवेत् ॥ (८७।२)

स्वर्णेन च समावर्त्य सारणात्रयसारितम् । (८८।१)

चन्द्रार्कं वेधयेत्तेन शतांशात् कांचनं भवेत् ॥ (८८।२)

चोप्पेर् => गोल्द्पिष्टीखोटसमं स्वर्णं स्वर्णतुल्यं च पन्नगम् । (८९।१)

कान्तलोहं व्योमसत्त्वम् एकैकं पन्नगार्धकम् ॥ (८९।२)

एकीकृत्य धमेत्तावद्यावत्स्वर्णावशेषितम् । (९०।१)

दत्त्वा विडवटीं चैव सारयेत्सारणात्रयम् ॥ (९०।२)

शतांशेन ह्यनेनैव शुल्बं भवति काञ्चनम् । (९१।१)

मेर्चुर्य्:: बन्ध:: खोटसुवर्णं रजतं ताम्रं कान्तं तीक्ष्णं च माक्षिकम् । (९१।२)

कृष्णाभ्रकस्य सत्त्वं च समं रुद्ध्वा धमेद् दृढम् ॥ (९१।३)

तत्खोटं सूक्ष्मचूर्णं तु पादांशं द्रुतपारदम् । (९२।१)

दत्त्वाथ मर्दयेदम्लैर्यावद्भवति गोलकम् ॥ (९२।२)

गोलकस्य चतुर्भागा भागैकं मृतवज्रकम् । (९३।१)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तु दिनैकं कन्यकाद्रवैः ॥ (९३।२)

रुद्ध्वाथ भूधरे पच्याद्दिनान्ते तु समुद्धरेत् । (९४।१)

तन्मध्ये द्रुतसूतं च पुनः कन्यासु मर्दयेत् ॥ (९४।२)

पूर्ववद् भूधरे पच्यादेवं देयं तु सप्तधा । (९५।१)

द्रुतसूतं क्रमेणैव मर्दनं च पुटं तथा ॥ (९५।२)

तद्भस्म गंधतुल्यं च ह्यंधमूषागतं धमेत् । (९६।१)

जायते खोटबद्धं तु रञ्जनं चास्य कथ्यते ॥ (९६।२)

तारारिष्ट, चन्द्रार्क, माक्षिक => गोल्द्कृष्णाभ्रसत्त्वं वङ्गं च द्वंद्वं मेलापयेद् द्रुतम् । (९७।१)

तुल्यांशमंधमूषायां ध्मातं खोटं भवेत्तु तत् ॥ (९७।२)

तत्खोटं पलमेकं तु सिद्धचूर्णेन संयुतम् । (९८।१)

मर्दयेद् गंधकाम्लेन रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (९८।२)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यम् एवं वारांश्चतुर्दश । (९९।१)

अनेन पूर्वखोटे तु द्रावितं रञ्जयेत् क्रमात् ॥ (९९।२)

रञ्जयेच्छतवाराणि भवेत्कुंकुमसन्निभम् । (१००।१)

सुवर्णेन समावर्त्य सारयेत्सारणात्रयम् ॥ (१००।२)

सहस्रांशेन तेनैव तारारिष्टं च वेधयेत् । (१०१।१)

चन्द्रार्कं ताप्यशुल्बं तु दिव्यं भवति कांचनम् ॥ (१०१।२)

लेअद्, सिल्बेर् => गोल्द्तीक्ष्णं शुल्बं समं चूर्ण्य वज्रमूषान्धितं धमेत् । (१०२।१)

तत्खोटं पलमेकं तु सिद्धचूर्णेन संयुतम् ॥ (१०२।२)

मर्दयेद् गंधकाम्लेन रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (१०३।१)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यमेवं वारांश्चतुर्दश ॥ (१०३।२)

तद्देयं द्राविते स्वर्णे शतवारं पुनः पुनः । (१०४।१)

पक्वबीजं भवेत्तत्तु द्रुतसूते समं दिनम् ॥ (१०४।२)

मर्दयेदम्लयोगेन तस्य भागचतुष्टयम् । (१०५।१)

एवं वज्रस्य भागैकं तप्तखल्वे दिनावधि ॥ (१०५।२)

मर्दयेत् कन्यकाद्रावैस्तद्रुद्ध्वा भूधरे पचेत् । (१०६।१)

द्रुतसूतं पुनस्तुल्यं दत्त्वा मर्द्यं पुटे ततः ॥ (१०६।२)

इत्येवं सप्तधा देयं द्रुतसूतं पुटान्तकम् । (१०७।१)

ततस्तं मर्दयेद् अम्लै रुद्ध्वा मूषां पुटेत्तथा ॥ (१०७।२)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यं षष्ट्याधिकशतत्रयम् । (१०८।१)

पुटं देयं प्रयत्नेन जायते सिन्दूरप्रभम् ॥ (१०८।२)

सहस्रांशेन नागस्य द्रुतस्य रजतस्य च । (१०९।१)

देयो वेधो भवेत्स्वर्णं दिव्याभरणमुत्तमम् ॥ (१०९।२)

सिल्वेर् => गोल्द्गंधकं सूक्ष्मचूर्णं तु चणकाम्लेन भावयेत् । (११०।१)

शतवारं प्रयत्नेन स्त्रीपुष्पेण तु सप्तधा ॥ (११०।२)

द्रुतपारदमध्ये तु किंचित्कर्पूरसंयुतम् । (१११।१)

गंधकं दापयेद् घर्मे वापयेत्ताम्रखल्वके ॥ (१११।२)

कर्पूरं गंधकं चैव किंचित्किंचित्पुनः पुनः । (११२।१)

त्रिसप्ताहं प्रदातव्यं जायते गन्धपिष्टिका ॥ (११२।२)

कटुकोशातकीबीजं चाण्डालीकन्दसंयुतम् । (११३।१)

स्तन्येन पेषितं तुल्यं पिष्टीं तेन प्रलेपयेत् ॥ (११३।२)

बाह्ये तु मृत्तिका लेप्या सर्वतोऽङ्गुलमात्रकम् । (११४।१)

शोषितं भूधरे पच्यादूर्ध्वाधः परिवर्तयेत् ॥ (११४।२)

जायते स्तम्भितं गोलं समुद्धृत्याथ तं पुनः । (११५।१)

तुल्यांशे संपुटे हेम्नि लिप्त्वा मूषान्धितं धमेत् ॥ (११५।२)

अनेन चाष्टमांशेन तारे वेधं प्रदापयेत् । (११६।१)

तत्तारं जायते दिव्यं जाम्बूनदसमप्रभम् ॥ (११६।२)

चन्द्रार्क => गोल्दथवा स्तम्भितं गोलं स्वर्णं संपुटवर्जितम् । (११७।१)

तस्यैव भागाश्चत्वारो भागैकं मृतवज्रकम् ॥ (११७।२)

मर्दयेत्कन्यकाद्रावैर्दिनमेकं ततः पुनः । (११८।१)

अन्धितं भूधरे पच्याद्यावद्यामचतुष्टयम् ॥ (११८।२)

समुद्धृत्य पुनस्तस्मिन्पूर्वांशं पूर्वसूतकम् । (११९।१)

दत्त्वा मर्द्यं पुटेत्तद्वदेवं कुर्यात् त्रिसप्तधा ॥ (११९।२)

तस्मिन् भस्मपलमेकं पारदं गंधकस्य तु । (१२०।१)

अंधमूषागतं ध्मातं तत्खोटं पन्नगं समम् ॥ (१२०।२)

पन्नगस्य समं स्वर्णं त्रयाणां त्रिगुणं क्षिपेत् । (१२१।१)

द्रुतं च तत्सर्वमम्लवर्गेण मर्दयेत् ॥ (१२१।२)

दिनान्ते वज्रमूषायां रुद्ध्वा धाम्यं प्रयत्नतः । (१२२।१)

जायते पन्नगं स्वर्णं त्रयोत्थं जायते क्रमात् ॥ (१२२।२)

सारयेच्च त्रिधा हेम चन्द्रार्कं वेधयेत्ततः । (१२३।१)

सहस्रांशेन तेनैव दिव्यं भवति काञ्चनम् ॥ (१२३।२)

सितस्वर्ण => गोल्धेमार्कतीक्ष्णचूर्णं च समं रुद्ध्वा धमेद् दृढम् । (१२४।१)

तत्खोटं भागमेकं तु त्रिभागं द्रुतसूतकम् ॥ (१२४।२)

मर्दयेद् गंधकाम्लेन रुद्ध्वा सम्यक्पुटे पचेत् । (१२५।१)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यमेवं वारांश्चतुर्दश ॥ (१२५।२)

अनेन शतमांशेन सितहेम च वेधयेत् । (१२६।१)

जायते कनकं दिव्यं कङ्गुणीतैलसेचनात् ॥ (१२६।२)

बद्धे द्रुते रसवरे वरहेम्नि जीर्णे दृष्टो मया दशगुणः सुखसाध्यलाभः । (१२७।१)

वज्रे मृते गगनसत्त्वयुते नराणां तत्रैव भूरिगुणितं फलमस्ति सत्यम् ॥ (१२७।२)