निःसारं वीक्ष्य विश्वं गदविकलवपुर् व्याप्तम् एवातितप्तम् । (१।१)

भूयः कारुण्यसिन्धोः सकलगुणनिधेः सूतराजस्य युक्तिम् ॥ (१।२)

दृष्ट्वा सूतस्य शास्त्राण्यवहितमनसा प्राणिनाम् इष्टसिद्ध्यै । (२।१)

शृण्वन्तूच्चैर् मयोक्तं सुविपुलमतयो भोगिकेन्द्राः सरेन्द्राः । (२।२)

यावत्सूतं न शुद्धं न च मृतमथ नो मूर्छितं गन्धबन्धं । (२।३)

नो वज्रं मारितं वा न च गगनवधो नापसूताश्च शुद्धाः । (२।४)

स्वर्णाद्यं सर्वलोहं विषमपि न मृतं तैलपातो न यावत् । (२।५)

तावद्वैद्यः क्व सिद्धो भवति वसुभुजां मण्डले श्लाघ्ययोग्यः ॥ (२।६)

अष्टदोषनिवारणअथातः सम्प्रवक्ष्यामि दोषाष्टकनिवारणम् । (३।१)

इष्टकारजनीचूर्णैः षोडशांशैः रसस्य तु ॥ (३।२)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तं जम्बीरोत्थद्रवैर्दिनम् । (४।१)

खल्वं लोहमयं वाथ पाषाणाश्ममथापि वा ॥ (४।२)

काञ्जिकैः क्षालयेत्सूतं नागदोषस्य शान्तये । (५।१)

विशालाङ्कोलचूर्णेन वङ्गदोषं विनाशयेत् ॥ (५।२)

राजवृक्षो मलं हन्ति चित्रकं हन्ति वह्निजम् । (६।१)

चाञ्चल्यं कृष्णधत्तूरैस्त्रैफलैर्विषनाशनम् ॥ (६।२)

कटुत्रयं गिरिं हन्ति असह्याग्निं त्रिकण्टकः । (७।१)

(२)प्रतिदोषं कलांशेन तत्र चूर्णं सकन्यकम् ॥ (७।२)

सुवस्त्रगालितं सूतं खल्वे क्षिप्त्वा यथाक्रमम् । (८।१)

प्रत्येकं प्रत्यहं यत्नात्सप्तरात्रं विमर्दयेत् ॥ (८।२)

उद्धृत्योष्णारनालेन मृद्भाण्डे क्षालयेत्सुधीः । (९।१)

सर्वदोषविनिर्मुक्तः सप्तकञ्चुकवर्जितः ॥ (९।२)

जायते शुद्धः सूतोऽयं युज्यते वैद्यकर्मणि । (१०।१)

तप्तखल्व (?)अजाशकृत्तुषाग्निं च ज्वालयित्वा भुवि क्षिपेत् । (१०।२)

तस्योपरि स्थितं खल्वं तत्रोक्तं मर्दयेद्रसम् ॥ (१०।३)

मेर्चुर्य्:: शोधनश्रीखण्डं देवदारु च काकतुण्डीं जयाद्रवैः । (११।१)

कर्कोटीमूषलीकन्याद्रवे दत्त्वा विमर्दयेत् । (११।२)

दिनैकं पातनायन्त्रे शुद्धं च विनियोजयेत् ॥ (११।३)

मेर्चुर्य्:: शोधनकुमार्याश्च निशाचूर्णे दिनं सूतं विमर्दयेत् । (१२।१)

पातयेत् पातनायन्त्रे सम्यक् शुद्धो भवेद्रसः ॥ (१२।२)

हिंगुलोत्थपारदशोधनपारिभद्ररसैः पेष्यं हिंगुलं याममात्रकम् । (१३।१)

जम्बीराणां द्रवैर्वाथ पात्यं पातालयन्त्रके ॥ (१३।२)

तं सूतं योजयेद्योगे सप्तकञ्चुकवर्जितम् । (१४।१)

इत्येवं शुद्धयः ख्याता यथेष्टैका प्रकारयेत् ॥ (१४।२)

शुद्धसूतमारणौषधयःअथैतां मूलिकां वक्ष्ये शुद्धसूतस्य मारणे । (१५।१)

ब्रह्मदण्डी मेघनादा चित्रकं तृणमुस्तिका ॥ (१५।२)

वज्रवल्ली बला शुण्ठी कटुतुम्ब्यर्धचन्द्रिका । (१६।१)

विषमुष्ट्यर्कलाक्षाश्च गोक्षुरः काकतुण्डिका ॥ (१६।२)

कन्या चण्डालिनीकन्दं सर्पाक्षी सरपुङ्खिका । (१७।१)

वस्ता रक्ताग्रनिर्गुण्डी लज्जाली देवदालिका ॥ (१७।२)

जाती जयन्ती वाराही भूकदम्बं कुरण्टकम् । (१८।१)

कोषातकी नीरकणा लाङ्गली सहदेविकाः ॥ (१८।२)

चक्रमर्दोऽमृताकन्दं काकमाची रविप्रिया । (१९।१)

विष्णुक्रान्ता हस्तिशुण्डी स्नुक्पयो भृङ्गराट् पटुः ॥ (१९।२)

इत्येताः मूलिका आख्याता योज्या पारदमारिकाः । (२०।१)

एताः समस्ता व्यस्ता वा देया ह्यष्टादशाधिकाः ॥ (२०।२)

पारदभस्मनिर्माणअप्रसूतगवां मूत्रे पेषयेद् रक्तमूलिकाम् । (२१।१)

तद्द्रवैः शोधितं सूतं तुल्यं गन्धकसंयुतम् ॥ (२१।२)

तप्तखल्वे चतुर्यामम् अविच्छिन्नं विमर्दयेत् । (२२।१)

तत्पिण्डं पातयेद्यन्त्रे त्रिंशद्धट्टमहापुटे ॥ (२२।२)

एवं दशपुटैर् मार्यं मर्द्यं पात्यं पुनः पुनः । (२३।१)

तदुद्धृत्य पुनर्मर्द्यं वज्रमूषान्तरे क्षिपेत् ॥ (२३।२)

भूधराख्ये पुटे पच्याद्दशधा भस्मतां व्रजेत् । (२४।१)

द्रवैर्द्रवैः पुनर्मर्द्यं सिद्धोऽयं वज्रसूतकः ॥ (२४।२)

मूलिकामारितः सूतो जारणक्रमवर्जितः । (२५।१)

न क्रमेद्देहलोहाभ्यां रोगहर्ता भवेद्ध्रुवम् ॥ (२५।२)

मेर्चुर्य्:: मारणरसं गन्धकतैलेन द्विगुणेन विमर्दयेत् । (२६।१)

दिनैकं वाथ सर्पाक्षीविष्णुक्रान्ताह्वभृङ्गजैः ॥ (२६।२)

त्र्यहं विमर्दयेद् द्रावैस् त्रिंशद्धट्टमहापुटे । (२७।१)

इत्येवमष्टधा पाच्यं रसो भस्मीभवेद् ध्रुवम् ॥ (२७।२)

रसभस्मनिर्माण (३)श्वेताङ्कोटजटावारि सूतं मर्द्यं दिनत्रयम् । (२८।१)

पुटयेद्भूधरे यन्त्रे मूषायां भस्मतां व्रजेत् ॥ (२८।२)

देवदालीं हरिक्रान्तामारनालेन पेषयेत् । (२९।१)

सप्तधा सूतकं तेन कुर्याद्धमनम् उत्थितम् ॥ (२९।२)

तं सूतं खर्परे कुर्याद्दत्त्वा दत्त्वा चतुर्द्रवम् । (३०।१)

चुल्ल्योपरि पचेद् वह्नौ भस्म स्यादरुणोपमम् ॥ (३०।२)

पारदमारण (४)काष्ठोदुम्बरजैः क्षीरैः सितां हिंगु विभावयेत् । (३१।१)

सप्तवारं प्रयत्नेन शोध्यं पेष्यं पुनः पुनः ॥ (३१।२)

काष्ठोदुम्बरपञ्चाङ्गैः कषायं षोडशांशकम् । (३२।१)

दत्त्वा तेन पुनर् मर्द्यं हिंगु वङ्गरसेश्वरम् ॥ (३२।२)

क्षिप्त्वा निरुध्य मूषायां भूधराख्ये पुटे पचेत् । (३३।१)

अष्टधा म्रियते सूतो देयं हिंगु पुटे पुटे ॥ (३३।२)

पारदमारण (५)अपामार्गस्य बीजानि तथैरण्डस्य चूर्णयेत् । (३४।१)

तच्चूर्णं पारदे देयं मूषायामेव रोधयेत् ॥ (३४।२)

रुद्ध्वा लघुपुटे पच्याच्चतुर्भिर्भस्मतां व्रजेत् । (३५।१)

पारदमारण (६)कटुतुम्ब्युद्भवे कन्दे गर्भे नारीपयःसु वै ॥ (३५।२)

सप्तधा म्रियते सूतः स्वेदयेद् गोमयाग्निना । (३६।१)

पारदमारण (७)अङ्कोलस्य जटातोयैः पिष्ट्वा खल्वे विमर्दयेत् ॥ (३६।२)

सूतं गन्धकसंयुक्तं दिनान्ते तं निरोधयेत् । (३७।१)

पुटयेद्भूधरे यन्त्रे दिनान्ते तं समुद्धरेत् ॥ (३७।२)

पारदमारण (८)धान्याभ्रं सूतकं तुल्यं मर्दयेन्मारकद्रवैः । (३८।१)

दिनैकं तेन कल्केन वस्त्रे लिप्त्वा च वर्तिकाम् ॥ (३८।२)

विलिप्य तैलैर्वर्तिं ताम् एरण्डोत्थैः पुनः पुनः । (३९।१)

प्रज्वाल्य तद्धृतं भाण्डे ग्राहयेत्पतितामधः ॥ (३९।२)

कृष्णभस्म भवेत्तच्च पुनर्मर्द्यं त्रियामकैः । (४०।१)

दिनैकं तत्पचेद्यन्त्रे कच्छपाख्ये न संशयः ॥ (४०।२)

मृतः सूतो भवेत्सद्यस्तत्तद्योगेषु योजयेत् । (४१।१)

पारदमारण (९)द्विपलं शुद्धसूतं तु सूतार्धशुद्धगन्धकम् ॥ (४१।२)

मर्दयेन्मारकद्रावैर् दिनमेकं निरन्तरम् । (४२।१)

बद्ध्वा तु भूधरे यन्त्रे दिनैकं मारयेत् पुटात् ॥ (४२।२)

वज्रमूषातुषदग्धस्य भागौ द्वावेको वल्मीकमृत्तिका । (४३।१)

लोहकिट्टस्य भागैकं श्वेतपाषाणभागकम् ॥ (४३।२)

नरकेशसमं किंचिच्छागीक्षीरेण पेषयेत् । (४४।१)

यामद्वयं दृढं मर्द्यं तेन मूषान्धसंपुटाम् ॥ (४४।२)

शोषयित्वाथ संलिप्य तत्कल्कैः संनिरुध्य च । (४५।१)

वज्रमूषा समाख्याता सम्यक् पारदमारिका ॥ (४५।२)

भस्मसूतवर्णाःश्वेतं पीतं तथा रक्तं कृष्णं चेति चतुर्विधम् । (४६।१)

लक्षणं भस्मसूतस्य श्रेष्ठं स्यादुत्तरोत्तरम् ॥ (४६।२)