येषां रामा रमणकुशला रागसक्ताः प्रगल्भाः कामासक्ता हरिणनयनाश्चन्द्रबिम्बाननाश्च । (१।१)

तेषां वक्ष्ये मदनसुखदां वीर्यवृद्धिं प्रभूतां मत्ताः सिद्धाः शतमपि दृढास्तादृशास्तोषयन्ति ॥ (१।२)

वज्रहेमार्कसूताभ्रलोहभस्म क्रमोत्तरम् । (२।१)

सर्वं कन्याद्रवैर्मर्द्यं शाल्मल्याश्च द्रवैस्त्र्यहम् ॥ (२।२)

तद्रुद्ध्वा काचकूप्यन्तर्वालुकायां त्र्यहं पचेत् । (३।१)

तत्कल्कं मुसलीक्वाथैर् वज्रार्कक्षीरसंयुतैः ॥ (३।२)

दिनैकं मर्दयेत्खल्वे रुद्ध्वान्तर्भूधरे पुटेत् । (४।१)

यामादुद्धृत्य संचूर्ण्यं सिताकृष्णात्रिजातकैः ॥ (४।२)

समैः समं विमिश्र्याथ माषैकं भक्षयेत्सदा । (५।१)

मागधी मुसली यष्टी वानरीबीजकं समम् ॥ (५।२)

चूर्णं सिताज्यगोक्षीरैः पलार्धं पाययेदनु । (६।१)

कामिनीनां सहस्रैकं रममाणो न मुह्यति । (६।२)

सेवनाद्दृढकायः स्याद्रसोऽयं मकरध्वजः ॥ (६।३)

शुद्धसूतं समं गन्धं रक्तोत्पलदलद्रवैः । (७।१)

यामं मर्द्यं पुनर्गन्धं सार्धं तत्र विनिक्षिपेत् ॥ (७।२)

पूर्वद्रावैर्दिनं मर्द्यं रसार्धं गन्धकं पुनः । (८।१)

दत्त्वा तद्वद्दिनं मर्द्यं काचकूप्यां निरोधयेत् ॥ (८।२)

दिनैकं वालुकायन्त्रे पक्वमुद्धृत्य चूर्णयेत् । (९।१)

भूकुष्माण्डीकषायेण भावयेद्दिनसप्तकम् ॥ (९।२)

छायायां तत्सितातुल्यं निष्कैकं भक्षयेत्सदा । (१०।१)

शणमूलं सबीजं च मुसली शर्करा समम् ॥ (१०।२)

गवां क्षीरैः पलार्धं तु अनु रात्रौ सदा पिबेत् । (११।१)

अनन्तं वर्धते वीर्यं रसोऽयं मदनोदयः ॥ (११।२)

शुद्धसूतसमं गन्धं बदरीचित्रकद्रवैः । (१२।१)

मर्द्यं चाङ्कोल्लजैर्द्रावैस्तप्तखल्वे दिनत्रयम् ॥ (१२।२)

सद्यो हताजमांसस्य पिण्डे न्यस्तं च सीवयेत् । (१३।१)

तत्पिण्डं तिलतैलेन लोहपात्रे शनैः पचेत् ॥ (१३।२)

यावन्मांसं रक्तवर्णं ततः सूतं समुद्धरेत् । (१४।१)

त्रिदिनं मुसलीक्वाथैर्भावितं सितया युतम् ॥ (१४।२)

निष्कैकं भक्षयेन्नित्यं रसोऽयं मदनेश्वरः । (१५।१)

विदारीकन्दचूर्णं तु क्षीराज्येन पलं पिबेत् ॥ (१५।२)

रमयेत्स्त्रीशतं नित्यं तत्त्यागादन्धतां व्रजेत् । (१६।१)

मृताभ्रं पारदं स्वर्णं तुल्यं मर्द्यं दिनत्रयम् ॥ (१६।२)

मुसलीत्रिफलाक्वाथैर् वाजिगन्धाकषायकैः । (१७।१)

कदलीकन्दजैर् द्रावैस्तद्गोलं चान्धितं पुटेत् ॥ (१७।२)

भूधरे दिनमात्रं तु समुद्धृत्याथ मर्दयेत् । (१८।१)

दिनैकं पूर्वजैर् द्रावैस्तद्वद्रुद्ध्वा पुटे पचेत् ॥ (१८।२)

पुनर्मर्द्यं पुनः पाच्यमेवमष्टपुटैः पचेत् । (१९।१)

शाल्मलीजातनिर्यासैस्तुल्यं शर्करया सह ॥ (१९।२)

खादेन्निष्कद्वयं नित्यं द्रावयेद्वनिताशतम् । (२०।१)

गोक्षीरैर्मर्कटीबीजं पलार्धं पाययेदनु ॥ (२०।२)

सर्वाङ्गोद्वर्तनं कुर्यात् सयवैः शाल्मलीद्रवैः । (२१।१)

रसः कामकलाख्योऽयं महावीर्यकरो नृणाम् ॥ (२१।२)

मृतसूतं त्रयो भागा भागैकं हाटकं मृतम् । (२२।१)

कदलीकन्दजैर्द्रावैः शाल्मलीजद्रवैर्दिनम् ॥ (२२।२)

गोक्षीरैश्च दिनं मर्द्यं क्षणैकं पाचयेद्घृतैः । (२३।१)

तन्मध्ये शर्करां द्राक्षां धात्रीं रम्भाफलं मधु ॥ (२३।२)

गोक्षीरं मुसलीं माषान् कोकिलाक्षस्य बीजकम् । (२४।१)

सूताच्चतुर्गुणं क्षिप्त्वा मर्द्यं शाल्मलिजैर्द्रवैः ॥ (२४।२)

तत्सर्वं दिनमेकं तु कामदेवो रसो भवेत् । (२५।१)

निष्कमात्रं सदा भक्ष्यं गवां क्षीरं पिबेदनु ॥ (२५।२)

मैथुने दृढलिङ्गः स्याद्द्रावयेद्वनिताकुलम् । (२६।१)

प्रारम्भरजसा स्त्रीणां मर्दयेद् भस्मसूतकम् ॥ (२६।२)

मृतं ताम्रं च तारं च गन्धकं च समं दिनम् । (२७।१)

सितामध्वाज्यसंयुक्तं निष्कं भुक्त्वा पिबेत्पयः ॥ (२७।२)

रतिकामरसो नाम कामिनीरमणे हितः । (२८।१)

वानरीमूलगोधूमं कोकिलाक्षस्य बीजकम् ॥ (२८।२)

माषाश्चेक्षुरसैः सर्वं लोडितं पाचयेद्घृतैः । (२९।१)

तेनैव वटकाः कार्या नित्यं खादेद्द्वयं द्वयम् ॥ (२९।२)

अनुपानमिदं सिद्धं सेवनाद्रमयेच्छतम् । (३०।१)

शुद्धसूतसमं गन्धं त्र्यहं कह्लारजैर्द्रवैः ॥ (३०।२)

मर्दितं चान्धितं पच्याद्यामं वालुकयन्त्रके । (३१।१)

रक्तागस्त्यद्रवैर्भाव्यं दिनैकं तु सितायुतम् ॥ (३१।२)

निष्कमात्रं सदा खादेद्रसोऽयं मदवर्धनः । (३२।१)

अजस्य वृषणं क्षीरे पक्वं तिलसितायुतम् ॥ (३२।२)

यथेष्टं भक्षयेच्चानु रमयेत्कामिनीशतम् । (३३।१)

पलद्वयं द्वयं शुद्धं पारदं गन्धकं शुभम् ॥ (३३।२)

कर्षैकं मारितं स्वर्णं पलैकं मृतताम्रकम् । (३४।१)

रौप्यभस्म चतुर्निष्कं सर्वं पञ्चामृतैर्दिनम् ॥ (३४।२)

मर्द्यं रुद्ध्वा दिनं पच्याद्भूधरे तं समुद्धरेत् । (३५।१)

पिष्ट्वा पञ्चामृतैः खादेद्वटिकां बदराकृतिम् ॥ (३५।२)

अनङ्गसुन्दरी ख्याता रामाणां रमते शतम् । (३६।१)

शाल्मलीमूलचूर्णं तु मधुशर्करयान्वितम् ॥ (३६।२)

पलैकं भक्षयेच्चानु सिताक्षीरं तु पाययेत् । (३७।१)

शाल्मल्युत्थैर्द्रवैर्मर्द्यः पक्षैकं शुद्धपारदः ॥ (३७।२)

शुद्धगन्धं त्रिसप्ताहं तद्द्रवैर्मर्दयेत्पृथक् । (३८।१)

समाव् एतौ पुनर्मर्द्यौ घृतैर्यामचतुष्टयम् ॥ (३८।२)

तद्गोलं बन्धयेद्वस्त्रे घृतैर्यामद्वयं पचेत् । (३९।१)

ततस्तं शाल्मलीद्रावैर्मर्दयेद्दिवसत्रयम् ॥ (३९।२)

निक्षिपेत्काचकूप्यन्तर्वालुकायन्त्रगं पचेत् । (४०।१)

क्षिपेच्छाल्मलिजं द्रावं कूप्या गर्भे दिनावधि ॥ (४०।२)

सार्द्रमेव समुद्धृत्य मिश्र्यं तत्सितया समम् । (४१।१)

निष्कमात्रं सदा खादेद्रसोऽयं कामनायकः ॥ (४१।२)

मुसलीं ससितां क्षीरैः पलैकां पाययेदनु । (४२।१)

कामिनीनां सहस्रं तु क्षोभयेन्निमिषान्तरे ॥ (४२।२)

शुद्धसूतत्रयो भागा भागैकं ताम्रचूर्णकम् । (४३।१)

कृत्वा पिष्टीं निरुध्याथ रम्भाकन्दोदरे पुनः ॥ (४३।२)

मृल्लिप्तं शोषितं पच्याद्दिनैकं करीषाग्निना । (४४।१)

एवं सप्तदिनं पच्यात्कन्दे कन्दे दिनं दिनम् ॥ (४४।२)

उद्धृत्य बन्धयेद्वस्त्रे दृढे चैव चतुर्गुणे । (४५।१)

क्षुद्रशम्बूकमांसाक्तछागीरक्तगतं पचेत् ॥ (४५।२)

दोलायन्त्रे त्र्यहं यावद्देयं रक्तं पुनः पुनः । (४६।१)

गुडूच्या गजपिप्पल्या कदल्या कोकिलाक्षकैः ॥ (४६।२)

गोक्षुरीवानरीमूलजातीमूलस्य च द्रवैः । (४७।१)

पाचयेत्तत्कषायैर्वा दोलायन्त्रे दिनत्रयम् ॥ (४७।२)

ततः क्षीरे सितायुक्ते तद्वत्पच्याद्दिनावधि । (४८।१)

उद्धृत्य मुसलीक्वाथैर्मर्द्यं यामचतुष्टयम् ॥ (४८।२)

रसः पूर्णेन्दुनामायं खादेन्मांसं सितायुतम् । (४९।१)

गोक्षुरो वानरीबीजं गुडूची गजपिप्पली ॥ (४९।२)

कोकिलाक्षस्य बीजानि मज्जा कार्पासबीजजा । (५०।१)

शतावरी च रम्भायाः फलं सर्वं समं भवेत् ॥ (५०।२)

सर्वतुल्या सिता योज्या मधुना लोडितं लिहेत् । (५१।१)

पलार्धमनुपानं स्यात्ततः पेयं गवां पयः ॥ (५१।२)

कामिनीनां सहस्रैकं रमते कामदेववत् । (५२।१)

पद्मबीजं कसेरुं च कन्दं नालं च कर्णिकाम् ॥ (५२।२)

मुसली भृङ्गराट् द्राक्षा पक्वं श्लेष्मातकं फलम् । (५३।१)

विजया मर्कटी माषाः शणबीजानि वै तिलाः ॥ (५३।२)

कोकिलाक्षस्य बीजानि भूकुष्माण्डी शतावरी । (५४।१)

शृङ्गाटं चिर्भिटं फञ्जीबीजानि चाश्वगन्धिका ॥ (५४।२)

एतत्सर्वं समं चूर्ण्य पादांशं चाहरेत्पृथक् । (५५।१)

पादांशस्याष्टमांशेन शुद्धं सूतं विमिश्रयेत् ॥ (५५।२)

पारदादष्टमांशं च कर्पूरं तत्र निक्षिपेत् । (५६।१)

चातुर्जातकमेकैकं कर्पूराद्द्विगुणं भवेत् ॥ (५६।२)

सूततुल्या सिता योज्या मर्द्यं रम्भाद्रवैर्दिनम् । (५७।१)

तद्गोलं डामरे यन्त्रे क्रमवृद्धाग्निना पचेत् ॥ (५७।२)

दिनान्ते चोर्ध्वलग्नं तद्ग्राह्यं रम्भाद्रवैर्दृढम् । (५८।१)

मर्दितं सितया तुल्यं माषैकं भक्षयेत्सदा ॥ (५८।२)

रसो मदनकामोऽयं बलवीर्यविवर्धनः । (५९।१)

दिव्यरूपा भजेद्रामाः कामाकुलकलान्विताः ॥ (५९।२)

भागत्रयं तु यत्पूर्वं पृथक्चूर्णं सुरक्षितम् । (६०।१)

कुलीरमांसच्छागाण्डचटकाण्डानि वै पृथक् ॥ (६०।२)

प्रत्येकं चूर्णयेत्तुल्यं सर्वतुल्यं गवां पयः । (६१।१)

तत्सर्वं चालयन् पच्याद् यावत्पिण्डत्वमागतम् ॥ (६१।२)

प्रसार्य काष्ठपात्रान्तश्छायाशुष्कं विचूर्णयेत् । (६२।१)

अस्य चूर्णस्य कर्पूरं चतुःषष्ट्यंशकं क्षिपेत् ॥ (६२।२)

चातुर्जातकचूर्णं तु क्षिपेद्द्वात्रिंशदंशतः । (६३।१)

सर्वतुल्या सिता योज्या रक्षयेन्नूतने घटे ॥ (६३।२)

कर्षद्वयं गवां क्षीरैरनुपानैः सदा पिबेत् । (६४।१)

निषेकं मारितं चाभ्रं खादेच्छर्करया समम् ॥ (६४।२)

शाल्मलीमूलचूर्णं तु भृङ्गराजस्य मूलकम् । (६५।१)

पलैकं सितया चानु सेवेत कामिनीशतम् ॥ (६५।२)

वानरीकोकिलाक्षस्य बीजानि तिलमाषकाः । (६६।१)

वासागोक्षुरयोर्मूलं सर्वं चूर्णं समं भवेत् ॥ (६६।२)

चूर्णतुल्यं मृतं चाभ्रं सर्वतुल्या तु शर्करा । (६७।१)

एतत्कर्षं गवां क्षीरैः पिबेत् कामाङ्गनायकः ॥ (६७।२)

तैलेन पक्वं चटकं खादेत्पूर्वं तु भोजनात् । (६८।१)

भोजनान्ते पिबेत्क्षीरं रामाणां रमयेच्छतम् ॥ (६८।२)

अश्वगन्धाशतावर्योः शाल्मल्याश्चित्रकस्य च । (६९।१)

मूलं मुसलीजं कन्दं कोकिलाक्षस्य बीजकम् ॥ (६९।२)

विदारीपद्मिनीकन्दं वानरीबीजकं समम् । (७०।१)

एतच्चूर्णं मृताभ्रं तु तुल्यं शर्करया समम् ॥ (७०।२)

पलार्धं पाययेत्क्षीरैः खादेत्कुक्कुटमांसकम् । (७१।१)

क्षीरपानं ततः कृत्वा रमयेत्कामिनीशतम् ॥ (७१।२)

धात्रीफलस्य चूर्णं तु भावयेत्तत्फलद्रवैः । (७२।१)

एकविंशतिवारान् वै शोष्यं पेष्यं पुनः पुनः ॥ (७२।२)

तत्पादांशं मृतं लोहं मध्वाज्यशर्करान्वितम् । (७३।१)

पलैकं भक्षयेन्नित्यं सिताक्षीरं पिबेदनु ॥ (७३।२)

धात्रीलोहप्रभावेन रमयेत् कामिनीशतम् । (७४।१)

पुनर्नवा नागबला वाजिगन्धा शतावरी ॥ (७४।२)

गोक्षुरं मुसलीकन्दं मृतं सूतं समं समम् । (७५।१)

चूर्णं मध्वाज्यसंयुक्तं निष्कं भुक्त्वा पिबेत्पयः ॥ (७५।२)

तण्डुलं वानरीबीजं चूर्णयेत्सितया समम् । (७६।१)

आलोडयेद्गवां क्षीरैस्तेन पच्यादपूपिकाम् ॥ (७६।२)

तां घृतैर्भक्षयेच्चानु रमयेत्कामिनीकुलम् । (७७।१)

वानरीबीजचूर्णं तु त्वग्वर्ज्यं माषचूर्णकम् ॥ (७७।२)

नालिकेरोदकैर् भाव्यं यामान्ते पेषयेत्ततः । (७८।१)

विंशत्यंशेन पिष्टस्य मृतमभ्रं विमिश्रयेत् ॥ (७८।२)

घृतैस्तद्वटकं पक्त्वा मध्वाज्याभ्यां तु भक्षयेत् । (७९।१)

क्षीरं सितां चानुपिबेद्रामाणां रमते शतम् ॥ (७९।२)

वालुकासम्भवं मत्स्यं सुपक्वं भक्षयेद्घृतैः । (८०।१)

षण्ढोऽपि जायते कामी वीर्यस्तम्भः प्रजायते ॥ (८०।२)

ऊर्णनाभिं समं क्षौद्रैः पिष्ट्वा नाभिं प्रलेपयेत् । (८१।१)

मुच्यते बद्धषण्ढोऽपि क्षीरैर्वह्निं पिबेदनु ॥ (८१।२)

स्वयमग्निरसं चात्र त्रिनिष्कं भक्षयेत्सदा । (८२।१)

घृताक्ता दलिता माषाः क्षीरेण सह पाचिताः ॥ (८२।२)

सिताज्यसंयुता भक्ष्या वीर्यवृद्धिकरा ह्य् अलम् । (८३।१)

क्षणे क्षणे भजेद्रामां यथा पारावतो ध्रुवम् ॥ (८३।२)

सम्यङ्मारितमभ्रकं कटुफलं कुष्ठाश्वगन्धामृता मेथी मोचरसो विदारिमुसलीगोकण्टकेक्षुरकाम् । (८४।१)

रम्भाकन्दशतावरी ह्य् अजमोदा माषास्तिला धान्यकं यष्टी नागबला कचोरमदनं जातीफलं सैन्धवम् ॥ (८४।२)

भार्गीकर्कटशुङ्गिभृङ्गत्रिकटु द्वौ जीरकौ चित्रकं चातुर्जातपुनर्नवागजकणाद्राक्षाशणं वासकः । (८५।१)

शाल्मल्यङ्घ्रि फलत्रिकं कपिभवं बीजं समं चूर्णयेच् चूर्णांशा विजयासिताद्विगुणिता मध्वाज्यमिश्रंतु तत् ॥ (८५।२)

कर्षार्धां गुलिकां विलेह्यमथवा कृत्वा सदा सेवयेत् पेया क्षीरसितानु वीर्यकरणे स्तम्भेऽप्यलं कामिनाम् । (८६।१)

श्यामावश्यकरः समाधिसुखदः सङ्गेऽङ्गनाद्रावकः क्षीणे पुष्टिकरः क्षयक्षयकरो नानामयध्वंसकः ॥ (८६।२)

कासश्वासमहातिसारशमनो मन्दाग्निसंदीपनो ह्य् अर्शांसि ग्रहणीप्रमेहनिचयश्लेष्मातिसारप्रणुत् । (८७।१)

नित्यानन्दकवेर् विशेषकवितावाचाविलासोद्भवं दत्ते सर्वं महास्थिरदशां ध्यानावसाने भृशम् ॥ (८७।२)

अभ्यासेन निहन्ति मृत्युपलितं कामेश्वरो वत्सरात् सर्वेषां हितकारको निगदितः श्रीनित्यनाथेन वै वृद्धानामपि कामवर्धनकरः प्रौढाङ्गनासंगमे सिद्धोऽयं धनवस्त्वमोघसुखदो भूपैः सदा सेव्यताम् ॥ (८८।०)

इत्येतदुक्तं बहुवीर्यवर्धनं रात्रौ सदा क्षीरसितासमन्वितम् । (८९।१)

भुक्तोत्तरं सेवितमाशु कामिनां विदग्धरामाकुलवश्यकारकम् ॥ (८९।२)