इरोन्:: अशुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएसशुद्धममृतं लौहम् आयुर्हानिरुजाकरम् । (१।१)

हृत्पीडां च तृषां जाड्यं तस्माच्छुद्धं च मारयेत् ॥ (१।२)

कान्तलोह:: परीक्षापात्रे यस्मिन्प्रसरति न चेत्तैलबिन्दुर्विसृष्टः । (२।१)

हिङ्गुर् गन्धं प्रसरति निजं तिक्ततां निम्बुकश्च । (२।२)

पाके दग्धं भवति शिखराकारता नैव भूमौ । (२।३)

कान्तं लौहं तदिदमुदितं लक्षणोक्तं न चान्यत् ॥ (२।४)

कान्तं मृदुतरं तारं रुक्माभं तिमिरं करम् । (३।१)

स्वादुर्यतो भवेन्निम्बकल्को रात्रिनिवेशितः ॥ (३।२)

कान्तं तदुत्तमं यच्च रूप्येनावर्तितं मिलेत् । (४।१)

सर्वरोगहरम् एतत् सर्वकुष्ठहरं परम् ॥ (४।२)

इरोन्:: सुब्त्य्पेस्:: शोधनशशछागरक्तसंलिप्तं त्रिवारं चाग्नितापितम् । (५।१)

कान्तादिमुण्डपर्यन्तं सर्वरोगहरं परम् ॥ (५।२)

इरोन्:: शोधन:: अद्रित्रिफलाष्टगुणैस् तोयैस्त्रिफलाषोडशं पलम् । (६।१)

तत्क्वाथे पादशेषे तु लौहस्य पत्रपञ्चकम् ॥ (६।२)

कृत्वा पत्राणि तप्तानि सप्तवाराणि सेचयेत् । (७।१)

एवं प्रलीयते दोषो गिरिजो लौहसम्भवः ॥ (७।२)

इरोन्:: शोधनत्रिविधं लौहचूर्णं वा गोमूत्रैः षड्गुणैः पचेत् । (८।१)

प्रक्षालयेदारनाले शोष्यं शुद्धिम् अवाप्नुयात् ॥ (८।२)

इरोन्:: सुब्त्य्पेस्:: शोधनरक्तमाला हंसपादो गोजिह्वा त्रिफलामृता । (९।१)

गोपाली तुम्बुरुर्दन्ती तुल्यगोमूत्रपेषितम् ॥ (९।२)

अस्मिन्मध्ये लौहपत्त्रं तप्तं तप्तं द्विसप्तधा । (१०।१)

सेचयेत्कान्तमुण्डान्तं सर्वदोषापनुत्तये ॥ (१०।२)

सर्वेष्वौषधकल्पेषु लौहकल्पं प्रशस्यते । (११।१)

तस्मात् सर्वं प्रयत्नेन लौहमादौ विमारयेत् ॥ (११।२)

अयः पञ्चपलाद् ऊर्ध्वं यावत् पलत्रयोदशात् । (१२।१)

आदौ मन्त्रस्ततः कर्म यथाकर्तव्यम् उच्यते ॥ (१२।२)

इरोन्:: मारणहिङ्गुलस्य पलान् पञ्च नारीस्तन्येन पेषयेत् । (१३।१)

तेन लौहस्य पत्राणि लेपयेत्पलपञ्चकम् ॥ (१३।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात्कषायैस्त्रैफलैः पुनः । (१४।१)

जम्बीरैरारनालैर्वा विंशत्यंशेन हिङ्गुलम् ॥ (१४।२)

पिष्ट्वा रुद्ध्वा पुटेल्लोहं तथैवं पाचयेत्पुनः । (१५।१)

चत्वारिंशत्पुटैर् एवं कान्तं तीक्ष्णं च मुण्डकम् ॥ (१५।२)

हो म्रियते त्रालसन्दे दत्त्वा दत्त्वा च हिङ्गुलम् । (१६।१)

इरोन्:: मारणअर्जुनस्य त्वचा पेष्या काञ्जिकेनातिलोहिता ॥ (१६।२)

तन्मध्ये लोहचूर्णं च कांस्यपात्रे विनिक्षिपेत् । (१७।१)

दिनैकं भावयेद्घर्मे द्रवैः पूर्यं पुनः पुनः ॥ (१७।२)

अर्जुनैः सारनालैर् वा त्रिविधं मारयेदयः । (१८।१)

इरोन्:: मारणदन्तीपत्रं द्रवं यच्च लौहचूर्णं विलोडयेत् ॥ (१८।२)

दिनैकं भावयेद् घर्मे द्रवं देयं पुनः पुनः । (१९।१)

रुद्ध्वा रात्रौ पुटैः पच्याद् एभिर्द्रावैश्च भावयेत् ॥ (१९।२)

एवमष्टदिनं कुर्यात् त्रिविधं म्रियते ह्ययः । (२०।१)

इरोन्:: मारणचिञ्चापत्रनिभां कुर्यात्त्रिविधं लोहपत्रकम् ॥ (२०।२)

मृत्पात्रस्थं क्षिपेद् घर्मे दन्त्या द्रावैः प्रपूरयेत् । (२१।१)

पत्रं पुनः पुनस्तावद्यावज्ज्वरति वै त्वयः ॥ (२१।२)

म्रियते तीव्रघर्मेण चूर्णीकृत्य नियोजयेत् । (२२।१)

इरोन्:: मारणकान्तं तीक्ष्णं तथा मुण्डचूर्णं मत्स्याक्षजैर् द्रवैः ॥ (२२।२)

आतपे त्रिदिनं भाव्यं द्विदिनं चित्रकद्रवैः । (२३।१)

त्रिकण्टकद्रवैस्त्र्यहं सहदेव्या द्रवैस्त्र्यहम् ॥ (२३।२)

गोमूत्रैस्त्रिफलाक्वाथे भावयेच्च त्र्यहं त्र्यहम् । (२४।१)

धातक्याश्च ततो मर्द्यं क्रमाद्देयं पुटं पुटम् ॥ (२४।२)

रुद्ध्वा गजपुटेनैवं मृतं योगेषु योजयेत् । (२५।१)

इरोन्:: मारणद्रवैः कुरण्टपत्रोत्थैः लौहचूर्णं विमर्दयेत् ॥ (२५।२)

दिनैकमातपे तीव्रे द्रवैर्मर्द्यं त्रिकण्टकैः । (२६।१)

वन्ध्याभृङ्गीपुनर्नवयोर् गोमूत्रैश्च दिनं पुनः ॥ (२६।२)

गोमूत्रैस्त्रिफला क्वाथ्या तत्कषायेण भावयेत् । (२७।१)

त्रिसप्ताहं प्रयत्नेन दिनैकं मर्दयेत् ततः ॥ (२७।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पञ्चादिं क्वाथेन मर्दयेत् । (२८।१)

दिवा मर्द्यं पुटं रात्रावेकविंशतिदिनानि वै ॥ (२८।२)

एकविंशद्दिनेनैव म्रियते त्रिविधं ह्ययः । (२९।१)

इरोन्:: मारण:: निरुत्थमाक्षिकं च शिला ह्यम्लैर् हरिद्रा मरिचानि च ॥ (२९।२)

पिष्ट्वा मर्द्यं लोहपत्रं तप्तं तप्तं निषेचयेत् । (३०।१)

सप्तधा त्रिफलाक्वाथे जलेन क्षालयेत्पुनः ॥ (३०।२)

कुट्टयेल्लोहदण्डेन पेषयेत्त्रिफलाजलैः । (३१।१)

षोडशांशेन लोहस्य दातव्यं माक्षिकं शिला ॥ (३१।२)

अम्लेन लोडितं रुद्ध्वा गजान्धकपुटे पचेत् । (३२।१)

निरुत्थं जायते भस्म कान्तं तीक्ष्णादिमुण्डकम् ॥ (३२।२)

इरोन्:: मारणतिन्दूफलस्य मज्जाभिर्लिप्त्वा स्थाप्यातपे खरे । (३३।१)

धारयेत् कांस्यपात्रस्थं दिनैकेन पुटत्यलम् ॥ (३३।२)

लेप्यं पुनः पुनः कुर्यात् दिनान्तान्तं प्रलेपयेत् । (३४।१)

त्रिफलाक्वाथसंयुक्तं दिनैकेन मृतं भवेत् ॥ (३४।२)

इरोन्:: मारण:: वारितरस्थाल्यां वा लोहपात्रे वा लौहदर्व्या विलोडयेत् । (३५।१)

पाचयेत्त्रिफलाक्वाथे दिनैकं लोहचूर्णकम् ॥ (३५।२)

तत्पिण्डं त्रिफलातोयैः पिष्ट्वा रुद्ध्वा पुटे पचेत् । (३६।१)

षोडशांशेन मूषायां निर्वातेऽहर्निशं पचेत् ॥ (३६।२)

एवं त्रिधा प्रकर्तव्यं स्थालीपाकं पुटान्तरम् । (३७।१)

भृङ्ग्या द्रावं तालमूली हस्तिकर्णस्य मूलकम् ॥ (३७।२)

शतावरी विदार्याश्च मूलक्वाथे च त्रैफले । (३८।१)

पिष्ट्वा तत्पूर्ववत् स्थाल्यां पाच्यं पेष्यं पुटे त्रिधा ॥ (३८।२)

ततः पुनर्नवातोयैर् दशमूलकषायकैः । (३९।१)

बृहत्याश्च कषायैर्वा बीजपूरस्य तोयतः ॥ (३९।२)

ब्रह्मबीजस् तथाशिग्रुक्वाथे गोपयसापि वा । (४०।१)

प्रत्येकेन प्रपेष्यादौ पूर्वगर्भपुटे पचेत् ॥ (४०।२)

भावयेत्तु द्रवेनैव पुटान्ते याममात्रकम् । (४१।१)

प्रत्येकेन क्रमादेवं पिष्ट्वा पुटैश्च भावयेत् ॥ (४१।२)

म्रियते नात्र संदेहः कान्तं तीक्ष्णं च मुण्डकम् । (४२।१)

सर्वम् एतन्मृतं लौहं ध्मातव्यं मित्रपञ्चकैः । (४२।२)

यद्येवं स्यान्निरुत्थानं सेव्यं वारितरं भवेत् ॥ (४२।३)

इरोन्:: मारणमध्वाज्यं मृतं लौहं च सरूप्यं संपुटे क्षिपेत् । (४३।१)

रुद्ध्वा दभायं तु संग्राह्यं रूप्यं च पूर्वमानकम् ॥ (४३।२)

तदा लौहं मृतं विद्यादमृतं मारयेत् पुनः ॥ (४४।०)

इरोन्:: मारण:: निरुत्थगन्धकं तु मृतं लौहं तुल्यं खल्वे विमर्दयेत् । (४५।१)

दिनैकं कन्यकाद्रावै रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (४५।२)

इत्येवं सर्वलोहानां कर्तव्योऽयं निरुत्थितः ॥ (४६।०)

इरोन्:: मारण:: वारितरशुद्धसूतं द्विधा गन्धं कृत्वा खल्वे तु कज्जलीम् । (४७।१)

द्वयोः समं लौहचूर्णं मर्दयेत्कन्यकाद्रवैः ॥ (४७।२)

यामद्वयात्समुद्धृत्य तद्गोलं ताम्रपात्रके । (४८।१)

आच्छाद्यैरण्डपत्रैश्च यामार्द्धेणोष्णतां व्रजेत् ॥ (४८।२)

धान्यराशौ न्यसेत् पश्चात् त्रिदिनान्ते समुद्धरेत् । (४९।१)

सम्पिष्य गालयेद् वस्त्रे सद्यो वारितरं भवेत् ॥ (४९।२)

कान्तं तीक्ष्णं तथा मुण्डं निरुत्थं जायते मृतम् । (५०।१)

स्वर्णादीन् मारयेदेवं चूर्णीकृत्य तु लोहवत् ॥ (५०।२)

सिद्धयोगमिदं ख्यातं सिद्धानां सम्मुखागतम् । (५१।१)

इरोन्:: मृत:: मेदिच्। उसेअन्नभूतम् आयसाद्यं सर्वरोगज्वरापहम् ॥ (५१।२)

त्रिफलारससंयुक्तं सर्वरोगेषु योजयेत् ॥ (५२।०)

मृतानि लौहानि वशीभवन्ति । (५३।१)

निघ्नन्ति युक्त्या ह्यखिलामयानि । (५३।२)

अभ्यासयोगाद् दृढयोगसिद्धम् । (५३।३)

कुर्वन्ति रुङ्मृत्युजराविनाशम् ॥ (५३।४)

इरोन्:: मृत:: अमृतीकरणतोयाष्टभागशेषेन त्रिफलापलपञ्चकम् । (५४।१)

घृतं क्वाथस्य तुल्यं स्याच्चूर्णं तुल्यं मृतायसम् ॥ (५४।२)

पाचयेत् ताम्रपात्रे च लौहदर्व्या विचालयेत् । (५५।१)

मृद्वग्निना पचेत्तावद् यावज्जीर्यति गन्धकम् ॥ (५५।२)

लौहतुल्या शिवा योज्या सुपक्वेनैवावतारयेत् । (५६।१)

योगवाहमिदं ख्यातं मृतं लोहं महामृतम् ॥ (५६।२)

एवं कान्तस्य तीक्ष्णस्य मुण्डस्यापि विधिः स्मृतः । (५७।१)

इरोन्:: मृत:: अमृतीकरणगुडस्य कुडवे पक्वं लौहभस्म पलान्वितम् ॥ (५७।२)

कोलप्रमाणं रोगेषु तच्च योगेन योजयेत् । (५८।१)

घृतं तुल्यं मृतं लोहं लोहपात्रगतं पचेत् ॥ (५८।२)

जीर्णे घृतं समादाय योगवाहेषु योजयेत् ॥ (५९।०)

ॐ अमृतेन भक्ष्याय नमः अनेन मनुना लौहं भक्षयेत् । (६०।१)

इरोन्:: मृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएसायुर्वीर्यं बलं दत्ते पाण्डुमेहादिकुष्ठनुत् । (६०।२)

आमवातहरं लौहं वलीपलितनाशनम् ॥ (६०।३)

उपलोह:: शोधनत्रिक्षारं पञ्चलवणं सप्तधाम्लेन मर्दयेत् । (६१।१)

कांस्यारघोषपत्राणि तिलकल्केन लेपयेत् ॥ (६१।२)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्याच्छुद्धिमायाति नान्यथा । (६२।१)

उपलोह:: मारणताम्रवन्मारयेत् तेषां कृत्वा सर्वत्र योजयेत् ॥ (६२।२)

ब्रोन्ज़े:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्कांस्यं कषायमुष्णं च लघु रूक्षं च तिक्तकम् । (६३।१)

कफपित्तरुजं हन्ति हृद्देहायुष्यवर्धनम् ॥ (६३।२)

ब्रस्स्:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्रीतिका च गलं रूक्षम् अतिक्तलवणं सरम् । (६४।१)

शोधनं सर्वरोगघ्नं बलवीर्यायुष्यवर्द्धनम् ॥ (६४।२)

मण्डूर:: प्रोदुच्तिओनल्पाङ्गारे धमेत् किट्टं लौहजं च गवां जलैः । (६५।१)

सेचयेदक्षपत्रैश्च सप्तवारं पुनः पुनः ॥ (६५।२)

मण्डूरोऽयं समाख्यातः शुद्धं श्लक्ष्णं नियोजयेत् । (६६।१)

किट्टाच्छतगुणं मुण्डं मुण्डात्तीक्ष्णं शताधिकम् ॥ (६६।२)

तीक्ष्णाल्लक्षगुणं कान्तं भक्षणात्कुरुते गुणम् । (६७।१)

तस्मात् कान्तं सदा सेव्यं जरामृत्युहरं परम् ॥ (६७।२)