जारणपूर्वं मारणमथातो जारणापूर्वं बीजं मारणमुच्यते । (१।१)

अजीर्णं चाप्यबीजं च सूतकं यस्तु मारयेत् ॥ (१।२)

ब्रह्महा स दुराचारो मम द्रोही महेश्वरि । (२।१)

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन जारितं मारयेद्रसम् ॥ (२।२)

रसस्य समुखकरणम्संस्थाप्य गोमयं भूमौ पक्वमूषां ततः परम् । (३।१)

तन्मध्ये कटुतुम्ब्युत्थं तैलं दत्त्वा रसं क्षिपेत् ॥ (३।२)

काकमाचीरसं देयं तैलं तुल्यं ततः पुनः । (४।१)

गन्धकं व्रीहिमात्रं च क्षिप्त्वा तं च निरोधयेत् ॥ (४।२)

तत्पृष्ठे पावको देयः पूर्णं वा वह्निखर्परम् । (५।१)

स्वाङ्गशीतलतां ज्ञात्वा जीर्णे तैले च गन्धकम् ॥ (५।२)

काकमाचीद्रवं चाग्नौ दत्त्वा दत्त्वा च जारयेत् । (६।१)

मूषाधो गोमयं चात्र दत्त्वा चोदधर्वं च पावकम् ॥ (६।२)

षड्गुणं गन्धकं जार्यं सूतस्यैवं मुखं भवेत् । (७।१)

समुखपारदस्य जारणापूर्वको मारणविधिःतं सूतं मर्दयेन्नीरैर्जम्बीरोत्थैः पुनः पुनः ॥ (७।२)

चतुःषष्ट्यंशकैः पूर्वैर् द्वात्रिंशांशं ततः पुनः । (८।१)

षोडशांशं शुद्धहेमपत्रं सूतेषु निक्षिपेत् ॥ (८।२)

शिखिपित्तेन सम्पिष्टं तैलैश्च सर्षपोद्भवैः । (९।१)

लिप्त्वा हेमं क्षिपेत्सूतं यामं जम्बीरजैर्द्रवैः ॥ (९।२)

मर्द्यं तं पूर्ववत् पच्यान्मूषायां जम्बीरद्रवैः । (१०।१)

पूरयेद् रोधयेच्चाग्निं दत्त्वा यत्नेन जारयेत् ॥ (१०।२)

ग्रासे ग्रासे च तन्मर्द्यं जम्बीराणां द्रवैः दृढम् । (११।१)

मूलिका लवणं गन्धमभावे पित्ततैलयोः ॥ (११।२)

पिष्ट्वा जम्बीरनीरेण हेमपत्रं प्रलेपयेत् । (१२।१)

इत्येवं जारणा कार्या ततः सूतं च मारयेत् ॥ (१२।२)

अथवा निर्मुखं सूतं विडयोगेन मारयेत् । (१३।१)

विडनिर्माणविधिविडमत्र प्रवक्ष्यामि साधयेद्भिषजां वरः ॥ (१३।२)

शंखचूर्णं रविक्षीरैश्चातपे भावयेद्दिनम् । (१४।१)

तद्वज्जम्बीरजैर्द्रावैर् दिनैकं धूमसारकम् ॥ (१४।२)

सुवर्चलमजामूत्रैः क्वाथ्यं यामचतुष्टयम् । (१५।१)

कण्टकारीं च संक्वाथ्यं दिनैकं नरमूत्रकैः ॥ (१५।२)

सज्जीक्षारं तिन्तिडीकं काशीशं च शिलाजतुम् । (१६।१)

जम्बीरोत्थैर् द्रवैर् भाव्यं पृथग्यामं चतुष्टयम् ॥ (१६।२)

जयपालबीजं त्वग्घीनं मूलकानां द्रवैर् दिनम् । (१७।१)

सैन्धवं टङ्कणं गुञ्जां शिग्रुमूलद्रवैर्दिनम् ॥ (१७।२)

एतत्सर्वं समांशं तु मर्द्यं जम्बीरजैर्द्रवैः । (१८।१)

तद्गोलं रक्षयेद्यत्नाद्विडोऽयं वाडवानलः । (१८।२)

अनेन मर्दयेत्सूतं ग्रसते तप्तखल्वके ॥ (१८।३)

विडयोगेन पारदादिमारणप्रकारःस्वर्णाभ्रकसर्वलोहानि यथेष्टानि च जारयेत् । (१९।१)

मारयेत् पूर्वयोगेन मारणं चात्र कथ्यते ॥ (१९।२)

पारदमारण (१)कुम्भीं समूलाम् उद्धृत्य गोमूत्रेण सुपेषयेत् । (२०।१)

तद्द्रवैर् मर्दयेत्सूतं दिनैकं कान्तसम्पुटे ॥ (२०।२)

लिप्त्वा नियामका देया ऊर्ध्वश्चाधस् तदन्वयेत् । (२१।१)

मृद्वग्निना दिनैकं तु पचेच्चुल्यां मृतो भवेत् ॥ (२१।२)

पारदमारण (२)गोघृतं गन्धकं सूतं पिष्ट्वा पिण्डीं प्रकल्पयेत् । (२२।१)

कुमारीदलमध्यस्थं कृत्वा सूत्रेण वेष्टयेत् ॥ (२२।२)

तं कान्तसम्पुटे रुद्ध्वा त्रिभिर् लघुपुटैः पचेत् । (२३।१)

ततो ध्माते भवेद्भस्म चान्धमूषे क्षयं ध्रुवम् ॥ (२३।२)

पारदमारण (३)शाकवृक्षस्य पक्वानि फलान्यादाय शोधयेत् । (२४।१)

पेषयेद्रविदुग्धेन तेन मूषां प्रलेपयेत् ॥ (२४।२)

आदिप्रसूतगोर् जातजरायोश्चूर्णपूरितः । (२५।१)

तन्मध्ये सूतकं रुद्ध्वा ध्मातो भस्मत्वमाप्नुयात् ॥ (२५।२)

पारदमारण (४)कर्कोटकीं काकमाचीं च कञ्चुकीं कटुतुम्बिकाम् । (२६।१)

काकजङ्घां काकतुण्डीं काकिनीं काकमञ्जरीः ॥ (२६।२)

पिष्ट्वैतान् वज्रमूषास्तैर्लेपं कृत्वा रसं क्षिपेत् । (२७।१)

मर्दितं दिनमेकं तु तैरेवार्द्रोत्थितै रसैः ॥ (२७।२)

रुद्ध्वाथ भूधरे पच्याद् अष्टवारं पुनः पुनः । (२८।१)

मर्दयेल्लिप्तमूषास्ता रुद्ध्वा ध्मातो मृतो भवेत् ॥ (२८।२)

पारदमारण (५)रसैर्नियामकैर् मर्द्यो दृढं यामचतुष्टयम् । (२९।१)

द्विगुणैर्गन्धतैलैश्च पचेन्मृद्वग्निना शनैः ॥ (२९।२)

यावत् खोटो भवेत्तत्तद्रोधयेल्लौहसम्पुटे । (३०।१)

हरीतकीं जले पिष्ट्वा लौहकिट्टेन मूषिकाम् ॥ (३०।२)

कृत्वा तन्मध्यतः क्षिप्त्वा सम्पुटं चान्धयेत्पुनः । (३१।१)

तस्योर्ध्वं स्रावकाकारं हृत्वा नागद्रुतं क्षिपेत् ॥ (३१।२)

कठिनेन धमेत्तावद्यावन्नागो द्रुतो भवेत् । (३२।१)

न धमेच्च पुनस्तावद्यावत् कठिनतां व्रजेत् ॥ (३२।२)

एवं पुनः पुनर्ध्मातस्त्रियामैर् म्रियते रसः । (३३।१)

नियामकौषध्यःनियामकास्ततो वक्ष्ये सूतस्य मारकर्मणि ॥ (३३।२)

सर्पाक्षी क्षीरिणी वन्ध्या मत्स्याक्षी शरपुङ्खिका । (३४।१)

काकजङ्घा शिखिशिखा ब्रह्मदण्ड्य् आखुपर्णिका ॥ (३४।२)

वर्षाभूः कञ्चुकी मूर्वा पद्मकोत्पलचिञ्चिका । (३५।१)

शतावरी वज्रलता वज्रकन्दा त्रिपर्णिका ॥ (३५।२)

मण्डूकपर्णी पाटली चित्रको ग्रीष्मसुन्दरः । (३६।१)

काकमाची महाराष्ट्री हरिद्रा तिलकर्णिका ॥ (३६।२)

श्वेतार्कशिग्रुधत्तूरमृगदूर्वाहरीतकी । (३७।१)

गुडूची मूषली पुङ्खा भृङ्गराड्रक्तचित्रकम् ॥ (३७।२)

तगरं शूरणं मुण्डी मयङ्का पोतकोकिलम् । (३८।१)

सैन्धवं श्वेतवर्षाभूः साम्भरं हिंगु माक्षिकम् ॥ (३८।२)

विष्णुकान्ता सोमवल्ली व्रणघ्नी यक्षलोचनम् । (३९।१)

व्याघ्रपादी हंसपदी वृश्चिकाली कुरण्टकम् ॥ (३९।२)

स्वयम्भूकुसुमं कुञ्ची हस्तिशुण्डीन्द्रवारुणी । (४०।१)

बीजान्यहस्करस्यापि सर्वत्रैते नियामकाः ॥ (४०।२)

एताः समस्ता व्यस्ता वा देया ह्यष्टादशाधिकाः । (४१।१)

मारणे मूर्च्छने बन्धे रसस्यैतानि योजयेत् ॥ (४१।२)

रसस्य जारणमारणविधिःअप्रसूतगवां मूत्रैः पिष्ट्वा पूर्वनियामिकाः । (४२।१)

तद्द्रवैर्मर्दयेत् सूतं यथा पूर्वोदितं क्रमात् ॥ (४२।२)

इत्येवं जारणं प्रोक्तं मारणं परिकीर्तितम् । (४३।१)

रसभस्मपरीक्षापरीक्षा मारिते सूते कर्तव्या च यथोदिता ॥ (४३।२)

अधस्तुषाग्निना तप्तो ह्यक्षीणस्तिष्ठते यदा । (४४।१)

तदा भस्म विजानीयाच्चुल्ल्यां यामं निरीक्षयेत् ॥ (४४।२)

मूलिकामारितं सूतं सर्वयोगेषु योजयेत् । (४५।१)

जारितो याति सूतोऽसौ जरादारिद्र्यरोगनुत् ॥ (४५।२)

मूर्छितो व्याधिनाशाय बद्धः सर्वत्र योजयेत् ॥ (४६।०)