धर्मज्ञैः शिववत्सलैर् निर्जरैर् भूपैर् महासाधकैः सम्यग्दिव्यरसायनेन सततं कल्पान्तसीमावधि । (१।१)

रक्ष्यं गात्रम् अनन्तपुण्यनिचये मुक्तिश् च यस्माद् भवेत् तद् वक्ष्ये परमाद्भुतं सुखकरं साम्राज्यदं धीमताम् ॥ (१।२)

अभ्रकं भक्षयेद् आदौ मारितं चामृतीकृतम् । (२।१)

मासैकं निष्कनिष्कं वै क्षेत्रीकरणहेतवे ॥ (२।२)

यस्माद् अभ्रं रसक्षेत्रं ततः कुर्याद् रसायनम् । (३।१)

अक्षेत्रीकरणे सूतो ह्य् अमृतो विषतां व्रजेत् ॥ (३।२)

फलसिद्धिः कुतस् तस्य सुबीजस्योषरे यथा । (४।१)

वज्रपारदयोर् भस्म समभागं प्रकल्पयेत् ॥ (४।२)

सूतपादं मृतं स्वर्णं सर्वं मर्द्यं दिनावधि । (५।१)

हंसपाद्या द्रवैर् एव तद्गोलं चान्धितं पुटेत् ॥ (५।२)

अर्कक्षीरैः पुनर् मर्द्यं तद्वद् गजपुटे पचेत् । (६।१)

भक्षयेत् सर्षपवृद्धं यावन् माषं विवर्धयेत् ॥ (६।२)

शरण्यः साधकानां तु रसो ऽयं वज्रपञ्जरः । (७।१)

चित्रकार्द्रकसिन्धूत्थमृततीक्ष्णसुवर्चलम् ॥ (७।२)

समं सर्वं सदा चानु भक्ष्यं स्यात् क्रामणे हितम् । (८।१)

मासषट्कप्रयोगेण जीवेद् आचन्द्रतारकम् ॥ (८।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो दिव्यकायो महाबलः । (९।१)

मृतसूताद् द्वादशांशं मृतं वज्रं प्रकल्पयेत् ॥ (९।२)

द्वाभ्यां तुल्यं मृतं कान्तं कान्ततुल्यं मृताभ्रकम् । (१०।१)

तत् सर्वं भृङ्गजैर् द्रावैर् मर्दितं भावयेत् त्र्यहम् ॥ (१०।२)

त्र्यहं गोक्षुरकद्रावैः क्षौद्रैर् माषं ततो लिहेत् । (११।१)

रसो वज्रेश्वरो नाम वज्रकायकरो नृणाम् ॥ (११।२)

चतुर्मासैर् जरां हन्ति जीवेद् ब्रह्मदिनं किल । (१२।१)

भृङ्गराजस्य पञ्चाङ्गं चूर्णयेत् त्रिफलासमम् ॥ (१२।२)

पलैकं मधुना लेह्यं क्रामकं परमं रसे । (१३।१)

वज्रसूताभ्रहेम्नां तु भस्म शुद्धं तु माक्षिकम् ॥ (१३।२)

तुल्यं सप्तदिनं मर्द्यं दिव्यौषधिरसैर् दृढम् । (१४।१)

रुद्ध्वा तं त्रिदिनं पच्याद् वालुकायन्त्रगं पुनः ॥ (१४।२)

उद्धृत्य त्रिदिनं भाव्यं भृङ्गसर्पाक्षिजैर् द्रवैः । (१५।१)

माषैकं मधुसर्पिर्भ्यां वज्रधारारसं लिहेत् ॥ (१५।२)

मासषट्कप्रयोगेण रुद्रतुल्यो भवेन् नरः । (१६।१)

वलीपलितनिर्मुक्तो वायुवेगो महाबलः ॥ (१६।२)

पुनर्नवाभृङ्गतिलवाजिगन्धाः समांशकाः । (१७।१)

सर्वतुल्या सिता योज्या चूर्णितं भक्षयेत् पलम् ॥ (१७।२)

सुवर्णं पारदं कान्तं मृतं सर्वं समं भवेत् । (१८।१)

शतावर्याः शिफाद्रावैर् भावयेद् दिवसत्रयम् ॥ (१८।२)

त्रिदिनं त्रिफलाक्वाथैर् भृङ्गद्रावैर् दिनत्रयम् । (१९।१)

भावितं मधुसर्पिर्भ्यां भक्षयेद् भैरवं रसम् ॥ (१९।२)

माषैकैकं वर्षमात्रं जीवेच् चन्द्रार्कतारकम् । (२०।१)

मूलचूर्णं शतावर्याः कृष्णाजपयसा युतम् ॥ (२०।२)

पलैकैकं पिबेच् चानु क्रामकं परमं हितम् । (२१।१)

रसभस्म समं गन्धं शिलाजत्वम्लवेतसम् ॥ (२१।२)

यामैकं मर्दयेत् सर्वं मधुसर्पिर्युतं लिहेत् । (२२।१)

निष्कैकैकं वर्षमात्रं शिलावीरो महारसः ॥ (२२।२)

जराकालं निहन्त्य् आशु जीवेद् वर्षशतत्रयम् । (२३।१)

पलार्धं मुसलीचूर्णं भृङ्गराजरसैः पिबेत् ॥ (२३।२)

धात्रीफलरसैर् वाथ क्रामकं ह्य् अनुपानकम् । (२४।१)

मेघनादद्रवैर् मर्द्यं शुद्धसूतं दिनत्रयम् ॥ (२४।२)

विडङ्गं द्विनिशं व्योषं समं चूर्णं प्रकल्पयेत् । (२५।१)

आरग्वधस्य मूलं तु चूर्णस्य द्विगुणं भवेत् ॥ (२५।२)

चूर्णस्य द्विगुणं चाज्यं क्षौद्रं चैव चतुर्गुणम् । (२६।१)

सर्वं पूर्वरसे क्षिप्त्वा मृद्वग्नौ चालयत् पचेत् ॥ (२६।२)

तत्पिण्डं कर्षम् एकैकं भक्षयेद् अमृतार्णवः । (२७।१)

वर्षमात्राञ् जरां हन्ति जीवेद् वर्षशतत्रयम् ॥ (२७।२)

वाकुचीचूर्णकर्षैकं धात्रीफलरसैः पिबेत् । (२८।१)

पारदाद् द्विगुणं गन्धं शुद्धं सर्वं विमर्दयेत् ॥ (२८।२)

मुण्ड्यार्द्रकरसैः खल्वे त्रिसप्ताहं पुनः पुनः । (२९।१)

एतत् तुल्यं शुद्धताम्रं सम्पुटे तन् निरोधयेत् ॥ (२९।२)

वेष्टयेद् वस्त्रखण्डेन वज्रमृत्तिकया बहिः । (३०।१)

लिप्त्वा विशोषयेत् तं वै सम्यग् गजपुटे पचेत् ॥ (३०।२)

उद्धृत्य सम्पुटं चूर्ण्यं देवदाल्या द्रवैस् त्र्यहम् । (३१।१)

भङ्गीपुनर्नवाद्रावैः पृथग्भाव्यं त्र्यहं त्र्यहम् ॥ (३१।२)

तत्तुल्यं नागराच् चूर्णं क्षिप्त्वा मध्वाज्यसंयुतम् । (३२।१)

लिहेन् माषद्वयं नित्यं यावत् संवत्सरावधि ॥ (३२।२)

रसो ऽयम् उदयादित्यो जरामृत्युहरः परः । (३३।१)

पुनर्नवादेवदालीभृङ्गचूर्णं समं समम् ॥ (३३।२)

मध्वाज्याभ्यां लिहेत् कर्षम् अनु स्यात् क्रामणं परम् । (३४।१)

पारदो गगनं कान्तं तीक्ष्णं च मारितं समम् ॥ (३४।२)

भृङ्गधात्रीफलद्रावैश् छायायां भावयेत् त्र्यहम् । (३५।१)

सितामध्वाज्यकैस् तुल्यं सर्वं भाण्डे निरोधयेत् ॥ (३५।२)

धान्यराशौ स्थितं मासं ततो निष्कत्रयं समम् । (३६।१)

भक्षयेच् च पिबेत् क्षीरं कर्षैकं त्रिफलाम् अनु ॥ (३६।२)

रात्रौ शुण्ठीं कणां खादेद् वर्षैकाद् अमरो भवेत् । (३७।१)

जीवेद् ब्रह्मदिनं वीरः स्याद् रसो गगनेश्वरः ॥ (३७।२)

वटक्षीरैस् त्र्यहं मर्द्यं गन्धं शुद्धरसं समम् । (३८।१)

वटकाष्ठाग्निना पच्यान् मृत्पात्रे यामपञ्चकम् ॥ (३८।२)

क्षिपन् क्षिपन् वटक्षीरं तत्काष्ठेनैव चालयेत् । (३९।१)

समुद्धृत्य त्र्यहं भाव्यं देवदालीदलद्रवैः ॥ (३९।२)

उष्णकाले तु गुञ्जैकं ताम्बूलपत्रसंयुतम् । (४०।१)

चन्द्रवृद्ध्या सदा भक्ष्यं यावत् षोडशगुञ्जकम् ॥ (४०।२)

चूर्णम् उत्तरवारुण्या वाकुच्या देवदालिजम् । (४१।१)

मध्वाज्याभ्यां लिहेत् कर्षं क्रामकं ह्य् अनुपानकम् ॥ (४१।२)

वर्षमात्राज् जरां हन्ति जीवेद् वर्षशतत्रयम् । (४२।१)

रसो वटेश्वरो नाम वज्रकायकरो नृणाम् ॥ (४२।२)

मृतं सूतं शुद्धगन्धं त्रिफलां गुग्गुलुं समम् । (४३।१)

सर्वं वातारितैलेन मिश्रं कर्षं लिहेत् सदा ॥ (४३।२)

षण्मासेन जरां हन्ति जीवेद् ब्रह्मदिनत्रयम् । (४४।१)

तस्य मूत्रपुरीषेण शुल्बं भवति काञ्चनम् ॥ (४४।२)

अजस्य वृषणं पाच्यं गवां क्षीरेण तं निशि । (४५।१)

सितायुक्तं पिबेच् चानु रसो ऽयम् अचलेश्वरः ॥ (४५।२)

रसं वज्रं स्वर्णकान्ते मुण्डं च मारितं समम् । (४६।१)

माक्षिकं गन्धकं शुद्धं सर्वं जम्बीरजैर् द्रवैः ॥ (४६।२)

सप्ताहं मर्दयेत् खल्वे तद्गोलं चान्धितं पुटेत् । (४७।१)

भूधरे दिनम् एकं तु ख्यातः सिद्धरसः परः ॥ (४७।२)

माषैकं मधुना लेह्यं वर्षान् मृत्युजरापहम् । (४८।१)

दिव्यकायो नरः सिद्धो भवेद् विष्णुपराक्रमः ॥ (४८।२)

श्वेतपौनर्नवं मूलं क्षीरपिष्टं सदा पिबेत् । (४९।१)

भक्षयेद् वा सिता सार्धं क्रामकं परमे रसे ॥ (४९।२)

मृतसूतस्य द्विगुणं शुद्धं गन्धं विमिश्रयेत् । (५०।१)

दिनैकं कन्यकाद्रावैर् मर्दयित्वा निरोधयेत् ॥ (५०।२)

दिनैकं मधुना पच्यान् निष्कैकं मधुना लिहेत् । (५१।१)

गन्धामृतो रसो नाम वत्सरान् मृत्युजिद् भवेत् ॥ (५१।२)

समूलं भृङ्गराजं तु छायाशुष्कं विचूर्णयेत् । (५२।१)

तत्समं त्रिफलाचूर्णं सर्वतुल्या सिता भवेत् ॥ (५२।२)

एकीकृत्य पलैकैकं भक्षयेद् अनुपानकम् । (५३।१)

पारदाभ्रं मृतं तुल्यं द्वाभ्यां तुल्यं तु गन्धकम् ॥ (५३।२)

तत् सर्वं भृङ्गजैर् द्रावैर् मर्दयेद् दिनसप्तकम् । (५४।१)

षड्वारं चाङ्कुलीतैलैर् भावयित्वाथ भक्षयेत् ॥ (५४।२)

माषमात्रं तु वर्षैकं रसो ऽयं कालकण्टकः । (५५।१)

पिष्ट्वा करञ्जपत्राणि गवां क्षीरैः पिबेद् अनु ॥ (५५।२)

जरामृत्युविनिर्मुक्तो जीवेद् ब्रह्मदिनं नरः । (५६।१)

मृतसूताभ्रकं कान्तं विषं ताप्यं शिलाजतु ॥ (५६।२)

तुल्यांशं मधुसर्पिर्भ्यां लिहेद् गुञ्जात्रयं सदा । (५७।१)

षण्मासेन जरां हन्ति जीवेद् ब्रह्मदिनं नरः ॥ (५७।२)

अश्वगन्धामूलचूर्णं सप्तभागघृतैः समम् । (५८।१)

भागाष्टकं गुडं तस्मिन् क्षिपेद् भागं च पिप्पलीम् ॥ (५८।२)

मृद्वग्निना च तत् सर्वं पिण्डितं भक्षयेत् पलम् । (५९।१)

क्रामकं ह्य् अमृतेशस्य रसराजस्य सिद्धये ॥ (५९।२)

त्रिगुणं शुद्धसूतस्य योजयेच् छुद्धगन्धकम् । (६०।१)

लोहपर्पटिकाचूर्णं सूततुल्यं विनिक्षिपेत् ॥ (६०।२)

स्नुह्यर्कपयसा मर्द्यं तत् सर्वं दिवसत्रयम् । (६१।१)

तच् छुष्कं चान्धितं पच्यात् करीषाग्नौ दिवानिशम् ॥ (६१।२)

ततश् च टङ्कणं काचं दत्त्वा रुद्ध्वा धमेद् दृढम् । (६२।१)

गुञ्जैकं मधुना खादेद् रसवीरो महारसः ॥ (६२।२)

अब्दैकेन जरां हन्ति जीवेद् आचन्द्रतारकम् । (६३।१)

मुसलीमूलचूर्णं तु गुञ्जापत्रद्रवैः पिबेत् ॥ (६३।२)

छागीमूत्रेण वा तं वै कर्षैकं क्रामकं परम् । (६४।१)

मृतसूतसमं गन्धं काकमाच्या द्रवैर् दिनम् ॥ (६४।२)

मर्दितं चान्धितं पच्यात् करीषाग्नौ दिवानिशम् । (६५।१)

दिव्यौषधदलद्रावैर् दिनं मर्द्यं तम् अन्धयेत् ॥ (६५।२)

ध्मातं तस्मात् समुद्धृत्य तत्तुल्यं हाटकं मृतम् । (६६।१)

एकीकृत्य घृतैर् लेह्यं माषैकं वत्सरावधि ॥ (६६।२)

जरां मृत्युं निहन्त्य् आशु सत्यं काञ्चायनो रसः । (६७।१)

काकमाचीद्रवैर् भाव्यं चूर्णं धात्रीफलोद्भवम् ॥ (६७।२)

मधुना भक्षयेत् कर्षम् अनु स्यात् क्रामकं परम् । (६८।१)

मृतसूताभ्रकं गन्धं तुल्यं सप्तदिनावधि ॥ (६८।२)

शिग्रुमूलद्रवैर् मर्द्यं तद्गोलं भाण्डमध्यगम् । (६९।१)

रुद्ध्वा पच्याल् लघुत्वेन शाककाष्ठैर् दिनावधि ॥ (६९।२)

परानन्दो रसो नाम घृतैर् निष्कं सदा लिहेत् । (७०।१)

दिनैकं त्रिफलाक्वाथैः कुष्ठं सम्यग् विपाचयेत् ॥ (७०।२)

तच् छुष्कं चूर्णितं कर्षं मध्वाज्याभ्यां लिहेद् अनु । (७१।१)

संवत्सरप्रयोगेण जीवेद् आचन्द्रतारकम् ॥ (७१।२)

मृतसूताभ्रकं तुल्यं मृतलोहं तयोः समम् । (७२।१)

लोहांशं शोधितं गन्धं भावयेद् दिनसप्तकम् ॥ (७२।२)

तत् सर्वं त्रिफलाक्वाथैर् भृङ्गशिग्रुकचित्रकैः । (७३।१)

द्रवैः पृथक् पृथग् भाव्यं सप्तधा सप्तधा क्रमात् ॥ (७३।२)

सप्तधा कटुकीक्वाथैर् भावितं चूर्णयेत् पुनः । (७४।१)

चूर्णतुल्यं कणाचूर्णं पुरातनगुडैः समैः ॥ (७४।२)

सर्वमेकीकृतं खादेन् निष्कैकं वत्सरावधि । (७५।१)

महाकालो रसो नाम जराकालभयंकरः ॥ (७५।२)

तिलकोरण्टपत्त्राणि गुडेन भक्षयेदनु । (७६।१)

मृतपारदसंतुल्यं लोहपर्पटकं भवेत् ॥ (७६।२)

त्रिगुणं गन्धकं सूतात्सर्वं दिव्यौषधद्रवैः । (७७।१)

मर्दितं तद्दिनं रुद्ध्वा ध्मातो बद्धो भवेद्रसः ॥ (७७।२)

तस्मिन् पादं मृतं स्वर्णं क्षिप्त्वा वह्न्यार्द्रकद्रवैः । (७८।१)

मर्द्यं यामं विचूर्ण्याथ व्योषजीरकसैन्धवैः ॥ (७८।२)

तुल्यं पूर्वरसं तुल्यं निष्कैकैकं च भक्षयेत् । (७९।१)

जरामृत्युं निहन्त्याशु हेमपर्पटको रसः ॥ (७९।२)

अश्वगन्धासमां यष्टिं धात्रीफलरसैर्दिनम् । (८०।१)

भावितां लेहयेत्क्षौद्रैः पलैकां क्रामकं परम् ॥ (८०।२)

स्वर्णतारार्ककान्तं च तीक्ष्णं वा मारितं समम् । (८१।१)

कृष्णाभ्रसत्त्वमाक्षीकं प्रत्येकं स्वर्णतुल्यकम् ॥ (८१।२)

तत्सर्वं चान्धितं धाम्यं तत्खोटं मृतपारदम् । (८२।१)

समं सूतान्मृतं वज्रं पादांशं तत्र योजयेत् ॥ (८२।२)

सर्वं जम्बीरजैर्द्रावैस्तप्तखल्वे विमर्दयेत् । (८३।१)

दिनैकं तं निरुध्याथ भूधरे पावयेद् दिनम् ॥ (८३।२)

उद्धृत्य गन्धकं तुल्यं दत्त्वा रुद्ध्वा धमेद् द्रुतम् । (८४।१)

तच्चूर्णं मधुनाज्येन माषमात्रं लिहेत्सदा ॥ (८४।२)

रसः श्रीकण्ठनामायं खेचरत्वं प्रयच्छति । (८५।१)

संवत्सरप्रयोगेन जीवेत्कल्पान्तमेव च ॥ (८५।२)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां सर्वलोहानि काञ्चनम् । (८६।१)

पलैकं गन्धकं क्षीरैः क्रामकं चानु पाययेत् ॥ (८६।२)

शुद्धताम्रस्य भागैकं द्विषट् शुद्धरसस्य च । (८७।१)

त्रयं भूनागसत्त्वस्य भागमेकत्र वारयेत् ॥ (८७।२)

सर्वं मर्द्यं तप्तखल्वे जम्बीराणां द्रवैर्दिनम् । (८८।१)

तत्सर्वं कच्छपे यन्त्रे क्षिप्त्वा तत्रैव गन्धकम् ॥ (८८।२)

कासमर्दरसैः पिष्टं तुल्यं दत्त्वा निरुध्य च । (८९।१)

यावज् जीर्णं पुटे पच्याद् एवं षड्गुणगन्धकम् ॥ (८९।२)

जारयेत्क्रमयोगेन समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (९०।१)

यामं जम्बीरजैर्द्रावैस्ततो निश्चन्द्रमभ्रकम् ॥ (९०।२)

अम्लवेतससंतुल्यं मर्दितं दापयेद्रसे । (९१।१)

षोडशांशं तप्तखल्वे चणकाम्लं च तालकम् ॥ (९१।२)

कासीसं च दशांशेन दत्त्वा मर्द्यं दिनावधि । (९२।१)

तत्सर्वं पक्वमूषायां क्षिप्त्वा वस्त्रेण बन्धयेत् ॥ (९२।२)

दोलायन्त्रे सारनाले त्र्यहं लघ्वग्निना पचेत् । (९३।१)

उद्धृत्य क्षालयेदुष्णैः काञ्जिकैर्जीर्यते यदि ॥ (९३।२)

अजीर्णं चेत्पचेद्यन्त्रे कच्छपाख्ये विडान्वितम् । (९४।१)

एव पुनः पुनर्जार्यं गगनं सूततुल्यकम् ॥ (९४।२)

शिखिपित्तप्रलिप्तानि स्वर्णपत्त्राणि तस्य वै । (९५।१)

चतुःषष्ट्यंशयोगेन दत्त्वा खल्वे विमर्दयेत् ॥ (९५।२)

स्वेदयेत्पूर्ववद्यन्त्रे जीर्णे स्वर्णं च दापयेत् । (९६।१)

इत्येवं षोडशांशं तु स्वर्णं जार्यं रसस्य वै ॥ (९६।२)

ततो जार्यं मृतं वज्रं षोडशांशं च हेमवत् । (९७।१)

तालकासीसजम्बीरयुक्तं मर्द्यं च तत्परम् ॥ (९७।२)

ततो दिव्यौषधद्रावैस्तं सूतं मर्दयेत् त्र्यहम् । (९८।१)

वज्रमूषान्धितं धाम्यं बद्धं स्याच् चूर्णयेत्पुनः ॥ (९८।२)

मधुशर्करया सार्धं गुञ्जामात्रं च भक्षयेत् । (९९।१)

रसः खेचरबद्धोऽयं षण्मासान् मृत्युजिद् भवेत् ॥ (९९।२)

वलीपलितनिर्मुक्तो महाबलपराक्रमः । (१००।१)

सप्ताहं भृङ्गजैर्द्रावैर् नीलमुण्डीफलत्रयम् ॥ (१००।२)

भावयेन्मधुसर्पिर्भ्यां कर्षमात्रं लिहेदनु । (१०१।१)

शुद्धसूतं द्विधा गन्धं कुर्यात्खल्वेन कञ्जलम् ॥ (१०१।२)

तयोस्तुल्यं कान्तचूर्णं तीक्ष्णं वा मुण्डमेव वा । (१०२।१)

सर्वमेकीकृतं खल्वे मर्दयेत्कन्यकाद्रवैः ॥ (१०२।२)

दिनैकं गोलकं कृत्वा ताम्रपात्रे निवेशयेत् । (१०३।१)

आच्छाद्यैरण्डपत्त्रैस्तु यामार्धेऽत्युष्णतां व्रजेत् ॥ (१०३।२)

धान्यराशौ न्यसेत्तं तु द्विदिनान्ते समुद्धरेत् । (१०४।१)

कन्याभृङ्गीकाकमाचीमुण्डीनिर्गुण्डीचित्रकम् ॥ (१०४।२)

कोरण्टवाकुचीब्राह्मीसहदेवीपुनर्नवाः । (१०५।१)

शाल्मलीविजयाधूर्ता द्रवैरेषां पृथक्पृथक् ॥ (१०५।२)

सप्तधा सप्तधा भाव्यं सप्तधा त्रिफलोद्भवैः । (१०६।१)

कषायैर्भावितं चूर्ण्यं जातीफललवंगकम् ॥ (१०६।२)

त्रिकटु त्रिफला चैला चूर्णयेन् नवकं समम् । (१०७।१)

तच्चूर्णं पूर्वचूर्णं च समं क्षौद्रेण कर्षकम् ॥ (१०७।२)

वर्षैकं लेहयेन् नित्यं जराकालप्रशान्तये । (१०८।१)

स्वयमग्निरसो नाम सिद्धानां सुमुखागतः ॥ (१०८।२)

तिलाश्वगन्धयोश्चूर्णं पलार्धं मधुना लिहेत् । (१०९।१)

निर्गुण्डी नीलिका वज्री ब्रह्मदण्डी त्रिदण्डिका ॥ (१०९।२)

शतपुष्पा मुद्गपर्णी श्वेतार्को वानरी जया । (११०।१)

पेटारीकृष्णधत्तूरविजयाक्षीरकन्दकम् ॥ (११०।२)

एतैः समस्तैर्व्यस्तैर्वा द्रव्यैर्मर्द्यं दिनत्रयम् । (१११।१)

शुद्धसूतं तप्तखल्वे तत्कल्कं क्षीरकन्दके ॥ (१११।२)

वज्रकन्देऽथवा रुद्ध्वा तन्मज्जाभिर्मृदा पुनः । (११२।१)

तं कन्दं वज्रमूषायां रुद्ध्वा लघुपुटे पचेत् ॥ (११२।२)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यमित्येवं सप्तधा क्रमात् । (११३।१)

रसः कक्षपुटो नाम गुञ्जैकं मधुना लिहेत् ॥ (११३।२)

जीवेद्ब्रह्मदिनैकं तु वलीपलितवर्जितः । (११४।१)

वर्षैकेन न संदेहो रसकायो भवेन् नरः ॥ (११४।२)

भल्लातबीजचूर्णं च हयगन्धामृताघृतैः । (११५।१)

पलैकं भक्षयेच् चानु क्रामकं परमं हितम् ॥ (११५।२)

मृतसूताभ्रकं वज्रं कान्ततारार्कहाटकम् । (११६।१)

तीक्ष्णं च तुल्यतुल्यांशं सर्वेषां गन्धकं समम् ॥ (११६।२)

सर्वं पालाशतैलेन मर्दयेद् दिनसप्तकम् । (११७।१)

महाशक्तिरसो नाम क्षौद्रैर्माषं लिहेत्सदा ॥ (११७।२)

षण्मासेन जरां हन्ति जीवेद्ब्रह्मदिनत्रयम् । (११८।१)

वत्सरात् सप्तकल्पानि जीवत्येव न संशयः ॥ (११८।२)

इच्छावेगी महासिद्धः पराशक्तिसमो भवेत् । (११९।१)

तस्य मूत्रपुरीषाभ्यां ताम्रं भवति काञ्चनम् ॥ (११९।२)

पालाशबीजजं तैलं क्षौद्रैर्लेह्यं पलाष्टकम् । (१२०।१)

क्रामकं ह्य् अनुपानं स्यात् सम्यक्छक्त्या प्रकाशितम् ॥ (१२०।२)

लोहितं वाथ वा कृष्णं वैक्रान्तं मारितं पलम् । (१२१।१)

स्वर्णचूर्णपलैकं च द्विपलं शुद्धपारदम् ॥ (१२१।२)

बालरण्डाजमूत्राभ्यां तत्सर्वं मर्दयेद् दिनम् । (१२२।१)

शरपुङ्खा मेषशृङ्गी सर्पाक्षीकटुतुम्बिका ॥ (१२२।२)

इन्द्रवारुणिका चैषां द्रवैर्मर्द्यं दिनत्रयम् । (१२३।१)

तद्गोलं गर्भयन्त्रे तु रुद्ध्वा पच्याद् दिनत्रयम् ॥ (१२३।२)

तुषाग्निना लघुत्वेन समुद्धृत्य विचूर्णयेत् । (१२४।१)

सप्तधा भृङ्गजैर्द्रावैर्भावितं चूर्णयेत्पुनः ॥ (१२४।२)

त्रिफलात्र्यूषमध्वाज्यैः समं चूर्णं विमिश्रयेत् । (१२५।१)

माषैकैकं सदा खादेद्रसोऽयं नाटकेश्वरः ॥ (१२५।२)

सर्वरोगजरामृत्यून् वत्सरान्नाशयत्यलम् । (१२६।१)

दिव्यतेजा महाकायो जीवेदाचन्द्रतारकम् ॥ (१२६।२)

मूलत्वचं ब्रह्मवृक्षाच्छायाशुष्कां विचूर्णिताम् । (१२७।१)

पिबेन् निष्कद्वयां तक्रैः क्रामकं परमं शुभम् ॥ (१२७।२)

सुशुद्धं श्वेतवैक्रान्तं सप्ताहं भाव्यमातपे । (१२८।१)

अम्लवेतससम्पिष्टं तेनैव द्रुतिमाप्नुयात् ॥ (१२८।२)

एतद्द्रुतिं शुद्धसूतं समं क्षौद्रैर्दिनत्रयम् । (१२९।१)

मर्दितं लेहयेन्माषं मासाद्बालो भवेन् नरः ॥ (१२९।२)

वत्सराद्ब्रह्मतुल्यः स्याद्रसोऽयं बालसुन्दरः । (१३०।१)

वाकुचीबीजकर्षैकं मध्वाज्याभ्यां लिहेदनु ॥ (१३०।२)

चतुःपलं शुद्धसूतं पलैकं मृतहाटकम् । (१३१।१)

पलाशकुड्मलद्रावैस्तत्तैलैश्च दिनत्रयम् ॥ (१३१।२)

मर्दयेत्तप्तखल्वे तु स्वर्णतुल्यं च गन्धकम् । (१३२।१)

शोधितं निक्षिपेत्तस्मिन् पूर्वोक्तैर्मर्दयेद् दिनम् ॥ (१३२।२)

माषमात्रां वटीं खादेद्वत्सरान् मृत्युजिद्भवेत् । (१३३।१)

जीवेद्ब्रह्मदिनं वीरो रसोऽयं ब्रह्मपञ्जरः ॥ (१३३।२)

वानरीकाकतुण्ड्युत्थबीजचूर्णं समं समम् । (१३४।१)

शाल्मलीत्वग्दलद्रावैर् भावयेद् दिवसत्रयम् ॥ (१३४।२)

त्र्यहं च भृङ्गजैर्द्रावैर्भावितं चूर्णयेत्ततः । (१३५।१)

पुरातनगुडैस्तुल्यं कर्षैकमनु भक्षयेत् ॥ (१३५।२)

रक्तभूमौ तु भूनागान् ग्राहयित्वा परीक्षयेत् । (१३६।१)

छेदे निर्याति रक्तं चेत् तान् स्वीकुर्यात् प्रयत्नतः ॥ (१३६।२)

कृष्णवर्णागवाज्येन समेन सह तान् पचेत् । (१३७।१)

लोहजे चालयन् पात्रे यावत् सिन्दूरवर्णकम् ॥ (१३७।२)

तत्सर्वं जायते भस्म तत्तुल्यं मृतपारदम् । (१३८।१)

मधुनालोडितं सर्वं गुञ्जार्धार्धं विवर्धयन् ॥ (१३८।२)

पश्चाद्गुञ्जां सदा खादेद्यावत्संवत्सरावधि । (१३९।१)

शिवामृतो रसो नाम जरामृत्युहरो नृणाम् । (१३९।२)

आयुर् ब्रह्मदिनं दत्ते शिवाम्बु पाययेदनु ॥ (१३९।३)

एवं दिव्यरसायनैः समुचितैः सारातिसारैः शुभैः सिद्धं देहमनेकसाधनबलाद् येषां तु दृष्टं मया । (१४०।१)

तानाराध्य च तेषु सारमखिलं संगृह्य शास्त्रादपि भूपानां विदुषां महामतिमतां प्रोक्तं हितार्थाय वै ॥ (१४०।२)