मेतल्स्स्वर्णं तारं ताम्रं नागं वङ्गं कान्तं च तीक्ष्णकम् । (१।१)

मुण्डान्तमष्टधा लोहं कांस्यारं घोषकं त्रिधा ॥ (१।२)

उपलोहाःउपलौहाः समाख्याता मण्डूरोलौहकिट्टकम् । (२।१)

एते द्वादशधा शोध्या मार्या द्राव्याः पुटादिषु ॥ (२।२)

मेतल्स्:: शोधनतैले तक्रे गवां मूत्रे ह्यारनाले कुलत्थके । (३।१)

क्रमात्प्राप्तं तथा तप्तं द्रावे द्रावे तु सप्तधा ॥ (३।२)

स्वर्णादिलोहपत्राणां शुद्धिरेषा प्रकीर्तिता । (४।१)

मेतल्स्:: मारणहेम्नः पादं मृतं सूतं पिष्टमम्लेन केनचित् ॥ (४।२)

पत्रे लिप्त्वा पुटे पच्यादष्टाभिर्म्रियते ध्रुवम् । (५।१)

शुद्धानां सर्वलौहानां मारणे रीतिरीदृशी ॥ (५।२)

गोल्द्:: अशुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्सौख्यं वीर्यं बलं हन्ति नानारोगं करोति च । (६।१)

अशुद्धं स्वर्णं सूतं च तस्माच्छुद्धं तु मारयेत् ॥ (६।२)

पञ्चमृत्तिकाःवल्मीकमृत्तिकाधूमगैरिकं चेष्टिकापुटे । (७।१)

गोल्द्:: शोधनैत्याद्याः मृत्तिकाः पञ्च जम्बीरैर् आरनालकैः ॥ (७।२)

पिष्ट्वा लेप्यं स्वर्णपत्रं श्रेष्ठं पुटेन शुध्यति । (८।१)

गोल्द्:: शोधनभावयेन्मातुलुङ्गाम्लैस्त्रिदिनं पञ्चमृत्तिका ॥ (८।२)

सैन्धवं भूमिभस्मापि स्वर्णं शुध्यति पूर्ववत् ॥ (९।०)

सुब्स्तन्चेस् ड़ोर् मारण ओड़् मेतल्स्नागैः सुवर्णं रजतं च ताप्यैर्गन्धेन ताम्रं शिलया च नागम् । (१०।१)

तालेन वङ्गं त्रिविधं च लौहं नारीपयो हन्ति च हिंगुलेन ॥ (१०।२)

गोल्द्:: मारणमाक्षिकं नागचूर्णं च पिष्टमर्करसेन तु । (११।१)

हेमपत्रं पुटेनैव म्रियते क्षणमात्रतः ॥ (११।२)

गोल्द्:: मारणस्वर्णार्धं पारदं दत्त्वा कुर्याद्यत्नेन पिष्टिकाम् । (१२।१)

दत्त्वोर्ध्वाधो नागचूर्णं पुटनान्म्रियते ध्रुवम् ॥ (१२।२)

गोल्द्:: मारणनागचूर्णं शिलां वज्रीक्षीरेण परियसितम् । (१३।१)

तेनालिप्य सुवर्णस्य कल्कश्च म्रियते पुटात् ॥ (१३।२)

गोल्द्:: मारणमृतं नागं स्नुहीक्षीरैरथवाम्लेन केनचित् । (१४।१)

पिष्ट्वा लेप्यं सुवर्णपत्रं रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (१४।२)

आदाय पेषयेदम्लैर् मृन्नागं चाष्टमांशकम् । (१५।१)

बद्ध्वा गजपुटे पच्यात् पूर्वनागयुतं युतम् ॥ (१५।२)

एवं पुनः पुनः पच्यादष्टधा म्रियते ध्रुवम् । (१६।१)

गोल्द्:: मारण:: निरुत्थशुद्धसूतसमं गन्धं माक्षिकं च महाम्लकैः ॥ (१६।२)

अष्टाभिश्च पुटैर्हेम्नो म्रियते पूर्ववत्क्रियाम् । (१७।१)

शुद्धसूतं समं स्वर्णं खल्वे कुर्याच्च गोलकम् ॥ (१७।२)

अधो वै गन्धकं दत्त्वा सर्वं तुल्यं निरुध्य च । (१८।१)

त्रिंशद्वनोपलैर्देयं पुटान्येवं चतुर्दश ॥ (१८।२)

निरुत्थं जायते भस्म गन्धं देयं पुटे पुटे । (१९।१)

गोल्द्:: मारण:: निरुत्थस्वर्णस्य द्विगुणं सूतं याममम्लेन मर्दयेत् ॥ (१९।२)

अधः ऊर्ध्वं माक्षिकं पिष्ट्वा मूषायां स्वर्णतुल्यकम् । (२०।१)

तत्पृष्ठे मर्दितं हेम तत्पृष्ठे हेममाक्षिकम् ॥ (२०।२)

देयं स्वर्णं समं तच्च पृष्ठे गन्धं च तत्समम् । (२१।१)

षड्वारं चूर्णितं दत्त्वा रुद्ध्वा मूषां धमेद्दृढम् ॥ (२१।२)

स्वभावशीतलं ग्राह्यं तद्भस्म भागपञ्चकम् । (२२।१)

टंकणं श्वेतकाचं च भागैकं च प्रयोजयेत् ॥ (२२।२)

त्रितयं मधुनाज्येन मिलितं गोलकीकृतम् । (२३।१)

धान्याभ्रकस्य भागैकम् अधश्चोर्ध्वं च दापयेत् ॥ (२३।२)

निरुध्य तद्धमेद्गाढं मूषायां घटिकाद्वयम् । (२४।१)

निरुत्थं जायते भस्म तत्तद्योगेषु योजयेत् ॥ (२४।२)

गोल्द्:: मारण:: निरुत्थशुद्धमाक्षिकं भागैकं भागं चावोटमाक्षिकम् । (२५।१)

त्रिभागं सूतकं क्षिप्त्वा त्रयमम्लेन मर्दयेत् ॥ (२५।२)

तद्गोलं पातालयन्त्रे तदा यामत्रयं पचेत् । (२६।१)

इत्येवं म्रियते स्वर्णं निरुत्थं नात्र संशयः ॥ (२६।२)

गोल्द्:: मारणतथैव च राजवृक्षभल्लातैष्टंकणेन च । (२७।१)

लिप्त्वा स्वर्णस्य पत्राणि रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (२७।२)

तैः द्रवैश्च पुनः पिष्ट्वा म्रियते सप्तधा पुटे । (२८।१)

गोल्द्:: मारणहेममारभ्य तोलैकं माषैकं शुद्धनागकम् ॥ (२८।२)

लिप्त्वा देयं तु तं चूर्णं तच्छुद्धैर्गन्धमाक्षिकैः । (२९।१)

अम्लेन मर्दयेद्यामं रुद्ध्वा लघुपुटे पचेत् ॥ (२९।२)

गन्धं पुनः पुनर्देयं म्रियते दशभिः पुटैः । (३०।१)

गोल्द्:: मृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्सुवर्णं च भवेच्छीतं तिक्तं स्निग्धं हिमं गुरु ॥ (३०।२)

बुद्धिविद्यास्मृतिकरं विषहारि रसायनम् ॥ (३१।०)

सिल्वेर्:: अशुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएसायुः शुक्रं बलं हन्ति रोगवेगं करोति च । (३२।१)

अशुद्धममृतं तारं शुद्धं मार्यमतो बुधैः ॥ (३२।२)

सिल्वेर्:: शोधननागेन टङ्कणेनैव द्रावितं शुद्धिम् ऋच्छति । (३३।१)

सिल्वेर्:: मारणमाक्षिकं गन्धकं चैवमर्कक्षीरेण मर्दयेत् ॥ (३३।२)

तेन लिप्तं रूप्यपत्रं पुटेन म्रियते ध्रुवम् । (३४।१)

सिल्वेर्:: मारणतारं त्रिवारं निक्षिप्तं तैले ज्योतिष्मती भवेत् ॥ (३४।२)

स्नुक्क्षीरैः पेषयेत्ताम्रं तारपत्राणि लेपयेत् । (३५।१)

रुद्ध्वा गजपुटे पच्यात् पूर्वोक्तैः पेषयेत्पुनः ॥ (३५।२)

भूधात्री माक्षिकं तुल्यं पिप्पली सैन्धवाम्लकैः । (३६।१)

लिप्त्वा तारस्य पत्राणि रुद्ध्वा सप्तपुटे पचेत् ॥ (३६।२)

द्रवैः पुनः पुनः पिष्ट्वा म्रियते नात्र संशयः । (३७।१)

सिल्वेर्:: मारण:: निरुत्थतारपत्रैस्त्रिभिर् भागैर् भागैकं शुद्धमाक्षिकम् ॥ (३७।२)

मर्द्यं जम्बीरजैर्द्रावैस्तारपत्राणि लेपयेत् । (३८।१)

शोषयेदन्धयेत् तं च त्रिंशद्वन्योपलैः पचेत् ॥ (३८।२)

चतुर्दशपुटेनैवं निरुत्थं म्रियते ध्रुवम् । (३९।१)

सिल्वेर्:: मारणरूप्यपत्रं चतुर्भागाद्भागैकं मृतवङ्गकम् ॥ (३९।२)

अथवा गन्धतालेन लेप्यं जम्बीरपेषितम् । (४०।१)

रुद्ध्वा त्रिःपुटैः पच्यात् पञ्चविंशद्वनोपलैः ॥ (४०।२)

म्रियते नात्र संदेहो गन्धो देयः पुटे पुटे । (४१।१)

सिल्वेर्:: मारणरसगन्धौ समौ कृत्वा काकतुण्डस्य मूलकम् ॥ (४१।२)

मर्दयेन्महिषीक्षीरैः पिष्ट्वा तं क्षालयेज्जलैः । (४२।१)

हरिद्रागोलके क्षिप्त्वा गोलं हयपुरीषके ॥ (४२।२)

क्षिप्त्वा दिनैकविंशं तं तद्गोलमुद्धरेत् पुनः । (४३।१)

तत्पिष्ट्वा तारपत्राणि लेप्यान्यम्लेन केनचित् ॥ (४३।२)

पुटैर् विंशतिभिर्भस्म जायते नात्र संशयः । (४४।१)

भस्मना चाम्लपिष्टेन मेलयेत्तालकं पुटैः ॥ (४४।२)

जायते तद्विधानेन सर्वरोगापहारकम् ॥ (४५।०)

चोप्पेर्:: अशुद्ध:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएसपक्वताम्रम् आयुर्घ्नं कान्तिघ्नं सर्वधातुहा । (४६।१)

भ्रान्तिमूर्च्छाभ्रमोत्केशं नानारुक्कुष्ठशूलकृत् ॥ (४६।२)

चोप्पेर्:: शोधनस्नुह्यर्कक्षीरलवणकाञ्जिकैस् ताम्रपत्रकम् लिप्त्वा । (४७।१)

प्रताप्यं निर्गुण्डीरसैः सिञ्च्यात्पुनः पुनः ॥ (४७।२)

वारद्वादशदाहत्वं लेपनात्ताम्रसिञ्चनात् । (४८।१)

खटिका लवणं तक्रैर् आरनालैश्च पेषयेत् ॥ (४८।२)

तेन लिप्त्वा ताम्रपत्रं तप्तं तप्तं निषेचयेत् । (४९।१)

षड्वारम् अम्लपिष्टेन निर्गुण्ड्यास्तु विशुद्धये ॥ (४९।२)

चोप्पेर्:: शोधनगोमूत्रेण पचेत्ताम्रपत्रं यामं दृढाग्निना । (५०।१)

शुध्यते नात्र सन्देहो मारणं कथ्यतेऽधुना ॥ (५०।२)

चोप्पेर्:: मारणगन्धेन ताम्रतुल्येन ह्यम्लपिष्टेन लेपयेत् । (५१।१)

कण्टकवेधीकृतं पत्रं सिद्धयित्वा पुटे पचेत् ॥ (५१।२)

उद्धृत्य चूर्णयेत् तस्मिन् पादांशं गन्धकं क्षिपेत् । (५२।१)

जम्बीरैरारनालैर्वा मृगदूर्वाद्रवैस्तथा ॥ (५२।२)

पिष्ट्वा पिष्ट्वा पचेत्तद्वत् सगन्धं च चतुष्पुटे । (५३।१)

मातुलङ्गरसैः पिष्ट्वा पुटमेकं प्रदापयेत् ॥ (५३।२)

अनेनैव विधानेन ताम्रभस्म भवेद्ध्रुवम् । (५४।१)

चोप्पेर्:: मारणताम्रस्य द्विगुणं सूतं जम्बीराम्लेन मर्दयेत् ॥ (५४।२)

सितशर्करयाप्येवं पुटत्रये मृतं भवेत् । (५५।१)

चोप्पेर्:: मारणपाषाणभेदीमत्स्याक्षीद्रवैर्द्विगुणगन्धकैः ॥ (५५।२)

ताम्रस्य लेपयेत्पत्रं रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (५६।१)

सप्तांशेन पुनर्दग्धं दत्त्वा द्रावैश्च पेषयेत् ॥ (५६।२)

एवं सप्तपुटे पक्वं ताम्रभस्म भवेद्ध्रुवम् । (५७।१)

चोप्पेर्:: मारणताम्रस्य हिङ्गुलं सूतं जम्बीराम्लेन पेषयेत् ॥ (५७।२)

आदौ मूषान्तरे क्षिप्त्वा धत्तूरस्य तु पत्रकम् । (५८।१)

तत्पृष्ठे ताम्रतुल्यं तु गन्धकं चूर्णितं क्षिपेत् ॥ (५८।२)

तत्पृष्ठे मर्दितं ताम्रं पूर्वतुल्यं तु गन्धकम् । (५९।१)

आच्छाद्य धुस्तूरपत्रे रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् ॥ (५९।२)

स्वांगशीतं तु तच्चूर्णं भस्मीभवति निश्चितम् । (६०।१)

चोप्पेर्:: मारणकिंचिद्गन्धेन चाम्लेन क्षालयेत्ताम्रपत्रकम् ॥ (६०।२)

तेन गन्धेन सूतेन ताम्रपत्रं प्रलेपयेत् । (६१।१)

गन्धेन पुटितं पश्चान्म्रियते नात्र संशयः ॥ (६१।२)

चोप्पेर्:: मारणताम्रद्विगुणगन्धेन चाम्लपिष्टेन तत्पुनः । (६२।१)

क्षिप्त्वा ह्यधोऽर्धभागेन देया पिष्टाम्लकैर्बुधः ॥ (६२।२)

तत्पिण्डं भाण्डगर्भे तु रुद्ध्वा चुल्यां विपाचयेत् । (६३।१)

यामैकं तीव्रपाकेन भस्मीभवति निश्चितम् ॥ (६३।२)

चोप्पेर्:: मारणसूतमेकं द्विधा गन्धं यामं कृत्वा विमर्दितम् । (६४।१)

द्वयोस्तुल्यं ताम्रपत्रं स्थाल्यां गर्भे निधापयेत् ॥ (६४।२)

सम्यग्लवणयन्त्रस्थं पार्श्वे भस्म निधापयेत् । (६५।१)

चतुर्यामं पचेच्चुल्ल्यां पात्रपृष्ठे सगोमयम् ॥ (६५।२)

जलं पुनः पुनर्देयं स्वाङ्गशैत्यं विचूर्णयेत् । (६६।१)

म्रियते नात्र संदेहः सर्वरोगेषु योजयेत् ॥ (६६।२)

चोप्पेर्:: मारण (शोधन?)नानाविधं मतं ताम्रं शुद्ध्यर्थं भागपञ्चकम् । (६७।१)

भागैकं श्वेतकाचं च भागपञ्चैकटंकणम् ॥ (६७।२)

मूषायां मिलितं कृत्वा भागैकं ताम्रपत्रकम् । (६८।१)

ऊर्ध्वे दत्त्वा निरुद्ध्याय ध्मातैर्ग्राह्यं सुशीतलम् ॥ (६८।२)

निर्दोषं तु भवेत्ताम्रं सर्वरोगहरं भवेत् । (६९।१)

चोप्पेर्:: मृत:: मेदिच्। अप्प्लिचतिओनथवा मारितं ताम्रमम्लेनैकेन मर्दयेत् ॥ (६९।२)

तद्गोलं सूरणस्यान्तर् उर्ध्वारुद्ध्वा तु लेपयेत् । (७०।१)

शुष्कं गजपुटे पच्यात् सर्वदोषहरो भवेत् ॥ (७०।२)

वान्तिं भ्रान्तिं विरेकं च न करोति कदाचन । (७१।१)

चोप्पेर्:: मृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्ताम्रं तीक्ष्णोष्णमधुरं कषायं शीतलं सरम् ॥ (७१।२)

कफपित्तक्षयं पाण्डुकुष्ठघ्नं च रसायनम् । (७२।१)

परिणामशूलम् अर्शांसि मन्दाग्निं च विनाशयेत् ॥ (७२।२)

तिन्, लेअद्:: अमृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्पाकहीनौ नागवंगौ कुष्ठगुल्मरुजाकरौ । (७३।१)

मेहपाण्डूदरवातकफमृत्युकरौ किल ॥ (७३।२)

लेअद्:: शोधननिर्गुण्डीमूलचूर्णेन मार्कदुग्धेन लेपयेत् । (७४।१)

नागपत्रं तु तं शुष्कं द्रावयित्वा निषेचयेत् ॥ (७४।२)

निर्गुण्डीद्रवमध्ये तु ततः पत्रं तु कारयेत् । (७५।१)

लिप्त्वा भाव्यं पुनः सेच्यं सप्तवारं विशुद्धये ॥ (७५।२)

लेअद्:: शोधननिशा तुम्बरुबीजानि कोकिलाक्षं कुठारिकाम् । (७६।१)

गौरीफलाम्लिका चण्डी क्षुद्रा ब्राह्मी सजीरकम् ॥ (७६।२)

यथालाभेन भस्मैकं वज्रीक्षीरेण भावयेत् । (७७।१)

तन्मध्ये भावितं नागं शुद्धं सेकं तु सप्तधा ॥ (७७।२)

लेअद्:: मारण:: निरुत्थअश्वत्थचिञ्चात्वग्भस्म नागस्य चतुरंशतः । (७८।१)

क्षिप्त्वा चुल्ल्यां पचेत्पात्रे चालयेल्लोहचट्टके ॥ (७८।२)

यावद्भस्म भवेद् एतच्च भस्म तुल्यं मनःशिलाम् । (७९।१)

जम्बीरैरारनालैर्वा पिष्ट्वा रुद्ध्वा पुटे पचेत् ॥ (७९।२)

स्वांगशीतं पुनः पिष्ट्वा विंशत्यंशैः शिलाम्लकैः । (८०।१)

एवं षड्भिः पुटे पाको नागस्यापि निरुत्थितः ॥ (८०।२)

लेअद्:: मारणअथवा नागपत्राणि चूर्णलिप्तानि खर्परे । (८१।१)

अत्यग्नौ पाचयेद्यामं तद्भस्म चित्रकद्रवैः ॥ (८१।२)

भर्जयेल्लौहजे पात्रे चाल्यमर्जुनदण्डकैः । (८२।१)

यामषोडशपर्यन्तं द्रवं देयं पुनः पुनः ॥ (८२।२)

दण्डेन मर्दयेत्क्वाथ्यम् उद्धृत्य चित्रकद्रवैः । (८३।१)

गोलयित्वा निरुध्याथ षट्पुटे मारयेल्लघु ॥ (८३।२)

लेअद्:: मारणचिञ्चाक्षमिक्षुभल्लातबलावज्रलताभवैः । (८४।१)

अपामार्गार्जुनाश्वत्थभस्मभिर् भर्जयेद् दृढम् ॥ (८४।२)

लोहपात्रं तु सप्ताहं तुल्यं भस्मानि चाशु च । (८५।१)

दण्डपलाशकेनैव म्रियते नात्र संशयः ॥ (८५।२)

लेअद्:: मारणपिष्ट्वागस्तिं च भूनागं लिप्त्वा पात्रं विशोषयेत् । (८६।१)

तद्भाण्डे द्रावयेद्यामं दृढे भाण्डे विनिक्षिपेत् ॥ (८६।२)

वासाचिर्चिटयोः क्षारे वासादले विघट्टयेत् । (८७।१)

यामैकं पाचयेच्चुल्ल्यां समुद्धृत्य विमिश्रयेत् ॥ (८७।२)

तच्चूर्णं तु शिलाताप्यैर्वासकक्षारसंयुतैः । (८८।१)

तत्तुल्यं पूर्वनागं विंशदेकपुटे पचेत् ॥ (८८।२)

द्विपुटं चिर्चिटाक्षारैः देयं वासारसैः सह । (८९।१)

नागः सिन्दूरवर्णाभो म्रियते सर्वकार्यकृत् ॥ (८९।२)

लेअद्:: मारणकुनटी माक्षिकं चैव समभागं तु कारयेत् । (९०।१)

अर्कपर्णेन तत्पिष्ट्वा सीसपत्राणि मारयेत् ॥ (९०।२)

लेअद्:: मृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्सतिक्तमधुरो नागो मृतो भवति भस्मसात् । (९१।१)

आयुष्कीर्तिं वीर्यवृद्धिं करोति सेवनात्सदा ॥ (९१।२)

तिन्:: मारणमाक्षिकं हरितालं च पलाशस्वरसेन च । (९२।१)

कृतकल्केन संलिप्य वंगपत्राणि मारयेत् ॥ (९२।२)

नागवच्छोधयेद् वङ्गं तद्वदश्वत्थचिंचयोः । (९३।१)

तद्भस्म हरितालं च तुल्यमम्लेन केनचित् ॥ (९३।२)

पलाशोत्थद्रवैर्वाथ गोलयित्वान्धयेत्पुटे । (९४।१)

उद्धृत्य दशमांशेन तालेन सह मर्दयेत् ॥ (९४।२)

पूर्वद्रावैः सहालोड्य रुद्ध्वा गजपुटे पचेत् । (९५।१)

एवं विंशत्पुटे पक्त्वा मृतं भवति भस्मसात् ॥ (९५।२)

तिन्:: मारणवङ्गपादेन सूतेन वङ्गपत्राणि लेपयेत् । (९६।१)

चिञ्चावृक्षस्य संगृह्य चान्तश्छन्नं च तण्डुलैः ॥ (९६।२)

पिष्ट्वा तत्पिण्डमध्ये तु वङ्गपत्राणि लेपयेत् । (९७।१)

शिरीषरजनीचूर्णैः कुमार्याः शुभगोलकम् ॥ (९७।२)

सूतलिप्तं वङ्गपत्रं गोलके समलेपितम् । (९८।१)

रुद्ध्वा गजपुटे पक्वं पूर्वसंख्या मृतो भवेत् ॥ (९८।२)

तिन्:: मारणअक्षभल्लातकं तोयैः पिष्ट्वा तानि विलेपयेत् । (९९।१)

ततस्तिलखली मध्ये क्षिप्त्वा रुद्ध्वा पुटे पचेत् ॥ (९९।२)

गजाख्ये जायते भस्म चत्वारिंशतिवङ्गकम् । (१००।१)

तिन्:: मृत:: मेदिच्। प्रोपेर्तिएस्सतिक्तलवणं वङ्गं पाण्डुघ्नं क्रिमिमेहजित् ॥ (१००।२)

लेखिनं पित्तलं किंचित् सर्वदेहामयापहम् ॥ (१०१।०)